Waarom Mother Mary de film van 2026 dreigt te worden

Mother Mary (2026) is de soort film die je niet helemaal begrijpt na de trailer; en dat is precies de bedoeling. David Lowery, de Amerikaanse regisseur die je kent van sfeervol geestenverhaal A Ghost Story (2017) en de meesterlijk duistere Arthurlegende The Green Knight (2021), ruilt zijn middeleeuws zwaard en zijn spoken in voor een microfoonstandaard, diva kostuums en een psychoseksuele pop-opera die A24 zelf omschrijft als een “epic pop melodrama.” Lowery heeft zichzelf tot nu toe bewezen als iemand die even moeiteloos een Disneyfilm draait als een sombere kunstfilm, maar met Mother Mary lijkt hij eindelijk allebei tegelijk te willen doen. Spannend, of op zijn minst ambitieus. Dat het geheel gefilmd werd in Duitsland gedurende veertien maanden draaiwerk; met zelfs een dispensatie tijdens de SAG-AFTRA-staking om door te kunnen gaan, zegt genoeg over de schaal én de vastberadenheid van het project.

© A24

Korte inhoud: Wanneer de iconische popster Mother Mary (Anne Hathaway) haar comeback bereidt, hereniging ze zich met haar vervreemde beste vriendin en voormalige kostuumontwerper Sam Anselm, gespeeld door Michaela Coel. Sam heeft ooit de looks gecreëerd die Mary groot maakten, waarna ze aan de kant werd gezet. Jaren later klopt Mary opnieuw aan bij haar atelier, en Sam en verrassend genoeg stemt ze in om haar een nieuwe look te geven. Wat volgt is een wilsduel tussen twee vrouwen wier vriendschap en wonden even diep vervlochten zijn als hun ambities. De rest van de cast bestaat uit Hunter Schafer als Hilda, de assistente van Sam, en verder Kaia Gerber, Jessica Brown Findlay, Sian Clifford, Alba Baptista, Atheena Frizzell, Isaura Barbé-Brown en FKA twigs, die ook muziek voor de film maakte.

Laten we even stilstaan bij de casting, want die is eigenlijk al een statement op zich. Anne Hathaway als popster is geen evidente keuze – of toch? Ze won haar Oscar voor Les Misérables (2012) met een hartversplinterend gezongen “I Dreamed a Dream”, en sindsdien is het muzikale register bij haar niet meer aangesproken. Tot nu. Hathaway zelf vertelde aan Vogue dat de voorbereiding voor deze rol haar dwong om opnieuw beginner te zijn; choreografie leren, stemtechniek oefenen, dag na dag tekortschieten. Dat soort kwetsbaarheid in een carrière vol controverse en publieke ongenade maakt haar als Mother Mary al geloofwaardig vóór de film zelfs uitkomt. Tegenover haar staat Michaela Coel, die met I May Destroy You (2020) de televisiewereld op zijn grondvesten deed schudden en als eerste zwarte vrouw een Emmy won voor Outstanding Writing voor een beperkte serie. Als Coel en Hathaway op elkaar inbeuken in een kamer vol haute couture en oude littekens, mag je verwachten dat de vonken er letterlijk van afvliegen.

De vergelijkingen met andere films dringen zich onvermijdelijk op. De trailers roepen beelden op van Vox Lux (2018) – met zijn duistere popstardom en existentiële afgronden – en van Phantom Thread (2017); met het krachtenspel tussen kunstenaar en muze in een gesloten ruimte. Lowery zelf omschreef de film op het Melbourne International Film Festival als “weird, weird film”, wat voor een A24-productie eerder een verkoopsargument is dan een waarschuwing. Tegelijk is Mother Mary geen simpele hybride: het is een film over identiteitsopbouw, over wie iemand groot maakt en wie daarvoor de rekening betaalt, over vriendschap die bevriest in het ijs van verraad en zelfbehoud. Thema’s die in de huidige popindustrie – waar het imago het product is – pijnlijk actueel zijn. Dat het scenario de vrouwelijke blik centraal stelt en bijna uitsluitend vrouwen aan het woord laat, geeft het geheel een extra gelaag die je bij een door mannen gedomineerde filmwereld zelden ziet.

Dan is er nog de commerciële context, want ook die vertelt een verhaal. Mother Mary is de eerste van maar liefst vijf films die Hathaway in 2026 uitbrengt; gevolgd door The Devil Wears Prada 2, The Odyssey van Christopher Nolan, The End of Oak Street en Verity. Dat is óf het bewijs van een ongeziene professionele renaissance, óf een gewaagde gok die maar in één richting kan mislopen. Maar als er één film is die haar de stof geeft om echt te schitteren; niet als bijrol in een blockbuster, maar als het absolute middelpunt van een even ambitieuze als raadselachtige productie, dan is het deze. A24 brengt Mother Mary op 17 april 2026 uit in select theaters in New York en Los Angeles, gevolgd door een landelijke release op 24 april. Of de film zal leveren wat zijn trailers belooft; iets dat tegelijk groots, vreemd en onvergetelijk is, dat zullen we gauw genoeg weten. Maar één ding staat vast: je kunt er niet gewoon naast kijken.