bruno ganz

  • Unknown (2011) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De 59-jarige Liam ‘Qui Gon-Jinn’ Neeson heeft zichzelf de laatste 3 jaar heruitgevonden door zich te laten casten in (doordeweekse) actiefilms allerhande. De vurige veramerikaniseerde Ier die bijna twee decennia geleden wereldfaam vergaarde door onder meer in de huid te kruipen van de Ierse verzetstrijder Rob Roy (1995) en Oscar Schindler in Schindler’s List (1994), heeft net als andere respectabele generatiegenoten (Kurt Russell, Val Kilmer…) enorm veel moeite om degelijke rollen te pakken te krijgen. Hij moet het afleggen tegen talentloze snotapen als Shia LaBeouf, Taylor Lautner en Sam Worthington. Hij wordt bovenal een dagje ouder en ondervindt de verloedering en commercialisatie (lees: moderne bedrijfscultuur) van Hollywood anno 21e eeuw.

    unknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,Clash of The Titans,Joel Silver,luc besson,January Jones,Bruno Ganz,Jaume Collet-Serra,orphan

    Een mens moet dan keuzes maken. Neeson heeft een slimme zet gedaan door zich te profileren als ouder wordende actieheld. Hij wist reeds te overtuigen in Taken (2008). In het uiterst zwakke The A-Team (2010) kon hij toch een geloofwaardige Hannibal neerzetten en binnenkort gaat hij de survivaltour op in The Grey (2012).

    Ook in Unknown (2011), niet te verwarren met Unknown (2006), behoudt hij zijn (geloof)waardigheid. Hij is dan ook in elke film een ‘class-act’: hij kan elk genre aan en acteert met volle overgave (met uitzondering van het wansmakelijke Clash of The Titans (2010), wat veel 'Cash for The Titans' in het laatje bracht). Liam heeft als één van de weinige gegadigden de gave om kleine producties toch naar een hoger niveau te tillen dankzij de passie voor het acteren en zijn charisma. Hij maakt er altijd een genietbaar geheel van.

    Mede daarom is ook Unknown zeker geen slechte film. Het is echter een spijtige zaak dat de producenten van deze actiethriller overduidelijk een soort kopie van Taken wilden realiseren (lees: Cash-grab). De makers vallen op verschillende vlakken door de mand:

    De posters en klederdracht (leren jekker) van Neeson zijn exacte kopieën, alsook het personage dat Neeson neerzet, tot zelfs een deel van het plot in de film. Dezelfde cinematografie, quasi dezelfde opbouw, tot zelfs een gelijkaardig einde: werkelijk alles doet denken aan Taken. Het enige verschil is hier dat de producent van de film niet Luc Besson heet maar wel Joel Silver. Deze parallellen worden bovendien nog eens gesterkt door de gratis kopie van Taken bij de aankoop van de Unknown Blu Ray.

    Korte inhoud: Professor Martin Harris (Liam Neeson) is een gerespecteerde biochemicus die opgeroepen wordt voor een topbijeenkomst in Berlijn, waar alle toonaangevende wetenschappers, politici en enkele investeerders voor een baanbrekend project zijn uitgenodigd: de voorstelling van een revolutionaire technologie om maïs te kweken in elk klimaat op aarde. Deze doorbraak kan het einde van globale hongersnood betekenen…

    unknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphanunknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphanunknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphan

    Kort na het landen van hun vlucht nemen Harris en diens vrouw Elisabeth (een verrukkelijke January Jones) een taxi richting hun hotel. Kort na aankomst merkt Harris echter op dat hij zijn tas met identiteitskaart is vergeten op de luchthaven. Hij keert haastig terug om deze op te halen, maar dit blijkt catastrofale gevolgen te hebben: hij wordt onderweg het slachtoffer van een zwaar verkeersongeluk en belandt in een coma.

    Harris ontwaakt na 4 dagen en keert onmiddellijk terug naar de bijeenkomst, daar hij het contact met zijn vrouw is verloren. Hij reageert geschokt als hij ontdekt dat ogenschijnlijk een bedrieger Marin Harris’ identiteit heeft overgenomen en arm in arm loopt met zijn vrouw. Bovendien herkent niemand hem. Harris panikeert en gaat als een gek op zoek naar antwoorden. Waarom zou iemand zijn leven overnemen, hoe komt het dat niemand hem nog herkent?

