De FilmBlog

Toen ik het nieuws op MTV en andere bronnen las dat deze 3 heren in een verfilming van het boek The Irishman gingen spelen, geloofde ik er niets van. Te mooi om waar te zijn dacht ik pessimistisch. En met reden want na het eindeloos wachten op de steeds uitgestelde maffiafilm Frankie Machine van Michael Mann met Robert De Niro in de titelrol en daarenboven het falen van Righteous Kill (2008) (wat een gemiste kans) kan een mens niet anders dan alle hoop verliezen in de productie van een nieuwe maffiafilm.

De nieuwe filmplannen zijn gebaseerd op de roman 'I Heard You Paint Houses' van Frank Sheeran, een maffiahuurmoordenaar die als bijnaam 'The Irishman' had. De carrières van deze 3 acteergoden zitten muurvast en dit is dé kans om terug in de schijnwerpers te komen. En dit in een droomproductie, met übermaffiafilmer Martin Scorsese achter de camera. Dat kan niet mislukken.

Maar warempel, het nieuwtje lijkt geen gerucht na het zien van dit interview met De Niro op MTV. Ik (samen met duizenden anderen) hunker naar een gewelddadige maffiaprent van het kaliber Casino (1995) of Goodfellas (1990). Ja, The Departed (2006) was goed maar het miste toch enkele elementen die de oudere gangsterfilms van Scorsese zo geniaal maakten. Het recente Eastern promises (2007) was ook een mooie film in dit genre, maar kon net niet tippen aan oudere klassiekers.

Gelukkig maar hebben we jaar na jaar het geniale The Sopranos mogen bewonderen, maar deze HBO-productie is ondertussen ook al weer 3 jaar afgelopen. Een op hol geslagen sadomasochist zoals Joe Pesci op het scherm zien daveren is steeds een genot geweest en een stevige karaktervertolking van De Niro wordt al jaren gemist in het hedendaags filmlandschap. Om nog te zwijgen over de energieke tirades van levende legende Al Pacino die het witte doek vroeger sierden. Ik hoop met heel mijn hart dat dit alles terugkomt in deze op til staande superproductie.

Dat Scorsese terug grootse plannen heeft met oude goudhaantjes was al langer bekend. Concreet voorbeeld: De op til staande biopic over Frank Sinatra (2011) die in de steigers staat met als vermoedelijke cast –jawel- De Niro en Pacino. Heerlijk toch? Even stilstaan trouwens bij het feit dat ons trio acteurs echt wel behoorlijk oud aan het worden zijn en het dan ook opportuun is dat ze nog in zo veel mogelijk topproducties gecast worden. Fans blijven al jaren op hun honger zitten. Ze zien de ene slechte productie na de andere. De Niro schiet hierbij de hoofdvogel af. Zijn recent oeuvre is om te wenen.

Opkomende films als Little Fockers (2010) en Stone (2010) zullen ongetwijfeld geen hoogvliegers worden en dit staat in schriel contrast met zijn hoogdagen van de jaren '80 en '90 met onder andere zijn hoogtepunt Raging Bull (1980), Scorsese’s beste film en De Niro's beste acteerprestatie tot op heden.

En Joe Pesci, wel, die hebben we al jaren niet meer op het grote scherm gezien. Zijn laatste optreden was een klein rolletje in The good Shepard (schokkend trouwens hoe hij verouderd is). Maar Joe maakt binnenkort wel zijn comeback met Love Ranch. Dit zou een topper moeten worden als we critici mogen geloven.

Pacino zien we ook nog weinig, zijn recente 88 minutes was een barslechte film en A righteous kill daar zijn geen woorden voor… Maar ja wat wil je, de machine van Hollywood evolueert en deze wil jonge opgetutte teenagers in grote rollen met een zo min mogelijke karakterontwikkeling en zo veel mogelijk CGI met als het kan een vleugje sex zodoende dat acteurs als Pacino en De Niro daar gewoon uit wegvallen. Een noemenswaardig gerucht dat Scorsese wat ruzie had met Robert De Niro de laatste jaren, droeg logischerwijze bij tot het opbergen van nieuwe projecten. Bovendien kan je het Marty niet verwijten dat hij andere stijlen en acteurs ging opzoeken om zijn carrière fris en veelzijdig te houden.

Zijn recentste productie is daar het ontegensprekelijk bewijs van: Hugo Cabret. Wie had er 15 jaar geleden gedacht dat Martin dit genre van film ging omhelzen? Wat denken jullie van deze nieuwe filmplannen? Kan Scorsese opnieuw een meesterwerk afleveren en kunnen Pesci, De Niro en Pacino hun carrières nieuw leven inblazen en terug iconische rollen neerzetten zoals weleer… Of zullen ze vervallen in een karikatuur van hun vroegere personages?

Toch een beetje van een verrassing. Volgens het volkje van de Daily Press zou de Library of Congress 25 films gekozen voor opname in het US National Film Registry, het nationaal filmarchief van de VS. Bedoeling is dat "cultureel, historisch of esthetisch relevante prenten" voor de eeuwigheid worden bewaard. Met de opname van het nieuwe pakket telt het archief nu precies 500 titels. Het leuke is dat zowaar The Terminator (1984) van James Cameron tot de prestigieuze lijst is opgenomen.

One of Arnold Schwarzenegger's most famous one-liners will be back for generations to come, now that 1984's "The Terminator" has been selected for preservation in the nation's film archive. The low-budget film directed by James Cameron set a new standard for science-fiction and made Schwarzenegger, now California's governor, a star. The Library of Congress announced Tuesday morning that it's one of 25 films being added to the National Film Registry. The formal unveiling was scheduled for 8 a.m.

Al sinds 1989 wordt de keuze gemaakt uit nominaties van het publiek, alsook van leden van de National Film Preservation Board, waartoe onder andere topregisseur Martin Scorsese behoort, de director of photography Caleb Deschanel, de Mexicaanse regisseur Gregory Nava en de bekende filmcriticus Leonard Maltin. Dat er nood is om de levensduur van films te verlengen, moge blijken uit de vaststelling dat van alle Amerikaanse films gemaakt voor 1950 ongeveer de helft als 'verloren' mag worden beschouwd. Voor prenten uit de periode van de zwijgende film loopt dat verlies op tot 90 procent. Van de films die nieuw in het archief worden opgenomen, is Foolish Wives (1922) van Erich von Stroheim uit 1922 de oudste. Meer bekendere films zijn ondermeer en Deliverance (1972) van John Boorman, The Invisible Man (1933) van James Whale, In Cold Blood (1967) vanRichard Brooks en The Pawnbroker (1964) van Sidney Lumet. Hier is de volledige 2008 aanwinst.

Deze films zullen de reeds opmerkelijke lijst van filmklassiekers vervoegen zoals: 2001: A Space Odyssey, Alien, Apocalypse Now, Back to the Future, Badlands, Ben-Hur, Blade Runner, Blazing Saddles, Casablanca, Chinatown, Citizen Kane, Close Encounters of the Third Kind, The Conversation, Fargo, The Godfather I & II, Goodfellas, The Graduate, The Great Dictator, Manhattan, North by Northwest, Raiders of the Lost Ark, Rear Window, Schindler's List … en ga zomaar door. De lijst heeft dus ook heel wat populaire namen zoals Back to the Future, Halloween, Jaws en Rocky dus past The Terminator eigenlijk wel best in dit lijstje.

Deze films zullen niet enkel digitaal worden opgeslaan met de hoogst mogelijke resolutie, maar tevens zullen originele filmkopieën met diverse methoden worden beschermd. Spijtig dat Europa nog niet aan zo een instituut toe is, maar het zou er toch wel eens van moeten komen. Zeker gezien wij hier eigenlijk de filmkunst tot stand hebben gebracht met pioniers als Georges Méliès, Friedrich Wilhelm Murnau en Fritz Lang.

Tony Scott en zijn 7-jaar oudere broer Ridley Scott zijn twee totaal verschillende cineasten: Tony is een klein kind die met orgasmatische extase kickt op mooie beeldjes (af en toe met een niet onaardig resultaat), terwijl zijn broer Ridley altijd op zoek gaat naar een intens verhaal via een slimme beeldvorming en een uitgekiende acteursregie. Dit was echter de laatste jaren niet altijd het geval (cf. A Good Year, Kingdom of Heaven, …), maar de laatste Ridley Scott film, American Gangster (2007), is zowat het beste van wat ik van hem heb gezien sinds Gladiator (2000).

De film heeft iets weg van Heat (1995), met dit verschil dat er minder wordt gefocusseerd op nevenpersonages, dat alles zich afspeelt in de jaren '70 en gebaseerd is op waar gebeurde feiten. En met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather (1972), maar het is zeker in de buurt van Goodfellas (1990). Deze keer is het hoofdpersonage geen Italiaan, maar wel een Afro-Amerikaan die de Italiaanse maffia voorbijstak in de verkoop van drugs.

Korte inhoud: Drugskoning Frank Lucas (Denzel Washington) profiteert van de aanwezigheid van het Amerikaans leger in Azië tijdens de Vietnamoorlog om goedkoop drugs de US in te smokkelen. Daarmee bouwt hij in snel tempo een groot imperium op die zelfs die van de Italiaanse maffia overstijgt, met name de maffiabaas Dominic Cattano (Armand Assante). Echter krijgt politieagent Richie Roberts (Russell Crowe) lucht van zijn handige zaakje, alsook de corrupte agent Trupo (Josh Brolin) die een manier ziet om snel rijk te worden. Hier vinden jullie de trailer.

Frank probeert, in tegenstelling tot andere opzichte gangsters, zo min mogelijk op te vallen, en naast het feit dat hij 'zwart' was, dacht niemand dat hij een criminal mastermind was. Maar iedereen heeft zijn grenzen. Frank probeert zich altijd deftig te kleden, maar op de nacht van een belangrijke boksmatch krijgt hij van zijn vrouw een dure bontjas, en deze 'ijdelheid' zal er uiteindelijk voor zorgen dat de aandacht van detective Richie Roberts getrokken zal worden. Frank is zo verbolgen dat hij kort daarna de bontjas laat verbranden in de open haard. Op het eerste zicht lijkt hij een kalme man, maar net zoals bij Michael Corleone, kan hij ook woeste uitspattingen hebben. Deze contradicties maken van hem een onvoorspelbaar en bijgevolg boeiend figuur.

De film stijgt boven de gemiddelde bioscoopfilm door zijn sterke vertolkingen. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes (zowel in figuurlijk als letterlijke zin). De gangster, Frank (Denzel) en de politieagent, Richie (Russell) volgen hun eigen weg, die steeds dichter bij elkaar komen. De eindconfrontatie van de twee is dan ook bijzonder treffend. Hoezeer Russell een schitterende acteur is, wordt de show toch opnieuw gestolen door Denzel die volgens mij zeker wel een enorme kans maakt op een Oscarnominatie.

De film geniet tevens van een knappe fotografie van Harris Savides die eerder bewees met Zodiac (2007), dat hij van alle 'tijden' thuis is. Alles ziet er bijzonder realistisch uit en de aangrijpende geweldscènes zijn behoorlijk schokkend. Los van de 70ties muziek die er af en toe net iets te dik op ligt, leidt de film niet af van zijn verhaal en is het 2u37min vingers aflikken aan deze verrukkelijke prent. Hier moeten we zeker ook scenarist Steven Zaillian (Shindler's List, Hannibal) voor bedanken.

Het enige minpuntje is dat American Gangster af en toe dramatisch véél beter kon. Ik denk dan aan de verhaallijn van Russell Crowe, die in deze film opvallend low-key speelt. Er is niets mis met zijn acteren, maar hij heeft te weinig materiaal om echt een intens personage neer te zetten in tegenstelling tot het karakter van Denzel (zijn attitudes, zijn relatie tot zijn moeder, zijn werkmethode, zijn kleding, …). Richie moet een rechtzaak aangaan met zijn vrouw Laurie (Carla Gugino) over het hoederecht van hun zoon, maar dit kon me echter geen moer schelen in de context van de maffia-verwikkelingen en de corrupte flikken. Nochtans waren de rechtzaak-scènes bedoeld om meer diepte te leggen in het personage van Richie. Helaas kwamen deze scènes over als een dood intermezzo. Het contrast tussen Frank en Richie verliest hierdoor tevens aan belang. De scènes zijn ook veel te onevenredig en we hebben soms de indruk naar twee totaal verschillende prenten te kijken die uiteindelijk naar het einde toe een aanknopingspunt vinden. Zowel Zaillian als Scott hebben hier steken laten vallen. Het had Ridley Scott zijn beste film kunnen worden, maar dat is het dus spijtig genoeg niet.

Op de 2-Disc Collectors Editie vind je niet alleen 18 minuten extra beeldmateriaal, maar tevens ook een alternatief einde en maar liefst 2 uur bonus-materiaal. Zeker de moeite waard. De dubbele dvd is momenteel verkrijgbaar aan de democratische prijs van 25 euro. Er is ook een HD-DVD versie te krijgen, voor de mensen met een X-Box 360 of HD-DVD player, aan ongeveer 28 euro. Voor meer info is er de Universal Pictures Benelux website.

***Related Posts***
21/11/2007: American Gangster met Denzel Washington
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

Ik heb nogal wat vrienden die het behangpapier in hun kamer vervangen hebben met filmposters, en vaak kan je via de filmposters ook een idee krijgen van 'wie' de persoon is. Vergeet dus, 'kleren maken de man' of 'de theorie van het schudden van handjes', kijk gewoon naar wat de persoon aan zijn (of haar) muur heeft hangen. Jongeren in een identiteitscrisis en zij die gewoon op zoek zijn naar een identiteit met posters van Tokio Hotel en Britney Spears komen hier niet in aanmerking. Dit postje legt ook de nadruk op mannen in plaats van vrouwen, gezien vrouwen minder geneigd zijn hun behangpapier of muurverf op te offeren.

Als er een persoon gigantisch veel posters aan zijn muur heeft hangen, moet je op zoek gaan naar de exemplaren die een belangrijke positie bekleden in de kamer (boven de haard, dicht bij het bed,…). Er zijn uiteraard uitzonderingen aan de theorie, maar over het algemeen kan je de volgende conclusies trekken wanneer je de volgende affiches zou aantreffen. Voel jullie vrij om de theorie aan te vullen in de reacties.

