Laatste berichten

The Spy Who Loved Me (1977) **** recensie

The Spy Who Loved Me (1977) heeft misschien wel dé beste muziekscore van de gehele franchise gecomponeerd door Marvin Hamlisch. En was het niet omwille van een kleine SF-film genaamd Star Wars had de film misschien zijn Oscarnominatie kunnen verzilveren. De muziek is zo knap dat het elke scène optilt. Bij momenten denk je dat je naar Lawrence of Arabia (1962) aan het kijken bent. Meer nog: het is de film die aantoont dat Roger Moore niet gewoon de opvolger was van Sean Connery, maar een heel ander soort Bond bracht – eleganter, grappiger, en met een wenkbrauw die meer…
Read more

Backrooms (2026) ***½ recensie

Er zijn maar weinig horrorfilms die je angstig maken voor iets zo banaal als geel behangpapier. Backrooms (2026) van de 20-jarige regisseur Kane Parsons, slaagt er in zijn bioscoopdebuut in om iets te doen wat de meeste ervaren horrordirecteurs nooit lukt: hij maakt de stilte tastbaar. De oneindige kamers vol verbleekte geel behangpapier, het zoemende fluorescerende licht dat nooit uitvalt, de vloer die onheilspellend vertrouwd aanvoelt zonder ooit echt thuis te zijn; dit zijn geen decorstukken, dit is de film. Parsons bouwde zijn naam op YouTube met een 9-minuten durende found footage-clip die inmiddels 85 miljoen keer bekeken werd, en…
Read more

Disclosure Day (2026) **½ recensie

De verwachtingen voor Disclosure Day (2026) van Steven Spielberg waren hoog, misschien te hoog. Vijftig jaar nadat hij de popcult-fantasie over buitenaards leven definitief vorm gaf met Close Encounters of the Third Kind (1977) en even later met E.T. the Extra-Terrestrial (1982), keert de 79-jarige meester terug naar zijn levenslange obsessie, en het resultaat is een film die technisch imposant, dramatisch onbevredigend, en op de een of andere manier zowel te vol als te leeg aanvoelt. De grondgedachte is dat de aliens empathie terugbrengen en dat het bijna een superkracht is. Maar de goede bedoelingen komen niet helemaal over. En…
Read more

Whalefall duikt waar geen film eerder durfde

Er zijn van die filmconcepten die je op papier meteen gelooft, en er zijn er die je eigenlijk pas gelooft als je ze met eigen ogen ziet. Whalefall (2026) valt resoluut in de tweede categorie. Een tiener die levend wordt ingeslikt door een vijftig meter lange potvis, en vervolgens een uur de tijd heeft om te ontsnappen voor zijn zuurstof op is – het klinkt als het soort B-filmpremisse waarvoor je je achteraf een beetje schaamt. Maar de eerste trailer maakt snel duidelijk dat dit iets heel anders is. Dit is geen grappig bedoelde creature feature. Dit is een overlevingsfilm…
Read more

The Man with the Golden Gun (1974) **½ recensie

The Man with the Golden Gun (1974) had alle kaarten in handen om één van de sterkste Bond-film te zijn, maar er liep zoveel fout. Dermate scheef dat het fascinerende werd om te zien. Vijftig jaar later is de film er spijtig genoeg niet beter op geworden; te licht voor wie een serieuze spionagefilm verwacht, te bruusk voor wie alleen campy-007 wou. Ergens in dat niemandsland schuilt echter iets dat de meeste “betere” Bond-films missen: een villain die de held zijn spiegel voorhoudt. Korte inhoud: MI6 ontvangt een gouden kogel gegraveerd met “007”. De vermeende afzender is Francisco Scaramanga (…
Read more

Zoals verwacht flopt Masters of the Universe zwaar aan de box-office

Veel collega filmjournalisten en flmbloggers dachten dat de IMAX promotie de film zou redden maar wij hadden deze flop al maanden geleden voorspeld. Een productiebudget voor Masters of the Universe (2026) van 200 miljoen is krankzinnig! De Conan the Barbarian film bracht wereldwijd slechts 60 miljoen dollar op en deze film had Jason Momoa in de hoofdrol. De film moet een slordige 400 miljoen ophalen wereldwijd voor nog maar een break-even, dit zal in geen honderd jaar gebeuren. Voor zo’n investering heb je een mondiale kassahit nodig, geen bescheiden opening van 29,3 miljoen dollar in de VS en $25 miljoen…
Read more

Bradley Cooper geknipt als Snake in Snyder’s Escape from New York

Dat het ooglapje van Snake Plissken nu misschien voor het gezicht van Bradley Cooper belandt, is één van die Hollywood-geruchten waarbij je instinctief denkt: dat klinkt gek, maar eigenlijk ook niet. Terwijl Zack Snyder zich opmaakt om Escape from New York (1981) te heruitvinden voor een nieuwe generatie bioscoopgangers, circuleert de naam Bradley Cooper als mogelijke kandidaat voor de iconische rol van Snake Plissken – de cynische antiheld die Kurt Russell destijds tot één van de coolste figuren uit de filmgeschiedenis omsmeedde. Officieel is er nog niks bevestigd, maar dat de naam Cooper überhaupt opduikt, zegt al iets over de…
Read more

True Romance (1993) **** 4k UHD review

Dat True Romance (1993) werd geschreven door Quentin Tarantino en verfilmd door Tony Scott kwam pas goed tot uiting in die aangrijpende scene over ‘The Origin of the Sicilians’, waarin Dennis Hopper even grapjes maakt met de man die hem zal vermoorden, gespeeld door een sublieme Christopher Walken. Ook het kleine gewelddadig onderonsje tussen de Italiaanse capo James Gandolfini en Patricia Arquette blijft aan ons netvlies kleven. De film hebben we EINDELIJK gezien op 4k UHD en dus konden we niet nalaten dit in de verf te zetten. Het was een klein intermezzo die weinig impact had op de hoofdpersonages…
Read more

Masters of the Universe (2026) ** recensie

Masters of the Universe (2026) is een film die te lang duurt (140 minuten) en teveel kost (200 miljoen dollar) voor wat het maar voorstelt. Ergens diep in zijn 140 minuten durende binnenste lijkt de film zelf te beseffen dat het niet gaat lukken – en in plaats van dat te verbergen, gaat het vrolijk verder met dezelfde lichtheid als een Barbie film – met een Brian May-gitaarsolo erbij. De film kreeg onslangs een geschenk uit de hemel met een IMAX-release gezien niemand de nieuwe Star Wars film wou zien. Hoe dan ook, ondanks de IMAX schermen, blijven we bij…
Read more

Live and Let Die (1973) *** recensie

En zo belanden we in het tijdperk van Roger Moore te beginnen met Live and Let Die (1973). Een James Bond-avontuur dat beslist om op te duiken in het hart van de blaxploitatiegolf, met al haar pimp mobiles, voodoo en jive-talk – maar dan met een witte Brit in de hoofdrol die zijn martini’s heeft ingeruild voor bourbon. Het resultaat is zowel absurd als onweerstaanbaar, en dat is precies de charme. Korte inhoud: Na de moord op drie MI6-agenten in New York, New Orleans en het Caraïbische eiland San Monique wordt James Bond op pad gestuurd om de dader te ontmaskeren….
Read more

We weten dat advertenties soms vervelend zijn, maar ze houden DeFilmblog draaiende en laten ons elke dag nieuwe filmcontent maken.

Dus, even vriendelijk vragen: wil je je adblocker uitschakelen voor onze site? Dit zal alleen je advertentie-ervaring op DeFilmblog beïnvloeden.