goodfellas

  • War Dogs (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer je de poster bekijkt van War Dogs (2016) van Todd Phillips zou je denken dat het gaat om een spoof Scarface (1983), maar dat is het helemaal niet. Eén van de twee hoofdpersonages is wel een grote Tony Montana fan en de verwijzingen naar de film van Brian De Palma zijn wel degelijk aanwezig in quotes, rekwisieten en zelfs een beetje in de plot. Maar de film waar het me meer deed aan denken was Pain & Gain (2013).

    war_dogs_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: War Dogs is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en volgt twee bevriende twintigers, David Packouz (Miles Teller) en Efraim Diveroli (Jonah Hill), die in Miami wonen tijdens de oorlog in Irak. Ze proberen winst te maken met een onbekend initiatief van de Amerikaanse overheid waarbij kleine ondernemingen zich kunnen inschrijven op aanbestedingen van het Amerikaanse leger. Ze beginnen klein, maar al snel lopen de bedragen op en krijgt het duo het heet onder de voeten wanneer ze op het punt staan een deal van 300 miljoen dollar te sluiten om het Afghaanse leger te bewapenen. Een deal die ze in contact brengt met een paar zeer verdachte Albanese partijen en de wat obscure figuur Henry Girard (Bradley Cooper).

    Waarom Pain & Gain? Wel het zijn beide biopics die een poging ondernemen om met sarcasme de film grappig te maken, geregisseerd door filmmakers die een beetje uit hun comfortzone treden met een biopic met hoofdpersonages waar je niet meteen sympathie voor gaat voelen. De ene is een gefrustreerde schurk die zichzelf veel te belangrijk vindt en de andere is een volger die zijn bloedmooie vrouw, gespeeld door de Knock Knock (2015) actrice Ana de Armas. De twee films spelen zich ook af in Miami, wisselen beide geweld af met shots van strippers en humor met drama. Het enige grote verschil is dat de regisseur van War Dogs Todd Phillips, net iets meer talent heeft in het vertellen van een verhaal dan de Pain & Gain regisseur Michael Bay.

    De echt geslaagde biopics kan je op één hand tellen, en dat heeft meestal te maken met het feit dat het echte leven niet altijd even dramatisch is als de filmwereld, de nevenpersonages even interessant of het einde even pakkend. Scenaristen en regisseurs willen dan vaak de gebeurtenissen dramatiseren - soms teveel, soms te weinig of soms niet goed genoeg - en daar ligt vaak het probleem. Bij War Dogs hebben Todd Phillips en scenaristen Stephen Chin en Jason Smilovic wel een loopje genomen met de feiten. De echte Diveroli is een gymrat en trekt nog maar weinig om de gezette figuur van Jonah Hill die moet betalen als hij aan een vrouw wil geraken en een Scarface-geek is.

    war_dogs_2016_pic01.jpgwar_dogs_2016_pic02.jpgwar_dogs_2016_pic03.jpg
    war_dogs_2016_pic04.jpgwar_dogs_2016_pic05.jpgwar_dogs_2016_pic06.jpg

    Todd zet dan ook al zijn energie in het zorgen dat we als kijker alle Scarface hints begrijpen, inclusief tot tweemaal toe Diveroli laten zien met een AK-47. Misschien had Todd meer tijd kunnen investeren in wat het verhaal boeiender zou maken in plaats van cooler voor een jonge generatie. Persoonlijk heb ik het zowat gehad met die Hollywood-formule van films die uitblinken in zelfspot met karakters die grof geld verdienen op obscure manieren, gladgestreken met voice-over commentaren zoals Scorsese ons dat had aangeleerd met zijn Goodfellas (1990) en sedert dan ontelbare keren gekopieerd.