Rocky, Million Dollar Baby

Een poster die je regelmatig aantreft is deze van Rocky (1976). Bij meisjes zal dit dan Million Dollar Baby (2004) zijn. Meestal heb je dan ook te maken met ambitieuze én sportieve mensen. De film is voor hen een bron van inspiratie en in vele gevallen hebben ze ook wel ergens de CD liggen met "The Eye of the Tiger".

Het zijn vaak heel joviale mensen die regelmatig eens een blockbuster op dvd zien, maar niet echt wakker liggen van de nieuwe David Cronenberg. Ze lopen ook niet te koop met hun filmkennis en zijn zich goed bewust dat het om entertainment gaat.

Een paar jaar gelden trof ik nog Bloodsport (1988) posters aan, maar deze zijn ondertussen helemaal verdwenen nadat JC iets teveel met een scheef oog wordt bekeken.

Star Wars, Star Trek

Welkom in het huis van een gepassioneerde filmgeek! In dit geval is hij ook meestal mannelijk én vrijgezel. Je weet maar best "iets" af van Star Wars (1977) of Star Trek als je met zo iemand een relatie wil beginnen.

Bij mijn weten zijn de Star Trek fans iets ouder en iets meer geeky, dan de Star Wars posterboys. Maar wees gerust, er zitten ook geeks bij de SW-fans. Ze bekijken ook hopen films en hebben een enorme filmbagage, waaronder ook film noir films of Amerikaanse exploitation films. Een discussie over Star Trek en Star Wars schepen, en welke beter zijn, is stof voor een uitdeinende discussie waar zelfs Einstein en andere geleerden bijgesleurd kan worden. Maar ook op filosofisch of psycho-analitisch vlak weten de SW-fans heel wat. The Lord of the Rings begint stilaan een gelijkaardige fanbase.

The Matrix

Wees op je hoede van mensen die The Matrix (1999) poster aan hun muur hebben hangen. In veel gevallen zijn ze ook verzot op wapens en steekt er ene in het nachtkastje of in een kartonnen doos in de kleerkast.

Ze zijn iets intelligenter dan het doosnee NRA-lid, maar diepgaande filmdiscussies ga je niet met hen hebben. Buiten de Matrix-filosofie hebben ze een vrij beperkte filmkennis.

Ze zijn ook verzot op computer-spelletjes, grunge en hardrock muziek. Ze zijn vaak opvliegend wanneer je hun favoriete films durft te bekritiseren. Hun levensstijl kan vaak ook heel excentrieke vormen aannemen. Maar bon, het zijn niet allemaal 'problem childs' ... sommigen zijn gewoon verzot op latex, trenchcoats en Keanu Reeves.

X-Men, Spiderman, Batman

In tegenstelling tot Matrix fans, bezitten de superhero-posterboys geen wapens, wel poppetjes van hun helden (tot 500 euro per figuurtje) en heel wat comic t-shirts in hun kast. Ze lezen nu en dan eens een comic en zijn verzot op vintage issues die geïmporteerd zijn uit de States of uit Azië. Ze bezitten quasi allemaal een universitair-diploma (filosofie/geschiedenis) of hebben een Master-Degree uit een kunst-academie (film of animatie), en denken daarmee de top bereikt te hebben. Ze staan echter even ver in hun leven als de dag wanneer ze hun studies hebben aangevat. Ze zijn niet getrouwd en hebben moeite om 'de ware' te vinden. Ze zijn ook verzot op het Fantastische genre en beluisteren heel wat filmmuziek. Het zijn ook meestal vegetariërs en onverbeterlijke betweters.

Zij hebben net zoals de Star Wars posterboys een enorme filmbagage. They love Bryan Singer, they hate Brett Ratner. Van mensen als Lindsay Lohan of Sarah Michelle Gellar krijgen ze spontaan braakneigingen, maar je kunt met hen op café urenlang discussiëren over het Batman-pak in de Schumacher-films of de Spiderman-villains. Ze weten niets van musicals of romantische komedies, of beter, ze willen er niets van weten.

Clerks, Dogma, Smoke

Zij bezitten geen poppetjes of vuurwapens, maar misschien wel een plastiekzakje met marihuana. In tegenstelling tot de Rocky posterboys hebben zij geen grotere ambitie dan genieten van het moment. Ik weet niet hoe het komt, maar ze hebben bijna allemaal CD’s van Prins, The Police of Public Enemy in hun kast liggen, en situeert zich hun muziekvoorkeur tussen de late jaren ’80 en beginjaren ’90. Ze liggen niet wakker van hedendaagse muziek, en zijn niet echt verzot op videogames, maar wel op een spelletje poker.

Clerks-posterboys zijn plezierige mensen met een groot gevoel voor humor en een zachtaardig karakter. Zij hebben meestal geen diploma’s, maar zijn veruit de meest intelligente mensen die je zal tegenkomen, met niet alleen een enorme filmbagage maar tevens ook heel wat levenswijsheid – al lopen er ze niet mee te koop.

Zij hebben geen problemen om de ideale vrouw te vinden, ze vinden quasi elke vrouw geschikt. Het probleem is dat vrouwen niet zo verzot zijn op mensen wiens enige ambitie is om 'status quo' te blijven.

Planet Terror, Dukes of Hazzard, Barbarella, Death Proof

Als je verzeilt in een kamer vol met sexy posters van Barbarella (1968), Planet Terror (2007) of zelfs The Dukes of Hazzard (2005), let dan vooral goed op waarop je gaat zitten.
Tip: breng een fluorescerend licht mee, rubber handschoenen en wat anti-bacteriën crème. Handen schudden doe je beter niet. Groet de persoon in kwestie van op een veilige afstand en vergeet uw handen niet te wassen na vertrek.

Top Gun, Brokeback Mountain, Requiem for a Dream

De jongen in deze kamer is homoseksueel, en is er zich (nog niet) van bewust. Indien hij er voor uit komt zal je er ook wel een poster aantreffen van Brokeback Mountain (2005), maar zij die het weten dat ze gay zijn, maar nog geen "coming-out" ondernomen, hebben meestal ook nog een filmposter hangen van Y Tu Mama También (2001) en/of Requiem for a Dream (2000).

Het zijn geen grote filmkenners en gaan ook niet bijster veel naar de bioscoop … om naar een film te kijken (if you know what I mean), maar ze weten wel welke films in de prijzen is gevallen op filmfestivals en lopen maar lopen er niet mee te koop.

American Gigolo, Risky Business, Swingers

Op zoek naar een playboy, in deze kamer heb je hem gevonden – of toch iemand die denk van zichzelf een playboy te zijn. Maar in realiteit zijn ze niet bijster knap of intelligent, en hebben ze ook niet veel geluk met vrouwen. Het is te zeggen, ze zijn voor vrouwen véél te doorzichtig.

Hij weet niet dat de regisseur van American Gigolo (1980) het scenario schreef van Taxi Driver (1976), maar heeft wel overwogen een cursus Zweeds te volgen of een paar lessen gitaar of drum, om zo indruk te maken.

Ze zijn niet vies om hun haar vol met gel in te wrijven, ook al worden ze hierdoor vrijwel kaal op hun 35e. Ladies, you have been warned!

Rebel Without A Cause, Taxi Driver, Reservoir Dogs

Dit zijn rustige zielen die klassiekers kunnen waarderen en ze zelfs verkiezen boven blockbusters. Voor hen zijn er een duidelijke verschillen tussen een gewone film en een artfilm en ja, met hen kan er grondig gediscussieerd worden over smaak.

Maar hij is geen conformist, zoals de superhero’s posterboys wel kunnen zijn. Hij maakt geen regeltjes en laat zich graag verrassen. Toch zal hij liever naar het filmmuseum trekken dan naar een groot filmcomplex.

Ze zijn meestal ook gek op regisseurs als Spike Jonze en Wes Anderson.

Scarface, Goodfellas, Lost Highway

Er zijn 3 soorten mensen die deze posters hebben hangen. Enerzijds heb je de echte fans van Martin Scorsese, Brian De Palma of David Lynch. Ze zijn ook in het bezit van de boeken en in het geval van de Lynch ook de filmmuziek. Ze hebben ook een duidelijke voorkeur voor bepaalde films en vinden niet noodzakelijk alles goed.

Het tweede soort mensen, die posters van Scarface (1983) en Goodfellas (1990) ophangen, zijn de materialisten. Alles wat ruikt naar geld, vrouwen en macht is hun ding.

De derde soort – en zij behoren tot de overgrote meerderheid – zijn de "posers" of nog, de echte conformisten. Zij hebben regeltjes nodig omdat ze zich heel onzeker voelen. Dus, "blockbusters zijn bij voorbaat verderfelijk en alternatieve films moet je gezien hebben". Ze pakken graag uit met klassieke voorbeelden van regisseurs met ronkende namen, maar weten vaak niet veel meer dan de quotes uit de film. Ze beschouwen zichzelf als filmkenners omdat ze af en toe een alternatieve film zien, maar zouden in geen geval weten wat ze ervan moeten denken als het niet op voorhand door prominente filmcritici is beoordeeld. Zelden heb ik er al ontmoet met een 'eigen mening'. Meestal heb ik hun mening al ergens gelezen in een filmmagazine.

Audition, Chungking Express, Sympathy for Mr. Vengeance

Dat zijn geeks die verzot zijn op goeie entertainment, zoals Odishon (1999), Sympathy for Mr. Vengeance (2002), Chungking Express (1994). Zij die deze posters hebben hangen kunnen gerust urenlang zitten palaveren over aziatische remakes, of Wong Kar-Wai al dan niet overroepen is of de analyse van Blue Velvet (1986).

Na deze post zou het kunnen gebeuren, maar in de meeste gevallen zijn dit geen 'posers', maar echte filmliefhebbers die zowel thuis zijn op de markt van blockbusters als independent producties. Ze houden niet van Vlaamse films en zijn niet vies om naar Transformers te gaan zien.

American Gangster (2007) is de biopic van Frank Lucas, een geestdriftig Afro-Amerikaanse man die eind jaren 60 zijn geboorteland in het zuiden van de VS - waar de onderdrukking van de zwarten hoogtij vierde - achter zich liet om in Harlem een van de grootste drugsbaronnen van het land te worden. Lucas begon als een hulpje van een maffiabaas en leerde zodoende de fijne kneepjes van het vak. Na de dood van zijn baas greep Lucas de mogelijkheid om zijn eigen drugsimperium op te bouwen met beide handen aan. Hij smokkelt goedkope en zuivere heroïne in de doodskisten van in Vietnam gesneuvelde soldaten. De film American Gangster van Ridley Scott onderzoekt de parallellen tussen Lucas (Denzel Washington) en de politieagent die hem uiteindelijk te pakken kreeg, detective Richie Roberts (Russell Crowe). Beide mannen hielden vast aan hun eigen ethische code, ondanks de vele hebberige en corrupte lieden die hen proberen te dwarsbomen.

Frank Lucas was een veelzijdige figuur. Aan de ene kant was hij de hardvochtige drugsbaron, van wie de praktijken de levens van talloze mensen heeft verwoest. Om een idee te geven hoe machtig Lucas was: eind jaren 60, begin jaren 70 leefde de helft van alle heroïneverslaafden van de VS in New York en driekwart daarvan woonde in Harlem, waar Lucas hun grootste leverancier was. Om zijn zorgvuldig opgebouwde imperium te beschermen verzamelde Lucas een groep zware jongens - verenigd als The Country Boys - om zich heen, die iedereen die lastig was genadeloos uitschakelden. Aan de andere kant deed Lucas ook positieve dingen met zijn macht en geld. Terwijl zijn mannen op de hoek van de straat heroïne verkochten, was Lucas actief betrokken bij de samenleving van Harlem en het sociale welzijn van veel van haar burgers. Ook liet hij zich gelden in de strijd om gelijke rechten tussen blank en zwart. Hij hielp de arme bevolking door flinke bedragen te besteden aan het bouwen van betaalbare woningen en deelde regelmatig voedsel uit. Vanwege zijn macht had hij goede contacten met politici, agenten, rechters en andere invloedrijke personen. Die contacten gebruikte hij vooral om het leven van 'zijn volk' beter te maken.

Dat het verfilmen van het leven van deze Frank Lucas lastig was, bleek wel uit het feit dat de productie zeven jaar in beslag heeft genomen. In het voorjaar van 2000 kocht productiemaatschappij Universal de rechten van een artikel getiteld The Return of the Superfly, dat was gepubliceerd in een New Yorks tijdschrift. Steve Zaillian ('Schindler's List', 'Mission Impossible') werd ingehuurd om er een script van te schrijven. Er gingen jaren overheen voordat de crew rond was. Onder andere Brian de Palma ('Scarface') en Antoine Fuqua ('Training Day') werden gelinkt aan de film. Uiteindelijk was het Ridley Scott ('Gladiator') die het project definitief tot uitvoering bracht. Twee Oscarwinnende acteurs, Denzel Washington en Russell Crowe (die laatste werkt overigens alleen mee omdat Scott zo aandrong), tekenden voor de hoofdrollen. Om zich zo goed mogelijk voor te bereiden, trokken ze veel op met de echte Lucas en Roberts. Voor de bijrollen werden onder meer Chiwetel Ejiofor, Cuba Gooding Jr en Josh Brolin aangetrokken. Ook de rappers Common, TI en RZA kregen een rol.

Dat Frank Lucas een intrigerende persoon is, dat staat buiten kijf. Wat mag je van American Gangster verwachten? Een gangsterfilm in de traditie van de film noir, met korrelige sfeerbeelden van New York in de vroege jaren zeventig, toen in de groezelige cafés nog volop gerookt werd en echte mannen hoeden droegen. Een film ook in de traditie van Goodfellas en Scarface. Washington, die eerder een memorabele bad guy speelde in 'Training Day', zal zich als een vis in het water voelen in de rol van de charismatische Lucas. Met Ridley Scott aan het roer kan het vriezen of dooien, maar alles wijst erop dat dit weer eens een schot in de roos zou kunnen zijn voor de ervaren Britse regisseur. American Gangster is er, zeker voor de liefhebber van misdaadfilms, eentje om naar uit te kijken.

