Michael Mann’s Tokyo Vice op HBO Max is geweldig

Regisseur Michael Mann is teruggekeerd naar zijn roots met de serie “Tokyo Vice” en het is het beste van wat ik dit jaar heb gezien. Het probleem met deze serie is dat hoofdacteur Ansel Elgort doorheen een #MeToo storm is moeten gaan en in het proces een beetje van zijn sympathie heeft verloren, nadat hij met zijn Baby Driver (2017) zowat aan de top van Hollywood stond.

Korte inhoud: ‘Tokyo Vice’ is een nieuwe misdaaddramaserie, losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de eerste ervaring van de Amerikaanse journalist Jake Adelstein in Tokio eind jaren ’90. In 1999, toen Jake Adelstein (Ansel Elgort) werd aangenomen als rookie-reporter voor Yomiuri Shimbun, beschrijft de cadet hoe hij onder de vleugels werd genomen van Hiroto Katagiri (Ken Watanabe), een oudere detective (gebaseerd op detective Chiaki Sekiguchi). Adelstein werd aanvankelijk toegewezen aan Saitama, en de memoires beslaan zijn 12 jaar als stafmedewerker voor de krant, waarin 80-urige werkweken, relatieproblemen en de interacties tussen misdaadverslaggevers en de politie worden beschreven. Specifieke gevallen hebben betrekking op de zoektocht naar de moordenaar van Lucie Blackman, en de memoires bevatten ook doodsbedreigingen nadat hij een onthulling over Tadamasa Goto had gepubliceerd.

De serie werd gemaakt en geschreven door J.T. Rogers, die ook dienst doet als showrunner, met de ervaren regisseur Michael Mann als pilootregisseur, die de toon, stijl en het tempo voor de serie heeft bepaald. Het boek werd door Paramount gekozen om een speelfilm te worden met Daniel Radcliffe als Adelstein, maar het mislukte uiteindelijk, wat leidde tot HBO, waar Rogers werd ingehuurd om het aan te passen als een tv-programma voor het netwerk.

Uiteindelijk concentreert het verhaal zich op de setting en graaft het in de tijdsperiode waarin de Yakuza een machtige kracht was in Tokio, net vóór hun ondergang. De serie behandelt gebeurtenissen die verband houden met het boek van Adelstein, waaronder een Yakuza-baas die zijn eigen bemanning informeert om een levertransplantatie in de VS te krijgen, evenals een aantal opmerkelijke misdaden die de echte Adelstein tegenkwam tijdens zijn ambtstermijn bij de krant. Hoewel er waarheidsgetrouwe gebeurtenissen zijn, zijn veel personages gecondenseerd, veranderd of aangepast om in het verhaal van de serie te passen, in plaats van een daadwerkelijke hervertelling van gebeurtenissen.

Adelstein was de eerste Amerikaan die werd ingehuurd om te schrijven voor de Yomiuri Shinbun, en hij bracht 12 jaar door met het aangaan van relaties met de lokale politie, verslaggevers, bendeleden en burgers. Hij werkte de hele tijd door in Japan als een gaijin (buitenstaander). Adelstein onderzocht alles, van moorden tot fraude tot zelfmoorden tot brandstichting en alles daartussenin, inclusief het breken van het verhaal over een Yakuza-baas, Tadamasa Goto, die optrad als FBI-informant en informatie over zijn bende deelde om een levertransplantatie te krijgen in de Verenigde Staten. De krant wilde het verhaal niet publiceren, wat Adelstein dwong te stoppen bij de krant en het verhaal zelf naar buiten te brengen.

In de serie zien we naast bovenvermelde acteurs ook nog Rachel Keller, Shô Kasamatsu, Shun Sugata, Rinko Kikuchi, Ella Rumpf, Masayoshi Haneda en Hideaki Itô. Veel acteurs die tezien waren in de schitterende Netflix documentaire Age of Samurai: Battle for Japan. “Tokyo Vice” is momenteel te zien op HBO Max en spijtig genoeg (nog) niet op Streamz.

*** “Tokyo Vice” trailer ***


2 Comments

  1. Voskat

    Ik heb de eerste aflevering gezien en de fotografie en acteerwerk zijn van hoog niveau. Ik had deze nog wel in de bioscoop willen zien.

    Reply
  2. Filip

    Ik ben twee episodes ver en vind dit wel goed.
    Dit is geen Miami Vice. De titel is denk ik een beetje gekozen om de link met Mann te leggen.
    Dus, geen opgeloste misdaad aan het eind van elke aflevering, maar een slow burn intrige over de reeks heen.
    Je voelt je als kijker echt een “gajin” in de reeks, omdat alles, zowel Jake’s werkomgeving als de wereld waar hij hoopt over te verslag geven heel vreemd aanvoelen.
    Ik ben zelf al een aantal keren begonnen met Japans te leren en bijt mijn tanden stuk op de ettelijke kanji (want geschreven japans zit vol chinese tekens) die je moet leren (laat staan kunnen schrijven), dat ik kan meeleven met de torenhoge moeilijkheidsgraad van een westerling om te schrijven voor een japanse krant, en daarbij moet hij dan ook nog eens de bestaande politie/misdaad cultuur zien te onrafelen, die opnieuw ontzettend vervreemdend is voor westerlingen.
    Hier steek ik graag mijn tijd in.

    Reply

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *