aliens

  • Een terugkeer naar de praktische visuele effecten in Alien: Covenant

    Pin it!

    Met de release van Alien: Covenant (2017), 38 jaar verwijderd van de originele Alien (1979), heeft regisseur Ridley Scott de wereld van de visuele effecten toch heel wat zien evolueren. En toch zien we dat in de laatste 5 jaar de 'practical effects' (zonder gebruik van computers) steeds meer terrein terugwinnen op de Computer Generated Imagery of cgi die toch heel wat heeft overgenomen. CGI had zijn voordelen, denk maar aan zowat alle comic adaptaties - maar soms ook zijn nadelen wanneer de acteurs - én bijgevolg ook de kijkers - verloren lopen in de visuele effecten of de visuele effecten dermate slecht en fake waren dat je meteen uit het verhaal viel. Denk maar aan het vreselijke filmflop Gods of Egypt (2016).

    Covenant is een gezonde mix van beide ook al gebruikte Ridley vooral praktische effecten. En dat geldt niet alleen voor de aliens, maar ook voor de decors. Ridley koos er voor om te draaien in echte landschappen in Nieuw-Zeeland, en gebruikte gigantische groene/blauwe schermen (green/blue screen) op bepaalde achtergronden in post-productie te gaan bewerken. Ridley is verzot op grote sets, maar je moet er als set designer wel altijd rekening mee houden dat je werkt met een bepaald budget die niet overschreden kan worden. Ridley werkt gelukkig met gedetailleerde storyboards die precies verbeelden wat hij in zijn cameralens wil zien. De reden waarom hij grootser wil gaan is om alles iets meer episch en meer waarheidsgetrouw te maken. Hij gebruikt heel wat cgi (zoals de achtergrond in de proloog of de stofdeeltjes die in het oor of de neus van nietsvermoedende ruimtereizigers binnenwaaien), maar probeert deze toch altijd tot een minimum te beperken.

    alien_covenant_2017_pic008.jpgalien_covenant_2017_pic009.jpgalien_covenant_2017_pic010.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Vroeger stonden we er minder bij stil dat bepaalde visuele effecten er niet zo "echt" uitzagen als nu. We waren dit aspect van de cinema ook nog niet zo gewend. In de jaren 30 was het fascinerend om King Kong te zien klimmen op de Empire State building, of in de jaren 70 Superman te zien wegvliegen. Deze iets houterige effecten van toen kan je vandaag de dag niet meer reproduceren, anders kan je je verwachten aan bakken kritiek op sociale media. Want iedereen is blijkbaar een kenner geworden. Ik kan er met een nostalgische bril op en mijn i-pad met mijn Happy Plugs oordopjes, nog wel van genieten tijdens mijn treinrit naar het werk, maar ik ben ook wel onder de indruk van het realisme van de nieuwe King Kong in Kong: Skull Island (2017). Het blijft echter een vaststaand feit: hoe dunner de grens tussen realiteit en film is, hoe overtuigender alles overkomt.

    De taak van een special effects supervisor op een filmset is ook een stuk belangrijker geworden. Hij moet ervoor zorgen dat de regisseur zoveel mogelijk - voor zover het budget het kan betalen - met praktische effecten kan worden en invullen waar er computer elementen moeten bijkomen. Let wel, computer-elementen kosten ook geld. Soms werken verschillende post-productie huizen tezamen voor de realisatie van één film. Het ene huis werkt dan aan de alien, terwijl de andere bezig is met matte painting van de decors. De practical effects kunnen gaan van het gebruik van prothesen make-up tot ingewikkelde animatronics of levensechte poppen al dan niet met animatronics. Met de komst van 3D-printing is het werk van bijvoorbeeld de Creature FX Supervisor ook een stuk eenvoudiger. Vroeger waren miniatuur-effecten enorm in trek, denk maar aan de originele versie van Clash of the Titans (1981) en in de jaren 80 en 90 waren dan weer de pyrotechnics (explosies meestal met vuur) felbegeerd in actiefilms. Tegenwoordig zijn ze er nog altijd ook al heeft cgi ze wat uitvergroot. Soms duiken ze nog wel eens op zonder visuele effecten, denk maar aan de laatste James Bond film Spectre (2015) waar het complex van Ernst Blofeld de lucht inging. Het kreeg zelfs de Guinness World Record voor de grootste explosie stunt ooit, gebruik maken van 33 kilo explosieven en 8,418 liters kerosine (wat vergelijkbaar is met bijna 70 ton TNT)

     Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Een ander 'practical effect' waar Ridley verzot of is zijn weersomstandigheden in de vorm van regen of mist of gewoon in de vorm van rook. Daar waar J.J. Abrams in elk frame een lensflare wil, ga je in heel wat films van Ridley regen of rook/mist zien opduiken. En soms heeft dit ook zijn nadelen, want indien je bijvoorbeeld regen hebt in een bepaald actie-shot - dan kan je het beeld niet zomaar gaan versnellen om de actie iets heftiger te maken, want dat zou je zien dat plots de regen sneller gaat vallen (idem voor rook-ontwikkeling). Soms kom je er ook wel mee weg. Regisseur James Cameron had op de set van Aliens (1986) een 'camera effect' (ook een practical effect) willen gebruiken op één van zijn facehuggers. In een scène waarin Ripley op de grond ligt in een afgesloten lab zien we dat de sprinklers in werking zijn getreden. Plots zien we de alien die zich een weg baant naar haar, en plots naar haar gezicht springt. De sprong van de facehugger werd echter achterstevoren gemonteerd in de film en weggetrokken van de camera-lens in plaats dat het beest naar de camera toesprong. Maar met de regen uit de sprinklers was dat geen evidente zaak want voor dit shot zou het water van beneden naar boven vallen. Toch hield Cameron het beeld stijf dat niemand dat zou zien, en hij had gelijk.

