captivity

  • Before I Go to Sleep is het antwoord op Memento

    Pin it!

    Binnenkort krijgen we een antwoord op het concept van Memento (2000) te zien. Met dit verschil dat de nieuwe Before I Go to Sleep (2014) een chronologische en lineaire structuur heeft en het hoofdpersonage een vrouw is. De film is gebaseerd op het gelijknamige bestseller van de Engelse schrijver Steve Watson, gepubliceerd in 2011.

    before_i_go_to_sleep_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Christine (Nicole Kidman) wordt ’s ochtends wakker in een vreemd bed, in een vreemd huis, naast een man die ze niet kent. Ze herinnert zich niets van wat er die nacht is gebeurd en besluit snel haar kleren aan te trekken en naar huis te gaan. Maar dan ziet ze zichzelf in de spiegel. Christine herkent zichzelf niet: ze is veel ouder dan ze dacht. Ben Lucas (Colin Firth) vertelt haar dat ze al tweeëntwintig jaar getrouwd zijn. Ze krijgt ook telefoon van een zekere Dr. Nash (Mark Strong) die onderzoeken doet op haar korte termijn geheugen.

    De regie van de film kwam in handen van Rowan Joffé, de zoon van Roland Joffé die zijn cerrière begon met meesterwerkers als The Killing Fields (1984) en The Mission (1986), maar gaandeweg afgleed in de pulp met films als Captivity (2007), de t.A.T.u. film You and I (2011) en het halfbakken drama There Be Dragons (2011). De zoon is begonnen als scenarist (28 Weeks Later, The American) en maakte zijn onopmerkelijke debuut met de zielloze Brighton Rock (2010) gebaseerd op het bekende boek van Graham Greene.

    Rowan koos ervoor om de film op te nemen op 35mm Fuji filmpellicule, en zou bij deze de laatste langspeelfilm zijn die nog met deze drager heeft gewerkt alvorens het bedrijf definitief afscheid nam van het celluloid tijdperk. De fotografie lijkt dan ook iets groener te zijn dan de films die we normaal te zien krijgen. De productie van de film is in handen van Ridley Scott die de rechten van de film al eerste had opgekocht, met de bedoeling de film zelf te regisseren. De muziek werd gecomponeerd door Ed Shearmur en de fotografie is in handen van de Kick-Ass, Layer Cake Director of Photography Ben Davis.

    Ik verwacht geen geniale thriller, ook al heeft de film wel iets weg van een Hitchcock intrige. Na het zien van de trailer mis ik toch wat het pre-botox gezicht van Nicole Kidman. Ik heb de indruk dat ze nog maar één expressie heeft overgehouden. Het is in ieder geval al iets beter dan The Railway Man (2013), waar ze letterlijk alle rimpels uit haar gezicht hebben geblurred. De film is niet om aan te zien. Als ik moet kiezen tussen Botox-face of Blurry-face kies ik toch voor het eerste, maar toch vind ik het allemaal wel behoorlijk spijtig voor zo'n talentvolle actrice.

    ***Related Post***
    13/03/2016: Before I Go to Sleep Blu-ray recensie

    *** Before I Go to Sleep trailer ***

  • Paul Breuls slaat Robert De Niro en John Travolta aan de haak

    Pin it!

    Paul Breuls, de Antwerpse producent van het productiehuis Corsan gaat op zijn elan verder. Nadat hij indruk maakte met zijn The Devil's Double (2011), is hij momenteel bezig met twee nieuwe prestige-projecten.

    Hij weet als geen ander zich in te werken in het Hollywood-circuit, ook al blijft hij werken met regisseurs die eigenlijk nog met moeite aan de bak komen, regisseurs op hun retour of regisseurs met een gebrek aan gekwalificeerde smaakpapillen. Zijn volgende prent heet Singularity (2013) en de regisseur van dienst is Roland Joffé, een regisseur die in de jaren ’80 furore maakte met zijn debuutfilm The Killing Fields (1986) en het bijna-meesterwerk The Mission (1986).

    paul breuls,the devils double,robert de niro,john travolta,Singularity,roland joffe,the mission,the killing fields,Captivityyou and i,john mctiernan,josh hartnett,Neve Campbell,Bipasha Basu,Evan Daugherty,killing season

    Maar de regisseur heeft gaandeweg zijn mojo verloren, en is van quasi meesterwerkjes vervallen in absolute teenage misbaksels, denk maar aan Captivity (2007) en de t.A.T.u. film You and I (2008). Dieper kan je als regisseur niet vallen. Bij deze de unieke gelegenheid voor strateeg Paul Breuls om een bekende regisseur aan de haak te slaan en zo ook de deur openzetten voor een bekende cast. En voor deze prent hebben ze Josh Hartnett en Neve Campbell kunnen strikken. En als ik de korte inhoud van de film lees, heb ik de indruk dat we weer te doen hebben met een acteur die twee rollen op zich neemt.