    Maar het verschil met een film als bijvoorbeeld The Wolf of Wall Street (2013) is dat in War Dogs doden vallen, ook al proberen de makers dat zoveel mogelijk te verdoezelen. En bijgevolg heeft het geheel wel wat een wrange smaak - net zoals bij Pain & Gain. Todd begint de film met de kostprijs van de 'war on terror' (generaal David Petraeus spendeerde 20 miljard dollar enkel en alleen aan airco op één jaar tijd), en lijkt op dit pad verder te willen gaan, maar gaandeweg verliest hij focus en blijft het bij "war is the economy" grapjes in een stripclub waar in de achtergrond de kijker wordt afgeleid door twee strippers. Diepgaand is de film nooit voor een volwaardig drama te zijn, en er zijn te weinig grappen om er een geslaagde zwarte komedie van te maken. Maar War Dogs heeft ook zijn goede momenten. Teller en Hill geweldige acteurs en het is een plezier om ze bezig te zien, ondanks de filterdunne personages die ze vertolken. De rest van de nevenpersonages zijn zo onderontwikkeld dat ze nauwelijks memorabel zijn. Het beste van de film zijn die kleine onthutsende feiten over de prijs van oorlog, maar misschien zou dit beter uitgewerkt kunnen worden in een documentaire in plaats van een actie-komedie-drama.

    Deze geflipte American Dream is ondertussen al bij ons uit op Blu-ray, 4K UHD, DVD en Video on Demand. Er is geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren, maar wel 3 making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 december 2016

     

    *** War Dogs trailer ***

  • Black Mass (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het zag er even naar uit dat Leonardo DiCaprio heftige concurrentie kon krijgen bij de Oscars-uitreiking voor Beste Acteur, met de vertolking van Johnny Depp in Black Mass (2015). Maar de make-up van de film zag er toch iets te fake uit en het script was eigenlijk ook wel wat teleurstellend. Depp kreeg zelfs geen nominatie. Maar dit neemt niet weg dat hij hier toch wel een stevige rol neerzet.

    black_mass_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: Boston, de jaren 70. FBI-agent John Connolly (Joel Edgerton) tracht de Ierse gangster Whitey Bulger (Johnny Depp), de broer van senator William M. Bulger (Benedict Cumberbatch), over te halen om samen te werken met de FBI met het doel een Italiaanse maffiafamilie uit te schakelen. Whitey stemt toe, maar de onwaarschijnlijke samenwerking verloopt niet zoals gepland en Whitey groeit uit tot een van de meest beruchtste en gewelddadigste criminelen die Boston gekend heeft, met drugshandel, afpersing, witwassen en moord op zijn rap sheet.

    Ook al heeft zijn fysiek wel wat weg van zijn personage die hij had vertolkt in Fear and Loathing in Las Vegas (1998) en het genre herinneringen oproept van Donnie Brasco (1997) is dit een vertolking die we zelden van de man hebben gezien. Depp ontwaakt in deze film als een schurk die regelrecht uit de wereld van Scorsese had kunnen komen. Zijn vertolking balanceert tussen een stabiele man die zorg wil dragen voor zijn familie en bijzonder zachtaardig is tegenover zijn zoontje, maar anderzijds weet je nooit wanneer hij kan uitvliegen als een kille, meedogenloze moordenaar. De dreiging is constant en door zijn glazige blauwe ogen weten we nooit precies wat zijn bedoelingen zijn.

    De meest aangrijpende scènes zijn niet diegene waar geweld wordt gebruikt, maar wel de scènes waar alles zich afspeelt met blikken. In één scène zit hij aan tafel met de mannen van de FBI en vraagt hij wat het recept is van de steak die hij aan het eten is, waarop John Morris (David Harbour) hem antwoord dat het om een familiegeheim gaat. Maar verklapt dan toch het geheim. Wat daarop volgt is een aangrijpende scènes waar je even stil van wordt en die me wat deed terugdenken aan de scène in Goodfellas (1990) waarin Joe Pesci zich afvraagt wat Ray Liotta zo grappig aan hem vindt. Momenten later neemt Whitey een bezoek aan Marianne (Julianne Nicholson), de vrouw van John Connolly, die zich heeft verschanst op haar kamer en weigert om aan tafel te zitten met een vermoedelijke gangster. Ik kreeg rillingen bij deze scène omdat je nauwelijks weet wat er staat te gebeuren.

