The Thomas Crown Affair van en met Michael B. Jordan

De eerste trailer van The Thomas Crown Affair (2027) is een project die volgens mij gezegend is nog voor het in de zalen draait. Michael B. Jordan stapt hier niet schuchter in de voetsporen van Steve McQueen en Pierce Brosnan, hij trekt het maatpak strakker aan en zegt eigenlijk: kijk maar mee, ik doe het anders.

© Amazon MGM Studios

Korte inhoud Jordan speelt Thomas Crown, een charismatische kunstdief die deze keer niet uit verveling steelt, maar met een missie: gestolen of doorverkochte meesterwerken terugbrengen naar de makers waar ze thuishoren. Op zijn hielen zit een gewezen FBI-agente (Adria Arjona), die hem professioneel wil vangen maar zich persoonlijk laat meeslepen. Op de achtergrond loert Kenneth Branagh als een schurk met eigen plannen, terwijl Lily Gladstone, Danai Gurira, Pilou Asbæk en Aiysha Hart het internationale decor bevolken van musea, jachten en Europese kastelen. De release staat gepland op 5 maart 2027.

Wat meteen opvalt: dit is geen kopie met een likje verf. De twee vorige versies draaiden om rijke witte mannen die stelen omdat ze zich vervelen, en Jordan lijkt dat narratief bewust de rug toe te keren. Zijn Crown krijgt een moreel kompas, een soort kunstminnende Robin Hood in maatpak, en die verschuiving is meer dan een marketingtruc. Het geeft de heist-scènes een emotionele lading die de originelen nooit hadden. Of dat verhaal overeind blijft zodra de volledige film draait, valt nog te bezien, maar als premisse is het slimmer dan je van een derde remake zou verwachten.

Qua enscenering oogt de trailer opvallend zelfverzekerd voor een regisseur die pas zijn tweede langspeelfilm aflevert. Na Creed III (2023) bewijst Jordan dat hij niet alleen weet hoe je een lichaam in beeld brengt, maar ook hoe je een ruimte laat ademen. De shots wisselen tussen strakke, bijna klinische kadrering tijdens de plannings- en infiltratiescènes, en weidsere, weelderige beelden zodra de romance opduikt. Dat contrast werkt, al voelt de montage in deze eerste beelden soms iets te gehaast, alsof de trailer koste wat kost wil bewijzen dat er actie in zit. Een heist-film verkoopt zich nu eenmaal makkelijker met snelheid dan met sfeer, ook al is sfeer precies wat deze franchise ooit onderscheidde.

Jordan als acteur doet exact wat je van hem verwacht: hij brengt die mengeling van dreiging en charme die hem sinds Creed (2015) en vooral sinds zijn Oscarwinnende rol in Sinners (2025) tot een van de weinige echte movie stars van zijn generatie maakt. Zijn voice-over, met die zin over hoe stil en makkelijk alles voelde tijdens de diefstal, is precies het soort zelfverzekerde understatement dat een gentleman-dief nodig heeft. Adria Arjona krijgt in deze korte flitsen weinig ruimte om meer te doen dan wantrouwig en verleidelijk tegelijk kijken, maar dat is nu eenmaal het lot van een trailer; de echte chemie moet de film zelf nog bewijzen. Kenneth Branagh, altijd betrouwbaar als hij een schurk met een zeker theatraal genoegen mag spelen, oogt hier vooral als sfeermaker, nog niet als een echte tegenstander.

Het script komt van Drew Pearce, die met The Fall Guy (2024) al bewees dat hij lichtvoetige actie met een vleugje zelfspot kan schrijven, en dat register lijkt hier terug te keren, zij het meer gedoseerd. Interessant detail: componist Jon Batiste tekent voor de score, een knipoog naar het Oscarwinnende Windmills of Your Mind uit de McQueen-versie, en als die muzikale ambitie standhoudt, krijgt deze remake meteen een identiteit die verder reikt dan het kostuum en de skyline-shots. Toch blijft de vraag of Jordan, die intussen ook werkt aan een Miami Vice ’85 (2027) film van actie-wonderkind Joseph Kosinski naast Austin Butler en een I am Legend 2 (2027) film van Steven Caple Jr., wel genoeg tijd en focus heeft overgehouden om zowel regisseur als acteur te zijn. We zullen moeten afwachten. Op basis van deze eerste beelden lijkt Jordan niet uit op een eerbetoon, maar op een eigen versie met scherpere tanden en een warmer hart, en dat is precies het soort lef dat deze reeks nodig had om een derde keer relevant te zijn.