Hollywood heeft een hardnekkige allergie voor het onbekende, wat op zijn zachtst gezegd ironisch is voor een franchise die daar zijn hele bestaansrecht op bouwde. In plaats van nieuwe mysteries te ontginnen, graaft de industrie liever in het kerkhof van de popcultuur. Chris Carter weet daar alles van. De bedenker van The X-Files (1993) maakt opnieuw headlines, niet met een revolutionair script, maar met onthullingen over een aanstaande reboot en een opgegraven film uit de vergeetput. Je zou verwachten dat de man achter de ultieme paranormale speurtocht intussen wat meer voeling heeft met de toekomst, maar blijkbaar ligt de waarheid nog steeds in het verleden.
Fan art poster
Chris Carter onthult dat hij ervan overtuigd is dat David Duchovny en Gillian Anderson zullen terugkeren in de Hulu-reboot van Ryan Coogler. Tegelijkertijd lanceert Carter een R-rated director’s cut van zijn film uit 2008, die de oorspronkelijke, duistere Frankenstein-inspiratie in eer herstelt, terwijl hij benadrukt dat hij creatief gezien helemaal niets te maken heeft met de nieuwe reeks van Coogler.
Laten we even kijken naar die veelbesproken reboot. Ryan Coogler, de visionair achter kaskrakers als Black Panther (2018), neemt de regie en het scenario van de pilootaflevering voor zijn rekening. Volgens Carter is de kans groot dat de twee filmsterren terugkomen in zijn versie. Dat is een fascinerende, maar ook bedenkelijke uitspraak. Als dit klopt, betekent dit dat Coogler niet voor een schone lei kiest, maar voor een legacy sequel serie. Een verkapte twaalfde seizoen als je wil. Met nieuw bloed zoals Danielle Deadwyler en Himesh Patel in de hoofdrollen had dit een frisse wind kunnen zijn. Maar door de oude garde erbij te slepen, riskeer je dat de nieuwe personages louter fungeren als wandelende rekwisieten in het museum van Mulder en Scully. Het is een klassieke Hollywood-reflex: de veiligheid van nostalgie verkiezen boven het lef van een echt nieuw begin. Kijk tevens wat er gebeurd met “Dexter” en hoe ze deze reboot-serie hebben afgevoerd om opnieuw met Michael C. Hall te werken. Met The X-Files sleur je wel heel wat zaken mee. Als Scully opnieuw opduikt in de nieuwe serie krijgen we automatisch haar hele geschiedenis mee (haar zoon William, de kanker, de buitenaardse ontvoeringen, de complotten die nooit echt werden afgerond, …). Dat is geen cameo, dat is bagage.
Toch is het opmerkelijk hoe hij zich positioneert. Carter beweert met de hand op het hart dat hij “absoluut geen input” heeft gehad in Cooglers project. Hij heeft het script naar eigen zeggen niet eens gelezen, puur uit respect en om de serie te kunnen bekijken als een gewone sterveling. Het is een nobel gebaar, of misschien wel een slimme zet om de schuld op zich te nemen mocht het ding ontploffen. Carter houdt zijn handen eraf, maar intussen heeft hij duidelijk weer goesting om te rommelen in het archief. The X-Files: I Want to Believe (2008) krijgt eindelijk de montage die het verdient. Destijds dwong de studio hem om de film in te korten tot een tandeloze PG-13 relatieprent. Nu mag hij op Disney+ en Hulu zijn oorspronkelijke, R-rated bloederige visie loslaten onder de welluidende titel Vrach Frankenshteyn. Een verhaal over een arts die een apenkop transplanteert; het is de pure, heerlijk groteske onzin die de reeks in de jaren negentig zo briljant maakte. Het bewijst dat Carter op zijn best is wanneer hij zich niet laat beteugelen door studiobonzen die bang zijn voor hun eigen schaduw.
Er hangt ook een zweem van melancholie over dit hele circus. De iconische componist Mark Snow overleed in juli 2025, maar zijn legendarische zes noten weerklinken wel in de nieuwe director’s cut. Carter spreekt over “grote plannen” voor de toekomst, een ultiem verhaal dat hij al sinds de tiende en elfde seizoenen in zijn hoofd heeft zitten. Of dat nu een film wordt of toch nog een reeks, hij weigert de handdoek in de ring te gooien. Het doet je afvragen of er in het huidige medialandschap nog wel ruimte is voor twee verschillende visies op hetzelfde universum. Enerzijds de rauwe, eigenzinnige blik van Coogler, en anderzijds de koppige weigering van Carter (69) om zijn paradepaardjes met rust te laten.
Uiteindelijk is de terugkeer van Mulder en Scully in de reboot een zegen en een vloek tegelijk. Het garandeert de trouwe fans hun wekelijkse dosis sentimentele herkenning, maar het ondermijnt de urgentie van de nieuwe verhaallijnen. Coogler is ontegensprekelijk een meesterverteller, maar zelfs hij kan de zwaartekracht van dertig jaar popculturele bagage niet zomaar negeren. We zullen geduldig moeten afwachten of deze erfenis-sequel de geest van het origineel weet te vangen, of dat het gewoon een dure, nostalgische schim is die in het donker naar een zaklamp staart. Soms is de waarheid niet daar buiten, maar gewoon goed verstopt in de kleine lettertjes van een streamingcontract.
Ik kan het moeilijk geloven, ik denk dat Coogler zijn eigen ding wou doen, maar we zullen zien
Ik zou er niets op tegen hebben als ze gewoon met pensioen zijn, maar ze mogen wel geen schaduw werpen op de nieuwe FBI agenten.
Zolang de Malboro Man een rol heeft ben ik al tevreden
Voor een reboot zouden ze beter volledig opnieuw beginnen met nieuwe cast en een nieuwe setting