The Muppet Show komt terug met Kermit’s midlifecrisis als een Disney+ special

Vijftig jaar na de eerste uitzending van The Muppet Show is het Disney die het startsein geeft voor wat mogelijk een comeback wordt, of – zoals Kermit zelf droogjes opmerkt in de trailer – gewoon een nostalgische one-night stand. Op 4 februari zal de groene kikker, samen met zijn neurotische vriendin Miss Piggy, de doorgedraaide Gonzo en de rest van de bende, opnieuw het podium van het Muppet Theatre betreden. Het resultaat? Een speciale aflevering die tegelijkertijd op Disney+ en ABC wordt uitgezonden, met als speciale gasten Sabrina Carpenter, Maya Rudolph en Seth Rogen, die niet alleen als gast fungeert maar ook als executive producer zijn jeugddroom probeert waar te maken.

© Disney+

Korte inhoud: Kermit en zijn vrienden keren terug naar het Muppet Theatre voor een avond vol muziek, comedy en chaos. Met een gloednieuwe versie van het iconische Muppet Show thema, speciale gastoptredens en de vertrouwde anarchie van de originele serie, hoopt Disney dat deze special niet alleen oude fans een shot nostalgie geeft, maar ook een nieuwe generatie overtuigt. De vraag is: heeft iemand hier nog op zitten wachten, of is dit gewoon weer zo’n poging van een multinational om intellectuele eigendom uit te melken tot de laatste druppel?

Het mooie aan deze special is dat niemand doet alsof dit een revolutie is. De Muppets zijn nooit cool geweest, en dat is exact hun kracht. Ze zijn anachronistisch, absurdistisch en een beetje pathetisch. En dat weten ze zelf ook. Kermit maakt in de trailer grapjes over het feit dat de show ooit begon, eindigde, en nu misschien weer begint “afhankelijk van hoe vanavond gaat.” Het is meta-humor avant la lettre, maar dan zonder de pretentie van een Charlie Kaufman-script. Rogen, die naar eigen zeggen al een decennium probeert The Muppets terug te brengen, speelt de rol van fan-turned-producer met het enthousiasme van iemand die eindelijk mag spelen met zijn favoriete speelgoed. Hij vertelt Fozzie Bear dat het altijd zijn droom is geweest om op dit podium te staan, waarop Fozzie droog vraagt: “Heb je nog andere dromen?” Het is precies dat soort zelfrelativering dat de Muppets altijd hebben onderscheiden van andere franchises die zichzelf veel te serieus nemen.

En dan is er Sabrina Carpenter, het popidool dat momenteel de streamingdiensten domineert met hits als “Espresso” en “Please Please Please.” Carpenter, die ook als executive producer fungeert, is een self-confessed Muppets superfan, en dat zie je terug in de trailer. In een scène backstage zegt ze tegen Miss Piggy: “Jij bent mijn idool!” waarop Piggy met haar kenmerkende valse bescheidenheid reageert: “Je bent lief… ga door.” Maar wanneer Carpenter toevoegt: “Ik ben opgegroeid terwijl ik naar je keek, mijn ouders zijn opgegroeid terwijl ze naar je keken… hun ouders zijn opgegroeid terwijl ze naar je keken,” escaleert Piggy dramatisch met een schreeuw: “OKEY!” Het is klassieke Muppets-humor: een grap over leeftijd, ijdelheid en de bizarre tijdloosheid van popcultuur, allemaal in één interactie. Later heeft Carpenter ook een licht pikante uitwisseling met Kermit, waarin ze opmerkt dat ze wel van “a kink” houdt – een dubbelzinnigheid die Disney+ blijkbaar oké vindt, zolang het maar geserveerd wordt met een knipoog.

Maya Rudolph, die pas laat aan de cast werd toegevoegd, verschijnt in de trailer zittend in het publiek naast een Muppet, terwijl ze een hand krijgt gekust door Beautiful Day Monster. Het is een kleine rol, maar het is Rudolph – comedienne extraordinaire en Saturday Night Live-veteraan – dus je weet dat ze het maximale uit elk moment zal halen. Haar toevoeging aan de line-up voelt als een strategische zet: ze brengt credibiliteit, improvisatietalent en een publiek mee dat misschien niet zo snel voor Carpenter of Rogen zou inschakelen.

Achter de schermen is dit project een samenwerking tussen Point Grey Pictures (Rogens productiebedrijf), The Muppets Studio, Disney Branded Television en 20th Television. Regisseur Alex Timbers, bekend van Mozart in the Jungle en zijn werk aan Broadway-productie Moulin Rouge!, heeft de leiding over deze special. Timbers is een interessante keuze: hij begrijpt spektakel, theatraliteit en hoe je absurdisme in toom houdt zonder dat het te chaotisch wordt. Zijn ervaring met variety-formats – denk aan zijn werk op Netflix’ John Mulaney: Baby J – maakt hem ideaal voor een project dat moet balanceren tussen nostalgie en moderne relevantie.

De veteranen achter de Muppets zijn ook weer van de partij. Bill Barretta, Dave Goelz (die meer dan vijftig jaar met de Muppets werkt en karakters als Gonzo en Dr. Bunsen Honeydew heeft gecreëerd), Eric Jacobson, Peter Linz, David Rudman en Matt Vogel nemen allemaal hun vertrouwde rollen weer op. Goelz was er al bij tijdens de originele serie, die van 1976 tot 1981 liep en wereldwijd in meer dan honderd landen werd uitgezonden. De show won Emmys, Grammy’s, Peabody’s en BAFTA’s, en Time Magazine noemde het in 1978 “de populairste televisie-entertainmentshow die momenteel op aarde wordt geproduceerd.” Dat klinkt grandioos, maar het was ook waar. Jim Henson had iets magisch gecreëerd: een varietéshow die zowel kinderen als volwassenen aansprak, met gasten als Elton John, Johnny Cash, Diana Ross, Debbie Harry en Liza Minnelli. Het was chaotisch, anarchistisch en absurd, maar altijd met een onderliggende warmte die het onderscheidde van cynische comedy.

Deze special voelt anders aan. Het is geen poging om een nieuwe serie te lanceren (hoewel het wel fungeert als een backdoor pilot, volgens Deadline). Het is een eenmalig evenement, een experiment om te zien of er nog genoeg liefde is voor deze personages. En dat voelt eerlijk. Kermit zegt het zelf: misschien begint het opnieuw, misschien niet. Het lot van The Muppet Show hangt af van hoe deze avond verloopt. Het is een metavertelling die perfect past bij de zelfbewuste toon van de trailer. Muzikaal wordt de special ondersteund door een gloednieuwe versie van “The Muppet Show Theme,” geproduceerd door Grammy- en Emmy-winnaar Bill Sherman. Animal op drums, klassieke Muppet-chaos, en hopelijk een paar muzikale optredens die niet te gepolijst aanvoelen. De originele show werkte omdat het ruw en onvoorspelbaar was. Als deze special te geproduceerd aanvoelt, verliest het zijn charme.

Kortom, de Muppets weten dat ze niet meer de culturele kracht zijn die ze ooit waren. Ze weten dat hun humor gedateerd is, dat hun format anachronistisch is, en dat niemand echt zit te wachten op een Muppet-renaissance. En toch proberen ze het, met dezelfde onverwoestbare optimisme die Kermit altijd heeft gekenmerkt. Het is tragisch en grappig tegelijk, en dat is exact waarom het zou kunnen werken. Of het nou slaagt of faalt, het voelt in ieder geval oprecht – en dat is meer dan je kunt zeggen over de meeste nostalgie-projecten van Disney.