    Met de hulp van zijn taxichauffeuse Gina (Diane Kruger) zoekt hij zijn toevlucht tot een ex-Stazi lid, Ernst Jürgen (de altijd uitstekende Bruno Ganz) die zich als hobby bezighoudt met dergelijke materie. Na wat onderzoek komen er intriges en complotten bovendrijven tegen Martin Harris die te onwaarschijnlijk lijken om waar te zijn. Bovendien wordt hij constant opgejaagd door 2 huurmoordenaars. Harris begint kritisch te denken en twijfelt aan zijn eigen identiteit: ben ik wel de man die ik denk te zijn, of ben ik iemand totaal anders…

    unknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphanunknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphanunknown,liam neeson,diane kruger,taken,the grey,the a-team,clash of the titans,joel silver,luc besson,january jones,bruno ganz,jaume collet-serra,orphan

    Buiten enkele plotgaten en absurde wendingen is Unknown zeker een dragelijke film. Jaume Collet-Serra, die eerder de aardige horrorfilm Orphan (2009) regisseerde stelt dus niet teleur, maar blijkt anderzijds niet over het talent te beschikken (noch het originele scenario) om de film boven de middenmoot te laten uitstijgen. De finale plotwending weet te verrassen, de donkere sfeer biedt een meerwaarde en de actiescènes weten te vermaken. Dus vergis u niet: het is geen film die bij je Blu Ray collectie thuishoort: hij is het huren waard maar meer ook niet.

    Een week na het bekijken ervan ben je helaas even radeloos als Liam Neeson’s personage: over wat ging de film, wat is er gebeurd? Het is hetzelfde oude verhaaltje, wat opgepimpt, met een slimme twist op het einde en een uitstekende Neeson als meerwaarde. Zoals te verwachten blijft deze film zoals zoveel Hollywoodproducties steken in de grijze zone van de middelmatigheid.

    Warner heeft de film uitgebracht op een limited edition 2-disc Blu-ray & dvd met een making-off en een reportage over actieheld Liam Neeson.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 14 oktober 2011

    ***Related Posts***
    08/04/2011: Liam Neeson en Maggie Grace in Taken 2
    15/02/2011: Unknown heft veel wag van Taken
    12/04/2009: Taken filmbespreking
    22/03/2008: Holly Valance in Taken

     

    *** Unknown (2011) trailer ***

  • Francis Ford Coppola's Youth Without Youth

    Pin it!

    Het is lang geleden dat we nog iets hebben gehoord van Francis Ford Coppola. Om precies te zijn 9 jaar geleden, met zijn John Grisham film The Rainmaker (1997).

    Met het zelf-gefinancierde Youth Without Youth (2007) keert hij terug onder de mensen. De film vertelt het verhaal over een oude professor (Bruno Ganz) die vlak voor de 2de WO wordt getroffen door de bliksem, en vervolgens een jongeman (Tim Roth) blijkt te zijn. Het verhaal is gebaseerd op een verhaal van de Roemeense schrijver Mircea Eliade.

    Tijdens de Director’s Guild of America presentatie van de Apocalypse Now (1979): The Complete Dossier DVD sprak de regisseur voor het eerst over de status van het drama. Op dit moment wordt Youth Without Youth gemonteerd door Walter Murch en is ondertussen een versie van 166 minuten voltooid.

    Coppola zei echter dat het drama niet uitgebracht zal worden met die lengte, dus er zullen nog heel wat scènes in de prullenbak belanden voordat de regisseur de lengte van Youth Without Youth acceptabel vindt. In Time Magazine verklaarde Coppola:

    "It's a story by Mircea Eliade, a Romanian writer, that I found provocative. It wasn't about undercover cops. It was about consciousness. It starts in 1938 and runs through the Second World War and goes from Bucharest to Switzerland to India to Malta. It's a big movie in terms of tackling the production. But I financed it through my wine business, and I took a page from Sofia's--my daughter's--book where she had made Lost in Translation for just a modest amount."

    Helaas lijkt het langverwachte Coppola epos Megalopolis definitief van de baan. In de afgelopen jaren heeft de regisseur het project, over en architect die er van droomt dé utopische stad van de toekomst te ontwerpen en bouwen, meerdere keren van de grond proberen te trekken. Nu zegt Coppola dat het hem niet lukt om het script goed te krijgen. Het probleem zit hem er vooral in dat het script een enorm budget voor de film dicteert, wat te groot is om de film als kunstproject te financieren, terwijl de film tegelijkertijd te kleinschalig is om als een blockbuster-achtige franchise aan te pakken.

    Terwijl Hollywood met de dagen uniformer, monotoner en onpersoonlijker wordt, is het een verademing om nog eens een grote regisseur aan het werk te zien die er ons doet aan herinneren dat cinema niet alleen entertainment is, maar ook een kunstvorm. Met deze low-budget prent lijkt Francis terug te keren naar zijn roots. Ik hoop gewoon dat de 67jarige regisseur voor zijn volgende film geen 9 jaar zal zal wachten.

    ***Related Post***
    28/09/2007: Francis Ford Coppola bestolen

  • Der Untergang (2004) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zestig jaar na de bevrijding is deze film zeker een document die mag en zelfs moet gezien worden. Der Untergang (2004) is geen meesterwerk, maar is wel de eerste Duitse film waar een acteur Hitler vertolkt. Daarnaast is het ook de eerste keer dat de dictator wordt afgebeeld als een complex en gecomplexeerd persoon. Verzwakt de film op die manier dan niet de holocaust en de nazi-terreur? Ik denk van niet, integendeel. Het is trouwens een manier voor het Duitse volk om hun oorlogsverleden te verwerken.

    der_untergang_2004_blu-ray.jpg

    De film gebaseerd op het werk van GW Pabst's Der letzte Act, speelt zich af in Berlijn, april 1945. Het land staat op het punt in elkaar te storten. In de straten van de hoofdstad breken hevige gevechten uit, terwijl de bommen onophoudelijk op de nog resterende gebouwen inslaan. Hitler heeft zich, met zijn generalen en vertrouwelingen, verschanst in de Führer’s Bunker onder de Rijkskanselarij. Onder hen is ook Traudl Junge (gespeeld door Alexandra Maria Lara), Hitler’s prive secretaresse, die bij hem wil blijven tot het bittere einde. Terwijl de situatie buiten escaleert – het Rode Leger rukt immers fors op en in de door bombardementen getekende stad spelen zich wanhopige taferelen af – ondergaat Hitler de ineenstorting van zijn Derde Rijk achter de dikke muren van zijn bunker. En hoewel Berlijn op het punt van vallen staat weigert de Führer de stad te verlaten. Hij wil, zoals zijn architect Speer het wist te vertellen, "op het podium staan als het doek voor de laatste keer valt." Maar Hitler staat niet op het podium.

    Terwijl de gevolgen van zijn halsstarrig en hopeloos verzet het Duitse volk treft, werkt de Führer aan zijn eigen aftocht. Slechts enkele uren voor hun gemeenschappelijke zelfmoord trouwt hij met Eva Braun. In plaats van een laatste overwinning komt er een laatste nederlaag, maar ook die moet tot in de puntjes verzorgd worden. Nadat Hitler en Eva Braun de hand aan zichzelf hebben geslagen worden ze verbrand zodat hun lichamen niet in handen van de vijand vallen. Vele van zijn getrouwen kiezen eveneens voor zelfmoord. In de wandelgangen van de bunker is zelfmoord en hoe je pijnloos de kan sterven, de topic bij uitstek. Goebbels en de overgebleven generalen weigeren zich onvoorwaardelijk over te geven aan de Russen. Als de situatie nog hopelozer wordt besluit Magda Goebbels haar zes kinderen te vergiftigen voordat zij zelf met haar man zelfmoord pleegt. Kort daarna weten Traudl Junge en enige anderen op het laatste moment te ontsnappen uit de bunker...

    Dat Hitler geen gestoord marsmannetje is, met demonische instincten en een vraatzuchtige bloeddorstigheid, is met deze film wel duidelijk. Je zou in het begin van de film zelf sympathie kunnen hebben met hem, op de manier hoe hij omgaat met zijn secretaresse. En dit is uiteraard de oorsprong van alle controverse rond de verfilming. Zal de bunker van Hitler nu ook een toeristische trekpleister worden, of nog erger, een eindpunt van een pelgrimagetocht? Als er een context is, zie ik niet meteen waar zich een probleem kan stellen. Tijdens mijn jeugd zijn we met de klas naar de kampen van Auschwitz en Birkenau geweest. Ook al heb je zelf de oorlog niet meegemaakt, het is en blijft een verontrustende en ontnuchterende realiteit. En gezien de oorlogen die nog steeds actualiteit zijn, de onverschilligheid en de rassenhaat die af en toe opflakkert, hebben we blijkbaar nood om die geschiedenis steeds opnieuw voor de geest te halen om nooit meer te vergeten.

    Terwijl op de Amerikaanse schoolbanken de geschiedenislessen over de Vietnam-oorlog en de A-bommen op Hirosjima en Nagasaki, zich beperken tot de feiten kort te vernoemen (het was een ver van hun bed show), heeft Duitsland jarenlang geleefd met dat loodzware en pikzwarte verleden. Bijgevolg raakt deze film een heel gevoelige snaar. Begrijpelijk voor mensen die niet meteen een positieve relatie hebben met hun historie. Maar de film werpt geen smaad op het Duitse volk. Der Untergang neemt afstand van de karikaturen en vertelt een verhaal over misleiding, beïnvloeding, verraad en krankzinnigheid via de ervaringen van een jonge Duitse secretaresse. Een vrouw die de dictator ziet als iemand met een zachtmoedige kant, maar ook een meedogenloze, kille, machtszuchtige en brutale kant. Natuurlijk speelt de film op de emoties van de personages, maar op het einde van de rit kan niemand sympathie ondervinden voor deze man en zijn ideeën, zelfs al worden we afgeschermd van de directe gevolgen van zijn beslissingen. We blijven in een hermetisch afgesloten, claustrofobische bunker van pure waanzin, en dit maakt alles een stuk markanter.

    der untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo iider untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo iider untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo ii
    © A-Film Home Entertainment

    Net zoals met die eindeloze discussies over The Passion of Christ of Alexander, moet men steeds in het achterhoofd houden dat ook deze film een fictiefilm is, hoe historisch correct de informatie ook moge zijn. Niemand weet precies wat er zich exact heeft voltrokken in de bunker. De meeste getuigen hebben hun eigen leven ontnomen voor men hen kon interpelleren. Maar in tegenstelling tot een Mel Gibson of een Oliver Stone probeert de regisseur diezelfde claustrofobische waanzin die hij in Das Experiment heeft uitgewerkt, over te brengen naar een historische context. Toch heeft de film geen verantwoording te bieden. Het blijft een interpretatie over Hitler en zijn officiers en omstanders, maar misschien ook wel een heel aannemelijke interpretatie. En die realistische sfeer in de film zorgt voor een grote dramatische slagkracht. De kleine details in de film, de zelfmoordpillen, de drinkkamer, de groteske feestjes tijdens de bombardementen, de Parkinson-aandoening van Hitler, samen met de natuurlijke camerastandpunten van de getuigen, versterken de authenticiteit. En dit is uiteraard iets wat geen enkel boek of documentaire kan overbrengen. We zijn getuige van het gebeuren. Ik zou geen betere manier kunnen bedenken om het verhaal van de laatste dagen van Hitler te verfilmen.

    Een paar keer ontsnappen we uit de macabere graftombe en komen we terecht in een bovengrondse hel, waar de waanzin van het nazisme, met bloed en vernieling wordt betaald. De apocalyptische taferelen staan in schril contrast met het absurde leven in de bunker.

    De film kan genieten van een buitengewone, voor ons onbekende cast. En juist die nieuwe gezichten maken alles veel sterker. Juliane Köhler speelt een levendige Eva Braun. Ulrich Matthes en Corinna Harfouch zijn briljant in hun vertolking van Joseph en Magda Goebbels. Vooral de scène waarin Magda de kinderen in de bunker een zachte dood wil geven is schokkend. Maar uiteraard is ook de vertolking van Hitler door Bruno Ganz ontnuchterend en geniaal. De manier hoe zijn onvoorspelbare gemoedstoestand kan wisselen van behulpzaam, tot spuwende witte woede is beangstigend. Zijn waanzinnig optimisme en zijn pathetische onmacht ten opzichte van het tanende vertrouwen van zijn generaals, speelt hij op een voorbeeldige manier. Hij houdt vol in de verbittering en trekt zich niets aan van het lijden van het Duitse volk en wil zijn strijd tegen de joden en de droom van zijn Derde Rijk verder zetten. Ook de stem is tot in de perfectie nagebootst. Het is verreweg de beste vertolking van de dictator die ik ooit heb gezien.

    der untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo iider untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo iider untergang,bruno ganz,alexandra maria lara,ulrich mattes,juliane kohler,olivier hirschbiegel,adolf hitler,wo ii
    © A-Film Home Entertainment

    Verkrijgen we nu met deze film een beter inzicht in de figuur van Hitler? Daar kan over gediscussieerd worden. Hoe briljant de film ook moge zijn, ik denk niet dat je meer over het personage te weten kan komen op de laatste momenten van zijn leven. En zelfs al kon de film meer licht werpen op de oorsprong van die haat, zou dit ons een stuk verder hebben gebracht in het begrijpen van de nazi-terreur? Het feit is dat Hitler in Der Untergang met een koppige zelfzekerheid geloofd in de plannen voor zijn Derde Rijk, maar ook begint te twijfelen aan zichzelf wanneer zijn beste officieren het laten afweten. En dit toont de menselijke dwaling en doorlicht de waanzin van zijn plannen. In een schitterende scène zien we hoe Hitler emotioneel aftakelt wanneer een van zijn trouwe gezanten, Albert Speer – de architect van het Derde Rijk (beeldig vertolkt door Heino Ferch) de dictator wil verlaten en hem komt bekennen dat hij vele van zijn orders nooit heeft opgevolgd. Dergelijke scènes doorprikken de mythe en voor een stuk ook het enigma rond de figuur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 28 januari 2005

     

    *** Der Untergang trailer ***