    In Covenant heb je een waaier van zowat alle 'practical effects' die je maar kunt bedenken, gemend met cgi en het resultaat is verbluffend. Ik blijf toch gemengde gevoelens overhouden aan de film. Het verhaal miste ritme en de karakters waren niet altijd even boeiend als deze van bij de eerste film. En zoals bij heel wat prequels, wanneer je iets teveel uitleg begint te geven over iconische figuren en monsters, verlies je wat van de mysterie. Toch ga ik nog geregeld rondlopen met mijn Weyland Yutani t-shirt en mijn zelfontworpen telefoonhoesje met het cocon van de Facehugger. En ook al hebben de Alien prequels heel wat narratieve problemen, dank zij de visuele kracht en de fascinerende wereld die wordt gecreëerd, zullen ze nog lange tijd blijven nazinderen.

  • Alien: Covenant (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal het wel uit mijn bek wringen: "het is iets beter dan Prometheus (2017)". Toch had ik hier meer van verwacht. Dit zal geen eenvoudige review zijn, omdat ik van de franchise hou en het knaagt wat aan mij dat ik niet kan zeggen dat alle problemen van de vorige film van de baan zijn en we hier een geweldige Alien: Covenant (2017) hebben. Geen verkeerd woord over de nobele intenties en de diepe filosofie, toch blijf je wat op je honger zitten. Laten we hopen dat deze prequels de originele twee Alien films niet teveel gaan overschaduwen in negatieve zin. Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: inderdaad!

    alien_covenant_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: We zijn in het jaar 2104. De bemanning van het kolonieschip Covenant is op weg naar Origae-6 , een verre planeet aan de andere kant van de Melkweg. Onderweg komt het schip terecht in een neutrino shockwave en ontstaat er brand in één van de hybernation capsules. Tijdens de reparatiewerken aan het zonnescherm onderschept Tennessee (Danny McBride) een menselijk signaal, wat afkomstig is van een nabij gelegen planeet. Wonder boven wonder lijkt deze planeet op het eerste gezicht ideaal voor kolonisatie en de crew besluit om een omweg te maken en de planeet te gaan verkennen. Daar komen ze terecht in een onbekend paradijs, wat de woonplaats van de ingenieurs blijkt te zijn. Toch is er geen leven te bespeuren. De enige bewoner blijkt de 'synthetische' David (Michael Fassbender) te zijn, een overlevende van de gedoemde Prometheus expeditie.

    Ik kan van deze film geen review schrijven zonder te spoilen dus ga Covenant eerst gaan zien. Hoewel, veel spoilers zijn er niet want alles was nogal voorspelbaar gezien de auteurs vaak teruggrijpen naar de vorige edities. De opdracht van Ridley Scott leek wel om de franchise te koppelen aan de originele Alien (1979) film. En hiervoor was duidelijk wat 'suspension of disbelief' voor nodig; want toevallig was er een defect na een jarenlange reis, toevallig waren ze op een boogscheut van een andere planeet met atmosfeer en water die zowaar beter lijkt te koloniseren als de véél verdere planeet die ze hebben geanalyseerd, toevallig viel de gravitatie mee, toevallig was er zelfs zuurstof aanwezig en toevallig was deze planeet de thuisbasis van de ingenieurs waarop Elizabeth Shaw met David was geland ... en eenmaal je dàt allemaal weet te slikken kan de rest er ook nog wel bij, want de nonsens stopt hier niet.

    De hoofdpersonages zijn Walter en David, beiden zijn synthetische producten van de Weyland-Yutani Corporation, en beiden gespeeld door Michael Fassbender. David is het meer menselijke model, daar waar Walter het nieuwe prototype is, toch verschillen ze heel wat van mekaar in die zin dat de ene een ware duivel is geworden. Je weet van bij het begin dat ze elk hun agenda hebben en de plotwendingen komen niet meteen als een verrassing. Dat heb je nu eenmaal met prequels. Toch steekt er een interessante levensfilosofie achter de androids, een evidente knipoog naar Blade Runner (en ja, er zijn heel wat inhoudelijke overlappingen). De androids zijn niet in staat iets "artistiek" te creëren, wat ze echter wel kunnen is iets "wetenschappelijk" vorm geven. Dit is een eerste stap in de richting van hun "creator", wiens plaats ze willen innemen. En wat beter via de creatie van een Xenomorph die op zijn beurt de mensen kunnen uitroeien. Het is een sluimerende competitiestrijd tussen mens en android, wat al in de proloog van de film in het lang en breed wordt uitgesmeerd. Weyland was zich bewust van deze drang van David om zijn plaats in de nemen en om deze reden werd Walter geschapen, meer plichtbewust en gespaard van menselijke ambities.

