De FilmBlog

Het fenomeen van de serial killer is iets wat heel wat mensen aanspreekt. Je kon dit gemakkelijk merken aan de populariteit van de Hannibal Lecter films, of thrillers als Se7en (1995), Halloween (1978), The Texas Chain Saw Massacre (1974), … We worden overladen met verhalen van massa-moordenaars en hun morbide rituelen, dat we er een beetje op zijn uitgekeken. David Fincher had dit goed begrepen en vertelde zijn Zodiac (2007)-verhaal via de speurtocht van een detective en een cartoonist, zonder de serie-moordenaar af te schrijven als een soort fascinerende pop-ster.

Toen ik vernam dat er een tv-serie was over een serie-moordenaar had ik zoiets van: "Really, how original". Maar na het zien van de eerste afleveringen van "Dexter" werd ik in het verhaal gezogen. Voor dat ik het wist had ik het volledige eerste seizoen gezien en ik moet toegeven dat ik sta te popelen om het tweede seizoen te bekijken.

Het uitgangspunt is vrij origineel, gezien we starten van een personage die 'vendetta-gewijs' zich enkel vergrijpt op andere moordenaars die door de netten van het gerecht zijn geglipt of die simpelweg nog nooit zijn betrapt. Daarnaast leren we ook iets over zijn woelige jeugdjaren waar een zware traumatische ervaring zijn gevoelens compleet overhoop haalde. Maar het mooiste aan het plot is dat Dexter werkt als forensisch expert, gespecialiseerd in bloedspatten. En wanneer een andere serie-moordenaar op een heel ingenieuze manier zijn lichamen decapiteert, is hij meteen ook zijn grootste fan. Maar zijn fascinatie zal stilletjes uitlopen tot een ware nachtmerrie. Maar ik denk dat het grootste pluspunt van de serie de vertolking is van Dexter, door niemand minder dan Michael C. Hall (David Fisher uit de top-serie "Six Feet Under").

De serie is gebaseerd op de roman van Jeff Lindsay, Darkly Dreaming Dexter, en speelt zich af in Miami waar de onopgeloste moorden worden opgestapeld. Maar wees gerust, het is toch wel verschillend van "CSI: Miami" (2002). Hier gaat het niet zozeer om de mooie kadrages, de kleurcorrecties en de coole Horatio, dan wel over een man die zijn moorddadige impulsen tot iets goeds wil ombuigen – en dat dankzij de opvoeding die hij kreeg van zijn pleegvader gespeeld door James Remar. Dexter heeft een goede band met zijn stiefzus Debra (Jennifer Carpenter) die zich heeft gekatapulteerd bij vice homicide, en heeft een relatie met Rita Bennett (Julie Benz) een moeder van twee, die uit een relatie komt met een gewelddadige man. Dexter wordt echter op de hielen gezeten door Sgt. Doakes (Erik King), die denkt dat er iets vreselijk mis is met Dexter. Maar zijn collega Angel Batista David Zayas, Vince Masuka (CS Lee) en zijn Lt. Maria Laguerta (Lauren Vélez) hebben het voor met hem.

De dialogen zijn vaak hilarisch en de voice over van Dexter – wordt minder storend naarmate de afleveringen vorderen. De zwarte humor druipt van elke aflevering af – en hoezeer het ook een verhaal is met heel wat lijken, speelt Hall het voor mekaar om compleet anders te spelen dan David Fisher uit Six Feet Under, en dat is echt een verdienste (zeker na 5 seizoenen in de huid van een gevoelig homoseksueel-personage). De regie voor de eerste 5 afleveringen waren in handen van Michael Cuesta die Tell-Tale (2009) heeft geregisseerd in een productie van Ridley en Tony Scott. Zijn verdienste is dat hij Dexter niet laat vervallen in de voor-de-hand-liggende excessieve gore, en toch genoeg van de gruwel laat zien om de toeschouwer de stuipen op het lijf te jagen.

Dexter is geen studie van de psychologie van een serie-moordenaar, dan wel een ontspannende rit in de steegjes van Miami met een charismatisch en dubbelzinnig personage in een goed geschreven drama. Het is niet beter dan Six Feet Under maar zeker een aanrader.

Vertige (2009) van de Franse cineaste Abel Ferry is een film dat zich tussen het nokvolle genre van de horror/slasher-film wringt. Het kan aanzien worden als een soort Franse variant op Wrong Turn (2003), The Texas Chain Saw Massacre (1974) en The Hills Have Eyes (1977) met een vleugje Vertical Limit (2000). Vertige (engels: High Lane) bevat alle elementen en plotwendingen die men kan verwachten bij dit soort films. Een uitgemolken verhaaltje , jonge, onbekende acteurs die de irriterende High-School teenagers van dienst spelen alsook de welbekende sadistische inboorling met verminkt gezicht incluis die ziekelijke plannen heeft om de jongeren te terroriseren en van kant te maken.

