18-09-14

Het laatste seizoen van Dexter op Blu-ray en DVD

Ik heb uiteindelijk nog wel genoten van seizoen 7 van "Dexter", na het wat tegenvallende 6de seizoen. Het was voor mij zelfs één van de betere seizoenen uit de gehele serie. Vandaag is het laatste seizoen beschikbaar op DVD en Blu-ray.

dexter_season_8_blu-ray.jpg

Korte inhoud: Dexter (Michael C. Hall) wordt opnieuw gedwongen om af te rekenen met zijn verleden en het feit dat hij zijn zuster (Jennifer Carpenter) in de positie heeft gedwongen dat ze een onschuldige persoon heeft moeten neerschieten. Debra heeft Miami Metro Homicide verlaten voor een private organisatie en lijkt zichzelf opnieuw te willen vinden in haar nieuwe job, ook al neemt ze heel wat risico's. Ondertussen komt Dexter ook in contact met Dr Evelyn Vogel (Charlotte Rampling), een serial killer expert. Zij heeft snel door wie Dexter is. Ondertussen hebben ze ook af te rekenen met een nieuwe seriemoordenaar die de hersenen van zijn slachtoffers bloot legt en er een stukje uithaalt met een lepel.

Wat meteen opvalt is dat twee personages, die eigenlijk op pensioen hadden moeten zijn, plots terug komen. Enerzijds is er Angel Batista David Zayas, die nu de nieuwe squad's Lieutenant is geworden en Tom Matthews (Geoff Pierson) is opnieuw de Deputy Chief. De zus van Batista, Jamie (Aimee Garcia) zit tevens ook te flikflooien met Det. Joseph 'Joey' Quinn (Desmond Harrington), een personage die eigenlijk zo goed als onzichtbaar was in de vorige seizoenen.

Een positief punt van het nieuwe seizoen is de rol van Debra, die alles uit de kast haalt om te laten zien dat ze echt wel een veelzijdige actrice is. En ze heeft hiertoe alle mogelijkheden want haar karakter gaat iets meer rogue in tegenstelling tot de vorige seizoenen. De clash tussen broer en zus brengt heel wat vuurwerk.

Toch kan je er niet van onderuit dat het laatste seizoen echt wel de kampen heeft met teleurstellende personages. Een ongeloofwaardig plot kan je nog opvangen met sterke karakters, maar wanneer deze eigenlijk niet bijzonder interessant zijn, begin je al snel te letten op het overvloedig gebruik van Apple product placement. In het vorige seizoen had je nog Hannah McKay vertolkt door Yvonne Strahovski (pics), een interessante figuur met een dubbele persoonlijkheid waarvan je als kijker niet wist wat haar volgende stap zou zijn. Hier zijn de personages wat aan de platte kant en zit je gaandeweg toch wat op je honger. Wanneer herken je kwaliteit in een serie: Dat is het moment waar je in een conflict tussen twee karakters niet precies weet aan welke kant je je wil scharen. Het is de kunst van een scenarist om met onze gevoelens te spelen. Dit had ik hier spijtig genoeg niet. Maar het ergste is dat je halverwege het seizoen zelfs niet meer achter het hoofdpersonage staat, en dat is een immense let-down.

dexter_complete_series_blu-ray.jpg

De DVD en Blu-ray van het 8ste seizoen is vandaag beschikbaar, alsook de complete box-set met 25 Blu-ray's en 5100 minuten video (dat is 3 en een halve dag beeldmateriaal !), een must-have voor alle Dexter fans! Op het laatste seizoen vinden jullie heel wat extraatjes zoals een overzicht van de evolutie van Dexter Morgan, naast heel wat making-of materiaal, met name een blik op aflevering 2 (Every Silver Lining...) die werd geregisseerd door Dexter-himself Michael C.Hall. Al bij al is het uiteindelijk een uitstekende franchise geworden die verdiend in onze lijst van All Time Top 50 TV-series staat te pronken.

