De FilmBlog

Waarom vallen de vogels in The Birds (1963) van Alfred Hitchcock aan? Het lijkt mij een pertinente vraag, maar het antwoord op de vraag blijft uit. Hitchcock laat ons zelf een oordeel velen en geeft ons een aantal pistes. Misschien heeft het wel iets te maken met de foute relatie van Melanie. Misschien is het wel het gevolg van de "lovebirds", de twee vogeltjes die Melanie heeft meegenomen. Hitchcock is in deze film niet geïnteresseerd in logische gevolgtrekking, maar schept een soort deterministische logica waar de mens uiteindelijk de aanstoker is van alle kwaad, met het kwade die hier vertolkt wordt door de onschuld zelve: vogeltjes.

Korte inhoud: Melanie Daniels (Tippi Hedren) zoekt in het kustplaatsje Bodega Bay een kennis met de naam Mitch Brenner (Rod Taylor) op. Daar aangekomen wordt ze het slachtoffer van een aanval van een meeuw. Vervolgens worden er door diverse vogelsoorten steeds massaler en vernietigender aanvallen op de dorpelingen ontketend. Nadat er bij hun aanvallen diverse doden gevallen zijn, verschansen Melanie en Mitch zich met de moeder (Jessica Tandy) en zijn zusje (Veronica Cartwright) in Mitch' huis, waarna diverse vogelsoorten een gecombineerde aanval op hen inzetten.

Het is niet de meest diepzinnige film die Hitchcock heeft gemaakt, maar wel één van zijn meest commerciële films. Technisch gezien was de film ver vooruit zijn tijd (met zowat 370 shots met speciale effecten) en ook fotografisch was het een uitmuntende rampenhorror. Hitchcock bleef heel enigmatisch over hoe hij alle effecten kon verwezenlijken, en op de vraag van een journaliste hoe hij alle vogels zo kon dirigeren zei hij met zijn overbekende gevoel voor humor, iets in de aard van: "They were very well paid, ma'am". Bestond er toen al een blu-key? Het gebruik van standaard chroma key met een blauw scherm bleek ontoereikend voor de effecten in de film, gezien de vogels te snel bewogen om mooie beelden te krijgen. Daarom werd een nieuwe techniek gebruikt met natriumdamp, met de hulp van Walt Disney studio.

Maar het was hard labeur op de set, en al zeker voor actrice Tippi Hedren die letterlijk met valse vogels werd bekogeld, tot ze er verwondingen aan overhield. Er wordt vaak beweert dat Hitchcock geen respect had voor zijn acteurs en dat hij hen eerder aanzag als vee die je doorheen je beeld moest leiden. Het feit was dat Hitchcock één van de grootste perfectionisten was uit de filmgeschiedenis en tevens een hardnekkige controlle-freak. Acteurs moeten zich maar onderschikken, net zoals zijn crew dat deed.

The Birds is gebaseerd op het verhaal van Daphne Du Maurier, die tevens het verhaal schreef van Rebecca (1940). Evan Hunter heeft het omgevormd tot een uitstekend scenario. De opbouw is begint vrij rustig. Een vogel ligt dood voor de deur. Waarschijnlijk is hij er per ongeluk tegen gevlogen tijdens de nacht. Maar het was volle maan, wordt er meteen opgemerkt. De onrust begint stilletjes in het verhaal te sluipen. Het verlangen naar de schrik, die we allen koesteren, houdt de spanning gedurende het gehele verhaal vast. En na de aanval op de kinderen, weten we meteen hoe laat het is. OIn het begin van de film zien we twee vogeltjes opgesloten in een kooi. De ironie in het verhaal maakt dat op het einde van de film onze hoofdpersonages opgesloten zitten in hun eigen huis.

De mooiste scène in de film vind ik persoonlijk de aanval waarbij Melanie schuilt in een telefooncel en een 360° beeld krijgt van de terreur rondom haar. Ze is toeschouwer van het gebeuren, en wij als toeschouwer zijn dat eveneens. Wil Hitchcock hier iets mee zeggen? Ik denk niet dat het zijn bedoeling was een moralistisch verhaal op te hangen. De vogels zijn het element van terreur maar de mensen blijven op de voorgrond. De vogels lijken ook geen motivatie te hebben. Ze zijn gewoon met veel. Dat zegt althans een ornithologe in een tea-room. Volgens de vrouw zijn die dieren gewoon met teveel en kunnen ze gemakkelijk het einde van de wereld veroorzaken. Ze voegt er wel bij dat zoiets uiteraard niet zomaar gebeurt, en dat het uitgelokt moet worden. De primitieve instincten van de mens komen naar boven wanneer de chaos zich installeert, en de zoektocht naar de zondebok/de heks kan beginnen. En zo staat dat andere terugkerende thema weer centraal in de film van Hitchcock: de onschuldige die alle schijn van schuld tegen hem heeft.