Korte inhoud: De teenagers Fred (Nicolas Giraud), zijn vriendin Karine (Maud Wyler) en hun vrienden Chloé (Fanny Valette), Guillaume (Raphaël Lenglet) en Loïc (Johan Libéreau) gaan op zoek naar avontuur en vrijheid besluiten om te gaan bergbeklimmen in een uitgestrekt gebied in Kroatië. Met professionele uitrusting gaan ze de confrontatie aan met een uitdagend klimparcours dat zich over een grote bergpas uitstrekt. De groep klimt enkele honderden meters tot ze plots merken dat er geknoeid lijkt met één van de kabels & bouten. Op het nippertje ontsnappen ze allemaal aan een gruwelijke dood, maar zonder al te veel argwaan gaat hun tocht toch verder en krijgen ze opnieuw allerlei gevaarlijke situaties voorgeschoteld waar ze bijna het leven laten. Als ook de brug over de bergpas wegzakt, begint iedereen door te hebben dat er meer in het spel zit dan een slecht verzorgd parcours. De 4 jongeren hebben geen keuze: ze moeten het donkere, uitgestrekte bos in om zo terug af te dalen en in de bewoonde wereld te geraken. Wat daarna volgt is een ware hel. Een kluizenaar genaamd Anton (Justin Blanckaert), wonende in een bouwvallige hut in het bos, ziet mooi zijn kans om een ziek spelletje te spelen van marteling en terreur waarbij de jongeren moeten lopen en vechten voor hun leven…

Al bij al begint de film goed.In het eerste kwartier van de film zien we mooie shots van bergen, spannende beklimmingen en benarde situaties. Je begint mee te leven met de personages en wordt verliefd op het prachtige landschap. De knullige acteerprestaties en domme perikelen binnen de groep neem je er dan nog zonder moeite bij. Maar eens de groep in het bos terechtkomt en het 2e luik van de film begint, dan gaat het letterlijk bergafwaarts. Geen spannende bergscènes meer, maar een voorspelbaar horror verhaaltje dat zich vliegensvlug ontpopt. Dit ruikt naar Wrong Turn op alle vlakken. Die kwalitatieve slasher begint op bijna dezelfde wijze: met bergbeklimmen, maar ook de inboorlingen zien er nagenoeg hetzelfde uit als de slechterik in Vertige.

Het verhaal steekt nagenoeg hetzelfde in elkaar. Het déjà-vu gevoel is hoog. In het verleden is wel al gebleken dat een voorspelbaar plot zoals bij Wrong Turn wel nog kan leiden tot een frisse, degelijke film. Denk ook maar aan de ondergewaardeerde remake The Hills Have Eyes. Beiden hebben ze zowat hetzelfde plot, maar toch weet men een bepaalde frisse wind te laten waaien door het genre door middel van mooie cinematografie, slimme shockeffecten en gruwelijke horrorbeelden gecombineerd met een lugubere sfeer. Bij Vertige is dit echter niét het geval. Eén voor één worden de jongeren simpelweg van op afstand met pijl & boog een kopje kleiner gemaakt, wat van weinig creativiteit getuigd. Mede omdat je geen voeling hebt met deze slecht acterende bende en de karakterontwikkeling nihil is, verveelt de boel al heel snel.

Er mag van geluk gesproken worden dat deze straight-to-dvd-flick maar 82 minuten duurt. Ook 2 vreemde plotwendingen komen naar voor: één van de jongeren heeft constant irrelevante flashbacks als chirurg in een ziekenhuis waar ze een patiënt niet kan redden. Totaal geen reden van bestaan en verwarrend tot en met! Nog een ander vreemd verschijnsel: 1 van de slachtoffers loopt als een klein kind wenend weg uit de hill-billy zijn hut terwijl zijn 2 vrienden gevangen achterblijven. Hij komt echter een uurtje later terug met een steen, gooit deze naar de inboorling, en zet het dan wéér op een lopen alsof zijn leven er vanaf hangt! (En dat uiteraard wanneer zijn 2 kompanen net gingen afgeslacht worden). Waarom toch?! Vreemde zaken die de geloofwaardigheid en dramatiek van de film alleen maar de grond inboren.

Maar we mogen deze film geen catastrofe te noemen. Je hebt toch nog enkele aantrekkelijke horror-momenten. Ik denk dan aan de scène waarin één van de slachtoffers gevangen wordt genomen door de "local" en je enkel maar een pikzwart beeld ziet, wat geritsel, gehijg, schaduwen en daarna om de 10 seconden een flits van een digitale camera die dient als oriëntatie. In die flash zie je de killer dichterbij komen om het slachtoffer uiteindelijk de nek over te kelen. Zeer sterk in beeld gezet. Ook de eerder vermelde klimscènes ogen fraai en zijn spannend. De sadistische killer van dienst is eigenlijk nog het slechtste facet van de film. Bespottelijk, ongeloofwaardig en vreemd van gedrag. Ooit al eens een hill-billy gezien die moves uithaalt zoals Sugar Jackson? Hij slaagt werkelijk zijn slachtoffers met de vuisten alsof hij in de ring staat te boksen. Dit gedrag kan je niet anders dan lacherig onthalen, want de angstaanjagende kant van het personage wordt tot het niets herleidt. Ook zijn hut inclusief oogballen in bokalen, opgezette dieren, bloed op de muren en lijken in de vriezer zijn al té veel vertoond in variante films zodoende dat het je niets meer doet.

