Het had de film van het jaar moeten worden: een punk-feministische adaptatie van een klassieker, met een sterrencast en een dito budget van 90 miljoen dollar. Maar The Bride! (2026), de tweede langspeelfilm van actrice en regisseur Maggie Gyllenhaal, is aan de kassa geëindigd als nat vuurwerk: veel rook, weinig knal, en een verlies van naar schatting 130 miljoen dollar voor Warner Bros. en dat is evenredig met flops als Wonder Woman 2, Matrix Resurrection, Joker2, The Suicide Squad en The Flash. Hoe een film met zoveel talent, zo’n eigenzinnige visie en zo’n strakke productie zo volledig langs het grote publiek kon missen, is een verhaal dat Hollywood nog jaren zal navertellen, waarschijnlijk als afschrikwekkend voorbeeld.
© Warner Bros.
Korte inhoud: In The Bride! reist Frankenstein’s monster, hier liefkozend “Frank” geheten en vertolkt door een moedig verminkte Christian Bale, naar het Chicago van de jaren dertig om bij de excentrieke wetenschapster Dr. Euphronious (Annette Bening) een levensgezellin te bestellen. Het resultaat is Ida, een vermoorde vrouw die tot leven wordt gewekt en door Jessie Buckley in drie hoedanigheden wordt gespeeld: als de geest van Mary Shelley, als de oorspronkelijke vrouw en als de Bruid zelf. Wat volgt is een wilde cocktail van Bonnie & Clyde, feministische opstand, gangsterfilm, muzikale scènes en gothic horror – een genremengeling zo ambitieus dat ze uiteindelijk haar eigen bodem wegschrobt. Penélope Cruz en Peter Sarsgaard spelen een detective en zijn secretaresse die het stel op de hielen zitten, terwijl Jake Gyllenhaal (de broer van de regisseuse) opduikt als een verwende Hollywood-ster.
De cijfers liegen er niet om. The Bride! opende op 6 maart 2026 met amper 7,3 miljoen dollar in Noord-Amerika en 13,6 miljoen dollar wereldwijd, terwijl Warner Bros. rekende op minimaal 16 tot 18 miljoen dollar in de States. In het tweede weekend kelderde de film nog eens 70%, met slechts 2,1 miljoen binnenlands en een schamele 650.000 op vrijdag alleen. Dat zijn geen slechte cijfers, dat zijn rampcijfers. Reken daarbij het productiebudget van 90 miljoen dollar en de wereldwijde marketingkosten van maar liefst 65 miljoen. Ter vergelijking: de film staat op dit moment op een totale wereldwijde ontvangst van amper 28 miljoen en zal vermoedelijk ergens stranden op 35 miljoen dollar.
Maar hoe komt dat nu? Want The Bride! ís geen slechte film ook al waren de reviews niet mals maar vooral het publiek was niet onder de indruk met een toch wel zeldzame C+ op CinemaScore. De film bleef een beetje vaststeken bij zijn visuele ambitie, maar de de briljante acteerarprestaties konden deze film niet redden. Het probleem is dat The Bride! tegelijk te veel én te weinig wil zijn. Gyllenhaal gooide alles in de pot: punk, goth, musical, misdaadfilm, liefdesfilm, politiek manifest. Het testpubliek raakte er het noorden bij kwijt. Interne bronnen meldden dat de studiobazzen van Warner, Michael De Luca en Pam Abdy, de regisseuse vroegen om te snoeien in de veelzijdigheid, maar Gyllenhaal hield voet bij stuk, wat haar recht is, maar wat ook een risico bleek. De traagheid van de montage, de overbodige zijpersonages en de onduidelijke doelgroep hebben de film fataal ondermijnd bij een breed bioscooppubliek dat gewoon wil weten: “Is dit nu een horrorfilm of niet?”
