Review

Million Dollar Baby (2004) ***½ Blu-ray review

Clint Eastwood is niet alleen een fascinerende acteur, maar ook een begiftigd regisseur die perfect weet hoe je een verhaal vertelt voor het witte doek. Het enige bezwaar is dat hij te goed weet ‘hoe’ hij een verhaal moet vertellen, en net zoals Steven Spielberg, af en toe een loopje neemt met de realiteit en iets te melig en geconstrueerd zijn films regisseert. Denk maar aan de scène met Sean Penn in Mystic River, waar hij het nieuws verneemt van zijn vermoorde dochter, een emotionele trek-en-sleur-bui begint, en in een top shot moet worden tegengehouden door een massa van 50tal…
Read more

Mar Adentro (2004) *** Blu-ray review

België, Nederland, Duitsland en Frankrijk mogen nog hun films bundelen, nooit zullen ze aan de knieën komen van het West-Europese filmland bij uitstek, Spanje. Iedereen kent ondertussen Pedro Almodovar, maar deze wordt nu ook vergezeld door een ander filmtalent, Alejandro Amenábar. Oorspronkelijk geboren in Chili, maar opgegroeid in Spanje, heeft Amenábar zijn filmdebuut begonnen met Tesis. Daarna heeft hij de ene knappe film na de andere gemaakt. Denk maar aan de verrassende Abre los ojos of het angstaanjagende The Others. Opmerkelijk is dan ook dat hij geen enkel genre schuwt en telkens met perfectie de juiste snaren weet te bespelen….
Read more

The Aviator (2004) ***½ Blu-ray review

Regisseur Jean-Pierre Melville zei ooit eens in Les Cahiers du Cinema dat je grote regisseurs kan herkennen als deze op latere leeftijd terugkeren naar een klassiek vormelijk model. Deze stelling, die misschien niet van toepassing is op grote cineasten zoals Steven Spielberg, klopt wanneer men de carrière bekijkt van Martin Scorsese, die bekend werd door zijn cinema-vérité aanpak en zijn creatieve verhaal techniek (Mean Street, Taxi Driver). Hij stak het nooit weg dat hij een studio-regisseur wou zijn, zoals een John Ford of een Howard Hawks. Zijn twee vorige pogingen (New York, New York en The Last Temptation of Christ)…
Read more

Closer (2004) *** Blu-ray review

Verfilmingen van toneelstukken zijn vaak een ware nachtmerrie, gezien de structuur van een script voor de planken nogal verschilt van een scenario voor een film. Er zijn meer dialogen, minder ruimtes en quasi geen actie-scènes. Nu is dit laatste geen vereiste voor een knappe film, maar tegenwoordig komen de grote romances ook met het nodige visueel geweld. Closer (2004) vind ik toch een heel geslaagde film. Maar regisseur Mike Nichols is ook niet aan zijn proefstuk toe. Hij weet perfect hoe hij een toneelstuk moet verfilmen en deed dit al sinds zijn regiedebuut in 1966 met het schitterende Who’s Afraid…
Read more

Der Untergang (2004) *** Blu-ray review

Zestig jaar na de bevrijding is deze film zeker een document die mag en zelfs moet gezien worden. Der Untergang (2004) is geen meesterwerk, maar is wel de eerste Duitse film waar een acteur Hitler vertolkt. Daarnaast is het ook de eerste keer dat de dictator wordt afgebeeld als een complex en gecomplexeerd persoon. Verzwakt de film op die manier dan niet de holocaust en de nazi-terreur? Ik denk van niet, integendeel. Het is trouwens een manier voor het Duitse volk om hun oorlogsverleden te verwerken. De film gebaseerd op het werk van GW Pabst’s Der letzte Act, speelt zich…
Read more

2046 (2004) **** Blu-ray review

Er zijn twee categorieën beeldenmakers in de cinema. Je hebt de vakmensen die consciëntieus hun film maken zonder teveel stil te staan bij de filmtaal die ze hanteren, als deze maar efficiënt en trendy is. En je hebt de beeldvirtuozen die diep graven in hun getormenteerde ziel, hun frustraties blootleggen en hun fetishismen onthullen. De Hongkongse dandy-filmer Wong Kar-Wai behoort tot die laatste soort, hoewel beide aanpakken schitterende cinema kunnen opleveren. Wong schildert met 2046 (2004) de metafysica van het geheugen, en begluurt de gekwelde ziel van een verleider die achtervolgd wordt door de gedachte van een verloren liefde. Dit…
Read more

National Treasure (2004) *½ Blu-ray review

Ik had een paar maanden geleden het boek The Da Vinci Code van Dan Brown gelezen, op aanraden van iemand. Het verhaal begint na een moord in de Louvre, waarin het slachtoffer een aanwijzing achterliet dat enkel door zijn dochter en een beruchte symbolenlezer konden ontcijferd worden. Zij zullen trachten de daders te vinden en het mysterie te ontrafelen die geheim moest blijven. Het boek begon met het statement dat het verhaal gebaseerd is op feiten. Hoewel deze feiten helemaal niet worden onderbouwd met argumentatie en/of verwijzingen naar verifieerbare gegevens. Was de auteur nu bedeeld met een echt schrijftalent, dan…
Read more

36 Quai des Orfèvres (2004) ** Blu-ray review

Het is al een tijdje dat er een goede Franse politie-thriller op de markt was, maar deze 36 Quai des Orfèvres (2004) is zeker een goeie poging in die richting, met in de hoofdrollen 2 sterke acteurs, Gerard Depardieu en Daniel Auteuil. Toen ik voor het eerst hoorde van deze film dacht ik eerst dat het een remake was van Henri-Georges Clouzot’s Quai des Orfèvres (2004), maar nee dus. Het was wel degelijk een klassieke politie-thriller van de hand van ex-politieman Olivier Marchal, die met deze film in de voetstappen van Melville en Michael Mann treedt. Quai des Orfèvres is…
Read more

Blade Trinity (2004) * Blu-ray review

De Blade films zijn een absolute must, zowel de techno-noir Blade van Stephen Norrington, als de bloederige en sinistere Blade 2 van comic-book fanaat Guillermo del Toro. Maar Blade Trinity (2004), het derde deel van de Blade-trilogie ontgoochelt evenveel als het derde deel van The Godfather-sage. Erger nog, hij maakt een grote kans om zelfs een Razzie-Award te krijgen. Ik weet zelfs niet meteen wat ik moet vertellen van positieve punten. Misschien komt er wel iets opduiken tijdens het schrijven van deze post. De film speelt zich af op een onbepaalde tijd ergens na het tweede deel, waar de half…
Read more

The Final Cut (2004) *½ review

Jonge cineasten die hun eerste grote speelfilm regisseren proberen vaak het onderste uit de kan te halen, en verwijzen overvloedig naar hun grote inspiratiebronnen. In The Final Cut (2004) is dit opnieuw het geval, helaas staat er naast die verwijzingen niet echt veel meer op het programma. En ik had nochtans grote verwachtingen bij het lezen van de korte inhoud, die dicht aanleunde bij de wereld van Minority Report. Maar regisseur Omar Naim heeft geen flauw benul van dramaturgie en spanningsopbouw, en ik betwijfel of hij zelfs weet wat hij eigenlijk met deze film echt wou vertellen. In ieder geval…
Read more