    Maar ik zou Black Mass tekort doen mocht ik zeggen dat alles draait rond de figuur van Johnny Depp. Alle vertolkingen in deze film zijn om van te smullen en iedereen heeft er het beste van zichzelf, zoals Dakota Johnson (pics), Jesse Plemons, Peter Sarsgaard, Kevin Bacon en Rory Cochrane. Zelfs de kleine sprekende rollen worden vertolkt door talentvolle acteurs, en ik denk dan aan de rollen vertolkt door Adam Scott, Juno Temple of Corey Stoll. Ik ben verzot op misdaad-thrillers waar de karakters op de voorgrond treden en de acteurs de pannen van het dak spelen, in tegenstelling tot een aaneenschakeling van geweldscènes en cliché-gangsterscènes. Het feit dat alles gebaseerd is op waar gebeurde feiten maakt dit gehele drama des te pakkender.

    black_mass_2015_pic01.jpgblack_mass_2015_pic02.jpgblack_mass_2015_pic03.jpg
    black_mass_2015_pic04.jpgblack_mass_2015_pic05.jpgblack_mass_2015_pic06.jpg

    Regisseur Scott Cooper (Crazy Heart, Out of the Furnace) verliest nauwelijks zijn hoofdpersonages uit het oog, met dank aan het slimme script van Mark Mallouk en Jez Butterworth (Edge of Tomorrow), die zich hebben gebaseerd op het boek van Dick Lehr en Gerard O'Neill, en die het duivelse pact ontbloot tussen een gangster en een FBI-agent. Het verhaal is zo krankzinnig dat je nauwelijks weet hoe alles gaat ontrollen. Cinematograaf Masanobu Takayanagi heeft de film ook een geheel eigen stijl gegeven en dus is het verre van een kopie van de gangsterfilms van Scorsese of Coppola.

    En toch is het geen meesterwerk, en dat ligt aan het feit dat de dramatiek niet altijd even hoge pieken scoort, maar dat heb je nu eenmaal met een verhaal die gebaseerd is op waar gebeurde feiten. Persoonlijk heb ik liever een waar gebeurd verhaal dan een film zoals Grace of Monaco (2014) die werkelijk een loopje neemt met waar gebeurde feiten en zelfs voor een stuk de geschiedenis zal herschrijven. Als je een geschiedenis wil herschrijven, maak dan een fictie en gebruik andere namen. Een cineast heeft voor mij de verantwoordelijkheid om de waarheid geen onrecht aan te doen, los van de noodzakelijke dramatisering. Daarnaast is het de taak van de regisseur om 'iets' te vertellen met zijn film. Ik weet niet wat Black Mass met zijn film wil vertellen, los van dat je beter geen deal sluit met de duivel. Het is een goed gemaakte thriller, maar graaft niet zo diep als een The Godfather of een Goodfellas.

    Een tweede minpuntje is dat bepaalde personages plots verdwijnen (zoals het personage van Dakota Johnson) zonder logische verklaring. Ook alle vrouwelijke rollen worden schabouwelijk uitgewerkt, ook al werden ze fantastisch goed gecast. Ik had van deze vrouwen iets meer willen zien. De film zal geen Oscar winnen voor Beste Film, maar ik verwacht toch wel een aantal nominaties. De marketing voor de film liet een beetje te wensen over en de film scoorde bijzonder slecht aan de box-office met een recette van slechts 80 miljoen dollar, en dat met een productiebudget van 53 miljoen dollar. Maar laat deze cijfers u niet beïnvloeden. Black Mass is een voortreffelijke gangsterfilm met buitengewoon knap acteerwerk van de voltallige cast.

    De DVD en Blu-ray van Black Mass komt uit op 30 maart 2016, met heel wat making of filmpjes en reportages over de echte Whitey Bulger. Spijtig genoeg staat hier ook geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 21 maart 2016

    ***Related Post***
    08/08/2015: Johnn Depp speelt geflipte gangster in Black Mass

    *** Black Mass trailer #2 ***

  • American Hustle (2013) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het stond in de sterren geschreven dat American Hustle (2013) van David O. Russell in de prijzen zou vallen. Tijdens de uitreiking van de Golden Globes kreeg de film de prijs voor Beste Film, Beste Actrice en Beste Actrice in een bijrol. Vreemd genoeg kreeg de film geen enkele Oscar ondanks zijn 10 nominaties. Toch is het niet zozeer het verhaal gebaseerd op de FBI ABSCAM operatie eind jaren 70, begin jaren 80 dat bij mij indruk heeft gemaakt, dan wel de sterke vertolkingen.