    De rest van de personages zijn banale bijrollen, en dat is misschien wel het grootste pijnpunt. Je kent op het einde van de rit geen enkel van de karakters. Daniels (Katherine Waterston) is de nieuwe versie van Ripley, en het enige wat blijft hangen is dat ze bijna continu zit te janken om het verlies van haar partner en teammates. Daarnaast is er Oram (Billy Crudup) die de leiding van het schip op een onverwacht moment moet overnemen en hiervoor nog niet klaar is. Uiteraard doet het allemaal wel wat denken aan Aliens (1986) met Lieutenant Gorman (William Hope) die ook niet in staat was de missie te leiden. Je hebt dan ook nog Demián Bichir , Carmen Ejogo, Jussie Smollett, Callie Hernandez en Amy Seimetz, maar geen enkele van deze personages blijft hangen. Meer nog, ze zijn onderling uitwisselbaar. Het contrast met de eerste twee Alien films kon nauwelijks groter zijn. Daar wist je meteen wie ze waren. Misschien waren de karakters uit 1979 stereotypen, maar narratief werkte het en wanneer ze gegrepen worden door een alien was je meer emotioneel betrokken. Bij aanvang van de film sterven twee crew-leden, geen idee wie ze waren of wat ze deden. Het kon ons uiteindelijk geen fluit schelen. En herinneren jullie nog de discussie over het dragen van een helm op een vreemde planeet? Het zijn per slot van rekening hoog opgeleide ruimtereizigers die het zekere voor het onzekere nemen. Wel hier hebben ze deze discussie achterwege gelaten en de helmen vervangen door onnozele petjes met oorwarmers. Ter bescherming dan van de oren? Brute pech dat net daar alien-dna zich een weg kan banen. En ik zwijg nog over het feit dat deze hoog-opgeleide kerels ook graag hun hoofd steken in alien vegetatie of alien-eieren.

    alien_covenant_2017_pic001.jpgalien_covenant_2017_pic002.jpgalien_covenant_2017_pic005.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Ridley staat garant voor zijn sterke acteurs-regie en zijn uitgekiende sets en dramatische fotografie. Tevens knap in beeld gezet door Dariusz Wolski, en het verhaal moet af en toe wel eens bezwijken voor het visueel vertier. De scène waar ze "bestuift" worden door het alien virus is geniaal en tevens ook de scène waarin een Neomorph deze keer voor de rug heeft gekozen om uit zijn host-lichaam te spatten, is het beste van wat deze prent te bieden heeft. De visuele effecten - van ondermeer de mannen en vrouwen van Framestore (King Arthur, Fantastic Beast, Doctor Strange) - zijn van een uitmuntend niveau. En dat mag wel met een productiebudget van 111 miljoen dollar. Ook de scènes waarin David zijn experimenten uit de doeken doet en zijn creatie van het perfecte organisme kon verwezenlijken met de zwarte vloeistof en de biologie van wespen en bijen, is de "science" waar menig SF-fan naar hunkert. Uiteindelijk krijgen we dan naast de Neomorph ook de alombekende Xenomorph te zien (die een instant-volwassen update heeft gekregen van David), en dat is op zich zijn filmticket waard. Ook de muziekscore van Jed Kurzel deed zijn werk. Was het script van John Logan en Dante Harper ook maar van hetzelfde niveau, dan had dit een uitstekende alien-film kunnen zijn. De leuke horror twist op het einde zet uiteraard de deur open voor een nieuwe reeks alien-films.

    alien_covenant_2017_pic004.jpgalien_covenant_2017_pic003.jpgalien_covenant_2017_pic006.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De film is humorloos, en ik begrijp dat we hier te maken hebben met een horror-SF en humor vaak ongepast en destructief werkt op de angst, maar laat ons eerlijk zijn: zo angstaanjagend is de film nu echt niet. Herinner je nog de scène in Alien waarin Dallas in het ventilatiesysteem zat en we via zijn detectie-apparaat de alien hoorden naderen. Dit zijn scènes die angst genereren. Hier heb je veel expositie, een beetje alien, terug expositie, nog wat alien, nog meer expositie en een finale shoot-out waarin we dankzij de trailers eigenlijk alles vrij snel inschatten wat er gaat gebeuren. Dus ja, misschien hadden ze er dan wat meer humor moeten insteken - al was het maar om de karakters sympathieker te maken. En dat lag binnen de mogelijkheden, was het niet dat ze het meest ideale personage die comic-relief kon bieden uit de film hebben geschreven tijdens de eerste 15 minuten, met name het personage van James Franco. Hij kon als geen ander een beetje meer relaxatie brengen binnen deze geconstipeerde groep ruimtevaarders.

    Kortom, een film die op technisch vlak de stempel draagt van Ridley Scott, die dit jaar 80 zal worden. Inhoudelijk houdt de eerste helft van Covenant ons in de tang, maar nadien verdwalen we in expositie en voelen we ons in een museum met een overijverige gids die alles wil gaan uitleggen. Het script overtuigt niet en je moet vaak vrede nemen met dialogen die wel geschreven lijken te zijn door een synthetisch wezen (wat niemand spreekt zo) en tot overmaat van ramp nog eens letterlijk verwoorden wat de acties zijn alsof we met de paplepel alles uitgelegd moeten krijgen. Ridley wil de nieuwe Alien-films laten gaan over "creatie" (de creatie van muziek tot de creatie van een nieuw wezen - u weet wel, het Frankenstein principe) en begint ook met een proloog waarin David zijn vader Peter Weyland (Guy Pearce) ontmoet. Een zaadje in het hoofd van deze android die zware gevolgen zal hebben. Spijtig genoeg zijn de andere personages ondergeschikt aan deze synthetische wezens en geen enkel van de karakters is echt memorabel. Er zit echter meer actie in deze film dan in Prometheus, ook al zijn bepaalde scènes echt wel slaapverwekkend en allesbehalve intrigerend en voelt het bij momenten ook aan als recyclage van Alien en Aliens. Gelukkig zijn er ook leuke momenten en kan je maar blijven hopen dat deze prequels eindelijk zullen slagen in hun opzet.

    Toch zijn er redenen genoeg om vanaf vandaag Alien: Covenant in huis te halen op DVD of Blu-ray, want het heeft de audio-commentaar van meester Ridley Scott die jullie toch willen horen. Als zijn intenties worden er bloot gelegd en je krijgt een beter begrip van de keuzes die hij heeft gemaakt, ook al zou je in principe geen handleiding moeten nodig hebben om ervan te kunnen genieten. We hebben ook nog een aantal verwijderende en extended scenes, alsook wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 mei 2017

    ***Related Posts***
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Alien: Covenant trailer #2 ***

  • Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?

    Pin it!

    Met de aankondiging van de nieuwe Alien project in handen van visionair Neill Blomkamp (District 9, Elysium), werd meteen gedacht dat het vervolg op Ridley Scott's Prometheus (2012) zou opgedoekt worden. Maar niet dus. Prometheus 2 (2016) zou nog steeds op de planning staan.

    Volgens The Wrap zouden de gebeurtenissen van de nieuwe Blomkamp Alien film zich afspelen na de gebeurtenissen in Prometheus 2. Het verhaal van Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) en het hoofd van android David (Michael Fassbender) gaat dus verder in het traceren van de Ingenieurs en het ontstaan van de Mensheid. Het werd meteen duidelijk dat de nieuwe Alien film geen remake of reboot zou worden, maar waar het zich precies zal invoegen - net vóór Alien, of tussen Aliens, Alien 3 of Alien: Resurrection - is nog niet helemaal duidelijk.

    neill_blomkamp_alien_pic01.jpgneill_blomkamp_alien_pic03.jpgneill_blomkamp_alien_pic02.jpg

    Het vreemde is dat Blomkamp eigenlijk al te kennen gaf dat hij graag zou willen werken met Sigourney Weaver, die met haar 66-jarige leeftijd moeilijk de rol van Ripley kan spelen. Of je moet al serieus met cgi zitten knoeien om het gezicht van Sigourney jonger te maken, en dat kan toch de bedoeling niet zijn. Maar de cineast had zijn voorkeur uitgedrukt om met de actrice te willen werken, wat nog niet wil zeggen dat er al iets op papier staat. Het enige wat we tot nu toe hebben is wat concept design met het gezicht van de actrice die de regisseur op zijn Istagram had geplaatst. Er was zelfs een soort hybride afbeelding van Ripley als een Xenomorph.

    Persoonlijk had ik liever gehad dat ze met een nieuw personage zou uitpakken, en waarom niet de dochter van Ripley, net zoals in het knappe videogame Alien: Isolation. De tijd zal het uitwijzen hoe deze twee projecten vorm zullen krijgen. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

    ***Related Posts***
    17/02/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

  • Prometheus (2012) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Je sukkelt niet zonder enige teleurstelling uit de zaal na het zien van Prometheus (2012), de Alien-prequel van Ridley Scott (poster). Het is een fascinerende prent, die in essentie weinig te maken heeft met de Alien films. Het is zeker een film die zeker een tweede visie verdient, maar het script overtuigt niet. Het gevoel dat ze de verkeerde scenarist aan boord hebben gehesen kan ik toch niet wegsteken. Damon Lindelof mag dan nog door velen gezien worden als een genie, zeker na zijn creatie van de Lost tv-serie, zelf vind ik het iemand met boordevol fantasie, die er vaak niet in slaagt om alle eindjes aan mekaar te knopen in een consistent verhaal (cf. Loft, Cowboys & Aliens).

    prometheus_2012_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Terwijl een zwevend ruimteschip boven een planeet hangt, zien we een humanoïde wezen een zwarte, borrelende substantie drinken. Na het drinken desintegreert zijn lichaam en valt het in het water. Zijn stoffelijk overschot verspreid zich en het DNA zet een biogenetische reactie opgang.
    Na deze proloog bevinden we ons in het jaar 2089, waar archeologen Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) en Charlie Holloway (Logan Marshall-Green) in Schotland een sterrenkaart ontdekken. Zij interpreteren dit als een uitnodiging van voorlopers van de mensheid, de "ingenieurs". Peter Weyland (Guy Pearce), de CEO van Weyland Corporation, wil meegaan met het verhaal van de twee archeologen en financiert een wetenschappelijk schip Prometheus om naar de verre maan te reizen, op ontdekking naar onze voorvaders.

