De FilmBlog

Het derde deel uit de wraak-trilogie van Chan-wook Park zou binnenkort te zien moeten zijn in de bioscoop, maar de film heeft alsnog bij ons geen release-datum verkregen. Na Sympathy for Mr. Vengeance (2002) (poster) en Old Boy (2004) treedt de vrouw nu op de voorgrond met Sympathy for Lady Vengeance (2005). Of de film de kwaliteit van zijn vorige delen zal kunnen evenaren is nog maar de vraag.

Korte inhoud: De 19jarige studente Lee Geum-Ja (Yeong-ae Lee) gaat vrijwillig de gevangenis in om haar geliefde te redden. Nadat ze een gevangenisstraf van 13 jaar, voor de ontvoering en moord van een kleuter, heeft uitgezeten, komt ze weer vrij. Helaas ontdekt ze dat de man haar heeft misleidt. Natuurlijk laat ze dat niet zomaar over zich heengaan en smeedt ze in alle stilte haar wraakplannen.

De trailer laat vermoeden dat we opnieuw zullen verwend worden met efficiënte cinematografie en zoetzure scènes met een snuifje suspens, horror en een stevige dosis sarcasme. Hier is ook de link naar de officiële website van de film.

***Related Post***
24/09/2004: Old Boy review

Hong Kong wordt een beetje aanzien als het Hollywood van het Oosten. Niet alleen omdat de filmindustrie er in volle bloei is, maar ook omdat er heel wat films in bruikleen worden uitgewisseld tussen de twee filmstaten, zowel voor Amerikaanse remakes als Hong Kong remakes. En niet alleen beïnvloedt Hollywood deze Aziatische filmindustrie, maar ook omgekeerd. Denk maar aan de stijl van de Quentin Tarantino films (Pulp Fiction, Reservoir Dogs). Kill Bill en The Matrix zijn films waarvan de gevechtscènes zelfs een choreografie kregen van Yuen Woo-Ping, een boegbeeld van de Hong Kong cinema.

Ondertussen is Martin Scorsese ook bezig met The Departed (2006), de remake van het hypergestileerde politiedrama Infernal Affairs (2002). In de Amerikaanse versie treden ook grote namen op zoals Jack Nicholson, Leonardo DiCaprio en Matt Damon. Het origineel was een zinderende film, maar ik kijk eigenlijk ook wel uit naar de Scorsese-versie.

Er is een zalige DVD-theek in het centrum van Brussel, de Excellence, nabij het Beursgebouw in de Anspachlaan. Vooral omdat ze een uitgebreide collectie hebben aan Aziatische films, die ik anders slechts te zien krijg in de week van het Fantastisch Filmfestival.

Al een paar jaar op een rij is Zuid-Korea er het land met de meeste uitschieters (zoals Old Boy (2003), Brotherhood (2004), 3-Iron (2004), A Tale of Two Sisters (2003), Ichi the Killer (2001)). Maar ook Hong Kong blijft uitpakken met bijzonder knappe films.

Op de filmsite Beyond Hollywood staat een interessant artikel over een paar filmproducties uit Hong Kong die je zeker moet gezien hebben. Een soort Gids voor Beginners van de Hong Kong Cinema. Ga dus snel naar de video of DVD-theek en zoek de volgende films op. De kans dat je ze zal vinden zal niet groot zijn, maar niet belet jullie om de films aan te vragen of aan te schaffen via internet.

A Better Tomorrow (1985) van John Woo
The Killer (1989) van John Woo
Hard-Boiled (1992) van John Woo
The Mission (1999) van Johnny To
Infernal Affairs (2002) van Wai Keung Lau en Siu Fai Mak
So Close (2002) van Corey Yuen

En hier zijn nog een paar films die het vernoemen waard zijn.

The Longest Night (1997) van Tat-Chi Yau
Running Out of Time (1999) van Johnny To
2000 AD (2000) van Gordon Chan
Hit Team (2001) van Dante Lam
Naked Weapon (2002) van Siu-Tung Ching

De eerste 6 films heb ik gezien en zijn echte aanraders. Die andere 5 staan op mijn lijstje van films die ik nog moet uithalen. Laat me eens weten welke van deze films jullie al gezien hebben en welke films eventueel aan het lijstje ontbreken.

***Related Posts***
27/05/2006: Tarantino en de Weinsteins maken brug met Azië
18/08/2004: Miramax blokkeert de release van Hero

Geen vervolg van xXx voor Vin Diesel, maar misschien ziet hij wel een ritje in het derde deel van The Fast and the Furious zitten. Het eerste deel kon nog door de beugel (dankzij een charismatische Vin Diesel), het tweede deel (2 Fast 2 Furious) was ronduit pathetisch. Ik hou van snelle wagens en stoere carbabes, maar ik hunker ook naar een sterk onderbouwde dramatische explosie van plottwisten en daverende actie-sequenties, gekruid met sterke personages en sappige dialogen. In tegenstelling tot veel fans van The Fast and the Furious, ben ik niet tevreden met een paar races in de straten met blinkende sportbakjes met neonlampen. Ik wil ook wel een goed verhaal. Op Coming Soon staat het plot te lezen van The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006).

Korte inhoud: Shaun Boswell (Lucas Black) was altijd al een buitenbeentje. Zijn enige binding met de buitenwereld is illegaal straatracen. Om aan celstraf te ontkomen moet hij naar zijn vader in Tokio die daar in het leger zit. Japan is nu net het land waar het straatracen is uitgevonden... Bij zijn eerste mislukte poging neemt hij het op tegen de "Drift King" die banden heeft met de Japanse maffia, Yakuza. Hij begeeft zich noodgedwongen in de onderwereld van Tokio in een spel op leven en dood.

Het lijkt wel of ze nieuw leven willen blazen in de franchise, na een teleurstellende sequel. Spijtig genoeg zonder Paul Walker en Vin Diesel (die laatste heeft slechts een cameo-rol). Er is ook een nieuwe regisseur aan boord, Justin Lin. Niet meteen een bekende figuur in de filmwereld maar toch een regisseur met verdienstelijk werk op zijn curriculum, zoals Better Luck Tomorrow. Hij zou zelfs bezig zijn met een remake van Old Boy. Waarom ze in godsnaam Old Boy opnieuw moeten maken is onbegrijpelijk. Hollywood….gewoon hopeloos.

***Related Posts***
28/09/2011: Fast Five review
02/05/2011: Fast Five plundert de box-office
07/02/2011: Dwayne Johnson in vendetta-stijl in Faster
02/04/2009: Fast and Furious blu-ray tripack
26/08/2008: Fast & Furious teaser trailer
13/06/2005: Fast and Furious 3 in de startblokken

Ik hou enorm veel van Aziatische horror. Maar het Amerikaanse mainstream-publiek kan deze gewoon niet verteren en dat is te zien aan de geringe box-office in de VS en de ijver van een aantal studio’s om al die films op te kopen en opnieuw te verfilmen met meer middelen en volgens een vertrouwelijk patroon.

Je kunt voor of tegen zijn, maar als de film wordt hermaakt door dezelfde regisseur blijft dit toch in de meeste gevallen een getrouwe weergave van het origineel. Je moet gewoon de soms zwakke acteursregie erbij nemen, want meestal spreken de regisseur maar half Engels. Volgens Coming Soon zou The Grudge 2 (2006) dan ook opnieuw geregisseerd worden door Takashi Shimizu in een productie van Sam Raimi en Rob Tapert. Een remake blijft wel een remake, en vooral bij dergelijke films voel je echt het verschil. Gemengde gevoelens dus.

Maar uiteraard liggen er nog een hele hoop remakes te wachten, zoals binnenkort deze van Dark Water met Jennifer Connelly. Ook de remake van The Entity en Out zijn klaar voor een veramerikanisering. Maar ook The Departed (door niemand minder dan Martin Scorsese, met DiCaprio en Matt Damon – wow !) en The Eye in een productie van Tom Cruise, beste mensen. Helaas zijn bij deze remake de gebroeders Pang, die een schitterende originele film hebben afgeleverd, niet in aanmerking gekomen.

Eén van mijn favorieten uit 2004, Old Boy, zal ook onder het mes van de mainstream smaak vallen. Drie schrijvers zijn momenteel bezig met de herwerking, ook al hebben ze de bijna perfecte film. Ik vermeld ook nog even Chaos van Hisashi Saito, geregisseerd door Jonathan Glazer, met niemand minder dan Robert De Niro. Toch opmerkelijk allemaal, niet? Maar je stelt je achteraf wel de vraag wat er zo allemaal "Lost in Translation" is ...

