De FilmBlog

Zelf werkzaam in de reclame-sector ben ik helemaal wild van creatieve campagnes, maar creativiteit zonder inhoud slaat nergens op. Soms heb je ook campagnes waar je met enige verbazing zit naar te kijken, met de enige vraag: "Wie bedenkt nu zoiets??". Kijk nu bijvoorbeeld naar de nieuwe campagne van Buena Vista International met Disney-figuurtjes. "Life should be a bit more Disney". Dat het leven iets van de magie van Disney kan gebruiken, dat kan iedereen wel onderstrepen, maar dat niet alle vergelijkingen deze boodschap verkondigen mag duidelijk zijn. Ik zoek nog naar de intentie die de reclamemakers hadden om een vrouw in burka op te voeren met prince charming …

De website van Transformers (2007) is on-line. Er staat nog niet teveel informatie op de site, maar je krijgt wel een eerste indruk van de filmposter alsook van de stijl. Het voelt allemaal groots aan en met Michael Bay aan het roer mag je er van uitgaan dat de actiesequenties niet onopgemerkt voorbij zullen gaan. Robots die uit de ruimte komen gevlogen om op aarde een geschil uit te vechten, dat betekent 2 uur lang blockbuster entertainment.

Ik had eerder al een tv-spot on-line gezet van een Citroën C4 Transformer met leuke Justin Timberlake danspasjes. Dat gaf meteen een eerste indruk hoe realistisch de CGI-animaties kunnen zijn. Wel, er is een tweede tv-spot, en deze keer begeeft de Citroën-Transformer zich op glad ijs. De spot werd gemaakt door het Londense post-productiehuis The Mill. De opnames vonden plaats in Canada in barre -10°C temperatuur. Moest je eraan twijfelen, een filmshoot is allesbehalve comfortabel. Een echte skater werd gefilmd op het ijs en via motion capture werd de animatie gemaakt van de car-bot.

***Related Posts***
24/07/2007: Transformers review **
23/02/2007: Transformers 2?
21/12/2006: Transformers trailer
07/08/2006: Top 10 van de Meest Verwachte Comic-Book Films
01/07/2006: Transformers op Mars
15/06/2006: Transformers op ijs
17/05/2006: Michael Bay koopt Digital Domain
22/04/2006: Transformers casting nieuws
11/04/2005: Transformers reclamespot

Weet iemand wat er scheelt met George Clooney? Nadat hij zijn oscar in ontvangt mocht nemen voor Beste Mannelijke Bijrol in Syriana, duikt hij op in allerhande commercials. Zo zag ik hem onlangs in twee Italiaanse spotjes (die NIET werden vertoond in de VS) voor Martini en een Japans spotje voor het whiskey merk Lancelot (pic 1, pic 2). Hij was hij ook te zien in een Italiaanse spot voor Fiat (pic 1, pic 2, pic 3), in een Japanse spot voor Toyota (mov), een Spaanse spot voor het kledingmerk Emidio Tucci, in een spot voor Diet Coke, en of dat nog niet genoeg was, is hij nu ook te zien in een reclamespot voor het koffiemerk Nestle Nespresso, momenteel op onze zenders.

Blijkbaar trekt Clooney zich niet veel aan van de kritiek van college-acteur Russel Crowe, die eerder fel heeft uitgehaald naar oa. Robert de Niro die ook in een reclamespot had gespeeld. Crowe zei ooit:

"Ik doe geen kleding spotjes in Spanje zoals Clooney of sigaretten-spots in Japan zoals Harrison Ford. Die acteurs verbreken hiermee de sociale band met hun publiek."

Een telefoon in een hotelbediende zijn gezicht smijten zorgt natuurlijk voor een veel grotere band met het publiek. Enfin, ik blijf het toch maar een rare situatie vinden.

Maar hij is uiteraard niet de enige acteur die af en toe eens een reclamespot meepikt. Hier krijgen jullie een aantal spots te zien met bekende gezichten. In volgorde: David Bowie en Snoop Dog (XM Satellite), Jessica Simpson (Pizzahut), Lucy Liu (Intel), een alternatieve Martini spot met George Clooney, James Gandolfini (American Airlines), en mijn favoriete tv-spot met regisseur M. Night Shyamalan (American Express).

Waarom doen zij het? Wel, voor het geld natuurlijk. Ter illustratie; voor de 30 seconden spot van Budweiser kreeg Clooney zomaar eventjes 1,4 miljoen euro. Toch denk ik dat er nog maar weinig mensen zijn die daar echt problemen mee hebben. Bekende acteurs in reclamespots is trouwens tegenwoordig schering en inslag, zowel bij actrices als acteurs. George verantwoordt zich zo:

"It's really classy. You don't want to do ones that aren't classy. Thats the truth. Thats the secret to it. You want to have a product you are proud of and not embarrassed by." Op de vraag of hij ooit zou overwegen om zelf spotjes te maken zei hij het volgende: “Well, I've never directed a commercial but I think it seems to be a lot harder to do a commercial than a film because (in a film) you have time to set the story. A commercial has to be much more about the visual style and has to happen very quickly."

