The Living Daylights (1987) ***½ recensie
Het was duidelijk dat met The Living Daylights (1987) de makers iets anders wilden. Na het voor velen teleurstellende afscheid van Roger Moore in A View to a Kill (1985), waarbij een vermoeide zestiger het universum van Ian Fleming definitief dreigde te begraven onder een laag zelfspot, was er nood aan iets scherpers. Iets meer echt. En wat kregen we? Een Welshman met tandenknarsende kaken, een Tsjechische celliste, en een script dat vol vertrouwen de Koude Oorlog binnenstapt zonder te knipogen naar de camera. Dat is meer dan de franchise op dat moment verdiende. Korte inhoud: Na een gewaagde overloopoperatie…
Read more