***Related Posts***
13/10/2012: Dexter seizoen 6
07/12/2011: DVD box van Dexter
09/02/2006: Top 25 Beste tv-series

*** Dexter season 8 trailer ***

17-09-14

Disney's Into the Woods is de eerste ensemble sprookjesfilm

Disney is een paar jaar geleden begonnen met het ontwikkelen van een ambitieus project waarbij verschillende sprookjes in één film samengebracht worden, gebaseerd op het boek van James Lapine en tevens in scenario-vorm gegoten door de auteur. De muziek(-teksten) komen dan weer van Stephen Sondheim. Een beetje zoals Marvel deed met The Avengers (2012) en DC Comics binnenkort met zijn Justice League (2017). Deze week hebben ze hun filmposter van Into the Woods (2014) online gezet en onderaan kan je al een glimp opvangen van de film met de trailer.

disney_into_the_woods_2014_poster.jpg

Korte inhoud: De film speelt zich af in een alternatieve wereld gebaseerd op de sprookjes van de Gebroeders Grimm. Zo weeft de film verschillende personages door mekaar en volgt de gevolgen van datgene wat ze hadden gewenst. In deze ensemble film zien we ondermeer Roodkapje / Red Riding Hood (Lilla Crawford), Rapunzel (Mackenzie Mauzy) en haar prins (Billy Magnussen), Assepoester / Cinderella (Anna Kendrick), haar prins Chris Pine en stiefmoeder (Christine Baranski) en de twee stiefzussen Lucinda (Lucy Punch) en Florinda (Tammy Blanchard), de Wolf (Johnny Depp), Jack (Daniel Huttlestone) en de reus (Frances de la Tour). Het verhaal draait wel rond een bakkers-gezinnetje. Wanneer een bakker (James Corden) en zijn vrouw (Emily Blunt) te weten komen dat ze door een heks (Meryl Streep) vervloekt zijn en kinderloos zullen blijven, beslissen ze een tocht naar het woud te maken om datgene te vinden wat de vloek ongedaan kan maken. Het resultaat is een boeiend sprookje over verantwoordelijkheidszin, de gevolgen van de wensen die we kunnen hebben en de erfenis die we laten aan onze kinderen

Het werk van Lapine werd al eerder op een succesvolle manier in een musical gegoten, maar in deze trailer komt er geen gezang in voor. Toch had het de bedoeling moeten zijn hiervan een musical te maken, de vraag is of het 100% zang is of slechts sporadisch. Er zijn in het verleden al verschillende pogingen geweest om het verhaal in productie te brengen maar tot op heden is hiervan niets terecht gekomen; eerst met Robin Williams als bakker en Goldie Hawn als bakkers vrouw via Columbia Pictures, nadien met Billy Crystal en Meg Ryan. Maar Disney heeft er in 2012 dan toch werk van gemaakt en meteen Rob Marshall, iemand die eigenlijk al heel wat ervaring heeft met musicals (Nine, Chicago). Daarnaast heeft Anna Kendrick ook wel een zangstem en heeft Depp bewezen met Sweeney Todd (2007) het musical-genre onder de knie te hebben.

Disney lijkt in ieder geval voor een iets ouder publiek te willen gaan in plaats van pubers. De sfeer lijkt "grimm'iger". Ook de tagline: "Be careful what you wish for" belooft niet veel goeds. Het oorspronkelijke verhaaltje had eigenlijk wel wat volwassen kantjes. Zo was de relatie tussen Roodkapje en de wolf seksueel van aard, Rapunzel werd vermoord en de prins had er een relatie met de vrouw van de bakker. Maar Disney heeft hier de schaar in gezet en wijzigingen doorgevoerd. Ik noem het "wijzigingen", want je kunt het evengoed puriteinse censuur noemen. Maar dat zijn nu eenmaal de regels binnenin de sprookjeswereld, die nog steeds afwijken van de regels uit het echte leven. Into the Woods komt bij ons uit op 31 december 2014.

