Laatste berichten

The Man with the Golden Gun (1974) **½ recensie

The Man with the Golden Gun (1974) had alle kaarten in handen om één van de sterkste Bond-film te zijn, maar er liep zoveel fout. Dermate scheef dat het fascinerende werd om te zien. Vijftig jaar later is de film er spijtig genoeg niet beter op geworden; te licht voor wie een serieuze spionagefilm verwacht, te bruusk voor wie alleen campy-007 wou. Ergens in dat niemandsland schuilt echter iets dat de meeste “betere” Bond-films missen: een villain die de held zijn spiegel voorhoudt. Korte inhoud: MI6 ontvangt een gouden kogel gegraveerd met “007”. De vermeende afzender is Francisco Scaramanga (…
Read more

Zoals verwacht flopt Masters of the Universe zwaar aan de box-office

Veel collega filmjournalisten en flmbloggers dachten dat de IMAX promotie de film zou redden maar wij hadden deze flop al maanden geleden voorspeld. Een productiebudget voor Masters of the Universe (2026) van 200 miljoen is krankzinnig! De Conan the Barbarian film bracht wereldwijd slechts 60 miljoen dollar op en deze film had Jason Momoa in de hoofdrol. De film moet een slordige 400 miljoen ophalen wereldwijd voor nog maar een break-even, dit zal in geen honderd jaar gebeuren. Voor zo’n investering heb je een mondiale kassahit nodig, geen bescheiden opening van 29,3 miljoen dollar in de VS en $25 miljoen…
Read more

Bradley Cooper geknipt als Snake in Snyder’s Escape from New York

Dat het ooglapje van Snake Plissken nu misschien voor het gezicht van Bradley Cooper belandt, is één van die Hollywood-geruchten waarbij je instinctief denkt: dat klinkt gek, maar eigenlijk ook niet. Terwijl Zack Snyder zich opmaakt om Escape from New York (1981) te heruitvinden voor een nieuwe generatie bioscoopgangers, circuleert de naam Bradley Cooper als mogelijke kandidaat voor de iconische rol van Snake Plissken – de cynische antiheld die Kurt Russell destijds tot één van de coolste figuren uit de filmgeschiedenis omsmeedde. Officieel is er nog niks bevestigd, maar dat de naam Cooper überhaupt opduikt, zegt al iets over de…
Read more

True Romance (1993) **** 4k UHD review

Dat True Romance (1993) werd geschreven door Quentin Tarantino en verfilmd door Tony Scott kwam pas goed tot uiting in die aangrijpende scene over ‘The Origin of the Sicilians’, waarin Dennis Hopper even grapjes maakt met de man die hem zal vermoorden, gespeeld door een sublieme Christopher Walken. Ook het kleine gewelddadig onderonsje tussen de Italiaanse capo James Gandolfini en Patricia Arquette blijft aan ons netvlies kleven. De film hebben we EINDELIJK gezien op 4k UHD en dus konden we niet nalaten dit in de verf te zetten. Het was een klein intermezzo die weinig impact had op de hoofdpersonages…
Read more

Masters of the Universe (2026) ** recensie

Masters of the Universe (2026) is een film die te lang duurt (140 minuten) en teveel kost (200 miljoen dollar) voor wat het maar voorstelt. Ergens diep in zijn 140 minuten durende binnenste lijkt de film zelf te beseffen dat het niet gaat lukken – en in plaats van dat te verbergen, gaat het vrolijk verder met dezelfde lichtheid als een Barbie film – met een Brian May-gitaarsolo erbij. De film kreeg onslangs een geschenk uit de hemel met een IMAX-release gezien niemand de nieuwe Star Wars film wou zien. Hoe dan ook, ondanks de IMAX schermen, blijven we bij…
Read more

Live and Let Die (1973) *** recensie

En zo belanden we in het tijdperk van Roger Moore te beginnen met Live and Let Die (1973). Een James Bond-avontuur dat beslist om op te duiken in het hart van de blaxploitatiegolf, met al haar pimp mobiles, voodoo en jive-talk – maar dan met een witte Brit in de hoofdrol die zijn martini’s heeft ingeruild voor bourbon. Het resultaat is zowel absurd als onweerstaanbaar, en dat is precies de charme. Korte inhoud: Na de moord op drie MI6-agenten in New York, New Orleans en het Caraïbische eiland San Monique wordt James Bond op pad gestuurd om de dader te ontmaskeren….
Read more

Waarom 007 First Light van IO Interactive de beste Bond-game ooit is

Veertien jaar. Zo lang heeft de meest iconische geheim agent ter wereld in de gaming-wereld gewacht op een waardige comeback. 007 Legends (2012) was een ramp van een spel dat beter vergeten werd dan bewaard en het leek het erop dat Bond voorgoed zijn controller had neergelegd. Maar dan stapt IO Interactive naar voren, de Deense studio achter de gevierde Hitman-reeks, en maakt in één beweging duidelijk dat ze niet alleen begrepen hebben wat een Bond-game moet zijn, maar ook hoe je er één maakt die er jarenlang toe zal doen. En het is niet alleen game-play. Het verhaal had perfect…
Read more

Diamonds Are Forever (1971) **½ recensie

Diamonds Are Forever (1971) is het zevende hoofdstuk in de Bond-saga en opent met een veelzeggende scène: 007 sloopt zich een weg door Japan en Caïro op zoek naar zijn aartsvijand Blofeld, gedreven door de moord op zijn vrouw Tracy aan het einde van On Her Majesty’s Secret Service (1969). En dan, na die geladen achtervolging en emotionele opbouw, dumpt het scenario Blofeld in een modderbad en zet de teller terug op nul. Alsof er nooit iets is voorgevallen. Alsof Tracy nooit heeft bestaan. Het is misschien wel de grootste dramatische verspilling in de hele reeks. Ja, in de versie…
Read more

Masters of the Universe pikt IMAX schermen van stervende Star Wars franchise

Er bestaat geen genadelozer vonnis in Hollywood dan een lege bioscoopzaal. Niet de slechte recensie, niet de venijnige tweet, niet eens de teleurgestelde fanbase – maar gewoon die sombere stilte van stoelen die leeg blijven. En toch is er iets nog symbolischer: het moment waarop IMAX beslist dat jouw grote ‘comeback’-film ruimte moet maken voor een halfbakken speelgoedfranchise uit de jaren tachtig. Dat is precies wat er gebeurd is met The Mandalorian and Grogu (2026), het eerste Star Wars-avontuur op het grote scherm in zeven jaar – en het voelt als een klap in het gezicht die Disney volledig aan…
Read more

L’Abandon (2026) ***½ recensie – de 11 laatste dagen van Samuel Paty

Wanneer een film vertrekt vanuit een naam die heel Frankrijk kent en die buiten die grenzen nog altijd rillingen opwekt, dan rijst meteen de vraag: waarom dit nu, en waarom zo? L’Abandon (2026) (Forsaken in het Engels) geeft daar een genuanceerd, soms ongemakkelijk antwoord op. Niet door te schreeuwen, maar juist door te fluisteren. En dat gefluister blijft nog lang nadat de aftiteling voorbij is. De film was te zien op Cannes en uiteraard is het een controversiële film in die zin dat hij spreekt over zaken waarover men geen duidelijke oplossingen voor hebben en dat deze film ook opgepikt…
Read more

We weten dat advertenties soms vervelend zijn, maar ze houden DeFilmblog draaiende en laten ons elke dag nieuwe filmcontent maken.

Dus, even vriendelijk vragen: wil je je adblocker uitschakelen voor onze site? Dit zal alleen je advertentie-ervaring op DeFilmblog beïnvloeden.