michael keaton

  • Spider-Man: Homecoming (2017) **** recensie

    Pin it!

    Een film valt of staat met je acteurs. En daar waar ze op de set van Han Solo (2018) moeten beroep doen op een acteurscoach, omdat het acteerwerk van Alden Ehrenreich te wensen overlaat, moet ik bekennen dat Marvel en Sony echt wel op rozen zit met de Brit Tom Holland, want hij zit perfect in zijn rol in Spider-Man: Homecoming (2017).

    spiderman_homecoming_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De film speelt zich af na Captain America: Civil War (2016). Peter Parker (Tom Holland) keert terug naar zijn normale leven in Queens nadat hij zijn eerste superheldengevecht erop heeft zitten. Terwijl hij met de metro naar school gaat, heeft hij moeite met weer zijn dagelijkse leven op te pakken. Daarnaast krijgt hij te maken met een nieuwe aartsvijand; 'the Vulture' (Michael Keaton) en probeert hij het meisje van zijn dromen, Liz (Laura Harrier), voor zich te winnen zonder zijn identiteit van superheld te onthullen.

    Het eerste wat mij is opgevallen is dat deze nieuwe Spider-Man film in dezelfde lijn ligt als de Iron Man films of Ant-Man (2015), in die zin dat ze behoorlijk bewust blijven van het comic gehalte van de superhelden. Er wordt vaak de draak gestoken met de kostuums en de superhelden-cultus, zonder daarbij de actie te ontkrachten of de geloofwaardigheid aan te tasten. Dus enerzijds nemen de makers de personages wel ernstig, en is het niet allemaal om te lachen, maar er steken toch wel heel veel knipoogjes in. De Avengers hebben hun stempel gezet op de samenleving en iedereen lijkt er wel over te spreken, tot zelfs de criminelen die met maskers van The Hulk en Thor een bankfiliaal willen overvallen. En het werkt, en dat is iets waar Marvel in uitblinkt.

    Er steekt dus behoorlijk wat zelf relativerende comic-book humor in deze prent, en misschien wel de perfecte mix tussen een superhero film en een tienerkomedie. Niet alleen de onderonsjes tussen Peter Parker en Tony Stark (Robert Downey Jr.), maar ook de uitwisselingen met zijn vriend Ned (Jacob Batalon) zijn echt wel grappig. Dit is een Spider-Man film en in tegenstelling met de Batman-franchise mikt deze adaptatie toch wel op een jonger publiek, ook al zal de iets oudere generatie hier ook wel plezier aan beleven. Homecoming is echt een leuke prent, ook al komen niet altijd alle grappen aan. Iets wat je nu eenmaal hebt wanneer je met 8 mensen (Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Christopher Ford, Chris McKenna, Erik Sommers en regisseur Jon Watts) aan één script werkt. In vergelijking met een film als Deadpool (2016) is de humor hier wel degelijk 'kinderen toegelaten'.

    Een andere zaak wat me is opgevallen is de 'diversiteit' in Spider-man: Comecoming. Het woord lijkt niet alleen aan de orde te zijn in de literatuur maar ook steeds meer in films. Of dit een goede of slechte zaak is, laat ik in het midden, er zijn in ieder geval voldoende argumenten voor een debat omtrent de kwestie. Peter Parker heeft een Zuid-Amerikaanse vriend, is verliefd op het Afro-Amerikaanse meisje Liz (Laura Harrier), de klasbully Flash (Tony Revolori) is van Italiaanse origine en heel wat zwarte acteurs zien we opduiken als bendelenden (Donald Glover en Bokeem Woodbine), als leraar (Hannibal Buress) of klasgenoten, en ik denk dan aan Abe Abraham Attah of de hilarische Michelle (Zendaya). Zelfs de principal van de school, gespeeld door Kenneth Choi, is van Aziatische origine. Ik had er persoonlijk geen problemen mee, want elk van hen zat perfect in zijn rol. De film is ook wel wat 'politiek correct'. In het begin zien we Michael Keaton die naar een tekening aan het kijken is van The Avengers en zich de bedenking maakt dat jongeren vroeger bezig waren met cowboys an indianen. Zijn collega merkt op dat de term nu is veranderd in 'native American' in plaats van indiaan.