*** Into the Woods trailer ***

16-09-14

Damon en Greengrass terug voor nieuwe Jason Bourne film

Iets wat we hier al een beetje hebben voelen aankomen na de wat teleurstellende The Bourne Legacy (2012) van Tony Gilroy is dat Matt Damon en regisseur Paul Greengrass terug Jason Bourne op de agenda willen zetten en zo de spinoff sequel met Jeremy Renner, die voorzien was voor 2016, aan de kant willen schuiven.

De bedoeling zou zijn om volgend jaar in productie te gaan, met een releasedatum in 2016. Het was Deadline die met het nieuws voor de dag kwam nadat Frank Marshall toch leek te zeggen dat de Jeremy Renner sequel The Bourne Betrayal (2016) met Justin Lin (Fast Five, Furious 6) als regisseur wel een feit was. Op dit project was scenarist Andrew Baldwin was in ieder geval in de pen gekropen, maar misschien zal hij nu wel aanblijven om een nieuw verhaal te schrijven rond Jason Bourne, of wie weet, de twee figuren (Aaron Cross en Jason Bourne) laten samenkomen.

jason bourne,matt damon,paul greengrass,The Martian,The Ballad of Richard Jewell,justin lin,true detective,The Bourne Legacy,Tony Gilroy,Andrew Baldwin,Robert Ludlum

Deadline leek in ieder geval te zeggen dat de Justin Line/Jeremy Renner sequel er wel zou komen, maar dat na de nieuwe Jason Bourne film. Zelf hopen we natuurlijk op een cross-over, want laten we eerlijk zijn; de Jason Bourne films begonnen wat in herhaling te vallen. Hoeveel keer kan Jason Bourne nog de veiligheidsdiensten bespieden vanuit een ander gebouw met een sniper rifle? Het zou misschien ook geen slecht idee zijn om nieuwe scenaristen aan te trekken die het eens over een andeer boeg kunnen gooien, al dan niet met een verhaal dat half gebaseerd is op een Robert Ludlum boek.

Toch hadden Matt Damon en Greengrass eigenlijk al een gevulde agenda. Damon zou naar de planeet Mars reizen voor de Ridley Scott film The Martian (2016) en Greengrass zelf aangesproken zijn door Leonardo DiCaprio en Jonah Hill voor The Ballad of Richard Jewell (2016), ook al volgens een artikel in Deadline. Of deze twee projecten nu verschoven dreigen te worden, of verder gaan met andere mensen is nog maar de vraag. Jewell was de bewaker die tijdens de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta net op tijd een verdachte rugzak ontdekte en daarmee heel wat levens kon redden. De bewaker werd echter snel gezien als de mogelijke terrorist, met een mediacircus als gevolg.

Wat Justin Lin betreft, hij zal zowiezo toch al zijn handen vol hebben met het tweede seizoen van True Detective. De enige verliezer in deze zaak is Jeremy Renner. Maar Universal zal wel een nieuw project vinden waar hij de hoofdrol in kan spelen.

15-09-14

The Loft (2014) ** recensie

Ik had de film vorige week al in persvisie gezien, maar stond eigenlijk niet meteen te springen om er snel een review over neer te pennen. We hebben er tevens lang, te lang, op moeten wachten ... en in alle eerlijk, ik ken maar weinig mensen die hier echt naar uitkeken. Eén keer was voldoende en de Hollandse remake of deze Amerikaanse The Loft (2014) is een vrij doorzichtig poging een concept aan anderstaligen te verkopen in plaats vanuit een creatieve overweging de originele film "beter" te maken. En gezien mijn sympathie voor de regisseur had ik nog wel een sprankel hoop, maar deze Amerikaanse remake is wat mij betreft zelf een stap achteruit op de Vlaamse versie.

the_loft_2014_poster.jpg

Korte inhoud: Vijf getrouwde mannen - Chris (James Marsden), Luke (Wentworth Miller), Vincent (Karl Urban), Marty (Eric Stonestreet) en Filip (Matthias Schoenaerts) - delen in het grootste geheim een loft waar ze stijlvol en in alle rust hun minnaressen en nieuwste veroveringen ontvangen. Een prima regeling, tot ze op een winterochtend het lijk aantreffen van een jonge vrouw. Geen van hen weet wie de vrouw is, waar ze vandaan komt en hoe ze terecht is gekomen in een loft waarvan alleen zij de sleutel bezitten. Noodgedwongen proberen de vrienden uit te zoeken wat er gebeurd is en waarom, maar al vlug beginnen ze elkaar te wantrouwen en zal blijken dat ze veel minder van elkaar afweten dan ze oorspronkelijk dachten.