Wat vinden jullie van deze nieuwe trend?

***Related Commercial Posts***
12/11/2005: It's Advertising Weekend !
07/09/2005: Impossible Field van Addidas
07/06/2005: Reclamemakers liegen
06/06/2005: Het leven volgens Oliviero Toscani
20/04/2005: We is Me, klassiek en smaakvol
21/02/2005: Reclame vs. Clip
08/02/2005: Robert De Niro in reclamespot geregisseerd door Martin Scorsese
26/10/2004: Beschamende tv-spotjes met Bruce Willis en andere filmsterren

Geen al te goede kritieken voor Constantine, en dat is teleurstellend gezien ik toch veel verwachtingen had van de eerste langspeler van videoclip maker Francis Lawrence, die ons visueel verbluffend materiaal bezorgde voor oa. Britney Spears, Will Smith, Sarah McLachlan, en Aerosmith. Zal de mythe dan toch kloppen dat reclamemakers (David Fincher, Ridley Scott, Michel Gondry) voor verrassingen kunnen zorgen, maar videoclipmakers (Pitof, Mark Romanek, Jonas Åkerlund) geen flauw benul hebben van hoe ze fictie moeten regisseren. Er zijn wellicht uitzonderingen, maar deze bewijzen slechts de regel.

Is er dan zo’n groot verschil tussen het maken van een videoclip en een commercial? Wel,…toch voor een stuk. De beste leerschool is nog altijd kortfilms maken, omdat je op die manier bezig bent met inhoud, scene-opbouw, acteursregie, terwijl dit in mindere mate gebeurt bij commercials en quasi niet bij videoclips. Bij videoclips ga je voor de mooie beeldjes. Alles staat in functie van de sfeervolle fotografie en de coole shots. Bij commercials moet je nog altijd een boodschap vertellen in 30 sec, wat niet zo evident is. Uw shots moeten de juiste emotie dragen. De stijl en de mode-trend zijn bij reclame uiteraard ook belangrijk, maar in mindere mate dan bij clips. Bij kortfilms staat het verhaal centraal en ben je verplicht te werken naar een dramatische opbouw van je film. Het is stukken moeilijker dan het maken van een videoclip of commercial, maar het leert de cineast echt wel de knepen van het vak. Tenminste als deze het uiterste uit de kan wil halen en een minimum aan filmgevoeligheid bezit.

Maar even terug naar Constantine. Trekt de film op de ballen? Is het allemaal ‘vorm’ boven ‘inhoud’? Wel, dat is zowat de teneur van de verschillende reviews op het Net. In ieder geval mogen ze de film nog met de grond gelijkmaken, ik ga deze toch gaan zien. Al is het maar voor de speciale effecten (zie trailer). Trouwens moet je niet al te veel luisteren naar recensenten. Ga de film bekijken en oordeel zelf. Hieronder staan toch een paar gevatte uitspraken over de film:

"The actor's black-on-white getup makes it plain that Constantine is one 'whoa' away from Neo-dom, and that Constantine likely represents the start of another Hollywood franchise with diminishing returns in its future."
Mark Holcomb, VILLAGE VOICE

"Reeves is back to his usual monotoned self...as a routine demon-slayer who plays second fiddle to expensive special effects."
Rob Blackwelder, SPLICEDWIRE

"Constantine is a pretentiously muddled, emotionally hollow, nonsensical film about Catholic angst, and a cancer-ridden hero who’s been to hell and back."
Emanuel Levy, EMANUELLEVY.COM

"The end explanation seems as reasonable and metaphysically valid as a Pokémon card battle. That's OK, though, because Constantine is all about look, sound and feel."
Phil Villarreal, ARIZONA DAILY STAR

***Related Post***
21/11/2006: Constantine 2 in de maak met Keanu Reeves
19/11/2004: Constantine trailer

***Related Advertising Posts***
06/05/2006: George Clooney heeft een leuke bijverdienste
12/11/2005: It's Advertising Weekend !
07/09/2005: Impossible Field van Addidas
07/06/2005: Reclamemakers liegen
06/06/2005: Het leven volgens Oliviero Toscani
20/04/2005: We is Me, klassiek en smaakvol
08/02/2005: Robert De Niro in reclamespot geregisseerd door Martin Scorsese
26/10/2004: Beschamende tv-spotjes met Bruce Willis en andere filmsterren

Reclamecampagnes zijn soms zo fascinerend wanneer je ze gaat analyseren. Neem nu als voorbeeld de anti-takaks campagne van David Byrne van de Europese Unie. Een campagne waar ik toch zo mijn bedenkingen bij heb, niet zozeer omwille van het doel, maar wel over de gebruikte methode. De reclamespot die bij de campagne hoort is trouwens ook van een amateuristische kwaliteit die getuigt van weinig voeling met het jongere doelpubliek. Maar dat is kenmerkend voor vele media-campagnes van de Europese Unie.