    American Hustle,david o russell,Christian Bale,Amy Adams,Bradley Cooper,Jennifer Lawrence,robert de niro,jeremy renner,Silver Linings Playbook,the fighter,goodfellas,Eric Singer

    Korte inhoud: Irving Rosenfeld (Christian Bale) is een geniale oplichter die samen met zijn geraffineerde Britse compagnon en minnares Sydney Prosser (Amy Adams) wordt geforceerd om te werken voor de wilde en losgeslagen FBI-agent Richie DiMaso (Bradley Cooper). DiMaso lanceert ze in de betoverende maar riskante onderwereld van de 'power brokers' (oplichters die mensen omkopen om op een bepaalde persoon te stemmen) en de maffia. De bedoeling was om corrupte ambtenaren en politici te klissen.

    Het script onder de naam American Bullshit van Eric Singer stond in 2010 op de Black List van sterke scenario's die nog niet verfilmd waren. Het script werd opgekocht door Columbia Pictures en zou gaan naar Ben Affleck om de film in goede banen te leiden, maar uiteindelijk ging de eer naar David O. Russell. En zoals we van de regisseur gewend zijn is het wederom een acteursfilm, die op de set heel veel ruimte hadden voor improvisatie, en dat maakt alles des te meer aanstekelijk. Qua verhaal heb je niet meteen de grootste intrige die je zou kunnen verwachten, maar het is wel gebaseerd op echte feiten en dat bezorgt de film toch een zekere integriteit.

    De film begint met een schitterende scène waarin we Christian Bale aan het werk zien met een dikke buik die zijn toupetje op zijn hoofd kleeft om nadien alles netjes toe te dekken met een comb over. Dit is een film waar uiterlijke schijn alles is, en de waarheid verborgen diep verborgen zit tussen de diep gedecolleteerde glitterpakjes en de 70's haarsnit. En tussen de FBI, bedriegers, maffia en corrupte ambtenaren, is er nog een romance tussen een oplichtster met het alter ego van een Britse upperclass prima donna en een ordinaire oplichter met een droogkuiszaak. Tijdens een poolparty in putje winter hebben ze elkanders blikken gekruist en was het ijs meteen gebroken. Maar hun liefde werd op stand bye gezet omdat ze geklist werden door een ambitieuze FBI agent die zijn haar in krulletjes legt en nog bij zijn moeder woont, die hen wil inzetten om een grote vogel te vangen met de hulp van een verkleedde oliesjeik.

    american hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singeramerican hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singeramerican hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singer
    american hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singeramerican hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singeramerican hustle,david o russell,christian bale,amy adams,bradley cooper,jennifer lawrence,robert de niro,jeremy renner,silver linings playbook,the fighter,goodfellas,eric singer

    Russell werk graag samen met mensen die hij kent. Hij had eerder al samengewerkt met Christian Bale en Amy Adams in The Fighter (2010) en met Bradley Cooper, Robert De Niro en Jennifer Lawrence in Silver Linings Playbook (2012). En ook al vielen de vrouwen in de prijzen moet ik toch toegeven dat Cooper en Bale een briljante vertolking brachten. Het was acteervuurwerk van de bovenste plank die je nog maar zelden ziet. Maar het verhaal is niet van het niveau van bijvoorbeeld een Goodfellas, daar het iets teveel op de oppervlakte blijft. De romance komt uiteindelijk nooit echt van de grond en halverwege de film verlies je toch wat interesse in het verhaal en ben je afgeleid door de 70s glitter. Maar het was de keuze van de regisseur om zijn acteurs op de voorgrond te zetten in plaats van de intrige en de focus op karakter-ontwikkeling in balans te brengen zoals bij een Donnie Brasco (1997).

    Een paar dagen geleden zag ik een docu over Amerika waarin een Amerikaan de Amerikaanse droom uit de doeken deed: "Als je niet tevreden bent met wie je bent, of wie mensen denken dat je bent; word dan iemand anders. " Deze Amerikaanse droom is uiteindelijk de hoeksteen van American Hustle, maar het is een droom die heel veel schade kan toebrengen en niet altijd even idyllisch is alsof men het vaak voorstelt. Breng daarbij de hippe 70s mode, de golvende kapsels, de overvloed aan zoetzure nagellak in een leuk en aangrijpend verhaaltje en je zit 138 minuten op het puntje van je stoel mee te genieten.

    Vanaf 10 juli 2014 is American Hutsle beschikbaar op DVD en Blu-ray en op de schijf staan NUL extraatjes. Ik snap het ook niet, maar het lijkt er wel op dat ze nog een special edition willen uitbrengen op het einde van het jaar. In ieder geval bestaan er bijvoorbeeld al deleted scenes die op internet rondzwerven zoals Jennifer Lawrence die een nummer van Santana zingt en die niet in de film voorkomt of zelfs behind the scenes footage. Er is echter vandaag een andere, Franse Blu-ray editie op de markt die bol staat van de extraatjes, tevens ook fors duurder dan dit exemplaar. Let dus op wat u kiest.

    ***Related Post***
    04/10/2013: American Hustle posters

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 19 juni 2014

     

    *** American Hutsle trailer #2 ***

  • The Wolf of Wall Street (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden werd er uitgekeken naar de beursfilm Wall Street: Money Never Sleeps (2010) van Oliver Stone, de sequel op de film uit 1987. Vooral na de kredietcrisis van 2007 was zo'n film bijzonder actueel. Een jaar daarop kwam Margin Call (2011) uit, over financiële spelletjes met grote consequenties aan de vooravond van de beurscrash. Vorig jaar was het de beurt aan Martin Scorsese met zijn The Wolf of Wall Street (2013).

    the wolf of wall street,martin scorsese,leonardo dicaprio,jonah hill,jordan belfort,terence winter,boardwalk empire,margin call,wall street,wall street 2,casino,hugo,goodfellas,matthew mcconaughey,jon favreau,cristin milioti,katarina cas,margot robbie,jean dujardin,kyle chandler

    Korte inhoud: Met The Wolf of Wall Street duiken we opnieuw in de jaren '80. Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) is een effectenmakelaar die stevig aan de drank en de drugs zit en er ook nog eens een seksverslaving op nahoudt. Door middel van fraude heeft hij echter zijn imperium weten op te bouwen en is hij nu een multimiljonair geworden. De ex-meubelhandelaar Danny Porush (Jonah Hill) speelt hierin een grote rol als zijn naaste zakenpartner. Ze gooien hierbij enorme sommen geld in het rond en verwennen zichzelf met excessieve braspartijen waarin drugs en mooie vrouwen de basis ingrediënten vormen. Maar stilaan ziet Belfort zijn carrière ten onder gaan na aanklachten wegens fraude, waarbij corruptie op Wall Street en invloed van de georganiseerd misdaad niet te ontkennen valt.

    Scorsese's vorige film Hugo (2011) mocht dan wel een sterke prent zijn, ik zie de regisseur liever bezig op dergelijke vehikels waar de geur van geld en corruptie onze bijnieren injecteren met nog meer adrenaline, genietend van de sensatie van onbegrensde macht die de karakters uitstralen. En hier worden de criminelen en fraudeurs op een wel heel charismatische wijze op te voeren, denk maar aan Goodfellas (1990) en Casino (1995), om hen nadien te laten botsen met de dagdagelijkse koude realiteit van het lot. En ook al is dit een duidelijke Scorsese film, is hij toch ook wel een buitenbeentje. Om te beginnen is het de meest cynische en meest grappige film uit zijn gehele carrière. Drie uur lang ga je mee in de trip van een beursgoeroe en val je van de ene krankzinnigheid in de andere. Je zou kunnen opmerken dat The Wolf of Wall Street niet diep genoeg in de karakters snijdt. Anderzijds kan je stellen dat alles heel trouw blijft aan het hoofdpersonage dat nauwelijks omkijkt naar zijn slachtoffers.