Deze Loft is duidelijk bestemd voor mensen die de Vlaamse versie nog niet hebben gezien, want in principe is het vrijwel hetzelfde verhaaltje van Bart De Pauw uit 2008. Met dit verschil dat scenarist Wesley Strick er een versie voor dummies van heeft ontworpen, met intermezzo van verhoorruimtes waar de verdachte mannen nu nog eens letterlijk de motivaties van elkeen verbaal mogen verduidelijken. Het resultaat is verveling troef. Regisseur Erik Van Looy die in een ver verleden nog les gaf op de filmschool het Rits, had toch moeten weten dat je een verhaal op de eerste plaats moet vertellen met beelden in plaats van met woorden. In The Loft houdt niemand zijn bek en wordt de toeschouwer met de paplepel bediend alsof hij mentaal niet in staat is de getelefoneerde intrige te doorgronden.

Wat deze Amerikaanse vertaling eigenlijk ook meteen bloot legt is dat het verhaal niet zo intelligent is als wat we 6 jaar geleden dachten. De 5 hoofdpersonages zijn kartonnen borden, en hiermee beledig ik een handig verpakkingsmateriaal. Hun motivaties zijn compleet van de pot gerukt en staan alleen in dienst van de 'whodunit' plot die voornamelijk uitblinkt in het veelvuldig gebruik van irritante flashbacks. We hebben de grofgebekte dikzak, de casanova, de emotionele ziel met een geweten, de agressieveling en de gebrilde nerd; en ook al hadden ze niets tastbaars gemeen konden ze het toch goed met elkaar vinden tot zelfs hun intieme seksleven met vreemde vrouwen. Maar bij ons waren 'thrillers' een rariteit. Van Looy had met zijn geslaagde De Zaak Alzheimer (2003) in ieder geval onze smaakpapillen gestimuleerd en we hadden zin in meer. Bijgevolg moeten we die opflakkerende extase niet alleen toeschrijven aan het verhaal, dan wel aan de vreugde die we toen hadden dat we hier ook in staat waren iets anders te brengen dan onderkoelde sociale drama's en Jan Verheyen fastfood. Maar nu we het resultaat zien in een Amerikaans kleedje worden we toch koud gepakt met de gedachte: "What where we thinking?"

Visueel ziet The Loft er afgelikt uit. Director of Photography Nicolas Karakatsanis, wiens donkere werk we kennen van films als Rundskop (2010) en binnenkort het schitterende The Drop (2014) zit hier volledig in zijn glossy pub-mode, met high-angle-shift-and-tilt-close-up's en beauty shots van schaarsgeklede vrouwen. Het eindresultaat ziet er behoorlijk braaf en inspiratieloos uit. Maar voor een eerste Amerikaanse film moet de DoP niet onderdoen voor zijn Amerikaanse collega's. Toch denk ik dat hij deze film niet meteen op zijn showreel moet zetten.

the_loft_2014_karl_urban.jpgthe_loft_2014_erik_van_looy_james_marsden.jpgthe_loft_2014_matthias_schoenaerts.jpg
the_loft_2014_pic01.jpgthe_loft_2014_pic02.jpgthe_loft_2014_pic03.jpg

Geen enkele acteur kan overtuigen met zijn acteerwerk. De emoties zijn al zo steriel als het decor. Bij momenten merk je dat de acteurs gaandeweg beseffen dat deze prent hun carrière geen nieuw leven zal inblazen en spelen ze op automatische piloot. Gelukkig heeft Matthias Schoenaerts het er uiteindelijk goed van heeft afgebracht en is hij de meest succesvolle van de 5 geworden. De beste scène in de film is het moment waarin Karl Urban een vastgoed gigant gespeeld door karakter-acteur Graham Beckel (LA Confidential) op zijn plaats wil zitten zonder zijn stem te verheffen. Het is een kleine scène die uiteindelijk geen enkele directe impact heeft op de plot, maar toch knap werd gespeeld door deze twee mannen.

