You Only Live Twice (1967) * recensie
Ergens in 1967 zat een vermoeid man in een Japanse studio, een pruik op zijn hoofd en latex rond zijn ogen geplakt, en dacht hij: dit is het laatste wat ik doe voor dit geld. Die man was Sean Connery, en hij had gelijk – al kwamen er daarna nog twee. You Only Live Twice (1967) is de Bond-film die zich het beste laat omschrijven als een monument voor goed bedoeld falen. Als je de film vandaag herbekijkt, bekruipt je het ongemakkelijke gevoel dat de parodieën van Austin Powers eigenlijk beter zijn dan het origineel. Meer nog, dit is voor mij…
Read more