    Korte inhoud: Great Barrier Reef, 2020. Na een poging zijn vrouw te redden uit het wrak van een koloniaal Brits koopvaardij schip ligt de stoere en knappe archeoloog Jay Fennel (Josh Hartnett) hersendood in een ziekenhuis in Boston. Fennels droomachtige coma brengt hem terug in de tijd naar 1778 in Puna in India. De Britse Oost-Indië Compagnie verovert de paleizen in het land. Ondertussen staat de jonge kapitein James Stewart, die een opvallende gelijkenis vertoont met Fennel, op het punt aan een gevaarlijke missie te beginnen. Op zijn missie komt hij in aanraking met moord, bedrog, verraad en wraak en valt hij voor de vrouwelijke Indiase strijder Tulaja (Bipasha Basu), wat een onmogelijke liefde lijkt. Het enige wat de tijd kan overstijgen en een leven kan redden is de kracht van een ring.

    En daarna zal Breuls zijn pijlen mikken op nog een andere vergane glorie, regisseur John McTiernan, die in de jaren ’80 en begin jaren ’90 de actie-blockbuster een gezicht gaf, met films als Predator (1987), Die Hard (1988), The Hunt For Red October (1990), Last Action Hero (1993) en Die Hard: With a Vengeance (1995). Maar toen liep het fout en mocht de regisseur een tijdje de cel in. En nadien is het nooit meer hetzelfde geweest met weinig overtuigende prenten zoals The 13th Warrior (1999) en Rollerball (2002). Maar ook wat betere films als de remake van The Thomas Crown Affair (1999) en de John Travolta film Basic (2003).

    En de film die Breuls met McTiernan zal maken heet Killing Season (2012). En met de steun van de regisseur hebben ze niet alleen John Travolta kunnen aantrekken voor een rol, maar tevens Robert De Niro. Het scenario werd geschreven door Evan Daugherty. Het vertelt het verhaal van een Amerikaanse soldaat die terug komt van de oorlog in Bosnië en er een andere oorlogsveteraan tegen het lijf stoot, maar dan wel iemand uit het Servische kamp. Wat volgt is een kat-en-muis verhaal met twee soldaten die hun oorlog nog wat zullen verder zetten. Benieuwd wat dit zal worden, maar de bedenkelijke strategie van Breuls blijkt toch zijn vruchten af te werpen, ook al wacht ik nog op zijn eerste geslaagde filmproductie.

  • Dolph Lundgren in Universal Soldier III A New Beginning

    Pin it!

    Jean-Claude Van Damme is misschien niet de slechtste acteur die we kennen, maar door zijn opeenstapeling van flops is het wel zo dat zijn reputatie niet veel waard meer is in filmland. Geen enkel acteur, die zijn reputatie hoog in het vaandel draagt, wil naast the Muscles from Brussels draaien en JCVD krijgt trouwens ook geen films meer aangeboden waarmee hij een kans maakt om door te breken. Ditzelfde geldt trouwens ook voor Steven Seagal die zich trouwens volledig heeft toegelegd op country zang en straight-to-dvd-B-movies.

    Unisol

    De enige films waar die actiehelden nog de pers mee halen zijn sequels van succesvolle actieprenten, in de stijl van Under Siege 3. En ook Van Damme heeft er zo ene op stapel liggen, met name Universal Soldier III: A New Beginning (2009). Als de titel al zo origineel is als de film, belooft dit weinig goeds. Voeg daarbij dat regisseur Simon Fellows tot vervelens toe heeft bewezen (Until Death, Second in Command, Blessed) dat hij een vreselijk slecht regisseur is. Je voelt het straight-to-dvd label al aankomen. Er was zelfs ook een gerucht dat afkomstig was van de filmstudio met de bewering dat ze "geen meerwaarde" zagen om Dolph Lundgren terug te brengen. Werkelijk?!? Wie zijn die apen die men heeft toegelaten om films te maken?! Elke sequel van een succesvolle film heeft er baat bij dat de oorspronkelijke cast terugkeert! Maar wacht, blijkbaar hebben ze zelfs gelogen!

    Het was de uiterst charismatische Dolph (zie foto) die verheldering bracht in een interview op MTV Movies:

    "Absolutely untrue", Lundgren insisted, clearing the air with a surprise call to MTV News HQ. "I’ve met with the producers many times, and I AM the one resisting. I want it to be a good picture, and I’m working with the producers on the materials and trying to work it out. The truth is it’s still a script and I think it needs some work."

    One of the main sticking points, Lundgren said, was the size of the roles offered to both of the main actors from the original 1992 film which, according to JCVD, amounted to about "10 days of work". Basically glorified cameos, Lundgren said.

    "Neither me nor Jean-Claude were carrying the picture and I didn’t agree with that," Lundgren told us. "I think we have to be in the film more to give the audience what they want."

    Goed gesproken Mr. Drago! Maar wat verwacht je van een B-regisseur en een producer (Mark Damon) die onlangs vond dat Captivity (2007) een goede film zou worden. Het zijn prutsers die geen flauw benul hebben hoe ze een succesvolle actieprent moeten afleveren, ook al kregen ze een script als dat van The Bourne Identity in hun schoot geworpen. Lundgren wil pas terugkomen wanneer het script de moeite is voor DE FANS, en daar heb je de reden waarom hij niet zal deelnemen.