Maar ook seks is een belangrijk thema in zijn films. Daar waar het in Rear Window (1954) en Psycho (1960) draait rond voyeurisme, draait alles in North by Northwest (1959) rond losbandigheid, in Marnie (1964) komt het fetishisme aan de beurt, in Frenzy (1972) het sadomasochisme, in Vertigo (1958) zelfs de necrofilie, en hier in The Birds gaat het om de (foute) liefde op het eerste gezicht.

De productie werd in 1964 genomineerd voor een Academy Award voor best special-effects, maar verloor deze aan Cleopatra (1963). De film werd dat jaar ook genomineerd voor een Edgar Award voor beste film. Actrice Tippi Hedren won in 1964 voor haar rol daadwerkelijk de Golden Globe voor meest veelbelovende vrouwelijke nieuwkomer. Ook van deze film heeft Universal een 2-delige Special Edition uitgebracht, met documentaires, deleted scenes, de screentest van Tippi Hedren, en nog veel meer.

***Related Posts***
19/02/2011: Rear Window review
03/11/2010: Psycho review
04/03/2008: Vanity’s Hitchcock covers
26/10/2007: Anthony Hopkins als Alfred Hitchcock
27/04/2007: The Birds ondergaat een Bay touch

Cleopatra is hot, zover is duidelijk. Een kleine twee jaar geleden kwam Steven Soderbergh nog naar buiten met het idee om een Cleopatra-musical te maken, genaamd Cleo (2011), met Catherine Zeta-Jones als de Egyptische koningin en Ray Winston als Julius Caesar. Maar net zoals met de Marilyn Monroe biopic, zijn er gelijkaardige filmprojecten die op hetzelfde moment de kop opsteken.

Producent Scott Rudin (No Country For Old Men) had in 2006 de rechten gekocht van een recente biografie over Cleopatra van Stacy Schiff en wil snel een film van de grond krijgen. De mensen bij The Wrap schreven het volgende:

Oscar winner Angelina Jolie is attached to star in the Cleopatra (2011) movie that Oscar-winning producer Scott Rudin has been developing since 2006, according to USA Today. At a lunch this week in Manhattan to promote Pulitzer Prize-winning biographer Stacy Schiff's new book, "Cleopatra: A Life," Little, Brown publisher Michael Pietsch said Rudin envisions Jolie starring as the Queen of the Nile.

Rudin's office then confirmed that the project "is being developed for and with Jolie," who Schiff describes as having "the perfect look" to play the character.

Met Angelina Jolie als Cleopatra zou je kunnen verwachten dat de meest evidente keuze voor Cleopatra’s lover, Brad Pitt zou zijn als de Romeinse generaal Marcus Antonius. Maar gezien het er misschien een beetje te dik op ligt zal de toekomstige regisseur misschien wel zoeken naar een alternatief, kwestie om de voorspelbaarheid niet in de hand te werken. Ik moet bekennen, ik heb Cleopatra (1963) met Elizabeth Taylor in flarden en stukken gezien op tv, een beetje tussen de soep en de patatten.

Ik lag er nooit echt wakker van, tot ik de serie "Rome" zag. Ik denk dus echt wel dat er meer te doen is met het personage dan louter romantisch geleuter. Ik kijk er zelfs meer naar uit dan die Soderbergh musical. Ik val niet alleen in slaap bij musicals, maar ik denk tevens dat Zeta-Jones niet de beste actrice is voor de rol. Het zou me trouwens verbazen mocht dit project ooit het daglicht zien. De hit-and-miss reputatie van Soderbergh zal ook het vertrouwen in het project niet vergroten. Aan de vooravond van de productie van Moneyball (2011) werd Soderbergh trouwens ontslaan als regisseur omdat de studio vond dat het script niet goed genoeg was, en vervangen door een regisseur met zo goed als geen relevante ervaring. Pittig detail, de producer van Moneyball is eveneens Scott Rudin.

***Related Post***
26/10/2008: Catherine Zeta-Jones als Cleopatra

Catherine Zeta-Jones krijgt de hoofdrol in een musicalfilm over de Egyptische koningin Cleopatra. Dat meldt het Amerikaanse filmvakblad Variety. Steven Soderbergh tekent voor de regie van de film.

De muzikale film zal handelen over de relaties die Cleopatra had met Julius Caesar en Marcus Anthonius. Hugh Jackman zou zijn benaderd voor een van deze mannelijke hoofdrollen. Wanneer de film in de bioscopen te zien zal zijn, is nog niet bekend. Het zijn de mensen van Latino Review die met het nieuws komen:

For his next directing effort, Steven Soderbergh is plotting a 3-D live-action rock 'n' roll musical about Cleopatra. He is courting Catherine Zeta-Jones to play the Egyptian queen and Hugh Jackman to play her lover, Marc Antony.