Er zijn ook externe factoren die de film parten hebben gespeeld, en die waren eerlijk gezegd moeilijk te vermijden. Zo bracht Guillermo del Toro in november 2025 zijn langverwachte Frankenstein (2025) uit op Netflix, een film die in zijn eerste week door 33 miljoen kijkers werd bekeken en negen Oscarnoominaties binnenhaalde. Tegen de tijd dat The Bride! uitkwam, had het grote publiek zijn Frankenstein-quota voor jaren ingevuld. “Ik heb die al gezien,” dacht menig potentiële bioscoopbezoeker, ook al ging het om een compleet ander verhaal. Hollywood, als je twee Frankenstein-films op minder dan een jaar tijd wil uitbrengen, mag je niet vreemd opkijken als er eentje in de kou blijft staan. Daar bovenop werd The Bride! twee keer uitgesteld; van oktober 2025 naar september 2025 en dan naar maart 2026 – waardoor het zijn logische releasedatum vlak voor Halloween volledig miste. Een film met “Monster Mash” over de aftiteling loslaten in maart is een beetje zoals een kersttrui cadeau doen in april.
Dan is er nog de kwestie van het budget, want 90 miljoen dollar voor een R-rated, arthouse-getinte genrefilm met een relatief onbekende regisseuse en een hoofdrolspeelster die weliswaar briljant is maar nog geen grote publiekstrekker; dat is simpelweg veel te veel. Gyllenhaal haalde nochtans de absolute top aan crew: Oscar-genomineerd productieontwerper Karen Murphy, cinematograaf Lawrence Sher en drievoudig Oscar-winnares kostuumontwerper Sandy Powell. De film werd opgenomen in New York, wat onbetaalbaar duur bleek en hem zelfs te duur maakte voor Netflix. Tegelijk werkten meer dan 2.500 lokale technici mee aan de productie, werden 500 bedrijven ingeschakeld en vertegenwoordigden de loonkosten alleen al 60 miljoen dollar.
De ironie is snijdend: Warner Bros. staat intussen op het punt te fuseren met Paramount/Skydance, terwijl CEO David Zaslav vlak na het nieuws over de verliezen van The Bride! voor meer dan 114 miljoen aan aandelen verzilverde. De twee studiobazen die de film groenlichtten (De Luca en Abdy) hadden voordien nochtans bewezen dat ze goed kunnen gokken: Sinners (2025) van Ryan Coogler bracht 370 miljoen dollar op en sleepte vier Oscars in de wacht, waaronder Beste Film. Maar één flop, zelfs een creatief gedurfde, is genoeg om de stemming om te doen slaan. In Hollywood ben je slechts zo goed als je meest recente film, en op dit moment draagt The Bride! die reputatie. Het is triest maar voorspelbaar: in een fusiesfeer waar risicomijding de nieuwe godsdienst wordt, zal een film als The Bride! – die bewust weigert om makkelijk te zijn – als het bewijs worden gebruikt om voortaan enkel nog bewezen franchises te financieren.
Toch durft men hier een kleine profetie wagen: over vijf jaar hangt Jessie Buckley als de Bruid aan duizend halloweenkostuums, en kijkt een nieuw generatie cinefiele tieners dit film op herhaling. The Bride! is precies het soort film dat het bioscooppubliek afstoot en de cultfanaten kan aantrekken. Dat is misschien geen troost voor de boekhouding van Warner Bros., maar het is wel de waarheid. Toch is er een keerzijde. Gyllenhaal maakte de film die ze wou maken en kreeg alle middelen die een groot regisseur zou krijgen, en ging een beetje tegenin het advies van de studio. Ik denk niet dat we haar nog aan het werk zullen zien met een dergelijk Hollywoodbudget als regisseuse. De toekomst zal het uitwijzen.
Geen idee naar waar al dat geld is gegaan? Had nooit meer dan 30 miljoen moeten kosten als je het vergelijkt met gelijkaardige films.
Ik vond het echt vreselijk.
Ik had het gevoel dat veel gebeurtenissen en personages overbodig waren en niets toevoegden, zoals de detectives en de maffiosi.
Maar het ergste vond ik dat het personage van The Bride bezeten was door Mary Shelley en constant waanzinnige, onsamenhangende toespraken hield alsof ze haar was. Ik vond het ook bizar dat Mary Shelley op sommige momenten op een vreemde manier aan het woord was.
Al met al was het gewoon slecht, en ik kon niet goed inschatten wat het hoofdverhaal, het genre en het thema moesten zijn.
De film was gemaakt om Halloween kostumes te verkopen maar kwam spijtig genoeg in maart uit.
Het is een film die zoveel wil zijn en uiteindelijk niets werd