    Het is enkel sprijtig dat Jean-Claude Van Damme niet tot dezelfde conclusie is gekomen maar blijkbaar wil vasthangen aan die paycheck voor een beschamende cameo-rol in een sequel van het zoveelste knoopsgat. Voor mij is het zelfs eenvoudig, als die twee niet in de sequel zitten huur ik zelfs de DVD niet. Waarom zou ik die prutsers (regisseur en producer) ondersteunen die enkel willen teren op het succes van een andere film (waar ze NIETS mee te maken hadden) en er zelfs niet in slagen om de oorzaken van dat succes in te zien. Ik snap dan ook niet al die promotie rond JCVD als het maar zou gaan om een cameo-rol. Bij ons noemen ze zoiets 'boerenbedrog'.

    Update 26/01/2009: Zo zie je maar dat mensen hun principes snel vergeten wanneer er geld mee gemoeid is. Blijkbaar heeft Dolph Lundgren van gedacht veranderen en toch een cameo-rolletje spelen in Universal Soldier 3. Hij heeft 6 draaidagen, JCVD heeft er 20 van de 45 draaidagen. Nu, dit betekent niet dat ze even snel in beeld zullen verschijnen en even snel verdwijnen. Laat ons van de veronderstelling uitgaan dat één draaidag iets minder dan 3 minuten bruikbaar materiaal omvat, wel dan zou hij in principe maximum 18 minuten in de film kunnen zitten. Toch niet niets, maar wel spijtig dat het zo weinig is. Maar misschien zit er wel een confrontatie in tussen die twee mannen. Het heeft er in ieder geval alle schijn van dat de makers hopen dat de nieuwe cast (waarvan de namen op dit ogenblik nog niet bekend zijn) de franchise kan verder zetten, beseffend dat die twee veteranen stilaan iets te oud zullen zijn. Of we met 20 dagen voor JC kunnen spreken van een ‘Van Damme film’ valt nog te bezien.

  • Saw IV (2007) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Horrorfilms zijn een beetje als snoepgoed, het is lekker, maar je vult er de maag niet mee en wanneer je er teveel van eet word je ziek. En zo is het misschien ook met de Saw-sequels. Ondertussen zitten we aan Saw IV (2007), dit jaar komt Saw V (2008) uit en in het vooruitzicht ligt er Saw VI (2009).

    Saw DVD

    Ik ben verzot van horrorfilms, voor zover ze me kunnen verrassen. Onlangs heb ik Shutter (2008) gezien, de zoveelste remake van een Aziatische horrorfilm, en ik had zin om op de fast-forward button te duwen, omdat ik voortdurend het gevoel had alles al gezien te hebben. De horrorfilms van het niveau van The Descent (2005) zijn ver te zoeken. En dat was ook een beetje mijn vrees bij de zoveelste Saw film. Het risico om te vervallen in een te doorzichtige formule is bij dergelijke films vaak schering en inslag. En nu Tobin Bell de keel werd overgesneden was zowat alle hoop verloren voor de franchise.

    Korte inhoud: Jigsaw (Tobin Bell) en zijn metgezellin Amanda (Shawnee Smith) zijn dood. Na het schokkende nieuws van de dood van detective Kerry (Dina Meyer), moeten twee FBI profilers Agent Strahm (Scott Patterson) en Agent Perez (Athena Karkanis) steun geven aan Detective Hoffman (Costas Mandylor) om de puzzelstukjes van de moord samen te stellen. Maar wanneer de SWAT Commandant Rigg (Lyriq Bent) plots ontvoerd wordt en blootgesteld aan de demente spelletjes van Jigsaw, behinnen Hofmann en zijn FBI collega’s sporen te vinden die leiden naar Jigsaw's ex-wife Jill (Betsy Russell). De plannen van de puppet-master zouden wel eens bekend kunnen worden, voor het verleden, het heden … en de toekomst.

    Met de oplossing die is gevonden voor de dood van het hoofdpersonage, kunnen ze nu in principe nog een lange tijd verder, voor zolang de sequels geld in het laatje brengen, en tevens een beetje in navolging van horror-sequels zoals A Nightmare on Elm Street en Friday the 13th. Hoewel, er is toch een duidelijk verschil merkbaar: de Saw-sequels zijn GEEN standalone films. Er is een duidelijke, min-of-meer chronologische, verhaallijn doorheen de verschillende vervolgfilms gewoven, en er worden bochten, kronkels en bokkensprongen gemaakt om alle nieuwe personages aan elkaar te binden, ook al begint alles heel surrealistisch aan te voelen.

