Kristen Stewart rookt zich een weg naar komisch talent in The Wrong Girls

Na het zien van de trailer van The Wrong Girls (2026) is het duidelijk dat de makers iets wilden maken dat je niet echt serieus moet nemen. Het leek bij momenten wel de vrouwelijke versie te zijn van Idiots (2026). Twee compleet verpeste beste vriendinnen, een koffer vol gloeiende psychedelica en pratende katten met de stemmen van Seth Rogen en Kumail Nanjiani: op papier klinkt het als een absurde losse flodder, maar in beeld oogt het als een team dat precies weet hoe ver ze de gekte kunnen duwen zonder dat het vermoeiend wordt.

© Neon

Korte inhoud Frankie en Molly (Kristen Stewart en Alia Shawkat) zijn al tien jaar onafscheidelijk, wat vooral betekent dat ze samen roken, samen falen en samen doen alsof volwassenheid iemand anders zijn probleem is. Wanneer Molly’s vriend haar vraagt om samen te wonen, krijgt Frankie per vergissing een koffer vol gloeiende experimentele drugs in handen. Die vondst geeft de twee telepathische krachten, inclusief een rechtstreekse lijn naar hun katten, maar trekt ook de aandacht van Deense schurken die hun spullen terug willen en de dames intussen als wegwerpproefkonijnen beschouwen. Chaos, zoals beloofd.

Wat meteen opvalt: dit is duidelijk geen film die vrouwen in een stoner comedy als bijfiguren of als “de verstandige” wegzet. Frankie en Molly mogen de sukkels zijn, de losers, de mensen die van het ene slechte idee naar het andere hobbelen, en dat is precies waarom het werkt. Het genre heeft die rol veel te lang gereserveerd voor mannen, en de trailer voelt als een klein statement zonder dat hij daar ook maar één seconde de nadruk op legt. Stewart en Shawkat spelen die chemie met een ontspannenheid die je niet forceert; je gelooft meteen dat die twee al jaren samen op de bank zitten.

Regisseur Dylan Meyer maakt hier haar langspeelfilmdebuut, na eerder als scenariste te hebben gewerkt aan onder meer Moxie (2021). Dat ze zelf ook het scenario schreef, samen met Stewart, merk je aan de manier waarop de dialogen aanvoelen: niet als grappen die geschreven zijn om grappig te zijn, maar als de manier waarop twee beste vriendinnen die al te lang samen high zijn geweest, elkaar daadwerkelijk zouden aanspreken. Of Meyer als regisseur evenveel controle heeft over timing en montage als over tekst, valt op basis van een trailer natuurlijk nooit met zekerheid te zeggen, maar de fragmenten die we krijgen zitten qua ritme al behoorlijk strak in elkaar, met een montage die de gekte laat escaleren in plaats van ze in één keer op je bord te kwakken.

De cast rond de twee hoofdrolspeelsters is ronduit absurd sterk voor wat uiteindelijk een kleine, ranzige stonerfilm hoort te zijn. LaKeith Stanfield als de gehuurde actiefiguur die de koffer aflevert, oogt precies zo droogkomisch als je zou hopen, en dat hij niet over-acteert in een film die verder alle registers opentrekt, is een goed teken. Tony Hale als vastgoedhufter voelt als vertrouwd terrein voor de acteur, maar dat is precies het soort typecasting dat in een gekke komedie perfect werkt. En dan is er Kate McKinnon, die in nog geen tien seconden trailerbeeld al een accent, een labjas en een compleet personage weet neer te zetten; wie haar SNL-jaren heeft gemist, krijgt hier een pijnlijk kort herinneringsmoment aan hoe goed ze dat soort personages altijd al deed.

Geena Davis als McKinnons wetenschappelijke partner-in-crime brengt een soort kille, bedrijfsmatige dreiging die verrassend goed samengaat met de rest van de slapstick, ook al is haar rol in de trailer nog vrij summier belicht. De stemmenwerk van Seth Rogen en Kumail Nanjiani als de oordelende katten is misschien wel het meest voorspelbare grapje van de hele trailer, maar het landt gewoon, en soms is dat genoeg. Rogen produceert de film bovendien via Point Grey Pictures, wat verklaart waarom de humor qua toon dicht bij zijn eigen stoner-klassiekers blijft leunen, al voelt “The Wrong Girls” gelukkig vrouwelijker en persoonlijker dan een simpele kopie van dat trucje.

Kun je op basis van een trailer al een oordeel vellen? Niet volledig, en de vraag of dit tempo van gekte een volledige speelfilm kan dragen zonder in herhaling te vallen, blijft natuurlijk open tot de release op 14 augustus. Maar wat hier staat, is een team dat zijn eigen absurditeit omarmt in plaats van ze te verontschuldigen, met twee hoofdrolspeelsters die precies de juiste chemie hebben om dat te dragen. Wij zijn alvast benieuwd of de katten het beste stelen van de film, of dat Stewart en Shawkat die eer toch voor zichzelf houden.