***Related Posts***

28/10/2006: The Grudge review
31/08/2006: Sarah Michelle Gellar is verzot op horror
28/08/2006: The Grudge 2, trailer, pics, webisodes

Laat ik misschien deze post beginnen met alle bezoekers een Zalige Kerst toe te wensen. We naderen het einde van 2004 en de tijd is rijp voor een kort filmoverzicht van het beste uit het voorbijgaande jaar.

Vaak lees je op verschillende sites de meest uiteenlopende voorkeuren. Laten we deze diversiteit dus ondersteunen en daarvoor stelt Boy Meets Girl een persoonlijke top 10 samen van de films die bij ons zijn uitgekomen.

Het jaar 2004 zal de geschiedenis ingaan als een grand-cru jaar, met veel verrassingen, zowel bij de blockbusters, als bij de kleine onafhankelijke producties. Het is bijgevolg heel ingewikkeld om er 10 uit te pikken. Dus heb ik eerst een lijstje gemaakt van een honderdtal favorieten en daarna beginnen schrapen.

Het resultaat is wat het is, een persoonlijke voorkeur. Misschien delen jullie mijn mening, misschien absoluut niet.

Het Beste uit 2004

10. Old Boy van Park Chan-wook
Dat de vernieuwing vooral uit Azië komt was zelfs te merken aan de kleine filmproducties. Op een gewaagde en virtuoze manier ontrafelt hij de geknelde psychologie van een man in een gecontroleerde en gemanipuleerde wereld.

9. The Incredibles van Brad Bird
Misschien wel de eerste grote postmoderne animatiefilm die op een schitterende manier de retro-futuristische alledaagsheid mengt met super-hero actie met knipoogjes naar het exotische van de eerste James Bond films.

8. Shaun of the Dead van Edgar Wright
Voor mij de revelatie uit Groot-Brittannië en zal zonder enige twijfel een cult-klassieker worden. In tegenstelling tot de remake van Dawn of the Dead herwerkt op een hilarische manier de zombie film.

7. La Mala Educación van Pedro Almodóvar
Aangrijpende film van een cineast die ons op een geniale manier verleidt met poëtische kunstzinnigheid en obsessionele passie. Het is touwens de eerste film noir waar de femme fatale een man is.

6. 2046 van Wong Kar-Wai
De regisseur die na In the Mood For Love een opera regisseert van melancholie waar de liefde universeel, tijdloos en onvergetelijk worden. Een film om te gaan zien en honderd keer opnieuw te zien.

5. Hero van Zhang Yimou
Gewoon een apotheose van pure schoonheid, waar de actie en de oosterse-vechtkunst op een poëtische en filosofische manier vertaald worden voor een breed publiek.

4. Collateral van Michael Mann
Ik snap niet dat je een lijstje kan maken van de beste films in 2004 en deze elegante, abstracte en lyrische film over het hoofd kan zien, van de meester van de politie-actiethrillers. Een aangrijpend portet over eenzaamheid en gebroken dromen.

3. Eternal Sunshine of the Spotless Mind van Michel Gondry
In een periode waar alle verhalen al honderden keren zijn verteld en waar Hollywood hopeloos zit te remaken, sequelen en prequelen is hier een film die zich ontdoet van elk symbool en die ons uitnodigt om te genieten van koude liefde die tot niets zal leiden. Gemaakt door een gek (Gondry), geschreven door een gek (Kaufman) en geacteerd door de grootste gek in Hollywood (Carrey).

2. The Lord of the Rings: The Return of the King van Peter Jackson
Superlatieven ontbreken me om deze film te beschrijven, maar dit is de kroon op het werk van een monumentale trilogie. In tegenstelling tot Eternal Sunshine is deze film een apotheose van de symboliek. Een pure spektakelfilm, vol met emotie, spanning en intimiteit. Buitengewone adembenemende cinema!

1. Spider-Man 2 van Sam Raimi
Er valt niet over te discussiëren, deze film is uitmuntend. Het is trouwens de eerste blockbuster die zichzelf in vraag stelt. Een knap verhaal met een sterke dramatische structuur die zich niet laat misleiden of gijzelen door zijn adembenemende speciale effecten. Gewoon betoverend!

Old Boy (2003) van Chan-wook Park is in de smaak gevallen van Quentin Tarantino, die aan het hoofd stond van de jury in Cannes, en de film beloonde met de Grote Prijs. En het was zeker terecht, want deze comic-adaptatie verrast op vele vlakken.

Op een dag wordt Dae-su Oh (Min-sik Choi), een doodgewone man met een vrouw en een dochtertje, op straat ontvoerd. Wanneer hij bijkomt in een geïmproviseerde gevangenis ziet hij op de televisie het nieuws dat zijn vrouw is vermoord. De politie beschouwt Dae-su als hoofdverdachte, omdat zijn bloed op de plek van de moord is aangetroffen. Dae-su probeert te bedenken wie zijn ontvoering en de moord op zijn vrouw op zijn geweten kan hebben, en maakt een lijst van alle mensen die hij gekwetst of slecht behandeld heeft. Langzaam went hij aan het leven in zijn cel. Na vijftien jaar opgesloten te hebben gezeten, wordt hij door zijn ontvoerders met slaapgas verdoofd en op het dak van een flatgebouw achtergelaten. Als Dae-su wakker wordt, ontdekt hij dat hij niet alleen plotseling is vrijgelaten, maar dat hij ook een portemonnee vol geld en een mobiele telefoon op zak heeft. Niet veel later wordt hij gebeld door een anonieme man die hem uitdaagt om erachter te komen waarom hij vijftien jaar lang gevangen werd gehouden. Dae-su ontmoet in een eethuis de jonge vrouw Mido (Hye-jeong Kang), die zich direct tot hem aangetrokken voelt. Met haar hulp vindt hij zijn gevangenis terug en achterhaalt hij wie zijn ontvoerder was. Deze ontvoerder doet hem het volgende voorstel: als Dae-su binnen vijf dagen weet te achterhalen waarom hij ontvoerd werd, zal de kidnapper zelfmoord plegen. Ontdekt Dae-su dit niet, dan wordt Mido vermoord. Vijf dagen resten Dae-su om het mysterie rondom vijftien jaar gevangenschap te ontrafelen…..

Het deed me een beetje denken aan Cube en aan die andere film die binnenkort in de bios zal zijn, Saw (2004). Het zijn beide films die beginnen vanuit een vrij onwaarschijnlijk vertrekpunt en dit op een realistische manier proberen uit te werken met aandacht voor de inter-menselijke relaties. En dat vind ik trouwens iets heel fascinerend in ons post-moderne tijdperk (hoe lang deze nog mag duren); het onwerkelijke werkelijk maken. Old Boy schrijft zich volledig in dit register.

Zonder het einde te verklappen moet ik wel toegeven dat deze film heel intelligent is opgebouwd. Het hoofdpersonage valt dus ook niet op het einde uit zijn bed, beseffende dat het maar een droom was, of dat alles opgezet spel was. Neen. Alles wordt geleidelijk uitgewerkt met aandacht voor suspens, timing en een uitgekiende visuele stijl die telkens blijft verbluffen door zijn inventiviteit.

De regisseur is iemand die veel nadruk legt op de sfeer en de stijl, maar overdrijft daar af en toe een tikkeltje in. Iets wat je al snel aanvoelt als westerling, heb ik zo de indruk. De shots duren allemaal iets langer dan nodig. De film is tevens ook iets minder duidelijk in zijn bedoelingen in vergelijking met zijn vorige film Sympathy for Mr Vengeance, die op dezelfde manier het thema van de wraak aansnijdt. De existentiële vragen zijn ook nooit ver weg. Vooral dan, wat gebeurt er na de wraak? Wie ben je dan als mens? Het is een film die je niet koud zal laten en je zeker aan het denken zal zetten. De film zit ook volle oosterse en andere wijsheden:"Laugh and the world laughs with you - weep and you weep alone" . Deze film zal zonder enige twijfel heel veel mensen aanzetten om zich nog meer door Aziatische films te laten verleiden. Daar twijfel ik niet aan! Toch wel even vermelden dat deze film niet bestemd is voor gevoelige kijkers, als die er nog moge zijn.

***Related Post***
15/04/2006: Sympathy for Lady Vengeance trailer