    Maar de troeven van de Saw-franchise is de strakke regie – in tegenstelling tot de clonen als Captivity (2007). Ik ben zelf aangetrokken door hun oog voor detail en uiteraard de gruwelijke sequenties met ingenieuze foltertuigen. Bij het zien van het 4de deel heb ik me niet zozeer meer bekommerd om de onlogische plotwendingen, het heeft geen zin meer, maar mij gedwee aangesloten aan de adrenaline-pomp. De laatste 10 minuten van de film zijn in dat opzicht trouwens heel opmerkelijk, gezien Jigsaw op een gegeven moment op twee plaatsen tezelfdertijd moet zijn. Ofwel heeft hij de kunst van het klonen uitgevonden ofwel hebben we hier te maken met een tweelingbroer die eigenaardig genoeg ook stervende is aan kanker. We hebben zowaar een nieuw genre ontdekt, de absurde horror.

    Saw IV van Darren Lynn Bousman kan ik niet echt aanraden, maar zal wel in de smaak vallen van een jong publiek, die in de plaats van de makers zelf aan het zoeken is naar logische verklaringen voor onlogische plotwendingen. Origineel kun je de film niet noemen, maar het blijft een degelijk gemaakte quilty pleasure horror voor de liefhebbers van het genre. Ik heb echter een idee voor de producers: "Stop ermee en kom misschien nog eens terug binnen een jaar of tien, want het begint 'afgezaagd' te worden."

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 juli 2008

    ***Related Posts***
    06/07/2008: Tobin Bell blijft het gezicht van Saw
    02/02/2008: Saw V in de startblokken
    28/07/2007: Saw IV posters + korte inhoud
    18/03/2007: JigSaw terug in Saw 4 en Saw 5
    30/10/2006: Saw III scoort aan box-office
    18/08/2006: Saw III trailer en nieuwe posters
    02/07/2006: Saw III, welk lichaamsdeel kan men zo nog afzagen...?
    13/10/2005: De eerste minuten van Saw II
    30/03/2005: Saw II in de maak
    12/08/2004: Saw review

     

    *** Saw IV trailer ***

  • Captivity (2007) Blu-ray recensie ½

    Pin it!

    Er zijn vast wel mensen die hierop verzot zijn, maar ik ken er bitter weinig, om niet te zeggen geen. Captivity (2007) is spijtig genoeg voor velen - waaronder mezelf - een complete verspilling van tijd. Tijd die je beter zou kunnen spenderen aan horrorprenten die op z’n minst nog iets zinnigs te vertellen hebben en niet uitsluitend tevreden zijn met …wel, torture porn. Ik betwijfel zelf of een exploitation regisseur van dit scenario van Larry Cohen (Cellular, Maniac Cop, Body Snatchers) en Joseph Tura, nog iets degelijks had kunnen maken in de stijl van Saw en Hostel. Twee films die de scenaristen in gedachten hadden toen ze deze zooi op papier hadden geklad.

    captivity_2007_blu-ray.jpg

    Maar producer Mark Damon (de man achter de 80’ties erotiek Wild Orchid, Red Shoe Diaries, Nine ½ Weeks) was van mening dat Roland Joffé de juiste man was voor deze horror. Men had zich kunnen afvragen of de man ooit een Roland Joffé film heeft gezien. Waarom in godsnaam washed-up Roland Joffé (The Mission, The Killing Fields) die trouwens helemaal geen ervaring heeft met genre-films als deze, bedoelt voor een publiek van -25 jarigen. Waarom ook niet vragen aan Ken Loach of de broers Dardenne?! Dit is een productionele dwaling die ervoor gezorgd heeft dat de film straight-to-dvd is gegaan in de meeste landen en wereldwijd slechts 10 miljoen dollar opleverde en dus ver onder het productiebudget van 17 miljoen dollar. Als er nu één film is die beter tot zijn recht zou komen door een 'beginnend cineast' is het toch wel Captivity, los van het feit of het überhaupt interessant is om dit te verfilmen. Maar producers worden nu eenmaal niet afgerekend door het publiek - in tegenstelling tot regisseurs en acteurs - als ze waardeloze films maken.

    Begrijp me niet verkeerd, Roland Joffé is vast wel een talentvolle cineast die op zijn minst geschiedenis heeft geschreven met twee meesterwerkjes, maar deze exploitation-trash-teenage-horror is niet voor hem en trouwens ook niet die t.A.t.u. film You and I waar hij is in gesukkeld. Het is pijnlijk om te zien hoe een intelligent man zich zo kan misrekenen en zijn naam zo door het slijk kan halen. Joffé had waarschijnlijk een diepe analyse in gedachten van 'het verlangen die ontaardt in gewelddadige begeerte' of nog 'de uitwerking van de relatie tussen fysische en psychologische gevangenschap'. Maar wat ik heb gezien waren slecht acterende acteurs gewapend met debiele dialogen in een Amerikaans-Russische low-budget B-film. Ik denk dat Uwe Boll zelfs niet zo diep had kunnen zinken.

    Korte inhoud: Jennifer (Elisha Cuthbert) is fotomodel. Ze is jong, oogverblindend en beroemd. Haar leven in de spotlights brengt echter ook gevaren met zich mee. Op een dag wordt ze ontvoerd en ontwaakt ze in een ondergronds gangenstelsel, waar ze onderworpen wordt aan gruwelijke martelingen. Elke dag bedenkt haar ontvoerder nieuwe zieke valstrikken. Na verloop van tijd ontdekt ze dat er in het gangenstelsel nog iemand gevangen wordt gehouden, een jongeman genaamd Gary (Daniel Gillies). Samen zijn ze vastberaden om te ontsnappen aan de psychopaat die hen gevangen houdt en martelt...