    spiderman_homecoming_2017_tom_holland.jpgspiderman_homecoming_2017_tom_holland_laura_harrier.jpgspiderman_homecoming_2017_robert_downey_jr_jon_favreau_tom_holland.jpg
    spiderman_homecoming_2017_pic01.jpgspiderman_homecoming_2017_pic02.jpgspiderman_homecoming_2017_pic03.jpg
    spiderman_homecoming_2017_pic04.jpgspiderman_homecoming_2017_pic05.jpgspiderman_homecoming_2017_pic06.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Het is gelukkig geen origin story. Spider-Man heeft zich al bewezen in een vorig avontuur, ook al zijn alle klassieke Spidy recepten wel aanwezig, met name zijn relatie met zijn tante May Parker (Marisa Tomei) die geen weet heeft van zijn geheime identiteit en waarvoor hij letterlijk op de plafond moet kruipen om dat verborgen te houden. Ook het gehele high school-gebeuren is opnieuw een belangrijk gegeven. Wat nieuw is, is de relatie met de Avengers. Gelukkig wordt deze Spiderman wel niet naar de achtergrond gedrukt door Iron Man. Ook zijn zijn Spidy-suit heeft een Tony Stark upgrade gekregen, met bijzonder veel gadgets. Het lijkt bijna een soort Iron Man kostuum waar de Jarvis stem is vervangen door een vrouwelijk equivalent, genaamd Karen (Jennifer Connelly). Het pak heeft ook heel wat gadgets en detectiesystemen, maar het meest bijzondere zijn uiteraard de web-shooters, waar Tony Stark zomaar eventjes honderden variaties heeft ingebouwd tot spider-bombs en stun-webs. Ditalles wordt ook op een slimme en efficiënte manier ontplooid zonder het ritme van de film aan te tasten.

    De bijrollen in comic adaptaties zijn meestal heel bijzonder. Zo hebben we James Gordon en Alfred Pennyworth in de Batman films of Lois Lane in Superman. Hier had ik de indruk dat iedereen eigenlijk een bijrol had en elkeen aan de zijlijn van The Avengers opereerden. Een figuur waar ik altijd plezier mee heb is Happy Hogan, wederom briljant vertolkt door Jon Favreau. Daarnaast zien we ook heel even Pepper Potts (Gwyneth Paltrow) opduiken en blijven we hopen dat haar rol ooit eens iets meer gravitas zal ontwikkelen. En bij de villain kan je gewoon niets verkeerd doen met Michael Keaton. Hij is wat mij betreft één van de beste villains van alle Spider-Man films. En damn zijn Vulture suit is gewoon bad-ass.

    Zijn er minpuntjes naast de humor die niet altijd even grappig is? Wel, de visuele effecten in deze prent zijn geweldig, ook al had ik bij bepaalde shots iets teveel het gevoel naar een cgi-Spiderman te kijken. Er zijn ook geen echt memorabele scènes zoals we dat bijvoorbeeld wel hadden met de trein-scène in Spider-Man 2 (2004), of de achtervolgingsscène van The Joker en Batman in The Dark Knight (2004). Er wordt wel een veerboot gesplit, maar ik had nooit echt een wow-momentje. Ik miste in deze scène de reacties van de mensen op het schip. Homecoming eindigt niet met een cliché, ook al had ik een iets beter einde verwacht. De regisseur Jon Watts heeft een mooie prestatie afgeleverd, ook al hebben we zijn stempel op geen enkel moment echt gevoeld. Deze Homecoming is het resultaat van een team, meer dan de verwezenlijking van een regisseur met een uitgewerkte visie of stijl, zoals dat wel het geval was bij Christopher Nolan of zelfs een Sam Raimi. Al bij al heb ik er echt van genoten en weet zeker dat Spider-Man: Homecoming 2 zelfs nog beter kan zijn. Nog even geduld want Spider-Man: Homecoming is pas bij ons in de zalen vanaf 19 juli 2017.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 30 juni 2017

