Jonathan Majors gaat van Marvel held tot Daily Wire stuntman

Het had een triomfantelijke comeback moeten worden. Jonathan Majors, ooit de meest beloftevolle acteur van zijn generatie en de aangekondigde slechterik van het Marvel Cinematic Universe, stond op het punt om zijn carrière nieuw leven in te blazen via de actiefilm Knuckle geproduceerd door de conservatieve mediagroep The Daily Wire en het productiehuis Dallas Sonnier’s Bonfire Legend. In februari begon de productie in South Carolina, vol bravoure en weinig veiligheidsbriefings. Wat volgde was een productioneel drama dat zichzelf niet beter had kunnen verzinnen. Nu maar hopen dat er een making-off crew aanwerzig was, want DAT is de film die we willen zien!

artwork Davian

Korte inhoud: De film, naar verluidt getiteld Run Hide Fight Infidels of Knuckle, is een anthologiesequel op de eerdere Daily Wire-actiefilm Run Hide Fight (2020) van schrijver-regisseur Kyle Rankin. Het verhaal, geïnspireerd door jaren-tachtig actienostalgie als Red Dawn (1984) en Toy Soldiers (1991), volgt een groep jongeren die het opneemt tegen invallende vijanden. Kortom: goede mannen met wapens, slechte mannen zonder geweten, en blijkbaar ook een ploeg filmmakers zonder basiskennis van arbeidsveiligheid.

Het was Deadline die een video te pakken kreeg over het incident. Het kantelpunt kwam toen Majors en zijn medespeler JC Kilcoyne tijdens een scène letterlijk door een raam vielen. Niet als geplande stunt maar doordat een losse plaat gehard glas, bedoeld voor een latere scène zonder acteurs, niet was beveiligd in het venster. Beiden vielen zo’n 2 meter naar beneden, het glas mee. Kilcoyne liep snijwonden op aan zijn handen en moest gehecht worden. Zijn woordvoerder liet weten dat de acteur “onmiddellijk verzorgd werd” en “een positieve ervaring heeft op de set.” Dat laatste klinkt als iemand die zijn baas nog nodig heeft.

Maar dat raam was slechts het spreekwoordelijke topje van de ijsberg. Bemanningsleden die naderhand met Deadline spraken, beschreven een set die aanvoelde als een productie gerund door enthousiastelingen zonder enige ervaring. Er waren geen reguliere vergaderingen met afdelingshoofden voor complexe stunts of het gebruik van rekwisieten-vuurwapens; de productie zou werken met airsoft-guns, maar hoe veilig die werden ingezet, bleef onduidelijk. Een crewlid met tientallen jaren ervaring vertelde dat er sprake was van “geen normale productieactiviteiten”, en dat er zelfs geen crewlijst bestond en niemand echt wist wie actief was op de set. Je kan het romantisch noemen, maar op een filmset is dat gewoon contraproductief en in dit geval zelfs gevaarlijk.

Alsof dat niet genoeg was, wilde de productie ook doorwerken in een ruimte die doorspekt bleek te zijn met zwarte schimmel, en mogelijk asbest bevatte. Een aannemer had gewaarschuwd dat het gebouw getest moest worden vooraleer er gewerkt werd. De producers wilden desondanks verdergaan. De crew ontdekte de schimmel uiteindelijk zelf tijdens de voorbereiding van de locatie. En dan is er nog het pikante detail van special effects supervisor Chris Bailey, die eerder schuldig pleitte aan het illegaal bezitten van explosieven op een filmset en die krachtens een gerechtelijk bevel geen explosief materiaal meer mocht hanteren. Bailey zelf noemt dat een “administratieve fout”. Dat hij nog steeds werkzaam is op een set vol pyrotechniek, is op zijn minst opmerkelijk te noemen.

Intussen heeft vakbond IATSE op 26 maart officieel een staking afgekondigd, nadat meer dan zestig procent van de crew een vakbondskaart had ondertekend. De reactie van de producers was… laten we zeggen “kleurrijk”. Sonnier verklaarde eerder al dat hij “te druk bezig was om badass te zijn, dingen opblazen, helikopters vliegen en terroristen doden” om zich te bekommeren om de stakingspiketten. Toen Deadline hem om een reactie vroeg op het raamincident, liet hij weten: “We spreken niet met communisten.” Een klassieker. The Hollywood Reporter citeerde hem ook met de boutade dat “de val van de acteurs korter was dan de mislukte filmcarrières van de vakbondsvertegenwoordigers.”

Wat dit alles zo onweerstaanbaar maakt, is de tragikomedie van Majors’ parcours. De man die ooit als Kang the Conqueror de grote schurk van het MCU moest worden in Ant-Man and the Wasp: Quantumania (2023) en die ook schitterde naast Michael B. Jordan in Creed III (2023), verloor alles na zijn veroordeling voor aanranding en intimidatie van zijn ex-partner Grace Jabbari in december 2023. Disney en Marvel lieten hem onmiddellijk vallen. Zijn comebackkans bestaat nu uit een no-budget actiefilm in South Carolina, geproduceerd door mensen die arbeidsrechten beschouwen als marxistische propaganda. Er zit meer ironie in dit verhaal dan in welke Marvel-film ook. De productie zou ondanks de stakingslijn verder lopen. Vervangend crew wordt actief gerekruteerd, IATSE ontmoedigt dat uiteraard ten stelligste. Of de film ooit de bioscoopzalen haalt, en of dat een wenselijk scenario is voor alle betrokken partijen, blijft een open vraag. Wat alvast vaststaat: als Ben Shapiro beloofde dat “hoofden zouden ontploffen” bij het zien van deze film, had hij dat wellicht ook figuurlijk bedoeld voor de set zelf.