Kortrom, misschien een leukere film voor iemand die nog niet veel horror heeft gezien en die zich gewoon wil ontspannen met wat hersenloze fun. De rest van het publiek kan deze film best vermijden en misschien nog eens een klassieker als de originele Texas Chainsaw Massacre vanonder het stof halen.

***Related Post***
13/07/2004: Wrong Turn review

Nadat Michael Myers een facelift kreeg door Rob Zombie kon het niet uitblijven dat ook Jason Voorhees een remake zou krijgen. En het is wederom Marcus Nispel (The Texas Chainsaw Massacre - remake) die de eer krijgt om het horroricoon nieuw leven in te blazen met Friday the 13th(2009) en misschien wel klaarstomen voor een nieuwe reeks. Dat is in ieder geval de bedoeling van producent Michael Bay, die binnenkort ook Freddy Krueger wil aanpakken. Dit is echter geen remake in de strikte zin van het woord, eerder een soort herkauwing van het originele materiaal. Enkel spijtig dat het niet even verrassend en origineel is als de Halloween remake.

Jason Voorhees, de notoire serialkiller met zijn hockeymasker en vlijmscherpe machete uit de Friday the 13th reeks heeft zich nog maar eens van zijn slechtste kant laten zien in een film die ver van een exacte kopie is van het origineel uit 1980. De horde fans van de serie zullen in het verhaal heel wat scènes herkennen uit de voorgaande delen. Zo hebben de makers besloten om Jasons misvormde gezicht met een jute zak te verbergen zoals in Friday the 13th Part 2 (1981) om gedurende het verhaal te laten zien hoe hij aan zijn hockeymasker is gekomen. Ook de twee minuten durende proloog doet de beginsequentie van de eerste film nog eens dunnetjes over. Het einde van de film is ook sterk geïnspireerd op het eerste deel. Maar het zal een opluchting zijn voor de liefhebbers van veel naakt, seks, bloed en slachtoffers, dat de makers voluit zijn gegaan voor de R-rating.

Korte inhoud: Clay Miller (Jared Padalecki) is op zoek naar zijn vermiste zus en komt op zijn zoektocht terecht in de donkere bossen van Crystal Lake. Tussen de met mos bedekte bomen ontdekt hij een aantal vervallen houten kampeerhuisjes. En dat is niet het enige wat er zich bevindt tussen het struikgewas. Tegen het advies van de politie en de plaatselijke bevolking in onderzoekt Clay de weinige aanwijzingen die hij heeft. Hij krijgt hierbij hulp van een jonge vrouw (Danielle Panabaker) die samen met een paar studiegenoten (Amanda Righetti, Travis Van Winkle, Aaron Yoo, Julianna Guill, Willa Ford, America Olivo, Ryan Hansen) naar het gebied is gekomen om een weekend lang de bloemetjes buiten te zetten. Ze zullen echter een aantal gruwelijke ontdekkingen doen die ze niet hadden verwacht.

Diegene die geen flauw benul hebben wie Jason Voorhees (…welkom op planeet Aarde), hoeft niets te vrezen om iets te missen. De intro van de film wordt het verhaal rondom Jason (Derek Mears) en zijn moeder Pamela Voorhees kort behandeld. Vervolgens maken we in het eerste halfuur kennis met een groep jongeren wiens levensverwachtingen drastisch zal minderen naarmate de film vordert. Na de eerste akte wordt de film gewoon overgedaan met een nieuwe groep jongeren die naar Crystal Lake trekt. Seks, drugs en feesten is het enige waar zij aan denken. Clay Moore (Jared Padalecki) echter niet, hij is op zoek naar zijn vermiste zusje, één van de meiden uit de eerste akte van de film. Het verhaal zelf heeft verder niet veel om het lijf.

Alles wat je verwacht van een typische teenage slasherfilm zit in deze escapistische Platinum Dunes prent, maar ook niets meer dan dat. Het is anderhalf uur pretentieloos vermaak met een aantal efficiënte schrikmomenten die vooral worden gecreëerd door onverwachte harde geluiden als bliksem of een dier die plotseling te voorschijn springt. Niet iedereen wordt aan het mes geregen van Jason, hij gebruikt ook andere moordwapens zoals een hakbijl en (I kid you not!) een pijl en boog. Jason beweegt snel en is inventief in het moorden. Erg geloofwaardig is het allemaal echter niet want Jason is in bepaalde scènes wel iets te snel. Het mocht van mij iets meer serialkiller zijn en iets minder superhero, maar goed. De actie is in vele gevallen slecht in beeld gebracht en vaak zie je dus ook niet wat er is gebeurd. Bij het eerste slachtoffer heb je dus geen idee wat er precies is gebeurd en dat was meer het resultaat van gepruts dan van een uitgewerkte intentie.

Net zoals zijn mentor Michael Bay is regisseur Marcus Nispel een beeldjesmaker die met moeite een coherent verhaal kan vertellen of zelfs maar menselijke karakters kan uitwerken. En dat zorgt er meteen voor dat alles heel vluchtig is en nauwelijks echt pakkend. Meer nog, de film is gewoon SAAI! Marcus berust zich enkel op de gortigheid van bepaalde moorden om de spanning hoog te houden, maar slaagt er niet in om ons op het puntje van onze stoel te krijgen. Alles is zo voorspelbaar en ééndimensionaal dat je er van moet geeuwen. Deze remake maakt van de oorsponkelijke B-horrorprent van Sean S. Cunningham een echt meesterwerk, en dat is op zich wel een prestatie. Maar de remake is wel beter dan Friday the 13th Part VIII: Jason Takes Manhattan (1989) … als dat al iets betekent.

***Related Posts***
24/10/2008: Friday the 13th trailer
03/10/2007: Friday the 13th ondergaat ook een Bay-touch
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers

De invasie van Scandinavische films is al een tijdje aan de gang en wie hield van de Amerikaanse 70’ties films zullen tevreden zijn, want die Noorse typen hebben de 70’s Fever goed te pakken. En vooral het horrorgenre komt in Scandinavië steeds meer in trek. Ik denk dan aan films als Dark Woods (2003) (Villmark), Storm (2005), Next Door (2005) (Naboer), Cold Prey (2006) (Fritt Vilt), Midsommer (2003) of Frostbitten (2006). En gisteren heb ik mezelf geserveerd op een harde horror prent uit Noorwegen, trouwens een film waar ik al een tijdje op zat te wachten, Rovdyr (2008) van Patrik Syversen. Rovdyr vertaalt zich als ‘roofdier’ en gaat over een groep jongeren die zich verdwalen in een bos. Maar met deze prent zal je niet snel verdwalen tussen het bos van plotlines, voor de simpele reden dat er quasi geen plot te bespeuren valt. Oh ja, mijn teleurstelling was groot. Nochtans waren alle intenties aanwezig voor minstens 4 slapeloze nachten.

Korte inhoud: We bevinden ons in 1974. Vier jongeren - een dom blonde, haar abusief vriendje, een brunette en haar geestige broertje - maken een weekend-uitstap in de natuur. Met hun minivan rijden ze zowat verloren in het uitgestrekte Noorse woud. Ze nemen even de tijd om te picknicken en komen er een jonge vrouw tegen die smeekt voor een lift (rip*kuch*off). Het begint de jongeren door te dringen dat het meisje op de vlucht is, en ook zij worden meteen ook opgejaagd door 3 moordzuchtige demente rednecks. En na kort wordt het meisje vermoord alsook ‘het meest interessante personage uit de gehele film’ (… puik werk, jongens) en de rest slaat op de vlucht, of wat had je gedacht, van de achtervolgers die naar hun prooi ‘fluiten’. (fluiten? Een Noorse jachtmethode, zeker? I don’t know.) Hier is dan toch de geslaagde trailer die mij interesse deed aanwakkeren.

Inderdaad, dit is Wrong Turn (2003), meets The Tewas Chain Saw Massacre (1974), meets Deliverance (1972) meets The Last House on the Left (1972). In deze film is er geen plaats voor plotwendingen, uitbundige karakterschetsen of opwindende actie-scènes. Hier houdt de regisseur het op de eerste graad. Het was dus wel een beetje van een teleurstelling, maar werkt beter dan de recente Hollywood horrorfilms van hetzelfde genre. De film is duidelijk gemaakt door een paar cinefielen die voor weinig geld de productie in elkaar hebben gestoken en achteraf, met een doorgedreven post-productie (waarschijnlijk met behulp van Noorse subsidies, nadat Cold Prey een mega-succes bleek te zijn), de klank en kleur hebben aangepast voor een modern bioscooppubliek. Hoewel, je voelt dat de productiefase zeker een paar miljoentjes meer kon gebruiken want de fotografie is niet altijd overtuigend. Maar deze scènes zitten duidelijk niet in de trailer. Slim gezien van de distributeurs, die deze film perfect hebben gepromoot met weinig middelen. Belgische producties zouden hier beter een puntje aan zuigen.

De film zal denk ik niet veel grote prijzen in de wacht slepen (wel een paar kleinere, maar ELKE film haalt tegenwoordig ergens wel een prijs op een filmfestival – er zijn er trouwens genoeg), daarvoor mocht het scenario wel voorzien zijn van iets meer…eu, originaliteit en betere dialogen. Dialogen? Er waren bijna geen dialogen. Stilte kan soms heel efficiënt zijn in een horrorfilm, maar hier was er geen sprake van 'akelige-stilte', dan wel 'vervelende-stilte'. En dat was nog maar een klein zeer geweest indien de acteurs ook daadwerkelijk konden ACTEREN, maar nadat het meest sympathieke personage werd afgeslacht was het huilen met de pet op.

Deze horror-exploitation trend werd in gang gezet door regisseurs zoals Rob Zombie, Greg Mclean en Neil Marshall, die het horrorgenre serieus namen en het publiek niet voor achterlijke pubers namen. Het zijn films voor een adolescent cinefiel publiek, die zich volledig laat inspireren door de horrorfilms uit de jaren 70. Het centrale thema van al die nihilistische en escapistische films is: "overleven". En misschien sluit dit wel aan bij de gevoelens die we ondervinden bij de voortdurende oorlogen en het besef dat het milieu er niet goed aan toe is.

In tegenstelling tot films als Saw en Hostel is het hier niet om het grafisch geweld en de gore te doen, maar eerder om het geweld en de gevolgen van geweld in kaart te brengen op een eerder suggestieve manier. Er is ook bijzondere aandacht gegeven aan de muziek, verzorgd door componist Simon Boswell (Perdita Durango, The War Zone, Next Door) en de 70’ties look is enorm overtuigend, enkel de ’70 soundtracks had ikzelf achterwege gelaten (het werkt niet!). Door de gore-elementen kreeg de film wel een NC-17 rating, maar om eerlijk te zijn hadden ze misschien beter de gore-scènes eruit gelaten, want veel toegevoegde waarde biedt het de film niet. In het begin is de gore wel iets beter dan naar het einde toe, waar alles een campy-smaakje achterlaat. Kan ik de film aanraden? Wel, spijtig genoeg haalt de film het niveau niet van Cold Prey, en als u deze film nog niet had gezien is dat misschien een beter voorbeeld van Noorse horror. Rovdyr zal je moeten zien op filmfestivals, want deze film zal volgens mij nooit geen officiële release krijgen bij ons.

Nadat Rob Zombie had bewezen, met zijn versie van Halloween (2007), dat er geen heil valt te rapen in het maken van een remake van een cult horror film, komt Michael Bay op de voorgrond met plannen voor een remake van A Nightmare on Elm Street (1984) met zijn productiehuis Platinum Dunes (ook nog bekend als "The Butchers of Classic Horror Movies"). Er wordt op Imdb ook melding gemaakt van een A Nightmare On Elm Street prequel (2008), maar ik ben niet zeker of dit iets van doen heeft met de Michael Bay productie. Het is Variety die het slechte nieuws kwam brengen:

Platinum Dunes partners Michael Bay, Brad Fuller and Andrew Form have been set by New Line to relaunch the movie series centered on the iconic killer, who haunts the dreams of teenagers and kills them in their sleep. The trio will create a new franchise based on Wes Craven’s 1984 film A Nightmare on Elm Street. Originally played by Robert Englund, the Krueger character haunted nine films and two TV series in what was New Line’s most lucrative franchise until The Lord of the Rings.

Korte inhoud: Tina rent door een tunnel een ketelhuis in en wordt achtervolgd door een verminkte man met een bruine hoed op en messen aan de vingers van zijn rechterhand. Net voordat ze aan flarden gesneden wordt, doet ze haar ogen open en is ze weer wakker. Dat haar nachthemd scheuren vertoont, maakt haar nog niet echt bang. Maar als ze dan hoort dat haar beste vriendin Nancy over exact dezelfde man heeft gedroomd, beginnen de zenuwen toch op te spelen. Is ze nog wel veilig in haar dromen?

Great! En dit net nadat Michael Bay eerst nog Friday the 13th (2009) wou aanpakken. Drie problemen hierbij: (1) Waarom een remake. De oorspronkelijke films blijven beter dan de remakes (cf. Halloween, The Texas Chainsaw Massacre, The Amityville Horror, The Omen, The Hitcher, …). (2) De mannen van Platinum Dunes staan garant voor miskleunen. (3) Deze film zal belanden in de handen van een videoclip-maker of iemand zonder enige vorm van regie-ervaring.

Wel een beetje erg voor de horrorfans dat Leatherface, Jason Voorhees en nu ook Freddy Krueger eigendom zijn van Michel Bay. Het enige goede nieuws is dat de film nog wel een tijdje in de koelkast zal belanden tot de scenaristen-staking zo goed als achter de rug is. Dat Friday the 13th een remake krijgt, tot daar toe. Die eerste film is voor een groot stuk verouderd. Hoewel er eigenlijk niet veel "verhaal" te rapen valt, denk ik dat ze met een remake misschien wel eens nieuwe dingen kunnen uitspitten. Maar A Nightmare On Elm Street remake is dwaas. Die film heeft nog niets van zijn pluimen verloren. Bekijk deze maar eens in een duister kamertje met een aangepast surround-systeem. You won't fall asleep after that! Wat vinden jullie trouwens van het nieuws?

Update 31/01/2008: Goed en slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat ze nog steeds van plan zijn om A Nightmare on Elm Street te rebooten, maar het goede nieuws is dat volgens Movie Hole acteur Robert Englund, die jarenlang Freddy Krueger heeft vertolkt, ook zal benaderd worden voor de hoofdrol in het filmproject. Kijk eens aan. In principe kan men dan niet meer spreken van een "reboot" maar eigenlijk van een nieuwe sequel.

Update 05/02/2008: Acteur Robert Englund, die de rol van horroricoon Freddy Krueger vertolkte in alle Nightmare on Elmstreet-films, doet niet mee aan de remake die in de maak is. Dat meldt het Britse filmblad Empire dinsdag op haar website. "Daar ben ik echt te oud voor", stelt de acteur. "Het moet geen Freddy worden die het opneemt tegen Viagra." De 60-jarige Englund zou het wel leuk vinden om een kleine cameorol te spelen in de film.