     

    *** Spider-Man: Homecoming trailer ***

  • The Founder (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb meestal wel gemengde gevoelens bij biopics. Het personage moet al verrassend veel hebben meegemaakt om echt mijn aandacht 2 uur lang te kunnen vasthouden, en dat is bij veel biopics niet het geval. De ongeschreven regel van een biopic is dat je niet teveel afwijkt van de waar gebeurde feiten, en dat leidt af en toe tot vervelende verhaaltjes zonder grote emotionele evolutie.

    the_founder_2016_blu-ray.jpg

    Heel af en toe kunnen ze ook verrassend uit de hoek komen, en dat is zeker wel het geval met deze The Founder (2016) van John Lee Hancock (Saving Mr. Banks, The Blind Side).

    Korte inhoud: Ray Kroc (Michael Keaton) is een mislukte deur-aan-deurverkoper van milkshakemachines. Op de rand van zijn eigen faillissement ontmoet hij de twee broers Mac (John Carroll Lynch) en Dick McDonald (Nick Offerman) die een succesvol hamburgerrestaurant runnen in het zuiden van Californië. De basis van hun succes: een revolutionair en razendsnel productieproces. De ambitieuze Ray Kroc laat de twee dromen van een enorme franchise: McDonald's! Maar als Kroc aan boord stapt van het bedrijf komen de broers erachter dat Kroc hele andere plannen heeft met de onderneming…

    The Founder brengt eigenlijk wel een fascinerend verhaal waarvan ik niet op de hoogte was. Toch denk ik dat deze prent wel een beetje kwaad bloed zal zetten want het hoofdpersonage in kwestie is niet echt een aangename kerel, en een beetje zoals in Steve Jobs (2015) zien we hoe de man van een simpel restaurant een fastfood imperium uit de grond stampt. Het schept een beeld van een man die tot alles in staat is om zijn doel te bereiken. Een goede verstandhouding met mensen en ethiek moet in vele gevallen dan even wijken voor de grote expansiedrang.

    De film heeft niet echt indruk kunnen maken tijdens zijn release, maar toch zet Keaton hier een solide rol neer. Kroc is niet meteen een personage die ons zal inspireren, maar het is wel verrassend om hem bezig te zien. Fans van brutaal eerlijke biopics zullen hier van kunnen genieten. In tegenstelling tot een film als The Social Network (2010) zijn het niet de dialogen die het verhaal vooruit stuwen, of de slimme montage, en dat was het enige minpuntje. The Founder is tergend traag.

    the_founder_2016_pic01.jpgthe_founder_2016_pic02.jpg
    © Remain in Light

    Tijdens de montage hebben ze de kans gemist om eens goed de schaar te zetten in bepaalde scènes, want dit had een nog betere film kunenn zijn. Toch is McDonald's een referentie en heel wat mensen zullen wel interesse hebben om te weten wie de man is achter één van de grootste bedrijven op deze planeet. En ik vermoed dat McDonald's ook wel opgezet zal zijn met dit verhaal want dit is een mooie promocampagne. De DVD en Blu-ray van The Founder is vanaf deze maand beschikbaar .

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 20 juni 2017

     

    *** The Founder trailer ***

  • Iron Man vergezelt Peter Parker in Spider-Man: Homecoming

    Pin it!

    Nadat iedereen nog maar twee jaar geleden super teleurgesteld was in The Amazing Spider-Man 2 (2014), zitten we vandaag al met een nieuwe Spider-Man reboot. En zonet is ook de eerste trailer van Spider-Man: Homecoming (2017) uitgebracht, een film waar iedereen bijzonder hoge verwachtingen bij heeft, gezien de film geproduceerd werd door Marvel. De titel lijkt dus wel naar een vette knipoog van de terugkeer van het personage van Sony naar Marvel, ook al blijft Sony de distributeur van deze prent.

    Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Jon Watts, Christopher Ford, Chris McKenna en Erik Sommers,spider-man,The Amazing Spider-Man 2,Captain America Civil War,Tom Holland,Michael Keaton,Jon Watts,Robert Downey Jr,Marisa Tomei,Jon Favreau,Zendaya,Kenneth Choi,Logan Marshall-Green,Jonathan Goldstein,John Francis Daley,Jon Watts,Christopher Ford,Chris McKenna,Erik Sommers

    Korte inhoud: De film speelt zich af na Captain America: Civil War (2017). Peter Parker (Tom Holland) keert terug naar zijn normale leven in Queens nadat hij zijn eerste superheldengevecht erop heeft zitten. Terwijl hij met de metro naar school gaat, heeft hij moeite met weer zijn dagelijkse leven op te pakken. Daarnaast krijgt hij te maken met een nieuwe aartsvijand; 'the Vulture' (Michael Keaton).

    De film is in regie van Jon Watts, een drama regisseur die hiermee zowat de kans van zijn leven heeft gekregen met een productiebudget die wel nabij de 150 miljoen dollar zal schommelen. Een nog onervaren regisseur is voor een hands-on studio als Marvel wel mooi meegenomen want zo kunnen zij de film sturen in de richting die zij willen, en het verleden heeft uitgewezen dat dit niet altijd een slechte zaak is. De trailer van de film belooft in ieder geval wel een rollercoaster film die perfect zal passen binnen het Avengers universum. En het feit dat Robert Downey Jr. als chaperon het boeltje wel lijkt te sturen, kan op zich geen slechte zaak zijn.

    Naast de bovenvermelde cast zien we ook Marisa Tomei als Aunt May, Jon Favreau als Happy Hogan, Zendaya, Kenneth Choi en Logan Marshall-Green. Maar liefst 6 personen hebben aan het script gewerkt (Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Jon Watts, Christopher Ford, Chris McKenna en Erik Sommers), wat laat vermoeden dat ze niets aan het toeval hebben willen overlaten.

    Marvel heeft wel heel veel laten zien in de trailer, en ik denk dat aan het kostuum van Volture. Zelfs het feit dat Spider-Man samenteamt met Iron Man wijst erop dat Marvel alles uit de kast willen halen. De buzz moest juist zitten en ik denk dat ze daarin geslaagd zijn. Maar het acteerwerk van Tom Holland is gewoon spot on. Tot zelfs de web-wings, ik ben helemaal verknocht aan deze adaptatie. En ja, het is opnieuw een origin story. Maar het maakt voor mij niet uit, als ze maar een goede film maken en de juiste knoppen indrukken, en dat lijkt met deze film wel gebeurd. Er zijn heel wat trailers die zijn uitgekomen, maar deze zal in ieder geval blijven nazinderen. En gezien de leeftijd van de nieuwe Spider-Man kunnen ze wel een aantal jaartjes met hem films maken. De film komt volgende zomer bij ons in de bioscoop.

     

    *** Spider-Man: Homecoming trailer ***

  • Jackie Brown (1997) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Tot onze grote verbazing hadden we op De FilmBlog nog geen review geschreven over Jackie Brown (1997) van Quentin Tarantino. Het was geen mega-succes zoals Pulp Fiction (1994), Django Unchained (2012) of Inglourious Basterds (2009). De carrière van 48-jarige 'Queen of Blaxploitation' Pam Grier zou niet op dezelfde manier gelanceerd zijn na jarenlange afwezigheid uit de spotlight, zoals die van John Travolta die in de vergetelheid geraakte en meteen weer een A-List acteur werd na zijn rol als Vincent Vega.

