Als er één acteur is die je associeert met onverwachte carrièrekeuzes, risicovolle projecten en een onuitputtelijk reservoir aan eigenzinnigheid, dan is het wel Nicolas Cage. De man die ooit een Oscar pakte voor Leaving Las Vegas (1995), die ons meesleurt in bizarre flms als The Surfer (2025), en die zijn eigen mythologie cultiveerde als acteur-kunstenaar-fenomeen, zet nu een stap die hij merkwaardig genoeg nog nooit eerder had gezet: een hoofdrol in een televisieserie. En niet zomaar een reeks; nee, hij kruipt in het pak van een verouderde, neergeslagen superheld in het New York van de jaren ’30 voor Spider-Noir (2026) op Prime Video. De officiële trailer werd op 25 april wereldwijd gelanceerd tijdens het popcultuurfestival CCXPMX26 in Mexico City, voor een zaal van maar liefst 2.100 fans. Je zou voor minder trots zijn op jezelf.
© Amazon Prime
Korte inhoud: Het verhaal draait om Ben Reilly, een afgeleefde privédetective in het Depression-era New York die zijn gloriedagen als de enige superheld van de stad “The Spider” ver achter zich waant. Na een diep persoonlijk verlies wordt hij echter gedwongen zijn verleden recht in de ogen te kijken, met allerlei schurken in zijn kielzog, waaronder de meedogenloze Irish crime boss Silvermane (Brendan Gleeson), de elektriciteitsvilein Megawatt (Andrew Lewis Caldwell) en een grungy versie van Sandman (Jack Huston). De serie is gebaseerd op de Marvel-comic Spider-Man Noir, voor het eerst verschenen in 2009, maar staat volledig op zichzelf — geen connectie dus met de Sony-films of de Spider-Verse-franchise. Afzonderlijk universum, eigen regels, eigen stijl.
Wat de trailer meteen duidelijk maakt, is dat dit geen doorsnee superheldenverhaal wordt. Cage zet hier iets neer wat je bijna therapeutisch zou kunnen noemen: een man die gebroken is, die zijn krachten kwijt was, en die nu – met tegenzin en een hoop innerlijke demonen – weer het web moet opnemen. Zijn vriend Robbie Robertson, gespeeld door Lamorne Morris, laat hem weten dat hij “niet meer dezelfde is sinds Ruby stierf,” en die zin alleen al zegt genoeg over de toon van deze reeks. Dit is geen pow-bam-kapow-entertainment. Dit is pulpnoir met gewicht, met littekens, met de geur van regenachtige straatjes en goedkope whisky. Cage past hier als gegoten zijn befaamde “Nouveau Shamanic”-acteerstijl, waarbij hij bewust het extreme opzoekt, lijkt bij deze rol rechtstreeks uit de koker van de personages van de oorspronkelijke pulpmagazines getrokken.
De productionele logistiek is op zich al indrukwekkend. De reeks telt acht afleveringen van ongeveer 45 minuten en wordt geproduceerd door Sony Pictures Television voor MGM+ en Prime Video. Regisseur en uitvoerend producent van de eerste twee afleveringen is Harry Bradbeer, de man achter het gelauwerde Fleabag; wat meteen verklaart waarom de trailer zo’n intieme, karaktergedreven sfeer uitstraalt. Co-showrunners zijn Oren Uziel en Steve Lightfoot, die de reeks ontwikkelden samen met het Oscar-winnende team achter Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018): Phil Lord, Christopher Miller en Amy Pascal. Opnames vonden plaats in Los Angeles van augustus 2024 tot maart 2025, wat betekent dat deze mensen bijzonder snel te werk zijn gegaan — of gewoon heel weinig geslapen hebben.
Een van de slimste beslissingen van het creatieve team is ongetwijfeld de keuze om de reeks in twee versies aan te bieden: “Authentic Black & White” en “True-Hue Full Color.” Dat is geen gimmick — dat is een artistieke positiebepaling. De zwart-witversie ademt de sfeer van klassieke filmnoirklassiekers, terwijl de kleurenversie eerder doet denken aan het schilderij Nighthawks van Edward Hopper, met verzadigde, bijna stripachtige kleuren. Cage zelf beschreef het kleurenpalet als “super saturated,” en vergelijkingen met Dick Tracy zijn niet veraf. De twee versies geven letterlijk een ander gevoel aan dezelfde scènes – een bioscoop-in-eigen-huis-ervaring die weinig streamingplatformen je zomaar aanbieden.
De rest van de cast verdient ook een eervolle vermelding. Li Jun Li speelt Cat Hardy, de noir-versie van Black Cat; omschreven als een kruising tussen Rita Hayworth en Lauren Bacall, en alleen al die casting is reden genoeg om in te schakelen. Karen Rodriguez is Reilly’s pittige secretaresse Janet, en Abraham Popoola neemt de rol van Tombstone op zich in een vertolking die het klassieke personage aan een geaard verhaal koppelt. Het is een ensemble dat oogt als een kast vol smaakvolle vintage pakken, iedereen zit goed, niemand is overbodig.
Spider-Noir is meer dan een superheldenserie, het is een statement. Het is Prime Video dat aantoont dat het bereid is te investeren in iets dat risico’s neemt; zowel qua toon als qua technische presentatie. De tagline “With no power, comes no responsibility” , een knipoog naar de klassieke Spider-Man-mantra, vat het allemaal perfect samen: dit is een verhaal over een gebroken man die de verantwoordelijkheid probeert te ontlopen, maar dat nooit echt kan. Voor liefhebbers van filmnoiresthetiek, verfijnd acteren én mensen die altijd al wilden zien hoe Cage het scherm domineert in een regenjas en een spinnenpak, komt 27 mei 2026 niet snel genoeg.
Met Cage kunnen we ons aan het beste of het meest bizarre verwachten
Ik stem op de zwart-wit versie ! 😀
Ik ga eerlijk zijn, ik vond de comic waardeloos. Ik hoop dat de film het bronmateriaal compleet herschreven heeft.