De beslissing viel om op elk pakje sigaretten een afschuwelijke foto te plaatsen van mogelijke gevolgen van het roken, om zo mensen af te raden het kankerverwekkende spul nog te gebruiken. België lijkt alvast klaar om op deze campagne in te gaan. Er zijn ongeveer 42 foto’s uitgebracht, gekozen uit 2100 inzendingen, waaronder afbeeldingen van rottende tanden, versteende en bruinzwarte longen en enorme kankergezwellen. Anderzijds zijn er ook luchtige afbeeldingen met bijvoorbeeld een kromme sigarettenpeuk die de gevaren van impotentie moet onderstrepen. De campagne moest choqueren. Toen ik nog op het humaniora zat kregen we ook zo een shocktherapie van dokter Beaucourt met gruwelbeelden van mensen die roekeloos met de wagen reden, in dronken toestand of zonder gordel. Dit had een zekere impact, althans voor een aantal onder ons. Andere deden een kleine weddingschap dat ze de voorstelling van het begin tot einde konden uitkijken zonder hun hoofd weg te draaien. Een soort freakshow-gevoel. En de weekendongevallen bleven niet uit, integendeel.

Nu is de 90 miljoen euro campagne aangekomen als alternatief op de zinloze zwart/wit-tekstjes; dat roken de gezondheid schaadt. Eén derde van de verpakking moet tegenwoordig beplakt worden met waarschuwingen. Het lijkt bijna alsof ze binnenkort sigarettenpakjes op de markt zullen brengen met gruwelijke foto’s van ontplofte hoofden (ten gevolge van roken!) waar de bloedspatten nog net het merk van de sigaretten ongemoeid laten. En wat zal het allemaal uithalen? De uitspraak, de ene zijn brood is de andere zijn dood lijkt hier wel heel toepasselijk. Hoe hypocriet is dit eigelijk allemaal, wanneer tabaksbedrijven nog steeds hun product op de markt kunnen brengen die bewezen is kankerverwekkend te zijn? En kunnen we dan ook zo’n stickers verwachten op de flessen van Smirnoff en Johnnie Walker? Zou het kunnen dat roken meer geld kost aan de ziektezorg dan drankproblemen? En wat met televisie en films? Gaan we binnenkort films bannen voor jongeren als er een sigaret wordt opgestoken?

De campagne is duidelijk ook gericht naar jongeren. En dat is uiteraard goed gezien, wetende dat 80% van de rokers hun eerste sigaretje opstaken op 15-jarige leeftijd. Laten we nu maar hopen dat de sigaretten nu niet door jongeren speciaal worden gekocht voor de prentjes, als een soort collectoritem. Ik hoor de tabaksgiganten als gniffelen. Laat me weten wat jullie ervan denken?

Trouwens, volgens een recente studie wordt het rookgedrag van jongeren steeds minder bepaald door hun filmhelden. Begin 2000 bewezen studies nochtans dat rokende helden uit Hollywoodfilms een negatieve invloed hadden op de jeugd. De drang om te roken bij jongeren was toen driemaal groter als ze de hoofdrolspeler van een film net hadden zien roken. De laatste jaren lijken de echte filmhelden de sigaretten echter aan de kant geschoven te hebben…

Onderzoekers bestudeerden het rookgedrag van de vijf hoofdpersonages in de 447 meest bezochte films die na 1990 uitkwamen en waar het verhaal zich afspeelde na 1990. Meer dan 20 procent van de hoofdpersonages stak een sigaretje op, maar het meest opmerkelijk was het feit dat dubbel zoveel schurken rookten dan de good guys. De sigaret lijkt dan ook steeds meer symbool te staan voor kwade bedoelingen en een slecht karakter. Dit in tegenstelling tot de vorige studie die uitwees dat een sigaret een glamoureus tintje had.

Vroeger rookten filmsterren vaak in dienst van de tabaksindustrie. Sylvester Stallone kreeg ooit een half miljoen euro om in vijf films geregeld een sigaret op de steken. Philip Morris leverde dan weer gratis sigaretten aan de makers van Grease en The Muppet Movie en de 86-jarige Kirk Douglas kreeg heel zijn leven gratis sigaretten ter beschikking. De Amerikaanse filmindustrie putte hierdoor de helft van haar inkomsten uit sponsoring van de tabaksindustrie. In 1988 werd echter besloten om betaalde tabaksreclame en product placement van sigaretten te weren uit films. Dit besluit bracht de eerste jaren een averechts effect te weeg: sigarettenproducenten betaalden nog meer aan topacteurs om toch maar te blijven roken. Het is pas door de aanhoudende druk van gezondheidsorganisaties dat er nu minder sigaretten op het witte doek verschijnen. Enkel de bad guys blijven lustig verder roken.

Een uitstekende film in de opzicht is die van Thank You for Smoking (2005). Het is een cynisch portret van een communicatie-verantwoordelijke van een tabaks-gigant. Laat uw morele standpunten maar even voor wat ze zijn, want deze cynische prent maakt er brandhout van.