    jackie_brown_1997_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Jackie Brown (Pam Grier) is een sexy stewardess die haar schamele inkomen probeert aan te vullen door zwart geld het land in te smokkelen voor de wapenhandelaar Ordell Robbie (Samuel L. Jackson). Wanneer Brown op het vliegveld wordt geklist door de FBI hangt haar een forse gevangenisstraf boven het hoofd, tenzij ze bereid is de politie te helpen om Ordell achter de tralies te krijgen. Jackie is niet achterlijk en beseft dat Ordell op dit ogenblik vreest dat zij zal praten met FBI agenten Ray (Michael Keaton) en Mark (Michael Bowen), en hij haar het zwijgen zal opleggen op één of andere manier. Samen met de sympathieke Max Cherry (Robert Forster) smeedt Brown een plan. Daarbij wil ze de politie en Ordell tegen elkaar uitspelen om zelf met een half miljoen dollar aan de haal te kunnen gaan. Ordells medeplichtigen Louis Gara (Robert De Niro) en Melanie Ralston (Bridget Fonda) hebben andere plannen en zorgen voor complicaties.

    Robert Forster is tevens ook zo een acteur, bekend van televisie en minder bekende films, die Tarantino uit de schaduw haalde. Zelfs het aantreden van Michael Keaton, die ook al een tijdje van het witte doek was verdwenen, had een leuk klein bijrolletje. Jackie Brown is losjes gebaseerd op de misdaadroman Rum Punch van Elmore Leonard (3:10 to Yuma, Out of Sight), waar Tarantino alle omwegen en flash backs heeft uitgehaald en een rechtlijnig verhaal geschreven.

    Hoewel Jackie Brown misschien de minst charismatische Tarantino film is uit zijn oeuvre zonder een John Travolta die aan het dansen is of een Michael Madsen die een oor afsnijdt, is dit toch een absolute aanrader voor wie van Tarantineske humor houden, geweld en sarcasme houdt. Toch lijkt het een meer zelfbewuste film te zijn van de cineast. Komt daar nog bij dat we een zalige soundtrack hebben met nummers uit de jaren '70 van ondermeer The Supremes, Randy Crawford en Bill Withers.

    jackie_brown_1997_blu-ray_poster01.jpgjackie_brown_1997_banner.jpgjackie_brown_1997_blu-ray_poster03.jpg

    De film is een duidelijke hommage naar het werk van Elmore Leonard, maar tevens naar het blaxploitation genre. En het is meteen duidelijk dat er veel liefde is voor deze zaken van Tarantino. Hij benadert zijn personages met zoveel respect, dat elk van hen eigenlijk een held is binnen het verhaal. Maar de belangrijkste figuur is en blijft Pam Grier die met haar donkere kijkers en haar sexy attitude het verhaal vooruit stuwt. Ze jongleert haar street smarts en charme-offensief om te bekomen wat ze wil. Grier met haar personage van Jackie Brown, behoort met deze film tot één van de sterke vrouwen uit de films van Tarantino, naast Mia Wallace, The Bride (Uma Thurman) en Shosanna (Mélanie Laurent).

    In de openingsscène, volgt de camera haar minutenlang op de voet terwijl ze door de luchthaventerminal wandelt, op een verloren Bobby Womack lied 'Across 110th Street, met zijn ghetto klaagzang over 'doen wat moet gebeuren om te overleven.' En hiermee zet de film meteen de toon met een dubbele boodschap: de tocht van een jonge vrouw in een mannenwereld, en de tocht van een zwarte vrouw in Amerika.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 9 augustus 2015

     

    *** Jackie Brown trailer ***

  • Boyhood wint de Golden Globe voor Beste Film

    Pin it!

    Het stond een beetje in de sterren geschreven dat Boyhood (2014) de Golden Globe zou winnen voor Beste Film. Hij stond ook al in onze Top 10 Beste Films van 2014. De film won tevens 3 van de 5 beeldjes (Beste Film, Beste Regisseur voor Richard Linklater en Beste Actrice voor Patricia Arquette. Beste komedie ging dan weer naar The Grand Budapest Hotel (2014).

    golden_globes_awards.jpg

    De Beste Acteur award ging vreemd genoeg niet naar Steve Carell voor Foxcatcher (2014), maar wel naar Michael Keaton voor Birdman (2014). De serie "Fargo" (2014) viel in de prijzen voor Beste Mini-Televisieserie en beste acteur: hoofdrolspeler Billy Bob Thornton. Eigenlijk ook een beetje een vreemde keuze, gezien "True Detective" (2014) eigenlijk met kop en schouders een betere miniserie was met veel betere vertolkingen. De Beste Drama Serie ging dan weer verdiend naar "The Affair", alsook de award voor Beste Actrice Ruth Wilson. Beste Acteur in een drama serie ging naar Kevin Spacey oor "House of Cards". Maar dit zijn nu eenmaal de Golden Globes en hier is geen ruimte voor logica. Maar zoals we dat wel gewoon zijn, kunnen de Oscars deze kaarten nog compleet door mekaar gaan schudden.

    De hosting door Amy Poehler en Tina Fey was opnieuw zeer genietbaar, maar ik mis toch Ricky Gervais. Toch zaten er wel wat rake grappen in. Zo wordt ook de draak gestoken met Bill Cosby en uiteraard de Noord-Koreanen. De beste speech kwam van George Clooney die de Cecil B Demille Award in ontvangst mocht nemen. Hier vinden jullie een link naar de volledige show. De volledige lijst van de winnaars vinden jullie hier.

  • Need for Speed (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nu dat het overlijden van Paul Walker misschien wel een punt zal zetten achter de The Fast and the Furious franchise van Universal, kan misschien Need for Speed (2014) van Dreamworks de plaats gaan inpikken in het winstgevende snelle-wagens-actiegenre. Deze film leek het in ieder geval iets serieuzer aan te pakken dan F&F, waar alles met iets meer humor werd benaderd. En op zich een goede zaak dat deze prent een eigen koers wou varen. Spijtig genoeg mist het slagkracht en originaliteit, iets wat F&F bij momenten (vooral naar de laatste delen toe) wel had.

    need for speed,Aaron Paul,the fast and the furious,dreamworks,Days of Thunder,Scott Waugh,George Gatins,Dakota Johnson,Imogen Poots

    Korte inhoud: Tobey Marshall (Aaron Paul), een jonge automonteur die er ingeluisd is door een rijke zakenman (Dominic Cooper), is nog maar net uit de gevangenis wanneer hij mee gaat doen aan een cross-country race. Dit met een wraakplan in zijn gedachten. Wanneer zijn ex-partner echter lucht krijgt van de race, schakelt deze direct de politie in. Need for Speed is gebaseerd op het populaire gelijknamige race-game.

    Eerst werd er gesproken van Taylor Kitsch in de hoofdrol, maar het werd uiteindelijk Aaron Paul. En natuurlijk ging er wel veel digitale inkt vloeien over de gestalte van Aaron Paul die met zijn 1m73 toch wel een stuk kleiner is dan de 1m88 van Paul Walker, en om hem te zien in een stoere rol misschien niet meteen de beste casting was. In alle eerlijkheid, Tom Cruise is 1m70 en niemand heeft er problemen mee dat hij Ethan Hunt vertolkt in de Mission: Impossible franchise. Scrap That! Tom Cruise is dé actiester van de laatste 25 jaar! Maar uiteraard vraagt dit wel een beetje gezond verstand en inzicht van de regisseur om hem op een gepaste wijze te kadreren. Om terug te grijpen naar Tom Cruise, bekijk Days of Thunder (1990) en let hoe regisseur Tony Scott zijn kader maakt wanneer de acteur naast de 10 cm grotere Nicole Kidman staat. Het is een kwestie van compositie, mobiele verhoogjes voor de acteur en slimme keuzes wanneer het op hakken aankomt.