***Related Posts***
30/10/2010: A Nightmare on Elm Street (2010) review
29/09/2009: A Nightmare on Elm Street teaser trailer
20/03/2009: Friday the 13th filmbespreking
03/10/2007: Friday the 13th ondergaat Bay-touch
19/03/2006: Jordana Brewster in Texas Chainsaw Massacre: The Beginning
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
27/04/2005: The Birds krijgt een Bay-touch

Ik denk dat iemand uit een langdurige narcose is ontwaakt bij Maxim, want daar hebben ze zonet Sarah Michelle Gellar uitgeroepen tot Vrouw van het Jaar, alstublieft!

Of deze eretitel het werk van Gellar wil eren dan wel de vooruitzichten van 2008 in de verf zetten is me niet helemaal duidelijk. Het is me echter niet ontgaan dat Gellar de laatste jaren (!) gewoon van het witte doek is verdwenen en meestal verscheen in straight-to-dvd materiaal van geen belang. De prenten die ze op stapel heeft zijn 2 Aziatische horror remakes - YUK ! - en de horror Alice (2008) van regisseur Marcus Nispel die ons eerder de overbodige TCM remake (2003) bezorgde en onlangs de bij ons straight-to-dvd flop Pathfinder (2007). Niet meteen films waar ik dus op zit te wachten en met mij de overgrote meerderheid van de filmliefhebbers.

En ...Buffy is back?! Waar hebben ze het over? Zowel Gellar als Buffy zijn helemaal niet back! Nergens is bekend gemaakt dat er een nieuwe reeks van Buffy the Vampire Slayer zou komen. Het heeft er dus alle schijn van dat de redactie van Maxim ofwel omgekocht zijn, ofwel heel weinig van film afweten. Nochtans poogt Maxim een graantje mee te pikken van de populariteit van filmblogs/sites, maar dan hebben ze met deze issue wel alle geloofwaardigheid verloren.

Voor mensen die niet vertrouwd zijn met het blad, good for you, maar ter verduidelijking van het artikel kan je Maxim best omschrijven als een soort P-Magazine maar dan met meer middelen, mooiere vrouwen en een grotere oplage. Maxim is een blad die porno op een smaakvolle manier probeert te verkopen door net genoeg edele delen te verhullen van meisjes die maar al te graag naakt voor de camera willen staan. Op die manier kunnen ze de drempelvrees van heel wat mannen opvangen die net iets te verlegen zijn om een exemplaar van Hustler, Penthouse of Playboy te kopen.

Dat de interviews en de korte artikels enkel tot doel hebben het schuldgevoel te verdoezelen van de op 'seks beluste man', zou een reden kunnen zijn dat de deskundigheid in vele gevallen zoek is. Men wil het verkoopcijfer de lucht in jagen door 'naakt' te verkopen en vanuit dit uitgangspunt worden deze teksten ook samengesteld. Ik vraag me af of ze ook een Man van het Jaar zullen verkiezen? Misschien wel David Duchovny...

***Related Posts***
28/10/2006: The Grudge review
31/08/2006: Sarah Michelle Gellar is verzot op horror
23/04/2005: Sarah Michelle Gellar als porno-actrice

De Halloween (2007) remake van Rob Zombie was visueel sterk, maar inhoudelijk compleet verkeerd. Toen ik de trailer van de film zag dacht ik dat de regisseur van The Devil’s Rejects (2005) het bij het rechte einde had. Maar de ontgoocheling was groot toen ik zag dat hij quasi ¾ van de prent spendeerde aan het zoeken van een verklaring waarom Michael Myers de seriemoordenaar is die we allen kennen. WTF!?! Jawel, de versleten patronen van 'misbruik tijdens de kinderjaren' werd nog maar eens uit de kast gehaald.

Beste Rob, Michael Myers is the unconscious mind, pure evil born to kill. Dat kon elke horrorfan jou vertellen bij aanvang van de productie. Zoeken naar een psychologische verklaring voor zijn daden is gewoon een foute benadering van het personage, verzwakt de gruwel en verklaart in geen geval zijn supernatuurlijke krachten. Het resultaat van de film is trouwens al zo cliché als de eerste beste Vlaamse bioscoopfilm. Ik hoop dat Rob Zombie hiermee een lesje in nederigheid heeft geleerd van een horrormeesters als John Carpenter, en snel terug naar zijn roots keert.

En of dat remake experiment nog niet genoeg was blijkt dat Michael Bay nu ook plannen heeft voor een Friday the 13th (2009) remake, met het verfoeilijke productiehuis Platinum Dunes, die eerder verantwoordelijk is voor de oerslechte The Hitcher (2007), The Amityville Horror (2005) en The Texas Chainsaw Massacre (2003) remake, alsook het achterlijke The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006) en binnenkort misschien een remake van Hitchcock’s meesterwerk The Birds (2009)...de consumptiemarkt spaart niets of niemand.

Om hier spontaan stuiptrekkingen van te krijgen en schuimbekkend de filmwereld te vervloeken! Maar wat haalt het allemaal uit ... de films zijn bedoeld voor een jongerenpubliek die nauwelijks het verschil kennen tussen Freddy Krueger en pakweg Jack the Ripper. We hebben al eerder een vreselijke Freddy vs Jason prent moeten verduren – en blijkbaar is de sequel in de maak – en nu komt The Hollywood Reporter met het volgende nieuws:

Damian Shannon and Mark Swift have been tapped to write "Friday the 13th," the remake of the horror classic being produced by Platinum Dunes for New Line. Paramount released the original "Friday" in 1980, making Jason 'the unstoppable hockey mask-wearing killer' a horror icon, though the serial killer made only a brief appearance in the final frames of the first movie and never killed anyone. Jason didn't even don the famous mask until the third movie.

The remake, however, will focus on Jason - who will wear the mask and kill - and keep the famous setting of Crystal Lake.

Ik moet toch bekennen dat ik een grotere Michael Myers fan ben dan een Jason Voorhees fanaat. De eerste film vond ik al bij al nog niet zo slecht, maar ik was er toch niet weg van. Maar denk ik nu dat deze film een remake moet krijgen? Neen. Het is een film die pubers van hun drinkgeld zal beroven en waarschijnlijk wel bovenaan aan de box-office zal staan, maar het zal een verschrikkelijk slechte prent worden – zeker met een productiehuis als Platinum Dunes aan het roer. De film zal misschien niet slechter zijn dan die laatste Jason in space sequels, maar goed zal deze niet worden. En dat gezegd met veel overtuiging en alle kenmerkende voorbarigheid van een rasechte filmblog. ;)

***Related Posts***
20/03/2009: Friday the 13th review
24/10/2008: Friday the 13th trailer
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers

Maar laten we vooral niet alle B-horror-prenten afschilderen als Asylum prefab. Er zijn ook nog "commerciële" low budget producties die zichzelfs kunnen en mogen au serieus nemen en …jawel…meerwaarde te bieden hebben. Ik neem het voorbeeld van All the Boys Love Mandy Lane (2006). Misschien een beetje een klungelige titel, maar de trailer laat vermoeden dat we hier te maken hebben met een teen-slasher met brains. Een mooie chick casten in een horror is al sinds het begin van het genre schering en inslag, maar hier is de keuze van Mandy – gespeeld door Amber Heard, allesbehalve een inhoudsloze cutie, prom-queen of al te braaf schoolmeisje. Ze is te benaderen, maar behoudt haar afstand. Sexy en onschuldig. Een sociaal iemand, maar die toch verrassend uit de hoek kan komen voor haar vrienden en het publiek.

Regisseur Jonathan Levine en scenarist Jacob Foreman kennen blijkbaar de conventies en proberen iets nieuws te brengen. De makers zijn in ieder geval jong genoeg om te weten 'hoe angstwekkend de hoge school kan zijn', het verloop van die 'eerste liefdes', 'sex-alcohol-en-drugs', en hoe 'passie kan omkeren in bezitterigheid' en 'frustratie tot moord'. Ook hier in België sloegen de stoppen door van een jongeman op een fuif en deze horror is bij deze ook zeker hyper-relevant – hoewel het uiteraard wel entertainment blijft en dus geen docu over de psychologie van een moordenaar.

Korte inhoud De jonge scholieren, Garth (Anson Mount), Dylan (Adam Powell), Bird (Edwin Hodge) en Emmet (Michael Welch) besluiten om het nette en lieve meisje Mandy Lane (Amber Heard) uit te nodigen voor een groot feest op een afgelegen ranch van Red (Aaron Himelstein), samen met de blonde vamp Chloe (Whitney Able) en de nog niet-ingenomen Marlin (Melissa Price). En dit vooral omdat Mandy Lane is uitgegroeid tot een bloedmooie meid. Maar dan ontdekken de scholieren dat het aantal aanwezigen op het feest op vreemde wijze begint te dalen. Dan blijkt er iets goed mis te zijn met die lieve, leuke en mooie Mandy Lane. Hier heb je de trailer.

De fotografie van de film is vrij indrukwekkend. Het lijkt wel of elk shot van Mandy een glow-effect heeft, een beetje alsof je naar een spotje voor L’Oréal aan het kijken bent en verblind wordt door de duizelingwekkende schoonheid van het moment, maar wanneer de moorden toeslaan brandt de harde zon in de pellicule en krijgt men een harde uitgebrande korrel en uitgebleechte (niet-verzadigde) kleuren die doen denken aan de 70'ties exploitation films. De prent heeft ontegensprekelijk ook wel trekjes van Scream (1996), maar dan zonder de Holyywoood-cast, en ook wel van Prom Night (1980) en zelfs het onvergetelijke TCM (1974). Deze horror heeft bij ons alsnog geen bioscoop release, maar handige Harry’s kunnen de film al verkrijgen via import. All the Boys Love Mandy Lane belooft vernieuwing te scheppen in het reeds versleten genre, met zelfs een tikkeltje retro. Hopelijk voor een keertje nog eens een slimme en volwassen prent in een anders fletse-teenage-slasher-horror-hutsenpot.

*** Amber Heard HQ picture gallery ***

***Related Post***
05/02/2008: All the Boys Love Mandy Lane review

Als jullie nog moeten bekomen van de schaamtegevoelens na jullie onwelvoeglijk bezoek aan The Hitcher (2007), de afschuwelijk slechte en vervelende remake op The Hitcher (1986) met de overheerlijke Rutger Hauer, dan kunnen jullie nog dieper wegzakken in de wereld van de smaakloze pulp. De enige verdienste aan deze remake was de mooie silhouet van Sophia Bush, de rest is te verwaarlozen.

Als je als filmmaker geen toegevoegde waarde kan aanbrengen, dan ben je feitelijk bezig met bandwerk voor een publiek die nauwelijks nog het verschil kan maken tussen een hamburger en een filet pur met gesouffleerde aubergines. De film deed me trouwens een beetje denken aan die andere overbodige prequel, Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006). Mooie fotografie, maar compleet on-origineel – en gezien de prequel – ook nog eens tergend voorspelbaar. Samen met de The Amityville Horror (2005) remake, staat Michael Bay als producer garant voor … eu… kl@te films. Bij deze zijn jullie nogmaals gewaarschuwd.

En zoals ik in mijn inleidining al zei, het kan allemaal nog slechter met het hitchhiker fenomeen, met name, The Hitchhiker (2007) van Leigh Scott - de Amerikaanse cloon van Uwe Boll - maar dan waarschijnlijk nog een beetje slechter – tenzij je helemaal opgaat in die Z-films. Leigh staat bekend voor zijn Hillside Cannibals (2006) (een goedkope rip-off van The Hills Have Eyes) en Dragon (2006) (de nog goedkopere rip-off van Eragon die op zich al een rip-off was van LotR), om maar te zeggen dat de man talent heeft. Hij wordt trouwens vergezeld met wat eye-candy, in de vorm van de niet onaardige Sarah Lieving.

Korte inhoud: Wel, wat had je gedacht, 4 knappe chicks (Sarah Lieving, Jaci Twiss, Shaley Scott, Sarah Hall) gaan met hun wagen op een roadtrip nabij Las Vegas en worden lastig gevallen door een gestoorde kwibus (Jeff Denton) met een omhoog gestoken duim. Een als jullie nu al niet opgewonden raken door het lezen van die korte samenvatting, dan zijn jullie waarschijnlijk al veel te oud voor deze prent.

De film werd geproduceerd door het Amerikaanse horror productiehuis The Asylum, die eigenlijk garant staat voor bederfelijke, kwaliteitsloze, exploitation troep, met verraderlijke titels (Snakes on a Train or The Da Vinci Treasure anyone?) en vaak misleidend artwork die de indruk wekt een Hollywood productie te zijn, of op zijn minst een aanstekelijke B-horror prent. Maar vergis u niet, dit is low-budget Z-movie ontdaan van elke vorm van creativiteit en opgesmukt met wat 20-jarige blondines en brunettes die vaak te zien in gratuite seks-scènes. Voor de fans zal de film wel ergens te vinden zijn op dvd.

Eén van de regisseurs die nog eens "echte" horror kan brengen op het witte doek is zonder enige twijfel Rob Zombie. Hij verbaasde me eerder met zijn The Devil's Rejects (2005) en binnenkort zal hij ons weer van ons stuk brengen met de remake Halloween (2007). Beter dan het origineel zal niet lukken, maar misschien wel anders en daar is her Rob Zombie toch om te doen.

De nieuwe trailer van de film vind ik best geslaagd. Het heeft een iets meer grafische look en een realistisch karakter, met knipoogjes naar Tobe Hoopers TCM (1974). Rob wil ook iets dieper graven in de psyche van Michael Myers, en niet simpelweg vertrekken van een geflipte gek die op strooptocht is. In tegenstelling tot het origineel komt Myers niet uit een standaard gezinnetje, maar eerder een disfunctioneel gezin. Hij zal als jonge knaap ook al bezig zijn met onkuise en foute dingen. Ik betwijfel of dit wel de juiste weg is, gezien het horror-element in Halloween juist die onvoorspelbaarheid was van het monster die Myers was bekomen. Ik denk niet dat een psychologische studie een meerwaarde kan bieden. Maar we zullen zien. Er steken in de trailer in ieder geval ook heel wat beelden uit de originele film van John Carpenter.

Vergeleken met al die vreselijk slechte sequels, ziet dit er uit als de Casino Royale versie van de Halloween-films. Back to the roots of evil. In deze film staat de serial killer centraal, niet de Calvin Klein teenagers zoals in de TCM-remakes. Het werd tijd dat we nog eens echt de stuipen op het lijf krijgen van Michael Myers, na de gay-versie in Freddie vs Jason (2003). Dus ja, ik kijk hier echt wel naar uit. De film zou eind 2007 bij ons in de zalen moeten draaien. In afwachting zijn hier nog een aantal afbeeldingen.

***Related Posts***
25/04/2009: H2: Halloween 2 teaser trailer
11/06/2007: Nieuwe Halloween poster
22/04/2007: The Devil's Rejects special 2 disc dvd
13/03/2007: Halloween remake behoudt originele muziek
21/06/2006: Halloween remake door Rob Zombie
18/03/2006: The Devils Reject’s review
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
11/10/2005: Horror Top 10
31/07/2005: The Devil’s Rejects trailer