The music has been written by the indie rock band Guided by Voices, and the script is by James Greer, a former bass player for the band and an author. While Soderbergh has recently done a spate of wildly different projects, this one will be his first full-blown musical.

Bij Soderbergh weet je nooit wat je kunt verwachten. Hij is zowel in staat van het beste als van het meest verwerpelijke. Ik loop zelf niet echt warm van musicals. Als ik zo’n film wil zien dat ga ik op zoek naar klassiekers met Fred Astaire of Gene Kelly. Die zijn beter gemaakt, de acteurs zijn betere dansers (zoals Astaire) en zangers (zoals Kelly), en ook de tijdsgeest zit helemaal juist. Nu nog musicals willen maken is enorm tricky. Toch bewees Baz Luhrman met Moulin Rouge! (2001) dat het toch mogelijk is om een musical te maken die enigszins steek houdt. Zelfs Sweeney Todd (2007) vond ik geen onaardige prent. Benieuwd wat ze ervan bakken.

Catherine Zeta-Jones als Cleopatra zie ik meteen zitten. Ze heeft die exotische look, de allures en is genoeg glamoureus om in de huid te kruipen van een koningin. Ook het duet Jackman en Zeta-Jones moet vonken geven. Het zou wel eens kunnen dat we na deze film nooit meer zullen praten over de vertolking van Elizabeth Taylor in Cleopatra (1963). Nu nog hopen dat de film er ooit van komt, want ik zit zelfs nog te wachten op een Nefertiti film met Halle Berry.

*** Catherine Zeta-Jones picture gallery ***

Voor de mensen die af en toe eens de bijbel ter hand nemen, zullen de eigenschappen van de 'slang' hen wel niet vreemd zijn. Dat beestje is het symbool geworden van alles van er eigenlijk verkeerd is gelopen met de mensheid. Het liep al fout met Eva in de Tuin van Eden en Mozes die door die gladde reptielen geplaagd werd toen hij met zijn volk door de woestijn reisde. De slang werd in het Oude Egypte ook gebruikt om zijn vijand te vermoorden of voor een rituele zelfmoord zoals die van Cleopatra. Ook bij de Grieken was het beestje met sissende tong niet het meest geliefkoosde dier. Het was trouwens Athena die in een wilde wraak de mooie haren van Medusa liet veranderen in een nest vol kronkelende slangen.

De wurg- en gifslangen kregen ook een dominante plaats in Hollywood. Ze doken in tal van thrillers, actiefilms en horrorfilms op. Nog onlangs kregen we Snakes on a Plane geserveerd. Een uitgelezen moment om even een Top 10 van de Beste Slangen in films op te maken.

10. Live and Let Die (1973) Guy Hamilton
Een van de leukere James Bond films is zonder enige twijfel Live and Let Die, de eerste Roger Moore Bond-film trouwens. Naast een paar zwakke kantjes had de film een zalige visuele stijl, mooie locaties in Harlem en Jamaica, een cool Paul McCartney nummer, maar vooral schitterende neven-personages zoals die kerel met zijn metalen haak, Julius W. Harris a.k.a. Tee Hee (foto) die de loop van het pistool van Bond kon plooien en dat met een brede grijns terug gaf. En uiteraard de onvergetelijke Baron Samedi (foto) met zijn geschilderde gezicht, hoge goed en zijn irritant lachje.

Maar ook de slangen waren een essentieel onderdeel van het Voodoo-gedoe. Zo was er niet alleen een kist vol met slangen die werd gebruikt om iemand op een rituele manier om te brengen, maar werden slangen ingezet in badkamers om ongewenste individuen te vermoorden. Deze scènes verdienen zeker een plaatsje in het klassement.

9. Boa vs. Python (2004) David Flores
De moeilijkheid van Boa vs. Python is om niet afgeleid te worden door de ex-playmate Angel Boris die de helft van de tijd topless heen en weer loopt. Maar eenmaal je dat hebt doorstaan krijg je een glimp van een geweldig prent met twee enorme slangen. De eerste slang, een 24 meter lange python, is ontsnapt en de tweede, een 20 meter lange boa, is losgelaten om de python te doden. Geniaal! Meer nog, de twee slangen hebben een aparte vecht-techniek waarbij ze in elkaar strengelen...buitengewoon fascinerend en enorm erotisch geladen.

8. King Kong (1933) Merian C. Cooper & Ernest B. Schoedsack
De dino’s in de King Kong remake zijn zeker de moeite, maar niets overstijgt de confrontatie tussen Kong en een reuzenslang. Die gigantische King Snake was ook even te zien in de remake van 1976 maar in vergelijking met de originele King Kong uit 1933 komt er toch iets meer stop-motion nostalgie aan te pas en leek de slang net iets gevaarlijker.

7. Enter the Dragon (1973) Robert Clouse
Als Bruce Lee al de hulp moet inroepen van een slang, dan wil dat toch al genoeg zeggen over de status van de slang als afschrikmiddel. In het begin van Enter the Dragon (1973) zagen we Lee lesgeven in martial art. Wanneer zijn studenten niet aandachtig genoeg waren gaf hij hen een klopje met het platte van zijn hand op hun hoofd. Datzelfde klopje gaf hij aan de slang alvorens deze in de zak te steken en nadien los te laten in een controlekamer waar twee technici met de schrik van hun leven via het raam het hazenpad kozen. Meesterlijk!

6. Python (2000) Richard Clabaugh
Ja, ik weet dat Jenny McCarthy in deze film zit. Ik ben er mezelf van bewust dat ook Wil Wheaton in de film rondloopt. En ja, Python (2000) is een tv-film voor de SCI FI CHANNEL, dus weet iedereen wat je hiervan kan verwachten: een gigantische slang op jacht naar mensen. Geen vragen stellen, gewoon huren.

5. Clash of the Titans (1981) Desmond Davis
Zeker niet te consumeren op de nuchtere maag, maar als je bent opgegroeid met beelden van rondhollende skeletten, reuze kwallen, gedrochten en gevaarlijke dino’s, dan bestaat de kans dat je een grote fan bent van Ray Harryhausen. Maar het beste van wat de film te bieden heeft is de strijd tussen Perseus en Medusa, met haar kronkelende slangenhaardos. Hoe dan ook, als er één film is die ik spoedig wil bewerkt zien voor een hedendaags publiek, dan is het toch wel deze Clash of the Titans.

4. Conan the Barbarian (1982) John Milius
Het gevecht tussen Conan en die reuzeslang was een schrikwekkend hoogtepunt uit Conan the Barbarian. Dit, en misschien ook nog de foute haarsnit van James Earl Jones die op momenten veel weg had van Betty Page. De metamorfose van mens in slang is samen met de weerwolf (An American Werewolf in Londen) en de vlieg (The Fly) één van de beste transformaties die de filmgeschiedenis heeft voortgebracht. Doet er mij aan denken om ook eens een top 10 te maken van de Beste Transformaties in films.

3. Snakes on a Plane (2006) David R. Ellis
Enkel en alleen al voor de hype die de film creëerde, verdient Snakes on a Plane al een plaats in mijn top 3 van het klassement van Beste Slangen in films. Ook al valt er niet veel meer te zeggen dan dat een vliegtuig vol steekt met vraatzuchtige reptielen, heeft de film meer publiciteit gegenereert dan eender welke andere slangenfilm. De pluspunten van deze prent zijn Samuel L. Jackson, een stuk of 300 slangensoorten en, ik zou het nog vergeten, een vliegtuig - ondertussen het 'meest onveilige' transportmiddel geworden die we kennen. Had de film nog een slangen-orgie dan had hij misschien op #2 gestaan.

2. Anaconda (1997) Luis Llosa
Je moet al een idioot zijn om niet van Anaconda te houden. De volgende elementen hadden die film in ieder geval al een Oscar moeten opleveren. (1) Zo was er het accent van Jon Voight, (2) de quote van Ice Cube "They got snakes this big?", (3) Danny Trejo die als eerste wordt opgeslokt door de slang, (4) het nog jonge kontje van Jennifer Lopez, (5) de casting van Owen Wilson, Eric Stoltz en Kari Wuhrer en (6) de finale death scene…geniaal. De film is gewoon zoveel beter dan zijn sequel, Anacondas, The Hunt for the Blood Orchid (2004). In ieder geval brengt Anaconda wat we allemaal wilden zien en is meer fun dan veel van die Hollywood troep die we tegenwoordig in de bioscoop zien.

1. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
Raiders of the Lost Ark is geen slangenfilm maar heeft de beste slangenscènes ooit. Indiana, die een fobie voor slangen heeft, wordt opgesloten in een ondergrondse tempel met honderden, wat zeg ik, duizenden giftige slangen. En het vlammetje van de fakkel dooft stilaan uit. Dichter bij de dood kan een mens niet komen. Maar gelukkig was er de Taaatarataaa muziek en wist Indy te ontsnappen door een gigantisch beeld omver te duwen. Classic!

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
18/01/2007: Top 10 Box-Office successen van 2006
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici