They Will Kill You (2026) ** recensie

Er bestaat een heel specifiek soort filmplezier dat je ervaart wanneer een actrice zo volledig in haar rol opgaat en wil je juichen elke keer ze iemand de hersenpan inslaat. Dat is precies wat Zazie Beetz doet in They Will Kill You (2026), de nieuwe actie-horrorcomedy van de Russische regisseur Kirill Sokolov. Het is alleen jammer dat de film zelf niet dezelfde uithoudingsvermogen heeft als zijn hoofdactrice.

© Warner Bros.

Korte inhoud: Asia Reaves (Beetz), een ex-gedetineerde met een schuld zo zwaar als een mokerslag, solliciteert als huishoudster in The Virgil, een exclusieve art-deco wolkenkrabber in Manhattan; gebouwd op Zuid-Afrikaanse filmsets in Kaapstad, maar dat terzijde. Haar echte doel: haar jongere zus Maria (Myha’la) bevrijden, die ze ooit achterliet bij een gewelddadige vader en die nu diep verwikkeld is met de satanische cultus die het gebouw bewoont. Wat volgt is negentig minuten bijlen, bloed, afgehakte ledematen die teruggroeien, en één vrouw die dat allemaal met de koppigheid van een Vlaamse stier te lijf gaat.

Sokolov, die eerder indruk maakte met zijn Russische griezelkomedie Why Don’t You Just Die! (2018), heeft duidelijk zijn huiswerk gemaakt. De man kent zijn Tarantino, zijn Sam Raimi, zijn Sergio Leone en zijn Park Chan-wook; en hij laat dat ook uitgebreid weten. Elke snelle zoom, elk zorgvuldig gecomponeerd tableau, elke bloederige slapstick-gag schreeuwt zijn invloeden van de daken. Het probleem is dat dit na een tijdje meer aanvoelt als een cinefiele quizshow dan een eigen filmvisie. The Virgil is zelfs expliciet vernoemd naar Dante’s gids in de Inferno, met elke verdieping als een cirkel van de hel; een briljant concept dat helaas wordt ingezet als decoratief behang eerder dan als dramatische motor. Sokolov zelf gaf toe dat hij de satanisten in zijn eigen flatgebouw in Rusland verzon na het kijken van Rosemary’s Baby (1968), wat een mooie anekdote is, maar ook perfect illustreert hoe de film zichzelf liever als liefdesbrief aan het genre positioneert dan als iets dat er fundamenteel aan toevoegt.

Maar laat ons eerlijk zijn: Beetz is een openbaring. Ze deed maandenlang intensieve stunttraining, staat in bijna elk frame van de film en zweette door weken nachtopnames in ijskoude regenscènes; iets wat ze zelf omschreef als “gewoon koud zijn, er is geen budget dat dat oplost.” Regisseur Sokolov noemde haar op de set niet voor niets “Cyborg”. Haar flammende bijlscène in een donkere feestzaal is het hoogtepunt van de film: inventief, hilarisch en ronduit spectaculair. Ze draagt ook de emotionele last van het verhaal – de complexe zusterband, de schuldgevoelens – met een waardigheid die de film eigenlijk niet verdient. Dat Beetz nauwelijks een dag vrij had tijdens de twee maanden durende opnames en nooit instortte, is zowel bewonderenswaardig als een beetje alarmerend.

De rest van de cast doet wat het kan met weinig. Patricia Arquette, Oscar-winnares voor Boyhood (2014), speelt de ijzingwekkende beheerster Lilith met een Iers accent dat heen en weer slingert tussen Lucky Charms-reclame en Belfast-hardheid; en niet altijd op de momenten die de scène vraagt. Tom Felton, voor altijd Draco Malfoy in het collectief geheugen, speelt een verwende Londense bankier die zichzelf als James Bond beschouwt maar er niet echt aan voldoet; wat grappig klinkt maar nauwelijks wordt uitgewerkt. Heather Graham is er ook, met de meest stuntwerk uit haar carrière, maar krijgt evenmin een personage dat verder gaat dan “blonde kwaadaardigheid.” Ze zijn het best wanneer ze gedeeltelijk ongebonden zijn, wat de productie een cynische maat van efficiency geeft.

Het fundamentele probleem met They Will Kill You is zijn eigen briljante gimmick: de satanisten zijn onsterfelijk. Ze groeien gewoon terug. Wat eerst aanvoelt als een heerlijk absurde escalatie, wordt na twintig minuten een structureel probleem, want als niemand echt dood kan, verdwijnen de inzet en de spanning als bloed in een afvoer. De film wordt een videospel zonder save-punten: spectaculaire levels, maar zonder de voldoening van permanente gevolgen. Sokolov en co-schrijver Alex Litvak hebben duidelijk grote ideeën gehad; de verwijzingen naar Dante’s Inferno, de klassenanalyse van de rijke cultus als metafoor voor systemische machtsuitbuiting, de twee zussen als personificaties van collaboratie versus verzet, maar ze worden stelselmatig opgeofferd aan de volgende actiescène. “Rich people,” zegt Asia op een gegeven moment schouderophalend. Dat is de ganse maatschappijkritiek. Bedankt voor de analyse.

They Will Kill You is het soort film dat heerlijk is met een zaal vol joelend publiek en een bak popcorn, maar die achteraf weinig bijblijft. Het is stijl over substantie, spectakel over ziel; en het is verschrikkelijk zonde, want in het centrum staat een actrice die een veel steviger podium verdient. Zazie Beetz bewijst hier dat ze een volwaardige actieheldin is. Laat iemand haar nu gewoon een betere film geven. De film loopt vanaf 25 maart 2026 in de bioscoop.