    Captivity is een copy-paste rip-off van Saw met een aanstekelijke Elisha Cuthbert op hoge hakken, die al even expressief is als haar hond die ze in het begin van de film meesleurt. Spijtig genoeg werkt de formule niet en zitten we ons oeverloos te ergeren aan voorspelbare wendingen, déjà-vu's en een aaneenschakeling van quilty pleasure scènes waar een blonde stoot wordt blootgesteld aan ijzingwekkend stupide en perverse folteringen. Op een gegeven moment sluit ze zich op in een kamer en zien we haar een tijd lang de deur blokkeren met alles wat ze kan vinden, maar even later wandelt de serial-killer door de deur zonder enige moeite. Je zou je afvragen of iemand op de set eigenlijk wel wist waarmee hij bezig was.

    Captivity 002Captivity 001

    De fotografie steekt desondanks knap in elkaar, en dit is helemaal de verdienste van DoP Daniel Pearl, die bijzonder knappe close-up shots wist te draaien.

    Als je op zoek bent naar seks, suspense, fun, gore, of een onversneden genrefilm, dan is deze Captivity niet datgene wat jullie zoeken. Hoewel al deze ingrediënten aanwezig zijn, overtuigt de film in geen enkel criteria. Het is slechts een samenraapsel van onsamenhangende scènes geregisseerd door een inspiratieloze regisseur en bezet met acteurs zonder script en zonder begeleiding die zich herhaaldelijk bezondigen aan over-acting. De enige mogelijke verdienste van deze cinematografische masturbatie is dat hij van een vehikel als Hostel een intelligente horror maakt. Het zou me verbazen mocht hier een publiek voor zijn, maar als filmmakers een dergelijk demente en moreel verwerpelijke film kunnen maken, denk ik ook dat er individuen rondlopen die hierdoor aangetrokken zijn.

    rating

    Beoordeling: 0,5 / 5
    Recensie door op 15 juli 2008

    ***Related Posts***
    12/04/2007: Roland Joffé waagt zich aan t.A.T.u. film
    07/03/2007: Captivity poster + Spill review

     

    *** Captivity trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2007

    Pin it!

    The Movie Blog Talk

    Er waren dit jaar heel wat films die noch super slecht nog super goed waren en die dus niet werden opgenomen in deze lijst. Ik denk dan maar aan films als My Blueberry Nights, The Hoax, Transformers, Spider-Man 3, The Host, Grindhouse, Live Free or Die Hard, Paranoid Park, Fracture, Ocean's Thirteen, I Am Not There, Beowulf, The Kingdom, A Mighty Heart, …

    Veel films die echter genomineerd zullen worden voor de oscars zullen echter niet in deze lijst zitten, gezien veel van die films bij ons simpelweg nog geen release hebben gehad (Into the Wild, The Savages, No Country for Old Men, Juno, Charlie Wilson's War, Before the Devil Knows You're Dead, Atonement, There Will Be Blood,…).

    Ik moet tevens bekennen dat ik Letters From Iwo Jima, Away From Her, We Own the Night en Le Scaphandre et le papillon nog steeds moet zien, dus vergeef me moest ik deze films over het hoofd hebben gezien in de Top 10 van Beste Films. Maar dit was zeker wel het jaar van de thrillers.

    Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Timothy, Kenneth, Karen en een aantal andere filmbloggers (van zodra deze hun lijst on-line zetten, zal ik hier ook naar hun lijstjes linken). Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

    The Best of 2007

    10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
    The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford is niet meteen een titel waar je het grote publiek mee kan verleiden, maar misschien maar goed ook, want deze 160 minuten lange western is een beetje zoals luisteren naar muziek van Liszt of Chopin. Het voelt even lang als de titel. Maar als je in de mood geraakt, ga je meteen op in deze langzame en knap geregisseerde ballade met ingetogen acteurs die zich voortbewegen in prachtig uitgestrekte landschappen. Op narratief vlak laat de film voor mij zo af en toe een steek vallen. Het blijft vaak iets teveel op de vlakte dobberen alsof de makers het verwachtbare einde voor de kijker iets meer willen vermommen. Maar erg diep wordt er toch niet echt gegraven. Toch zeker een vermelding waard in de Top 10 Beste films van 2007.

    best-10

    9. Sunshine (2007) Danny Boyle
    Het gebeurt niet vaak dat ik zo onder de indruk was van de spectaculaire en verblindende production design in een film. Het zou me niet verbazen dat we binnenkort horen: … and the Oscar goes to Mark Tildesley for Sunshine. Het is niet zozeer een vernieuwende science-fiction thriller, maar Sunshine deed mijn hart hevig kloppen, mijn trommelvlies trillen en mijn ademhaling stokken. De vertolkingen (Cillian Murphy, Cliff Curtis, Michelle Yeoh) en het intelligente, spirituele en metafysische plot van Alex Garland waren om van te smullen. Spijtig dat Danny Boyle iets teveel "pulp" gesnoven had bij de laatste 20 minuten, maar het bleef hoe dan ook fun om naar te kijken. Het was tevens ook een zuivere bioscoopfilm (om niet te zeggen een Imax-film), vooral omwille van de impact van die gigantische zon, de soms claustrofobische momenten en het oorverdovende geluid. Het is misschien een prent die slechts een kleine minderheid zal bekoren (vooral de SF-fans), maar het is voor mij nu al een classic.

    best-09

    8. American Gangster (2007) Ridley Scott
    American Gangster heeft één zwakte; zo mocht het personage van Russell Crowe iets meer op de voorgrond treden. Maar de vertolking van Denzel Washinton deed ons dat gemis vaak vergeten. Het is een voortreffelijke vertelling over gangsters in een kapitalistische wereld, verfilmd door een meesterstilist. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes. Met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather, maar het is zeker in de buurt van Goodfellas. De film zal in ieder geval de geschiedenis ingaan voor de chinchillabontjas van Denzel. Priceless! Meteen voor mij een contender voor de Oscar van Best Picture.

    best-08

    7. 300 (2007) Zack Snyder
    En ja, ook dit jaar zit een comic-adaptatie in mijn top 10, en spijtig genoeg was dat dus niet Spider-Man 3, maar wel 300, naar een strip van Frank Miller. De verbluffende en vernieuwende visuele stijl laten bijna de Shakespeariaanse kwaliteiten vergeten in het verhaal. Het conflict is niet enkel extern, maar ook intern aanwezig, met op de voorgrond een koning die gedreven wordt door eer, liefde voor zijn land en nog meer door de liefde van zijn vrouw. Hoogmoed, egoïsme, arrogantie, schaamte, wreedheid en heldenmoed zijn de ingrediënten van dit epos - vol plotgaten die met genoeg testosteron worden opgevuld - maar in volledige overeenstemming met de verwachtingen na het zien van de trailer. Het moet trouwens de eerste geweldfilm zijn waar menig vrouwelijk schoon zich op heeft zitten vergapen. Zeg dat het niet zo is!

    best-07

    6. Michael Clayton (2007) Tony Gilroy
    Het mag dan misschien een formulefilm zijn, maar deze Michael Clayton maakt de politieke-thriller-formule staalhard met een uitstekende downbeat vertolkingen en een aangrijpend verhaal. Je hebt wat tijd nodig om met de intrige mee te zijn, maar eenmaal zover ben je volledig gegrepen door de ingenieuze regie en de dramatische paranoïde. Ik denk niet dat Clooney dit jaar opnieuw een Oscar voor deze rol op zak zal steken hoezeer het verdiend zou zijn, maar mijn geld staat op de nevenrollen Tilda Swinton en Tom Wilkinson.

    best-06

    5. Das Leben Der Anderen (2006) Florian Henckel von Donnersmarck
    De beklemmende spionage-thriller Das Leben Der Anderen is ongetwijfeld de sterkste Duitse film sinds Der Untergang (2004), en dat is voor een regiedebuut toch wel indrukwekkend. De regisseur distantieert zich van al te gemakkelijke karikaturen van totalitaire regimes, maar geeft toch op een indringende manier een beeld van een donkere bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Er wordt veel geconverseerd, en er is bitter weinig fysieke actie – en dit in tegenstelling tot een film zoals Verhoeven’s Zwartboek (2006). Maar de acteurs zijn dermate sterk dat je bij aanvang van de film volledig in het verhaal wordt gezogen op de atmosferische muziek van Gabriel Yared en de efficiënte groen/grijze scope fotografie van Hagen Bogdanski.

    best-05

    4. Eastern Promises (2007) David Cronenberg
    Eastern Promises is verre van de beste Cronenberg-film, ik vroeg me zelfs af of Cronenberg wel achter het verhaal stond, maar het resultaat mag er best wezen en bij nader inzien zit er toch heel wat Cronenberg-materiaal in verwerkt, zoals de homo-erotische spanningen en de voorliefde voor het vlees. Al van bij de eerste minuten wordt iemand’s keel overgesneden op een gruwelijk onhandige manier en de rest is al van een gelijkaardig allooi. Spijtig dat het scenario niet altijd waterdicht was, maar het zou niet de eerste keer zijn dat deze prent zijn geheimen pas prijsgeeft na een drietal kijkbeurten. Het is geen klassieke gangsterflick zoals American Gangster, maar een diep verontrustende beschouwing over de morele grenzen tussen 'goed' en 'kwaad', alsook over de lust naar agressie en seks.

    best-04

    3. The Bourne Ultimatum (2007) Paul Greengrass
    The Bourne Ultimatum maakt de Bourne trilogie tot één van de beste trilogies ooit. Het sluitstuk is opnieuw een snelle en brutale prent met genoeg actie-sequenties om uw adrenalyne-te voelen pompen in uw aderen. Paul Greengrass heeft niet zomaar een sequel gecomponeerd maar eventjes de mood-board opgemaakt voor alle Bond, John McClane en Jack Ryan-films die nog mogen volgen. Dit is hands-off dé beste actiefilm van de laatste jaren. Als er nog sequels moeten volgen zal het haast onmogelijk zijn deze drie te overtreffen.

    best-03

    2. Ratatouille (2007) Brad Bird & Jan Pinkava
    Dit zou wel eens Pixar’s beste film ooit zijn. Ratatouille is in ieder geval de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren die voor een Disney-achtige animatieprent toch verbluffend realistisch is. Vreemd genoeg was John Lasseter niet tevreden met het werk van de Tsjech Jan Pinkava dat hij de regisseur na 3 jaar zwoegen de laan instuurde. De regisseur werd vervangen door Brad 'The Incredibles' Bird. Maar hoe dan ook is deze animatieprent veel beter dan The Incredibles. Je zit met wijd opengesperde mond en ogen te kijken naar geniale en superieur mooie animatie en een verhaal die veel rijker is dan bearnaise sause en verfrissender dan een Italiaanse sorbet met vers zomerfruit. Het stemmenwerk is voortreffelijk, het script is slim, de conflicten tussen de karakters en de achtervolging-scènes zijn om van te smullen. Misschien wordt het eens tijd om een animatieprent te nomineren voor Best Picture.

    best-02

    1. Zodiac (2007) David Fincher
    Maar de film die voor mij het meeste indruk heeft gemaakt - waarschijnlijk ook omdat ik dit nooit had zien aankomen - is toch wel Zodiac. Na het zien van de film was de impact dermate groot dat ik toch even niet meer zo goed wist waar de uitgang van de cinema was. David Fincher brengt ons opnieuw een onversneden thriller, deze keer over één van de meest intrigerende en onopgeloste moordzaken van de VS, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Jake Gyllenhaal, Robert Downey jr., Mark Ruffalo). Fincher brengt met deze film niet alleen sfeer en ethetiek, maar bovenal een zeer intrigerende en existentiële thriller die geen portrettering wil maken van een gestoorde freak maar wel op het lijf zit van een detective en cartoonist en hun aartsmoeilijke speurtocht naar die kille serie-moordenaar. De 158 minuten lange film was trouwens essentieel om het gevoel van jarenlange frustratie van de speurders over te brengen. In Zodiac is er geen plaats voor achtervolgingen of shootouts, maar ligt de nadruk op het falende methodologische werkmethode van het politiewerk. Geen film over het monster, dan wel onze fascinatie ervoor. Laat het aan Fincher om de serial-killer-movie heruit te vinden.

    best-01

    The Worst of 2007

    10. Ghost Rider (2007) Mark Steven Johnson
    Laten we de lat laag leggen voor deze worst movies Top 10, te beginnen met de comic Ghost Rider. Dat Nicolas Cage nog slechter kon presteren dan The Wicker Man (2006) had niemand durven denken. Nog meer over-acting van Cage zou zijn hoofd in vuur en vlam zetten, en kijk, we kunnen de vuurexplosie aanschouwen in Ghost Rider. Bij het zien van de trailer dacht ik nog een leuke rollercoaster comic te zien, maar de teleurstelling was groot toen ik deze troep voorgeschoteld kreeg. Voor de zoveelste keer een prent die maar geen keuze kan maken tussen thriller/horror en komedie, en dit heeft als gevolg dat je meestal lacht wanneer je niet hoort te lachen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de comic eigenlijk ook al niet zo goed was.

    worst-10

    9. 4: Rise of the Silver Surfer (2007) Tim Story
    Fantastic Four 2 is zo slecht dat je zou denken dat de studio nu wel door zouden hebben dat ze best de franchise stop zetten of de gehele filmploeg en cast ontslaan en nieuwe mensen aan het werk laten voor een REBOOT. Ik heb er niets op tegen dat een film is onderbouwd met simpele conflictjes tussen personages, maar dat deze geen enkele emotie uitstralen is onvergeeflijk. Voor een film die verondersteld is om rollercoaster-fun te brengen heb ik mij mateloos verveeld en geïrriteerd. Het scheelde niet veel of ik had net als 'The Thing' mijn zakdoek genomen om in tranen uit te barsten. Ik ben er zeker van dat er een veel betere film kan gemaakt worden met enkel en alleen de 'Silver Surfer'.

    worst-09

    8. Balls of Fury (2007) Robert Ben Garant
    Idiote komische films kunnen vaak heel goed bevallen, ik denk dan aan The ‘burbs (1989) of de films van de Farrelly Brothers of zelfs het verrukkelijke Hot Fuzz (2007). Maar te dwaas trekt ook op de ballen, en deze Balls of Fury spant op het gebied van flauwe en onnozele grappen toch wel de kroon. Was het niet voor Christopher Walken en Maggie Q had ik de film zelfs nooit uitgezien. De Razzies zullen voor deze ping-pong-slapstick niet uitblijven.

    worst-08

    7. Rush Hour 3 (2007) Brett Ratner
    Rush Hour 3, bestaande uit gerecycleerd materiaal van de twee vorige films, is de zoveelste aanslag op de goede smaak. En de zichtbaar verdikte Chris Tucker mocht dan nog 25 miljoen dollar gekregen hebben, zijn performance blijft op maat van een debutant die zijn typetje niet weet te overstijgen. Rush Hour mag dan nog een formule zijn die geld in het laatje brengt, dit derde luik is en blijft oersaaie en domme cinema. Ik hoop gewoon dat de makers met deze prent genoeg geld hebben verdiend om nooit meer terug te komen met een 4de deel. Waarom Roman Polanski zich voor deze vermoeiende buddy-movie heeft laten strikken blijft voor mij één groot raadsel.

    worst-07

    6. I Know Who Killed Me (2007) Chris Sivertson
    Torture porn blijkt 'in' te zijn. Terwijl Hostel II (2007) uiteindelijk nog meeviel, is I Know Who Killed Me gewoon veel te dom dat het bijna bezwaarlijk wordt. Dat Lindsay Lohan niet kon acteren wisten we al (ook voor haar zal dit jaar wel een Razzie klaar liggen), maar dat de makers met deze film de 'infantiele kitsch' in het leven hebben geroepen, tart alle verbeelding. Was de film nog maar een beetje spannend of schrikwekkend, maar zelfs dat kon er niet van af. Deze film is de reden waarom mensen oogleden hebben.

    worst-06

    5. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007) Uwe Boll
    Oh ja, de film is slecht. Schrikwekkend slecht. Maar wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. In the Name of the King verscheen bij ons op het Bifff en zal nadien straight-to-dvd in de videotheek belanden. Neen, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema.

    worst-05

    4. Captivity (2007) Roland Joffé
    Roland Joffé was ooit een beloftevolle filmmaker. Tegenwoordig staat hij garant voor ordinaire en vaak vulgaire platvloersheid, en met Captivity maakt hij geen uitzondering. Het is trouwens de zoveelste torture porn film uit 2007 die niet kan overtuigen. Als "24" fan keek ik vooral uit naar Elisha Cuthbert, maar het is allemaal zo saai en niet-plausibel dat zelfs dat niet meer kan bekoren. Het is in het beste geval een slechte Saw rip-off.

    worst-04

    3. Epic Movie (2007) Jason Friedman & Aaron Seltzer
    Inderdaad, er zijn twee regisseurs nodig geweest om deze drek te produceren. Het enige punt die de film maakt is dat een parodie maken van een parodie (Snakes On A Plane, Borat, Jack Sparrow) NIET WERKT. De film is allesbehalve een epische film, maar eerder een samenraapsel van grappen uit B-films die er tijdens de montage werden uitgeknipt omdat ze niet leuk waren. Kortom, er zit meer talent in de uitwerpselen van een straatkat, dan in deze Epic Movie.

    worst-03

    2. Evan Almighty (2007) Tom Shadyac
    Naast The Golden Compass (2007) zal Evan Almighty de geschiedenis ingaan als de grootste flops van 2007. Daar waar die eerste film nog min of meer indrukwekkende scènes kon afleveren alsook een paar leuke grappen, faalt de tweede film grandioos. Men kan zich zelfs afvragen waar die 175 miljoen dollar naar toe is. Evan Almighty is niets meer dan een oersaaie sitcom. Nochtans was er met de premisse veel meer mee aan te vangen, maar dan met een ander scenario, andere regisseur, andere acteur, andere … en trouwens met veel minder geld. Dat alle acteurs op het einde van de rit "Everybody Dance Now" staan te zingen en dansen, staat garant voor het puberale niveau van de prent.

    worst-02

    1. Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) Gore Verbinski
    Vorig jaar stond The Da Vinci Code op nummer één van de Slechte Films uit 2006, dit jaar geef ik alle eer aan het zeemonster At World's End. Voor mij was het tevens dé grootste ontgoocheling, want de film had zich gemakkelijk bij de beste trilogies kunnen nestelen uit de filmgeschiedenis. Maar de regisseur verlaagde zijn niveau aan dat van Jack Sparrow en het aapje van Captain Barbossa met een onsamenhangend of onbestaand verhaal (maak uw keuze). Er werden in At World's End trouwens zoveel pacten gesloten en verbroken, onderhandeld over akkoorden en voorwaarden of nog van kamp verwisseld, dat het meer dan eens leek alsof wij naar een overkill-versie aan het kijken waren van onze regeringsonderhandelingen. Buiten de hallucinerende belevenissen van Jack Sparrow in Davy Jones' Locker en het scheeps-treffen in een woedende draaikolk, is het oeverloos staren naar zwaardgevechten tussen 'half-dode mannen', die niet eens van een zwaard kunnen sterven en lustig het plot proberen uit te leggen aan elkander. Na dit sluitstuk is het misschien tijd om de zeilen op te plooien, de luiken te schalmen en het anker uit te gooien, want ik betwijfel dat Jack Sparrow een betere scenarist en/of regisseur zal vinden nabij The Fountain of Youth.

    worst-01

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

    Categories: Lijstjes 25 comments