***Related Posts***
16/03/2008: American Gangster review
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

Als jullie eens willen weten wat de top 10 van de beste films zijn, volgens een aantal invloedrijke filmmakers en acteurs in Hollywood, dan is hier een lijstje van Cinematical met een aantal updates van lijstjes gevonden op het net. Het is eens leuk om te zien welke films het werk van bepaalde regisseurs hebben geïnspireerd. Wat meteen opvalt naast de klassieke films, is dat er weinig recente films worden benoemd. Let wel, filmlijsten wijzigen snel. De top 10 lijst van Quentin had een jaar geleden nog films zoals Assault on Precinct 13 (1976), Chungking Express, Iron Monkey, Star Trek: The Wrath of Khan (1982), Switchblade Sisters. Maar dat hangt uiteraard ook af van het genre magazine bij wie je het interview aflegt.

Als jullie opzoek zijn naar een film van enig belang zullen jullie hier wel een aantal nuttige tips krijgen. Onderaan heb ik ook mijn top 10 opgegeven. Gezien ik nog niet geboren was toen deze filmmakers al bezig waren met regisseren, is mijn top 10 wel iets jonger. Laat me in de commentarenbox weten welke films in jullie top 10 staan…

Filmmakers kiezen hun Favoriete Films

STEVEN SPIELBERG
1. Lawrence of Arabia (Lean, 1962)
2. Fantasia (Walt Disney, 1940)
3. Citizen Kane (Welles, 1941)
4. It's A Wonderful Life (Capra, 1946)
5. 2001: A Space Odyssey (Kubrick, 1968)
6. A Guy Named Joe (Fleming, 1947)
7. War of the Worlds (Haskin & Pal, 1953)
8. Psycho (Hitchcock, 1960)
9. Day For Night (Truffaut, 1973)
10. The Godfather (Coppola, 1972)

QUENTIN TARANTINO
1. The Good, the Bad and the Ugly (Leone, 1966)
2. Rio Bravo (Hawks, 1959)
3. Taxi Driver (Scorsese, 1976)
4. His Girl Friday (Hawks, 1939)
5. Rolling Thunder (Flynn, 1977)
6. They All Laughed (Bogdanovich, 1981)
7. The Great Escape (J Sturges, 1963)
8. Carrie (De Palma, 1976)
9. Coffy (Hill, 1973)
10. Five Fingers of Death (Chang, 1973)

TIM ROBBINS
1. The Battle of Algiers (Pontecorvo, 1965)
2. The Clowns (Fellini, 1971)
3. Don't Look Back (Pennebaker, 1967)
4. The Lower Depths (Kurosawa, 1957)
5. McCabe & Mrs Miller (Altman, 1971)
6. My Man Godfrey (La Cava, 1936)
7. Nashville (Altman, 1975)
8. Network (Lumet, 1976)
9. Underground (Kusturica, 1995)
10. Waiting for Guffman (Guest, 1996)

PAUL VERHOEVEN
1. La Dolce Vita (Fellini, 1960)
2. Ivan the Terrible, Part II (Eisenstein, 1958)
3. Lawrence of Arabia (Lean, 1962)
4. Rashomon (Kurosawa, 1951)
5. Vertigo (Hitchcock, 1958)
6. The Seventh Seal (Bergman, 1956)
7. La Règle du Jeu (Renoir, 1939)
8. Metropolis (Lang, 1927)
9. Los Olvidados (Buñuel, 1950)
10. Some Like It Hot (Wilder, 1959)

TERRY GILLIAM
1. Citizen Kane (Welles, 1941)
2. Seven Samurai (Kurosawa, 1954)
3. Seventh Seal (Bergman, 1957)
4. 8 ½ (Fellini, 1963)
5. 2001: A Space Odyssey (Kubrick, 1968)
6. Sherlock Jr (Keaton, 1924)
7. Pinocchio (Luske & Sharpsteen, 1940)
8. Les Enfants du Paradis (Carné, 1945)
9. One-Eyed Jacks (Brando, 1961)
10. The Apartment (Wilder, 1960)

BERNARDO BERTOLUCCI
1. La Règle du Jeu (Renoir, 1939)
2. Sansho Dayu (Mizoguchi, 1954)
3. Germany, Year Zero (Rossellini, 1947)
4. A Bout de Souffle (Godard, 1959)
5. Stagecoach (Ford, 1939)
6. Blue Velvet (Lynch, 1986)
7. City Lights (Chaplin, 1931)
8. Marnie (Hitchcock, 1964)
9. Accattone (Pasolini, 1961)
10. Touch of Evil (Welles, 1958)

JOHN BOORMAN
1. Seven Samurai (Kurosawa, 1954)
2. The Seventh Seal (Bergman, 1956)
3. 8 ½ (Fellini, 1963)
4. That Obscure Object of Desire (Buñuel, 1977)
5. Dr Strangelove (Kubrick, 1963)
6. Citizen Kane (Welles, 1941)
7. Sunset Blvd (Wilder, 1950)
8. Solaris (Tarkovsky, 1972)
9. La Roue (Gance, 1923)
10. The Birth of a Nation (Griffith, 1915)

JIM JARMUSCH
1. L'Atalante (Vigo, 1934)
2. Tokyo Story (Ozu, 1953)
3. They Live by Night (N Ray, 1949)
4. Bob le flambeur (Melville, 1955)
5. Sunrise (Murnau, 1927)
6. The Cameraman (Sedgwick, 1928)
7. Mouchette (Bresson, 1967)
8. Seven Samurai (Kurosawa, 1954)
9. Broken Blossoms (Griffith, 1919)
10. Rome, Open City (Rossellini, 1945)

MILOS FORMAN
1. Amarcord (Fellini, 1973)
2. American Graffiti (Lucas, 1973)
3. Citizen Kane (Welles, 1941)
4. City Lights (Chaplin, 1931)
5. The Deer Hunter (Cimino, 1978)
6. Les Enfants du Paradis (Carné, 1945)
7. Giant (Stevens, 1956)
8. The Godfather (Coppola, 1972)
9. Miracle in Milan (De Sica, 1951)
10. Raging Bull (Scorsese, 1980)

CAMERON CROWE
1. The Apartment (Wilder, 1960)
2. La Règle du Jeu (Renoir, 1939)
3. La Dolce Vita (Fellini, 1960)
4. Manhattan (Allen, 1979)
5. The Best Years of Our Lives (Wyler, 1946)
6. To Kill a Mockingbird (Mulligan, 1962)
7. Harold and Maude (Ashby, 1971)
8. Pulp Fiction (Tarantino, 1994)
9. Quadrophenia (Roddam, 1979)
10. Ninotchka (Lubitsch, 1939)

SAM MENDES
1. Citizen Kane (Welles, 1941)
2. Fanny and Alexander (Bergman, 1982)
3. The Godfather Part II (Coppola, 1974)
4. The Piano (Campion, 1993)
5. The Red Shoes (Powell, Pressburger, 1948)
6. Sunset Blvd (Wilder, 1950)
7. 2001: A Space Odyssey (Kubrick, 1968)
8. Taxi Driver (Scorsese, 1976)
9. Vertigo (Hitchcock, 1958)
10. The Wizard of Oz (Fleming, 1939)

MIKE NEWELL
1. The Apartment (Wilder, 1960)
2. Bad Day at Black Rock (J Sturges, 1955)
3. Fanny and Alexander (Bergman, 1982)
4. La Grande Illusion (Renoir, 1937)
5. Kind Hearts and Coronets (Hamer, 1949)
6. Lacombe Lucien (Malle, 1974)
7. The Leopard (Visconti, 1963)
8. My Darling Clementine (Ford, 1946)
9. Notorious (Hitchcock, 1946)
10. War and Peace (Vidor, 1956)

MICHAEL MANN
1. Apocalypse Now (Coppola, 1979)
2. Battleship Potemkin (Eisenstein, 1925)
3. Citizen Kane (Welles, 1941)
4. Dr Strangelove (Kubrick, 1963)
5. Faust (Murnau, 1926)
6. Last Year at Marienbad (Resnais, 1961)
7. My Darling Clementine (Ford, 1946)
8. The Passion of Joan of Arc (Dreyer, 1928)
9. Raging Bull (Scorsese, 1980)
10. The Wild Bunch (Peckinpah, 1969)

KEN LOACH
1. A Bout de Souffle (Godard, 1959)
2. The Battle of Algiers (Pontecorvo, 1965)
3. A Blonde in Love (Forman, 1965)
4. Bicycle Thieves (De Sica, 1948)
5. Closely Observed Trains (Menzel, 1966)
6. Fireman's Ball (Forman, 1967)
7. Jules et Jim (Truffaut, 1962)
8. La Règle du Jeu (Renoir, 1939)
9. The Tree of the Wooden Clogs (Olmi, 1978)
10. Wild Strawberries (Bergman, 1957)

SIDNEY LUMET
1. The Best Years of Our Lives (Wyler, 1946)
2. Fanny and Alexander (Bergman, 1982)
3. The Godfather (Coppola, 1972)
4. The Grapes of Wrath (Ford, 1940)
5. Intolerance (Griffith, 1916)
6. The Passion of Joan of Arc (Dreyer, 1928)
7. Ran (Kurosawa, 1985)
8. Roma (Fellini, 1972)
9. Singin' in the Rain (Kelly, Donen, 1952)
10. 2001: A Space Odyssey (Kubrick, 1968)

DE ULTIEME FILMBLOG (DAVE)
1. The Godfather part II (Coppola, 1974)
2. Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (Kershner, 1980)
3. Se7en (Fincher, 1995)
4. The Shawshank Redemption (Darabont, 1959)
5. Blood Simple (Coen, 1984)
6. Rear Window (Hitchcock, 1954)
7. Heat (Mann, 1995)
8. Lost Highway (David Fincher, 1997)
9. Goodfellas (Scorsese, 1990)
10. Alien (Scott, 1979)

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
18/01/2007: Top 10 Box-Office successen van 2006
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De 'Hero' Top 50
30/09/2005: De 'Villain' Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici