Er zijn subtielere manieren om te zeggen dat je gewonnen hebt, maar David Ellison koos voor de directe: je koopt twee van de beroemdste filmnamen ter wereld, en dan hang je je eigen bordje erboven. Skydance dus. Geen behoud van de historische namen, geen compromis, geen “WarnerMount”. Gewoon de naam van het productiehuis dat Ellison in 2006 oprichtte, nu op de gevel van een imperium met een eeuw geschiedenis. Ik moet zeggen, dit is misschien wel de meest bedorver merger in de geschiedenis van de cinema, maar de aandeelhouders van Warner zullen wel blij zijn met het extra geld.
De fusie tussen Paramount en Warner Bros. Discovery, een deal van 111 miljard dollar, sluit op 6 oktober. De nieuwe holding heet Skydance en de beursnaam PSKY wordt SKYD. Ellison belooft dat Paramount en Warner Bros. als studiomerk blijven bestaan, maar de schuldenberg stijgt boven de 80 miljard dollar uit. Intussen kregen Mike De Luca en Pam Abdy te horen dat ze het mogen aftrappen bij Warner. Josh Greenstein en Dana Goldberg, de bazen van Paramount, nemen de leiding over beide filmstudio’s. Wat betreft de streamingplatforms; HBO wordt onderdeel van het nieuwe fusiebedrijf Skydance, waarvan Ellison voorzitter en CEO is. De gecombineerde streamingactiviteiten omvatten HBO Max, Paramount+, Discovery+ en Pluto TV; er wordt gemeld dat het bedrijf Paramount+ en HBO Max uiteindelijk wil samenvoegen.
De naam Skydance past bij een bedrijf dat zijn faam bouwde op straaljagers en explosies, met Top Gun: Maverick (2022) en Mission Impossible: Ghost Protocol (2011) als paradepaardjes. Ellisons liefde voor de luchtvaart zit er letterlijk in verwerkt. Het is een naam met een persoonlijk verhaal, en dat kun je van de meeste bedrijfsnamen in dit vak niet zeggen. Maar gewicht heeft hij niet. Skydance klinkt als iets wat je in een glazen kantoor in Santa Monica bedenkt, niet als iets wat decennia lang voor een zaal op een scherm verscheen. Denk aan de opening van Raiders of the Lost Ark (1981), waar de Paramount-berg ongemerkt overvloeit in een echte rotspartij. Probeer dat maar eens met een wolkje en een lettertype.
Toch is de naam het minst interessante aan dit verhaal. Dat Ellison de oude merken laat leven, is slim en ook gratis: een logo kost niets, een studiocultuur des te meer. En dat laatste staat nu op de helling. De Luca en Abdy leidden Warner sinds 2022 met een zeldzaam talent om filmmakers geld te geven en ze dan met rust te laten. Dat leverde Sinners (2025) op, met Ryan Coogler aan het roer, en Weapons (2025). Het leverde ook de Oscar voor beste film op, voor One Battle After Another (2025) van Paul Thomas Anderson. Wie in Hollywood nog gelooft dat een studio af en toe een risico mag nemen, had daar zijn held. Maar laten we niet doen alsof er niets scheef zat. 2026 was een zwaar jaar voor het duo. The Bride! (2026) haalde nauwelijks een kwart van zijn budget op, Supergirl (2026) bleef onder de verwachtingen en nu wacht Digger (2026), een klimaatsatire van Alejandro González Iñárritu met Tom Cruise, die meer dan 125 miljoen dollar kostte en dit weekend vermoedelijk met een schamele 12 miljoen opening uitpakt. Er zit een grappige ironie in: de grootste ster van Skydance, de man van Top Gun en Mission: Impossible, bezorgt de Warner-bazen mogelijk hun laatste dag op kantoor. Je kunt dat een geval van slecht getimede pech noemen. Je kunt het ook een bewijs vinden dat auteursbudgetten van honderd miljoen zonder commerciële vangnet gewoon riskant blijven.
Wat nu komt, is voorspelbaar. De fusieafspraak met de Californische justitie eist dertig films per jaar, met een boete van dertig miljoen dollar voor elke film die ontbreekt. Dat is geen ruimte voor experimenten maar een lopende band. Greenstein en Goldberg staan voor een vrij nuchtere opdracht: franchises, genre, solide ambacht. Scary Movie (2026) bewees dat dit werkt, althans voor de kassa. Maar wie zich met een volle schuldenlast van 80 miljard dollar door zo’n slate moet worstelen, gaat geen tweede Sinners groenlicht geven aan een regisseur die om vrijheid vraagt. Dat is geen complot, dat is rekenkunde.
Mijn oordeel is dus dubbel. De naam Skydance is verdedigbaar, zelfs charmant in zijn schaamteloosheid. De richting die erachter schuilt, overtuigt veel minder. Een studio die geld uitgeeft om filmmakers te verleiden, maakt plaats voor een bedrijf dat vooral cijfers wil afleveren. Ellison mag Warner en Paramount op de poster laten staan, maar het is Skydance dat de film regisseert. We zullen binnenkort merken of de oude bergtop nog iets te zeggen heeft, of enkel nog decor is.
De naam is nog het minste van het probleem, die kerel heeft nog niets bewezen en nu heeft hij twee filmstudio’s onder zijn hoede
30 films per jaar wi uiteindelijk niets zeggen. ze kunnen 25 crappy films uitbrengen en dan 5 franchise films…
Money talks and talent walks
Beter Paramount dan Netflix om eerlijk te zijn. We zullen zien wat hij ervan bakt in 2027 en 2028