    De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfort zelf, en in scenario gegoten door Terence Winter, scenarist van ondermeer de hitserie Boardwalk Empire. En dit is ondertussen de 5de samenwerking van Scorsese met zijn fetish-acteur Leonardo DiCaprio, die hier wederom een fantastische rol neerzet, eentje die geheel op zijn lijf geschreven is. Leo vertolkt hier de rol van een moderne Caligula die met zijn trophy-wife uit Brooklyn Naomi Lapaglia, gespeeld door de Australische Margot Robbie, een extravagant en rijkelijk leventje leiden.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    Net zoals in Goodfellas zijn de personages hier verwerpelijk slecht en lijken ze niet in bezit te zijn van enig moreel besef. Ze leven van seks en drugs en maken ontzaglijk veel geld via illegale beurstransacties waarbij ze rommel-aandelen massaal verhandelen aan naïeve klanten, en terwijl Belfort grote winsten opstreek trok hij zich terug wanneer de waarden van het aandeel begon te kelderen. In plaats van het kapitaal opnieuw te investeren in het bedrijf, stak hij het in zijn eigen zak en dat van zijn brokers. Hoe dat concreet in zijn werking ging komen we niet te weten in de film. Belfort kijkt geregeld in de camera om ons aan te spreken, alsof hij aan soort celebrity programma deelneemt waarbij de camera hem op de voet volgt. Hij wil ons naar verluidt niet vervelen met al teveel details over de manier van werken. Wat hij ons wel wil verklappen is dat ze waanzinnig veel geld opstrijken via hun praktijken. Iets waarmee ze snel in het vizier komen van FBI agent Patrick Denham (Kyle Chandler).

    Ik heb me geen minuut verveeld met deze prent. En hoe kan het ook anders met al die grappige interventies, zoals deze met Matthew McConaughey, een acteur die zich de laatste jaren telkens weer opnieuw uitvindt, en die hier de jonge wolf de knepen van het vak leert en hem zijn geheim verklapt om succesvol te zijn. Zelfs regisseur Spike Jonze (Where the Wild Things Are, Being John Malkovich) heeft een acterende rol in de film, naast die andere regisseur Jon Favreau. Bij de actrices zien we ondermeer Cristin Milioti en Katarina Cas. Zelfs de Franse acteur Jean Dujardin is van de partij als de eigenaar van een Zwitserse bank, die zijn neus niet optrekt voor zwart geld.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    The Wolf of Wall Street is een foute en knettergekke zwarte komedie met een regisseur achter de camera die ons altijd een stapje voor is en acteurs die op hun hoogtepunt van hun carrière staan. Scorsese bekeek deze film door de ogen van zijn hoofdpersonage en stripte het verhaal van al datgene wat je zou verwachten bij een dergelijke film. Het was niet de bedoeling om een diepzinnige karakterstudie te maken of een catch-me-if-you-can drama te schrijven tussen een FBI agent en beurscrimineel, maar eerder een cynisch portret te maken van manische Wall Street schurken die terugkeren naar het infantiele niveau en voor geen seconde rekening houden met mogelijke collaterale schade. Verslaafd aan seks, geld en drugs laat Scorsese ons zien hoe gemakkelijk zoiets kan gebeuren, of erger nog, hoe alledaags dit zou kunnen zijn. Scorsese brengt ons de ultieme Wall Street trip, roekeloos en zonder scrupules. Een rusteloze en soms onsamenhangende film die zo rauw en roofzuchtige is als zijn hoofdpersonage.

    The Wolf of Wall Street komt op 30 mei 2014 uit op DVD en Blu-ray. Spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur (dus gaan we nooit het fijne van de zaak weten omtrent de verlengde benen van Margot Robbie), maar we worden wel bediend met wat behind the scene materiaal met 'The Wolf Pack', 'Running Wild' en 'The Wolf of Wall Street Round Table'. De totale duurtijd van het bonusmateriaal bedraagt 40 minuten, wat niet verkeer is uiteraard. Een film die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 mei 2014

    ***Related Post***
    27/03/2007: DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

     

    *** The Wolf of Wall Street trailer ***

  • De Niro, Pacino en Joe Pesci in maffiafilm van Scorsese?!

    Pin it!

    Toen ik het nieuws op MTV en andere bronnen las dat deze 3 heren in een verfilming van het boek The Irishman gingen spelen, geloofde ik er niets van. Te mooi om waar te zijn dacht ik pessimistisch. En met reden want na het eindeloos wachten op de steeds uitgestelde maffiafilm Frankie Machine van Michael Mann met Robert De Niro in de titelrol en daarenboven het falen van Righteous Kill (2008) (wat een gemiste kans) kan een mens niet anders dan alle hoop verliezen in de productie van een nieuwe maffiafilm.

    De nieuwe filmplannen zijn gebaseerd op de roman 'I Heard You Paint Houses' van Frank Sheeran, een maffiahuurmoordenaar die als bijnaam 'The Irishman' had. De carrières van deze 3 acteergoden zitten muurvast en dit is dé kans om terug in de schijnwerpers te komen. En dit in een droomproductie, met übermaffiafilmer Martin Scorsese achter de camera. Dat kan niet mislukken.

    robert_de_niro.jpgal_pacino.jpgjoe_pesci.jpg

    Maar warempel, het nieuwtje lijkt geen gerucht na het zien van dit interview met De Niro op MTV. Ik (samen met duizenden anderen) hunker naar een gewelddadige maffiaprent van het kaliber Casino (1995) of Goodfellas (1990). Ja, The Departed (2006) was goed maar het miste toch enkele elementen die de oudere gangsterfilms van Scorsese zo geniaal maakten. Het recente Eastern promises (2007) was ook een mooie film in dit genre, maar kon net niet tippen aan oudere klassiekers.

    Gelukkig maar hebben we jaar na jaar het geniale The Sopranos mogen bewonderen, maar deze HBO-productie is ondertussen ook al weer 3 jaar afgelopen. Een op hol geslagen sadomasochist zoals Joe Pesci op het scherm zien daveren is steeds een genot geweest en een stevige karaktervertolking van De Niro wordt al jaren gemist in het hedendaags filmlandschap. Om nog te zwijgen over de energieke tirades van levende legende Al Pacino die het witte doek vroeger sierden. Ik hoop met heel mijn hart dat dit alles terugkomt in deze op til staande superproductie.

    Dat Scorsese terug grootse plannen heeft met oude goudhaantjes was al langer bekend. Concreet voorbeeld: De op til staande biopic over Frank Sinatra (2011) die in de steigers staat met als vermoedelijke cast –jawel- De Niro en Pacino. Heerlijk toch? Even stilstaan trouwens bij het feit dat ons trio acteurs echt wel behoorlijk oud aan het worden zijn en het dan ook opportuun is dat ze nog in zo veel mogelijk topproducties gecast worden. Fans blijven al jaren op hun honger zitten. Ze zien de ene slechte productie na de andere. De Niro schiet hierbij de hoofdvogel af. Zijn recent oeuvre is om te wenen.

    Opkomende films als Little Fockers (2010) en Stone (2010) zullen ongetwijfeld geen hoogvliegers worden en dit staat in schriel contrast met zijn hoogdagen van de jaren '80 en '90 met onder andere zijn hoogtepunt Raging Bull (1980), Scorsese’s beste film en De Niro's beste acteerprestatie tot op heden.

    goodfellas.jpgcasino.jpgraging_bull.jpgrighteous_kill.jpg

    En Joe Pesci, wel, die hebben we al jaren niet meer op het grote scherm gezien. Zijn laatste optreden was een klein rolletje in The good Shepard (schokkend trouwens hoe hij verouderd is). Maar Joe maakt binnenkort wel zijn comeback met Love Ranch. Dit zou een topper moeten worden als we critici mogen geloven.

    Pacino zien we ook nog weinig, zijn recente 88 minutes was een barslechte film en A righteous kill daar zijn geen woorden voor… Maar ja wat wil je, de machine van Hollywood evolueert en deze wil jonge opgetutte teenagers in grote rollen met een zo min mogelijke karakterontwikkeling en zo veel mogelijk CGI met als het kan een vleugje sex zodoende dat acteurs als Pacino en De Niro daar gewoon uit wegvallen. Een noemenswaardig gerucht dat Scorsese wat ruzie had met Robert De Niro de laatste jaren, droeg logischerwijze bij tot het opbergen van nieuwe projecten. Bovendien kan je het Marty niet verwijten dat hij andere stijlen en acteurs ging opzoeken om zijn carrière fris en veelzijdig te houden.

    Zijn recentste productie is daar het ontegensprekelijk bewijs van: Hugo Cabret. Wie had er 15 jaar geleden gedacht dat Martin dit genre van film ging omhelzen? Wat denken jullie van deze nieuwe filmplannen? Kan Scorsese opnieuw een meesterwerk afleveren en kunnen Pesci, De Niro en Pacino hun carrières nieuw leven inblazen en terug iconische rollen neerzetten zoals weleer… Of zullen ze vervallen in een karikatuur van hun vroegere personages?

    *** Joe Pesci met lof voor Robert De Niro ***

  • The Terminator opgenomen in Amerikaans Filmarchief

    Pin it!

    Toch een beetje van een verrassing. Volgens het volkje van de Daily Press zou de Library of Congress 25 films gekozen voor opname in het US National Film Registry, het nationaal filmarchief van de VS. Bedoeling is dat "cultureel, historisch of esthetisch relevante prenten" voor de eeuwigheid worden bewaard. Met de opname van het nieuwe pakket telt het archief nu precies 500 titels. Het leuke is dat zowaar The Terminator (1984) van James Cameron tot de prestigieuze lijst is opgenomen.

    One of Arnold Schwarzenegger's most famous one-liners will be back for generations to come, now that 1984's "The Terminator" has been selected for preservation in the nation's film archive. The low-budget film directed by James Cameron set a new standard for science-fiction and made Schwarzenegger, now California's governor, a star. The Library of Congress announced Tuesday morning that it's one of 25 films being added to the National Film Registry. The formal unveiling was scheduled for 8 a.m.

    The Invisible Man 01 The Terminator 01 deliverance 01 In Cold Blood 01

    Al sinds 1989 wordt de keuze gemaakt uit nominaties van het publiek, alsook van leden van de National Film Preservation Board, waartoe onder andere topregisseur Martin Scorsese behoort, de director of photography Caleb Deschanel, de Mexicaanse regisseur Gregory Nava en de bekende filmcriticus Leonard Maltin. Dat er nood is om de levensduur van films te verlengen, moge blijken uit de vaststelling dat van alle Amerikaanse films gemaakt voor 1950 ongeveer de helft als 'verloren' mag worden beschouwd. Voor prenten uit de periode van de zwijgende film loopt dat verlies op tot 90 procent. Van de films die nieuw in het archief worden opgenomen, is Foolish Wives (1922) van Erich von Stroheim uit 1922 de oudste. Meer bekendere films zijn ondermeer en Deliverance (1972) van John Boorman, The Invisible Man (1933) van James Whale, In Cold Blood (1967) vanRichard Brooks en The Pawnbroker (1964) van Sidney Lumet. Hier is de volledige 2008 aanwinst.

    Deze films zullen de reeds opmerkelijke lijst van filmklassiekers vervoegen zoals: 2001: A Space Odyssey, Alien, Apocalypse Now, Back to the Future, Badlands, Ben-Hur, Blade Runner, Blazing Saddles, Casablanca, Chinatown, Citizen Kane, Close Encounters of the Third Kind, The Conversation, Fargo, The Godfather I & II, Goodfellas, The Graduate, The Great Dictator, Manhattan, North by Northwest, Raiders of the Lost Ark, Rear Window, Schindler's List … en ga zomaar door. De lijst heeft dus ook heel wat populaire namen zoals Back to the Future, Halloween, Jaws en Rocky dus past The Terminator eigenlijk wel best in dit lijstje.

    Deze films zullen niet enkel digitaal worden opgeslaan met de hoogst mogelijke resolutie, maar tevens zullen originele filmkopieën met diverse methoden worden beschermd. Spijtig dat Europa nog niet aan zo een instituut toe is, maar het zou er toch wel eens van moeten komen. Zeker gezien wij hier eigenlijk de filmkunst tot stand hebben gebracht met pioniers als Georges Méliès, Friedrich Wilhelm Murnau en Fritz Lang.