Tag Archive: john barry

Licence to Kill (1989) ***½ recensie

Wanneer je de intro’s en naamvermeldingen zou weglaten zou je haast niet weten dat we hier te maken hebben met een James Bond film. Het lijkt eerder op een actie-thriller die ondanks de uitzinnige stunts toch met beide voeten in een realistisch kader staat. Licence to Kill (1989) werd bij zijn release weggezet als een mislukte Amerikanisering van de franchise, maar ik vind hem echter één van de meest gelaagde en dappere avonturen die 007 ooit beleefde, en ik ben er zeker van dat ik niet alleen sta met deze mening. Ja, de film heeft zwaktes, niet alle karakters worden…
Read more

The Living Daylights (1987) ***½ recensie

Het was duidelijk dat met The Living Daylights (1987) de makers iets anders wilden. Na het voor velen teleurstellende afscheid van Roger Moore in A View to a Kill (1985), waarbij een vermoeide zestiger het universum van Ian Fleming definitief dreigde te begraven onder een laag zelfspot, was er nood aan iets scherpers. Iets meer echt. En wat kregen we? Een Welshman met tandenknarsende kaken, een Tsjechische celliste, en een script dat vol vertrouwen de Koude Oorlog binnenstapt zonder te knipogen naar de camera. Dat is meer dan de franchise op dat moment verdiende. Korte inhoud: Na een gewaagde overloopoperatie…
Read more

A View to a Kill (1985) *** recensie

Er is een bepaalde ironie in het feit dat A View to a Kill (1985) zo hardnekkig onderaan de Bond-ranglijsten bengelt, terwijl de film twee van de meest memorabele schurken uit de hele reeks op zijn palmares heeft staan. Critici hadden 40 jaar geleden hun vonnis al geveld nog voor ze een bioscoopkaartje kochten – en dat is precies het probleem met recensies die eerder een afrekening zijn dan een analyse. Tijd om de klok terug te draaien en de verdiensten van deze laatste Roger Moore Bondfilm in de verf te zetten. Korte inhoud: Als een Sovjet-microchip opduikt die identiek…
Read more

Octopussy (1983) *** recensie

Er is een scène in Octopussy (1983) waarbij Roger Moore door een Indiaas oerwoud swingt terwijl hij de Tarzankreet laat klinken. Het is het soort moment waarop je als kijker even rechtop gaat zitten en denkt: wacht, is dit echt? Het antwoord is ja, en het zegt eigenlijk alles over de tonale spagaat waarin deze dertiende officiële Bond-productie zichzelf heeft gewurmd. Octopussy is geen slechte film – verre van zelfs – maar hij weet zichzelf voortdurend in de weg te staan met een identiteitscrisis die al in de eerste tien minuten zichtbaar is. Was deze film geregisseerd door Martin Campbell,…
Read more

For Your Eyes Only (1981) *** recensie

For Your Eyes Only (1981) is de Bond-film die niemand verwachtte maar die iedereen eigenlijk nodig had. Na de surrealistische ruimtewandeling van Moonraker (1979) – een film die 007 letterlijk de dampkring uitblies – was het hoog tijd voor een koude douche. En die douche kwam er. Hard, koud, en verrassend verfrissend met een Griekse ondertoon. Korte inhoud: Wanneer een Brits spionageschip zinkt in de Ionische Zee met aan boord de ATAC, een gecodeerd communicatiesysteem waarmee de Britse onderzeebootvloot aangestuurd kan worden, stuurt MI6 James Bond (Roger Moore) op pad om het toestel te recupereren voor de KGB dat doet….
Read more

Moonraker (1979) *½ recensie

Moonraker (1979) is van dezelfde regisseur van The Spy Who Loved Me (1977), en toch is er een wereld van verschil tussen deze twee films. Wat begint als een solide, zij het opgeblazen spionnenfilm, ontspoort geleidelijk tot een ruimteoperette waarbij de producenten duidelijk meer geïnspireerd waren door de kassa van Star Wars dan door enige dramatische logica. Het resultaat is een film die je met gemengde gevoelens achterlaat: bewondering voor de production design (zoals we gewoon zijn van deze franchise), ergernis over de verspilde kansen, en bizarre shots van duiven op het San Marcoplein in Venetië. Korte inhoud: Wanneer een…
Read more

The Man with the Golden Gun (1974) **½ recensie

The Man with the Golden Gun (1974) had alle kaarten in handen om één van de sterkste Bond-film te zijn, maar er liep zoveel fout. Dermate scheef dat het fascinerende werd om te zien. Vijftig jaar later is de film er spijtig genoeg niet beter op geworden; te licht voor wie een serieuze spionagefilm verwacht, te bruusk voor wie alleen campy-007 wou. Ergens in dat niemandsland schuilt echter iets dat de meeste “betere” Bond-films missen: een villain die de held zijn spiegel voorhoudt. Korte inhoud: MI6 ontvangt een gouden kogel gegraveerd met “007”. De vermeende afzender is Francisco Scaramanga (…
Read more

Live and Let Die (1973) *** recensie

En zo belanden we in het tijdperk van Roger Moore te beginnen met Live and Let Die (1973). Een James Bond-avontuur dat beslist om op te duiken in het hart van de blaxploitatiegolf, met al haar pimp mobiles, voodoo en jive-talk – maar dan met een witte Brit in de hoofdrol die zijn martini’s heeft ingeruild voor bourbon. Het resultaat is zowel absurd als onweerstaanbaar, en dat is precies de charme. Korte inhoud: Na de moord op drie MI6-agenten in New York, New Orleans en het Caraïbische eiland San Monique wordt James Bond op pad gestuurd om de dader te ontmaskeren….
Read more

Diamonds Are Forever (1971) **½ recensie

Diamonds Are Forever (1971) is het zevende hoofdstuk in de Bond-saga en opent met een veelzeggende scène: 007 sloopt zich een weg door Japan en Caïro op zoek naar zijn aartsvijand Blofeld, gedreven door de moord op zijn vrouw Tracy aan het einde van On Her Majesty’s Secret Service (1969). En dan, na die geladen achtervolging en emotionele opbouw, dumpt het scenario Blofeld in een modderbad en zet de teller terug op nul. Alsof er nooit iets is voorgevallen. Alsof Tracy nooit heeft bestaan. Het is misschien wel de grootste dramatische verspilling in de hele reeks. Ja, in de versie…
Read more

On Her Majesty’s Secret Service (1969) ***½ recensie

Er bestaat een aparte categorie van films die hun reputatie pas verdienden nadat het publiek ze eerst had afgestraft. On Her Majesty’s Secret Service (1969) is zo’n geval – en het is misschien wel het meest schrijnende voorbeeld uit de hele filmgeschiedenis. Want wat hier weggehoond werd als een mislukte Connery-imitatie met een model in de hoofdrol, blijkt bij nader inzien één van de meest volwassen, meest gelaagde en – durf het te zeggen – meest menselijke spionagefilms ooit gemaakt. De ironie wil dan ook dat uitgerekend de enige Bond-film met een anonieme Australier als 007 de enige is waarin…
Read more

We weten dat advertenties soms vervelend zijn, maar ze houden DeFilmblog draaiende en laten ons elke dag nieuwe filmcontent maken.

Dus, even vriendelijk vragen: wil je je adblocker uitschakelen voor onze site? Dit zal alleen je advertentie-ervaring op DeFilmblog beïnvloeden.