    Mijn enige vrees toen ik voor het eerst hoorde van het project was dat DreamWorks en Electronic Arts hier gingen uitpakken met een ex-stuntman als regisseur, Scott Waugh, die enkel nog maar een co-realisatie op zijn naam heeft staan met Act of Valor (2012). En uiteindelijk gebeurde precies was ik dacht. De realisatie mist creativiteit en vernuft om deze prent te doen slagen. Wat mij betreft heeft de studio hiermee toch wel geblunderd. Zelfs het script komt van een nobody genaamd George Gatins. Mocht ik niet beter weten zou je denken dat niemand deze game-adaptatie hoog had ingeschat. Met alle respect voor Aaron Paul en zijn geniale vertolking in Breaking Bad, maar ik denk niet dat mensen speciaal naar de bioscoop zullen trekken om hem te zien.

    Aaron Paul, die tevens heel wat van zijn eigen stunts heeft ondernomen, zet hier hoe dan ook een knappe vertolking neer en het geheel moet in principe niet onderdoen voor een aantal oudere Fast & Furious vehikels. In het verhaal kent ook een aantal interessante plotwendingen en zelfs al ben je geen grote liefhebber van films met opgefokte snelle wagens, kan je er nog altijd wel van genieten. Maar het blijft alweer een game-adaptatie, en het karakteristieke element van game-adaptaties is dat ze nooit echt diepgaand zijn en vooral willen mikken op het visuele karakter in plaats van het inhoudelijke. Voor een bepaalde scene heeft de regisseur zelfs een 40 tal camera's opgesteld om uit alle hoeken een actie in beeld te brengen. Het feit dat de regisseur koos om zo min mogelijk beroep te doen op CGI is uiteindelijk een goede zaak, en het brengt ook meteen een stuk nostalgie naar boven. Kwatongen zullen in ieder geval beweren dat het een langgerekte product placement film is geworden voor Ford.

     Need for Speed 2014 animated picture Need for Speed 2014 animated picture

    De producers zijn wel in hun opzet geslaagd. Met zijn relatief klein productiebudget van 60 miljoen heeft deze prent toch 203 miljoen dollar opgehaald. Is het een goede film geworden ? Wel, een liefhebber van het genre zal hier misschien meer plezier aan beleven dan iemand die op zoek is naar een sterk verhaal met boeiende personages. Ikzelf heb eigenlijk niets nieuws gezien, dus zat ik toch wat op mijn honger. Straat-races zijn echter geen manier om uw jeugdige uitbundigheid in de verf te zetten. Het is en blijft een gevaarlijke bezigheid, zowel voor de deelnemers en, nog belangrijker, voor de onschuldige mensen die per ongeluk betrokken worden. Los van het feit dat dergelijke films wel degelijk idioten kunnen aanzetten tot snel rijden op de weg, is deze prent bij momenten toch een verdienstelijke adrenaline fix geworden. Alles kon uiteraard beter mits een beter script en regisseur achter de camera...maar een dergelijk argument kan je wel maken bij heel wat zwakke game-adaptaties.

     Need for Speed 2014 animated picture Need for Speed 2014 animated picture

    Verder zien we in de casting de verschijning van Dakota Johnson, de dochter van Don Johnson and Melanie Griffith, alsook de Engelse Imogen Poots die toch wel indruk kon maken met haar rol in de ietwat tegenvallende Michael Winterbottom film The Look of Love (2013) en hier minder irritant is dan wat je had kunnen vermoeden. Zelfs Michael Keaton heeft hierin een klein rolletje als een soort underground race commentator en brengt wat madness in het verhaal, ook al zien we hem nooit in interactie met de karakters, wat toch wel iets van een tegenvaller is.

    De Blu-ray en DVD van Need for Speed is vanaf 20 augustus 2014 verkrijgbaar. Op de schijf vinden jullie de audio-commentaar van de regisseur en de hoofdacteur, heel wat making-off filmpjes en deleted scenes. Need for Speed is spijtg genoeg de laatste in een lang rijtje van zwakke game-adaptaties, waarbij de kijker eigenlijk meer plezier zal beleven aan het spelen van het game dan aan het bekijken van de filmversie.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 28 augustus 2014

    ***Related Post***
    17/11/2011: Need for Speed: The Run

     

    *** Need for Speed trailer ***