Karl Urban is niet bepaald een man die stil zit. In meer dan dertig jaar heeft de Nieuw-Zeelander zich door zowat elk genre gewerkt: van de vlakten van Midden-aarde in The Lord of the Rings (2001) over de dystopische straten van Mega-City One in Dredd (2012), de USS Enterprise in de Star Trek-reboot, de morele puinhoop van The Boys (2019) tot de vechtplaats van Mortal Kombat II (2026). En toch, alsof dat nog niet genoeg was om een mens moe van te maken, heeft Urban in een recent interview met het tijdschrift Square Mile laten verstaan dat hij ook maar al te graag John Marston zou spelen in een live-action verfilming van Red Dead Redemption (2010). “Come on, John Marston! I’d love to play that character,” zei hij, met het enthousiasme van iemand die zijn hand opsteekt vóór de leraar uitgesproken is.
artwork Davian
Korte inhoud: Voor wie nog nooit een cowboyhoed heeft aangeraakt: Red Dead Redemption is een videospel van Rockstar Games dat zich afspeelt in het stervende Wilde Westen van 1911. Hoofdpersonage John Marston is een voormalig bandiet die door federale agenten wordt gedwongen zijn vroegere kompanen op te jagen, terwijl hij wanhopig probeert om een rustig gezinsleven op te bouwen. Het verhaal gaat over verlossing, loyaliteit en de genadeloze klauwen van een verleden dat je nooit loslaat. Kortom, precies het soort moreel gelaagde westerse tragedie waarvoor men normaal gezien vier oscarnominaties in de rij verwacht.
Nu is Urban’s fascinatie voor het spel op zijn minst een beetje ironisch te noemen. De man groeide op zonder console, want toen die in 1994 in zijn omgeving opdoken, zat hij als werkloze acteur in Sydney zonder een cent op zak. Tegen de tijd dat hij zich die luxe kon veroorloven, was hij zo druk aan het werk dat er gewoon geen tijd was voor gamen. Zijn band met Red Dead is dus gebouwd op wat hij “zeldzame gelegenheden” noemt — korte sessies tussen twee blockbusters door. En toch, zegt hij, raakte juist dit spel hem. Dat is eigenlijk ontroerend, al heeft dat er ook mee te maken dat Red Dead Redemption nu eenmaal één van de meest cinematografisch vertelde verhalen in de gamegeschiedenis is, tezamen met Last of Us en het nog onverfilmde Elden Ring.
Urban is de 53-jarige leeftijd overigens niet vergeten, want wie even nadenkt weet dat John Marston in het eerste spel 38 jaar oud is. Dat maakt de rekenkunde wat ongemakkelijk, maar een verfilming zou hoe dan ook een nieuw verhaal moeten vertellen. Se games zijn zo cinematografisch en goed uitgewerkt dat een one-on-one adaptatie weinig meerwaarde zou bieden. Een losser geïnspireerd western-epos met Urban als een rauwere, oudere versie van de outlaw zou dus perfect kunnen werken. En Urban is, laten we eerlijk zijn, iemand die paardrijden serieus neemt: voor zijn rol als Éomer in LotR leerde hij wekenlang rijden met één hand, zodat hij de andere vrij had voor een zwaard. De man zit niet zomaar op een paard; hij wordt één met het beest. Dat is alvast een punt in zijn voordeel.
Maar Urban staat verre van alleen in de rij. Henry Cavill zei ooit dat hij Red Dead Redemption 2 zou willen verfilmen en daarin Arthur Morgan zou spelen, wat het internet deed ontploffen van fanposters en nep-trailers. Jeffrey Dean Morgan, die zelf verklaarde dat Westerns zijn lievelingsgenre zijn, is ook een naam die al jaren de ronde doet voor Arthur Morgan. Daar komen nog fancastings bij van namen zoals Jensen Ackles, Tom Hardy en Josh Brolin . Er is geen gebrek aan bereidwillige acteurs, wel aan een studio die het licht op groen zet.
En daar knelt precies de schoen, en dat is meteen ook de reden waarom dit allemaal een beetje triestig is. Rockstar Games en moederbedrijf Take-Two hebben keer op keer duidelijk gemaakt dat ze hun IP niet zomaar aan Hollywood uitbesteden. Toen er ooit gesprekken waren over een Grand Theft Auto-film, stelde Rockstar-medeoprichter Dan Houser de vraag die alles samenvat: waarom zouden ze een enorm risico nemen met een miljardenmerk, zonder creatieve controle te behouden? Het antwoord was simpelweg: dat doen ze niet. En er is weinig reden om aan te nemen dat ze voor Red Dead Redemption anders zullen redeneren. De Borderlands-film is een waarschuwend voorbeeld van hoe een geliefde game-IP als een natte krant bij de bioscoopkassa kan neerkomen en heeft dat aarzelende gevoel bij uitgevers en ontwikkelaars alleen maar versterkt.
Karl Urban mag dan misschien de ideale man zijn voor de rol van John Marston; hij heeft het uiterlijk, de fysieke aanwezigheid, de westerse kredietbrief van zijn Comanche Moon-jaren en een oprechte liefde voor het spel, maar zijn droom blijft voorlopig inwonen in dezelfde flat als die van Cavill en al die andere acteurs die ooit hun hand opstaken. Het is een flat vol goede bedoelingen, fan-art en een obstinate huisbaas genaamd Rockstar. Zolang die de deur dichthoudt, rijdt John Marston nergens naartoe.
Goede casting maar niet zeker of dit een goede film zal zijn. Sommige games zijn gewoon niet te vertalen.