Aan de kant van de vrouwen zien we Isabel Lucas die spijtig genoeg de verkeerde moment heeft gekozen om uit te kleren te gaan, en actrices als Valerie Cruz en Rhona Mitra hebben net iets te weinig screentime om echt een overtuigende indruk te kunnen maken. En dan is er nog de blonde stoot Rachael Taylor die uiteindelijk niet zo'n groot acteertalent blijkt te zijn. Maar ze heeft wel een mooi figuur en zo is deze 104 minuten durende Loft nog wel verteerbaar. Het is een R-rated film, maar ik vroeg me achteraf wel af waarom. Los van één nodeloos shot had dit perfect PG13 kunnen zijn. En dat is misschien wel het grootste verwijt die je kan hebben - als je de makers al iets kan verwijten. Ze hebben hun ballen thuisgelaten en een veel te brave film gemaakt. Basic Instinct is een pornofilm vergeleken met The Loft, en toch wil de trailer ons doen laten geloven dat het een "stoute film is met vuil manieren".

Aan de overkant van de Atlantische Oceaan zijn ze er in ieder geval niet wild van en Universal heeft de Amerikaanse releasedatum geschrapt en overhandigt aan een derderangs horrorfilm genaamd As Above, So Below (2014)... hoe groot kan een afgang zijn? Het ziet er niet naar uit dat The Loft ooit in de States een wit doek zal zien. Maar misschien is er nog hoop voor een beperkte release indien de buitenlandse box-office cijfers kunnen overtuigen. Bij ons komt deze 14 miljoen dollar remake/reboot uit als opener op het Filmfestival van Gent op 14 oktober 2014 en de dag nadien in gans België.

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 15 september 2014

***Related Posts***
28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
06/08/2013: Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld
08/03/2013: De Amerikaanse The Loft wordt andermaal uitgesteld
10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

 

*** The Loft trailer ***

13-09-14

Making-Of: Psycho (1960) van Alfred Hitchcock

Voor de nieuwe making-of post gaan we een kijkje nemen achter de schermen van Alfred Hitchcock's Psycho (1960), een thriller die gebaseerd is op het boek van Robert Bloch. De auteur liet zich inspireren op de seriemoordenaar uit Wisconsin, Ed Gein. Een personage waar Tobe Hooper ook zijn Leatherface heeft op gebaseerd in zijn The Texas Chain Saw Massacre (1974). Kenmerkend aan deze geschifte moordenaar was dat hij teruggetrokken leefde in landelijk gebied en tevens onder de invloed was van de moeder-figuur. Hoewel, het grootste verschil met Norman Baten en Leatherface is dat Ed Gein eigenlijk maar werd veroordeeld voor slechts 2 moorden.

Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures

Hitchcock kocht de rechten van het boek voor 9'500 dollar, terwijl Paramount eigenlijk al de premisse van het boek had verworpen en vonden het boek veel te gruwelijk - wat het eigenlijk ook wel was. Hitchcock gaf zijn assistente Peggy Robertson tevens de opdracht op alle boeken op te kopen in de handel, om zo het verhaal voor de massa verborgen te houden. Maar de filmstudio was niet bereid om het reguliere productiebudget op tafel te leggen en moest Hitchcock wel zijn plannen herzien als hij zijn wou doordrukken. E n dat was hij ook van plan. Hitchcock kreeg af te rekenen met concurrenten die in het zelfde genre-speelveld actief waren en moest dus naar buiten komen met iets "out of the box", en Psycho zou dat wel eens kunnen. Bijgevolg besloot hij de film dan maar in het goedkopere zwart/wit te draaien met de televisie-crew waarmee hij Alfred Hitchcock Presents draaide. Hitchcock was ook onder de indruk van de zwart-wit thriller Les Diaboliques (1955) van Henri-Georges Clouzot, en dat was ook wel doorslaggevend. Maar Paramount, die een contract had met Hitch voor een nieuwe film, bleef moeilijk doen en beweerde dat hun studio's bezet waren - ook al was dat het geval niet. Hitchcock besloot dan maar de film zelf te financieren en te draaien bij Universal-International, en vroeg Paramount enkel de film te willen distribueren. Daarnaast wou hij afzien van zijn 250'000 dollar regisseurs-salaris en zou de Psycho niet meer kosten dan 1 miljoen dollar. Hij bleef er uiteindelijk onder met een productiebudget van $806,947.