    Al bij het begin zit je meteen met een pak vragen opgezadeld. Je snapt wel dat het wezen in het begin van de film een drankje tot zich neemt die hem ontbindt, zodat hij waarschijnlijk leven op aarde kan creëren. Maar waarom is hij dan verrast bij het drinken ervan? Wat is dat ruimteschip? Waarom trekt deze vliegende schotel niet op het schip die later in de film aan bod komt (qua stijl of qua vorm)? En waarom moet er ontbinding zijn, gezien de humanoïde wezens toch enorm veel op mensen trekken? De mysterieuze zwarte brei is in ieder geval een leuk element in de film. Het roept zelfs herinneringen op naar The X-Files. Maar je kan er iets teveel alle kanten mee uit. De vloeistof wordt nooit verklaard maar we zien wel dat ze verschillende reacties heeft op mensen. Voor de rest tasten we in het duister. Je zou het kunnen omschrijven als een moderne MacGuffin. En dat bedoel ik nu met een scenario die niet alle eindjes aan mekaar kan knopen. Het is niet zo onnozel als het script van The Tree of Life (2011), maar je verwacht er als kijker veel meer van. Er moet dus een sequel komen, want de film is op dit ogenblik gewoon niet af, en met iemand als Damon Lindelof aan het roer vrees ik dat er nooit een sluitend verhaal zal komen. Die kerel raakt zonder de minste moeite verstrengeld in zijn filosofische plotlijnen.

    prometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,blade runner,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrection,the tree of lifeprometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,blade runner,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrection,the tree of life

    Ik had enige reserves over de casting, maar deze bleken compleet ongegrond. Op de casting valt niets op aan te merken. Toch wordt de show niet gestolen door Noomi Rapace, maar wel door de android David (Michael Fassbender), die zijn inspiratie heeft gezocht in de vertolking van Bishop door Lance Henriksen in Aliens (1986), en er zijn eigen twist aan gegeven met een vleugje van Peter O'Toole uit Lawrence of Arabia (1962). Mocht er een sequel komen op deze film hoop ik dat ze deze acteur in ieder geval zullen behouden.

    Op de tweede plaats komt de Zweedse actrice Noomi Rapace, die een wel heel ruim spectrum laat zien van haar dramatische mogelijkheden, incluis een heftige scène waar ze eigenhandig een keizersnede uitvoert. Ze laat bovendien nauwelijks merken dat ze het Engels niet helemaal onder de knie heeft. Haar vertolking roept herinneringen op naar de strijdlust en vastberadenheid van Sigourney Weaver, maar het is geen copy paste. Noomi brengt een nieuw personage met heel veel overtuiging. Anderzijds zien we ook Logan Marshall-Green, die we nog kennen van de tv-serie "24", en volledig is ontplooid tot een volwaardig acteur. Deze acteur zullen we nog wel tegenkomen in andere Hollywoodfilms. Ook de casting van Idris Elba is een aanwinst, ook al is zijn inbreng minimaal. Enkel Charlize Theron valt wat tegen als de ambitieuze en geslepen dochter van Weyland. Ze komt iets te weinig uit de verf, maar dat ligt meer aan het magere script dan aan de vertolking van Charlize.

    prometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrectionprometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrectionprometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrection

    Visueel ziet Prometheus er buitengewoon fascinerend uit of wat had je gedacht: het ruimteschip, de kostuums, de buitenaardse planeet, het ruimteschip,… Het mag duidelijk zijn dat dit een Ridley Scott film is. En dit allemaal voor een productiebudget van 130 miljoen dollar, wat bijna de helft minder als dat van The Amazing Spider-Man (2012) met een cgi Lizard die veel minder kan overtuigen dan de humanoïde wezens.

    Het is een film waar je je verstand moet voor gebruiken, wil je echt binnendringen in het verhaal. Prometheus gaat over het ontstaan van de mens en de vraag waarom we hier zijn. In essentie had Ridley Scott geen zin in een Alien verhaal, dan wel in een soort Blade Runner film waar karakters zich vragen stellen over hun bestaan en de zin van het leven. Er zit ook een duidelijk religieuze ondertoon in de film die hoofdzakelijk wordt gedragen door Elizabeth en die beklemtoond wordt door religieuze symbolen (zoals de voetwassing, het kruisbeeld,…), en gaat dus diametraal in tegen de wat frivole en actiegerichte trailers die we van de film voorgeschoteld kregen. En als je je hersenen moet pijnigen, dan zullen heel wat mensen snel afhaken, zeker wanneer deze op het verkeerde been werden gebracht door het promo-team. Maar mijn probleem die ik heb met de plot is niet dat er veel theorie wordt verkondigd en dat je als kijker moeite moet doen, maar wel dat het script veel verder moest gaan in zijn ontwikkeling van de grondgedachte, alsook in de motivaties van zijn personages. Prometheus stelt teleur omdat het te weinig actie biedt voor een popcorn publiek en te oppervlakkig is voor een publiek die hunkert naar diepgang. En daarnaast zijn ook een pak zaken die compleet onduidelijk blijven en die de filmervaring niet beter maken: *** spoiler *** Waarom moet Weyland zich verbergen op zijn eigen schip of waarom verwijzen de rotstekeningen naar een "militaire basis" in plaats van de home planet? Wat zei David tegen de humanoïds dat hij zo woest werd? *** einde spoiler ***

    PrometheusPrometheusPrometheus

    Je hebt ook het gevoel dat alles heel snel moest gaan. De eerste 40 minuten van de film zijn dan ook het beste van Prometheus. Daarna beginnen ze in overdrive alles heel snel af te handelen, alsof iemand hen had gezegd dat 2u het maximum was. The Dark Knight Rises (2012) duurt 2u40 minuten en ik ben zeker dat qua diepgang er veel minder te rapen zal vallen dan wat ze in deze prent hadden kunnen uitwerken. Er zijn heel weinig personages in deze prent, maar ze worden door het snelle tempo nauwelijks uitgewerkt. Ik had wel iets meer willen weten van Fifield (Sean Harris) of Millburn (Rafe Spall). Ik had iets meer wetenschappelijke analyses willen zien, maar bij momenten lijken het wel een bende verdwaalde toeristen die op een verkeerde excursie zijn terechtgekomen. Wat leuk is aan dergelijke films - zoals bijvoorbeeld een Sunshine (2007) van Danny Boyle – is dat elke wetenschapper met zijn intellectuele bagage de zaken op zijn manier zal benaderen. Hier niet. David zegt op een gegeven moment tijdens hun ontdekkingstocht in de tempel: "De lucht is in te ademen". En iedereen verwijdert zonder discussie of aarzeling zijn helm. Waarom de lucht op die plaats zuurstof heeft is helemaal niet duidelijk, maar meer nog, de wetenschappers stellen zich hier ook geen vragen bij. En zo zijn er tientallen kleine zaken die me tegen de borst stoten in deze prent en die de credibiliteit van het verhaal aantasten.

    prometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrectionprometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrectionprometheus,ridley scott,damon lindelof,lost,noomi rapace,logan marshall-green,guy pearce,michael fassbender,lawrence of arabia,aliens,alien,peter otoole,lance henriksen,charlize theron,idris elba,the amazing spider-man,sean harris,rafe spall,sunshine,2001 a space odyssey,hr giger,alien resurrection

    Wat betreft de link met de Aliens films, wel die is zeker aanwezig, maar op een heel subtiele manier. Ridley heeft ervoor gekozen om niet al te evidente zaken van de vorige films over te brengen. Maar we krijgen wel te zien hoe de eerste face hugger is ontstaan, alsook de werking van de space jockey, en uiteraard zit er ook een chest buster in. Maar daar gaat de film in principe niet over. Het wil een beetje de 2001: A Space Odyssey (1968) opgaan, maar slaagt daar maar half in.Prometheus stelt heel wat vragen, maar laat de meeste antwoorden voor de sequel waar deze prent duidelijk naar verwijst. Toch zal de film beter worden naarmate er over gediscussieerd kan worden, dus laat het debat beginnen.

    Toch ook even vermelden dat bij de eindgeneriek meteen een duidelijke vermelding staat naar het artwork van H.R. Giger, nadat deze geen credit kreeg op de eindgeneriek van de laatste Alien film, Alien: Resurrection (1997). Ere wie ere toekomt. (quotering: 3/5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 juli 2012

    ***Related Posts***
    17/02/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Prometheus HD trailer (1080p) ***

  • Aliens (1986) *** recensie

    Pin it!

    James Cameron staat al bijna dertig jaar aan de absolute top in Hollywood. Hij is het synoniem voor lucratieve filmprojecten en is één van de meest gerespecteerde, op handen gedragen en gegadigde cineasten die de filmindustrie ooit gekend heeft. Zijn oeuvre is misschien niet enorm uitgebreid, maar wel legendarisch. Enkele jaren terug was iedereen het roerend eens dat de man garant stond voor kwalitatief top entertainment, sinds de release van Avatar is daar echter een kentering in gekomen.

    alien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehn

    Hij heeft twee kampen gecreëerd. Het ene kamp hemelt de 3D technologie en de prachtige wereld van Pandora op tot ongekende hoogten, de antagonisten spreken van een zielloze en overroepen blockbuster die amper de tijd nam om een verhaal te vertellen en die zijn tekortkomingen verborg achter een waaier van kleurrijke effecten en lawaaierige actie.

    Ik vind het alvast frappant dat Avatar (2009) niet werd neergesabeld door critici. De film had nagenoeg geen plot, de acteerprestaties waren ondermaats (Sam Worthington kan simpelweg niet acteren, laat staan een miljardenproductie dragen) en de 3D effecten zagen er veel minder indrukwekkend uit dan werd geopperd. Camerons’ gigantische mediacampagne en het hypen van zijn zogezegde revolutionaire doorbraak in 3D cinema hebben uiteindelijk hun vruchten afgeworpen.

    Toegegeven, Camerons’ fantasiewereld is bij momenten adembenemend en het is inderdaad een grote stap voorwaarts voor de digitale effectenindustrie. De 3D effecten bieden echter amper een meerwaarde. Hij verpest zijn kans om filmgeschiedenis te schrijven door voluit te kiezen voor een simplistisch verhaaltje dat bulkt van de clichés en voorspelbaarheden, slechte dialogen en een overdaad aan actie en geweld. Zijn imago moet wijken voor de meest lucratieve weg. Entertainment brengen van torenhoog niveau met inhoud is niet meer met hem te vereenzelvigen.

    Dit gezegd zijnde was ik dan ook overtuigd dat Aliens (1986) een stukje bevredigende nostalgie ging brengen die de pijn wat kon verzachten. De terugkeer naar het universum van de Xenomorphs sloeg echter wat tegen: De film heeft de tand des tijds op meerdere vlakken niet doorstaan. Het was een slimme zet van Cameron om het vervolg op de eerste Alien (1979) - een horrorfilm - om te toveren tot een actiethriller. Het was immers onmogelijk om het horroraspect van Alien verder uit te diepen, laat staan te overtreffen. De angstaanjagende Alien-wereld houdt hij helemaal intact (met dank aan Stan Winston’s hyperrealistische wezens naar J.R. Giger’s design) & wordt zelfs overtroffen (zie de moeder-Alien in de finale). De Aliens zien er net iets fraaier uit, hun leefwereld wat donkerder en minder plastiekerig. Sigourney Weaver is enorm overtuigend als Ripley: haar vertolking is wederom de motor van de film. De actiescènes zijn geweldig in beeld gebracht en de vernielzuchtige aliens zaaien terreur als nooit tevoren. Naar het einde toe is er een adembenemende climax die ode brengt aan Ridley Scott’s eerste deel, puik werk dus.

    alien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehn

    Pers en publiek waren laaiend enthousiast na de release in 1986. De film deed het nog beter aan de kassa dan zijn voorganger, en hij werd genomineerd voor 7 Academy Awards (en won de Oscar voor Beste Geluidseffecten en Visuele Effecten). Zie hier dan ook de basis van James Camerons’ triomfantelijke carrière.

    Korte inhoud: Aliens speelt zich 57 jaar na de gebeurtenissen van deel 1 af. Ellen Ripley (Sigourney Weaver) is de enige overlevende op het ruimteveer Nostroma en wordt na haar missie door haar opdrachtgever teruggevonden en uit hyperslaap gewekt. Ze moet zich verantwoorden aan 'The Company' waarom haar vorige missie een fiasco werd en haar schip zware schade heeft geleden. Ze vindt helaas geen bewijs dat de boel gesaboteerd werd door een bloeddorstige Alien die haar en de overleden crew tot de dood geterroriseerde.

    alien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehn

    Nadat Ripley ontdekt dat de planetoïde LV-426 (waar de nachtmerrie met de Alien begon en Ripley een nest eieren aantrof) ondertussen bevolkt is door kolonisten, aangeworven door 'The Company', trekt ze aan de alarmbel. Tot overmaat van ramp is alle contact met de nieuwe bewoners verloren gegaan om onbekende redenen. 'The Company' kan Ripley overtuigen om vergezeld van een ploeg zwaargewapende mariniers en een androïd (Lance Henriksen) de planetoïde te onderzoeken op enig teken van leven. Wat ze daar treffen tart hun ergste nachtmerries. Heel de kolonie is vermist en een ware ravage doet hen het ergste vermoeden. Slechts één klein meisje blijkt nog in leven: Newt (gespeeld door 'one hit wonder' Carrie Henn die hiermee haar enige filmrol tekende). Ze heeft de soldaten nog maar net gewaarschuwd voor een leger extra terrestrials of de basis wordt geteisterd door een bloeddorstige massa Aliens…

    Wat zwaar knaagt aan de geloofwaardigheid van de film zijn de nevenpersonages, met name de mariniers, die door de tijd heen wandelende clichés zijn geworden. De kijker zijn persoonlijke betrokkenheid bij de donkere, beangstigende sfeer en de constante dreiging van de buitenaardse Xenomorphs wordt hierdoor deels de kop ingedrukt. De soldaten die Ripley vergezellen zijn gewoonweg onuitstaanbaar. Bill Paxton maakt zichzelf belachelijk als ‘de stoere soldaat die veel praatjes verkoopt maar door de mand valt als de echte strijd begint’.

    alien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehn

    Ook Jenette Goldstein, die de Mexicaanse Vasquez speelt, is een wandelend cliché. Een uitvergroting van een typische machovrouw-vertolkig. Ze speelt een soort Michelle Rodriguez maar dan in het tienvoudige. Spierballen laten rollen en haar mannelijke collega’s onder de voet lopen roept eindeloze ergernis op. Angst kent ze uiteraard niet en haar belachelijke oneliners doen je maag bijeenkrimpen van plaatsvervangende schaamte. Ook de commandant Apone (Al Matthews),een zwarte die uiteraard als eerste sterft, acteert volgens het boekje. Zelfs de personages van ongewild grappige genregenoot Predator zijn geloofwaardiger dan dit ensemble. Nog en geluk was er Michael Biehn.

    Neem daar de onvergefelijk grote plotgaten bij en je bent al veel minder overtuigd dat dit ‘de beste actiefilm aller tijde is’, iets waar critici en fans over heel de wereld het blijkbaar roerend eens over zijn… Er is bijvoorbeeld een scène waarbij Ripley zwaar gewapend een laboratorium binnenwandelt. Een scène later zaaien er ontsnapte aliens uit een proefbuis terreur en ligt haar wapen plots in een andere kamer… Of acteurs die zonder aanleiding een half uur lang uit de picture verdwijnen maar plots uit het niets terug tevoorschijn worden getoverd om zich terug in de actie mengen. De soldaten dragen sensoren om levende wezens te detecteren in de omgeving: de ene scène detecteren ze enkel de aliens en niet henzelf, de andere scène enkel zichzelf en niet de aliens!

    alien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehnalien,aliens,james cameron,ridley scott,avatar,sam worthington,sigourney weaver,academy awards,lance henriksen,carrie henn,bill paxton,al matthews,jenette goldstein,michael biehn

    Ik kan fouten blijven opnoemen, maar you get the idea… Dat Cameron deze fouten niet heeft weggemonteerd uit zijn Director’s cut maakt het er niet beter op. Je moet vanzelfsprekend oudere films als deze leren relativeren, en dat lukt ook deels, maar de negatieven zijn een te groot struikelblok om te negeren.

    Last but not least is het opzienbarend hoeveel James Cameron van Aliens schaamteloos heeft ‘ge-copy-paste’ naar Avatar: De finale van Avatar met het robotpak is bijna een kopij van de finale in Aliens, Michele Rodriguez’ personage is een afkooksel van Vasquez, de ruimteschepen en de aankleding binnenin het schip zijn hetzelfde…. Het bedrijf dat Pandora wilt ontginnen heeft gelijkaardige intenties als 'The Company' en bovendien zien we Sigourney Weaver er ook terug als wetenschapper. Een ode aan eerdere werken kan je dat niet meer noemen…

    Aliens blijft een steengoede actiefilm maar veel van zijn oorspronkelijke glorie gaat verloren door de tijd heen. Dan opteer ik persoonlijk toch voor The Thing (1982) van horrormeester John Carpenter. Geen plotgaten, geloofwaardige, sobere personages in een tijdloos geheel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 11 november 2011

    ***Related Posts***
    17/02/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Aliens (1986) trailer ***

  • Stan Winston (1946-2008) overleden

    Pin it!

    Het Amerikaanse filmblad Hollywood Reporter meldde dat vorige zondag de special fx en make-up artist Stan Winston op 62-jarige leeftijd is overleden. De man leed al lange tijd aan kanker. Winston was een van de grootste specialisten op het gebied van special effects van Hollywood. Hij was verantwoordelijk voor de robots, monsters en dinosaurussen in talloze filmhits als A.I., Batman Returns, Predator en Edward Scissorhands. Winston ontving in zijn leven tientallen prijzen, waaronder vier Oscars (een oscar voor Jurassic Park, Aliens en 2 oscars voor Terminator 2)

    Winston begon zijn carrière als schilder en beeldhouwer. Hij verhuisde eind jaren 60 naar Hollywood. Aanvankelijk wilde hij graag acteur worden, maar na een korte stage op de make-upafdeling van de Walt Disney-studio's richtte hij zijn eigen bedrijf op, Stan Winston Digital/Productions/Creatures/Studio, dat zich specialiseerde in maskers en poppen. De kunstenaar nam zijn werk bijzonder ernstig. "Ik maak geen effecten, ik maak personages", was zijn motto. De horrorfilm The Thing (1982), over een buitenaards wezen dat op de Noordpool een team van wetenschappers overvalt, wordt nog steeds beschouwd als een mijlpaal op het gebied van make-upeffecten.

    Jurassic ParkAliensTerminatorIron Man

    In de opvolgende jaren werkte Winston veelvuldig samen met grote namen als James Cameron en Steven Spielberg. Winston maakte de robot in The Terminator, de monsters in Aliens en Predator en was voor het grootste deel verantwoordelijk voor de dinosaurussen in de Jurassic Park-films. Maar bracht tevens ook zijn bijdrage aan Leviathan, Pumpkinhead, Friday the 13th Part III, Iron Man, Constantine, T3, Pearl Harbor, Lake Placid, End of Days, Big Fish,… Zijn laatste projecten waren Terminator salvation: the future begins , G.I. Joe, Shutter Island en Avator van Cameron.

    Sterven op 62-jarige leeftijd is uiteraard veel te vroeg. De man was een genie die zijn kunnen met veel overgave ten dienste gaf aan grote cineasten die vaak met alle roem gingen lopen. Weinige bioscoopbezoekers kennen de naam van Stan Winston, maar iedereen heeft wel zijn werk gezien. Hopelijk zijn de opvolgers talentvol genoeg om in zijn voetstappen te treden. CGI vervangt nog steeds geen knappe make-up en speciale effecten op de set.