Voor de horden gamers die al jaren dood gaan op Elden Ring, was er al een tijdje geleden het nieuws van een Elden Ring (2028) verfilming, misschien wel het meest epische game ooit. Geproduceerd door het gerespecteerde A24 en uitgever Bandai Namco Entertainment, geschreven en geregisseerd door niemand minder dan Alex Garland, en gepland voor 3 maart 2028 in IMAX. Dat klopt, IMAX, want als je de Erdtree gaat verfilmen, doe je dat niet op een gewone Arri camera.
© Bandai Namco Entertainment
Korte inhoud: De film is gebaseerd op het gelijknamige videospel uit 2022, ontwikkeld door FromSoftware onder leiding van Hidetaka Miyazaki en gebaseerd op een mythologisch verhaal van George R.R. Martin. Het verhaal speelt zich af in een donkere fantasiewereld genaamd the Lands Between, een plek die in complete chaos is gestort nadat het magische Elden Ring; het voorwerp dat orde en stabiliteit garandeerde, aan stukken werd geslagen. Spelers kruipen in de huid van een van de Tarnished, verbannen wezens die terugkeren om de ring te herstellen en het koningschap te claimen. De film heeft een budget van ruim honderd miljoen dollar (wat voor een dergelijke adaptatie misschien net gepast is), honderd dagen opnames gepland en een cast die eruitziet alsof iemand het beste van de Britse en Amerikaanse televisie in één spreadsheet heeft gegooid.
Want die cast is inderdaad indrukwekkend. In de hoofdrol zien we Kit Connor, de jongeling die de wereld leerde kennen via “Heartstopper” en die recent bewees serieuzer werk aan te kunnen in Warfare (2025), eveneens geregisseerd door Garland. Naast hem staan Ben Whishaw, Q uit de James Bond-reeks én de stem van Paddington, wat hem misschien tot het meest veelzijdige acteursleven van zijn generatie maakt, en Cailee Spaeny, die eerder al schitterde in Garlands eigen Civil War (2024) en die ook in Alien: Romulus (2024) liet zien dat ze de grote schermen aankan zonder er kleintjes bij te worden. Verder doet Nick Offerman mee, wereldberoemd als Ron Swanson in “Parks and Recreation” (2009) en recentelijk geroemd voor zijn magistrale vertolking in The Last of Us (2023). De rest van de cast leest als een wie-is-wie van eigentijds prestige-entertainment: Tom Burke, Havana Rose Liu, Sonoya Mizuno, Jonathan Pryce, Ruby Cruz, John Hodgkinson, Jefferson Hall, Emma Laird en Peter Serafinowicz. Wij weten nog niet wie welke rol speelt; dat geheim houdt de productie stevig achter de rug, maar de combinatie van al dat talent en Garlands regiestijl doet minstens één wenkbrauw omhooggaan, en dat in de goede richting.
En dan is er nog Garland zelf, de man die dit allemaal in gang heeft gezet. Want hij heeft dit project niet simpelweg aanvaard toen iemand hem ermee belde; nee, hij schreef een 160 pagina’s tellend scenario op eigen kosten, voegde er nog eens veertig bladzijden visuele referenties aan toe, en vloog persoonlijk naar Japan om FromSoftware te overtuigen. Als dat geen fangedrag is in pak en das, dan weet ik het ook niet meer. Garland bevindt zich op zijn zevende playthrough van het spel, en zijn favoriete eindbaas is Malenia, Blade of Miquella, dezelfde Malenia die ervoor gezorgd heeft dat duizenden gamers thuistherapie hebben overwogen. Zijn aanpak daarmee vergelijkt hij nuchter met apen en typemachines: je blijft het gewoon herhalen tot het ooit lukt. Dat klinkt niet alleen als een gamingfilosofie, maar ook als een nogal toepasselijke metafoor voor het regisseren van een blockbuster bij een studio als A24.
Want A24 is een studio die haar naam heeft gemaakt met films als Ex Machina (2015) en Annihilation (2018); allebei van Garlands hand, en die consequent kiest voor auteurskino boven veilige kassuccessen. Dat maakt de keuze voor Elden Ring als hun tot nu toe duurste en meest ambitieuze productie tegelijk logisch én lichtjes beangstigend. Het spel leent zich niet vanzelfsprekend tot verfilming: er is nauwelijks dialoog, de plot is verborgen in de beschrijvingen van voorwerpen die de meeste spelers nooit lezen, en de hoofdpersonages worden hoofdzakelijk gekarakteriseerd door het feit dat ze telkens sterven. Maar juist dát maakt Garland tot de ideale regisseur. Zijn films zijn altijd gelaagde, sfeervolle ervaringen geweest waarin de wereld zelf minstens even belangrijk is als het verhaal; en dat is precies wat Elden Ring biedt. Hij begrijpt hoe je een rijke, mythologische universa kunt vertalen naar het doek zonder elk mysterie plat te verklaren.
Het spel heeft wereldwijd meer dan dertig miljoen exemplaren verkocht en meer dan vierhonderd Game of the Year-awards gewonnen, het behoort tot de meest gewaardeerde games aller tijden. De culturele voetafdruk is enorm: lore-analyses, baasstrategieën, fanart, geheime ontdekkingen. De community leeft. Bovendien heeft ook George R.R. Martin, mede-bedenker van de mythologie van het spel en producent van de film, zijn enthousiasme uitgesproken. Hij noemde Garland een eersteklas regisseur en A24 een knalstudio, en deelde een YouTube-video getiteld “Why the Elden Ring Movie WON’T SUCK.” Zelfs Martin durft dus voorzichtig hoopvol te zijn, en als iemand weet hoe populaire fantasie-adaptaties kunnen uitdraaien, is het wel de man die Game of Thrones aan de wereld schonk, met alle gevolgen van dien.
Het is verleidelijk om Elden Ring te vergelijken met andere succesvolle game-adaptaties zoals “The Last of Us” (2023) of “Fallout” (2024), maar dat vergelijkt appels met granaatappels. Die series konden vertrouwen op vrij lineaire verhaallijnen met duidelijke karakterontwikkeling. Elden Ring is een open wereld vol raadselen, symboliek en stilte; een wereld die je uitnodigt te verkennen, niet te begrijpen. Garland moet een film maken die fans bevredig én mensen die nog nooit een controller hebben aangeraakt iets te bieden heeft. Dat is een strak koord, maar als iemand het kan, dan is het de man die Ex Machina schreef én op zijn zevende playthrough nog steeds geniet van het spel dat hij verfilmt. De productie loopt honderd dagen, het budget staat op honderd miljoen dollar, het wordt opgenomen voor IMAX; en de releasedatum is 3 maart 2028. Tot die tijd rest ons niets anders dan wachten, speculeren, en af en toe nog eens doodgaan aan Malenia.
A24 heeft ervaring met horror, maar dergelijke producties zijn toch te groot voor zo’n studio. Ik snap niet waarom ze zoiets willen doen.
Ze gaan toch wel moeten uitpakken met een verhaal dat steek houdt, want dit kan alle kanten op.
Was mijn eerste game waar ik nog echt van heb genoten ondanks mij zware afgang tegen de boss-fights