Het script werd geschreven door de toen nog onervaren Joseph Stefano, nadat het script van James P. Cavanagh niet meteen kon overtuigen. De grootste wijziging met het boek was dat Norman Bates geen onstabiele man was van middelbare leeftijd met overgewicht en een drankprobleem. Bates werd sympathieker gemaakt, iets wat bevestigd werd met de casting van de nog jonge Anthony Perkins. Ook het feit dat het personage bezeten was van pornografie, spiritualisme en occulte werd uit de film geschreven en alles werd veel subtieler aangepakt. Maar het meest opmerkelijke was dat ze Bates pas na 20 minuten zouden introduceren en eerst het verhaal zouden vertellen van Marion Crane (Janet Leigh), en om haar dan iets later in het verhaal te vermoorden. Daarnaast werd ook niet vals gespeeld zoals in het boek waar de moeder nog "acties" had en lange conversaties met Bates.

Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures

Voor de mensen die het boek hebben gelezen zal het ook meteen opgevallen zijn dat het boek veel gewelddadiger is dan de film. In de fameuze douche-scène werd Crane zelfs onthoofd in plaats van gewoon dood gestoken. Maar Hitchcock introduceerde ook nieuwe elementen zoals: het toilet. Het was tevens de eerste keer dat een wc in een Hollywoodfilm werd doorgespoeld. In het boek bleef een oorring achter van Marion, maar in de film koos Hitchcock ervoor om een stukje papier van haar achter te laten in het toilet alsof het niet goed werd doorgespoeld. Ook de moord op Arbogast werd verplaatst naar de trappenhal wat voor Hitch een uitstekende plaats was voor een topshot die de identiteit van de moeder nog geheim kon houden.

Hitchcock liet het huis, gebaseerd op The House by the Railroad van Edward Hopper, en het motel bouwen op de set van The Phantom of the Opera (1925) in Universal Studios. De set kan je trouwens nog steeds gaan bezoeken in Universal City. De regisseur omringde zich niet alleen met vertrouwde mensen uit zijn tv-ploeg (Director of Photography, script, set designer, regie-assistent, ...) maar ook met een paar vaste waarden, zoals componist Bernard Herrmann, film monteur George Tomasini en graphic designer Saul Bass, die ook het storyboard van de beruchte douche scène op zich nam. Het prijskaartje voor de complete ploeg bedroeg slechts 62'000 dollar. Actrice Janet Leigh werd tevens 25'000 dollar betaald wat echt peanuts was voor de actrice en hoofdacteur Anthony Perkins ging akkoord met een salaris van 40'000 dollar. Ook al werd de film uitgebracht door Paramount, vloeiden alle rechten uiteindelijk naar Universal.

Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures

Voyeurisme was een belangrijk gegeven en Hitchcock koos ervoor om alles te filmen met een 50mm en een 35mm lens (met uitzondering van de douche-scène), om zo dicht mogelijk het zicht van mensen te benaderen. Daarnaast werd er voldoende ruimte gegeven aan Perkins en Leigh om hun personage in te vullen. Zolang de camera niet al teveel moest bewegen mochten ze zelfs acties gaan improviseren. Perkins vond het een goed idee om Bates bijvoorbeeld snoepjes te laten eten. Toch had Hitchcock op deze productie ook te maken met reshoots - iets wat uitzonderlijk was voor hem. Het extreme close-up shot van het oog van Leigh op het einde van de douche-scène bleek een huzarenstukje te zijn. Zo kwam het water in de ogen van de actrice die ongewild met haar ogen moest knipperen, en de cameraman had moeite om alles handmatig scherp te krijgen in één travel-beweging. Ook de begin-scène kreeg een reshoot omdat de romantiek tussen Leigh en Gavin niet echt voelbaar was. Zelfs het shot van de moeder in het raam was een tricky shot, want Hitch wou de beweging van haar combineren met het uitgaan van het licht en een natuurlijke lensflare.

Wat veel mensen niet weten is dat Hitchcock tijdens de shoot te kampen had met een zware verkoudheid, en als gevolg werd hij bijvoorbeeld voor de trappenscène met Arbogast vervangen door zijn assistent Hilton A. Green die zich baseerde op het werk van Saul Bass. Later zou Hitchcock de trappenscène toch grotendeel reshooten, omdat hij van mening was dat Arbogast net iets teveel werd gefilmd als een sinister figuur die de trappen op klom in plaats van een onschuldige man die benieuwd is naar die "moeder". Maar gezien alle cruciale scènes eigenlijk in beeld werden gezet door Saul Bass beweerde dat hij eigenlijk de douche-scène had geregisseerd. En ja, Bass was net zoals Hitchcock aanwezig op de set tijdens de 7 opnamedagen en de 77 camera-opstellingen voor deze fameuze 3-minuten lange douche scène.

Toch bestaat er bij mij geen twijfel wie de scnène heeft geregisseerd, ook na het zien van bovenstaande video. De regisseur maakt de eind-beslissingen, hij heeft de locaties gekozen, de crew, de acteurs, ...hij bepaalt de sfeer van de film en monteert alle shots en ook al zijn de shots gebaseerd op de storyboards van de getalenteerde Saul Bass, kan hij op geen enkel ogenblik claimen dat hij die scène geregisseerd zou hebben. Zelfs zijn regie-assistent die voor hem insprong tijdens de trappenscène terwijl Hitch zelf niet aanwezig was, kan op geen enkel ogenblik claimen de regisseur te zijn. Hij is en blijft de regie-assistent die zijn regisseur assisteerde. Een storyboarder staat ook in dienst van de regisseur. Enkel wanneer een regisseur ontslagen wordt van de set en vervangen door een andere regisseur zou je kunnen spreken van een co-realisatie. De co-regisseur ging zelfs on the record en zei: "There is not a shot in that movie that I didn't roll the camera for. And I can tell you I never rolled the camera for Mr. Bass."

Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesSaul Bass en Alfred HitchcockPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures

Een ander gerucht was dat Janet Leigh een body double had tijdens de douche scène, maar dat gerucht drukte Leigh zelf de kop in tijdens een interview met Roger Ebert. Hitchcock had enkel een body double gebruikt voor de scene waarin Marion's dode lichaam in een douchegordijn werd gewikkeld en in de koffer van een wagen werd gestoken. Hoewel, in 2010 kwam het boek uit 'The Girl in Alfred Hitchcock's Shower' van Robert Graysmith waarin de auteur verklaart dat er daadwerkelijk een stand-in werd gebruikt voor de douche-scène, met name Marli Renfro. Ze zou hiervoor 500 dollar hebben gekregen. En wanneer je de shots bekijkt van deze scène merk je inderdaad dat Hitchcock de censuur omzeilde met een shot van de hand van Marion Crane, met in de achtergrond een volle borst die enkel maar van playmate Renfro kan komen. En ja, er werd effectief Bosco chocolade siroop gebruikt als bloed en neen, er werd geen ijskoud water gebruikt om het geschreeuw van Leigh zo realistisch mogelijk te maken. De actrice speelde dat voor mekaar met verwarmd water. Ook al zien we in geen enkel shot het mes in het vlees gaan, horen we wel degelijk het geluid van een mes in een meloen.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende