Als je dacht dat 2026 ons zou besparen van AI-thrillers die meer doen denken aan lange reclamespots voor Amazon dan aan echte cinema, dan heb je het mis. Mercy (2026) komt eraan, en de trailer die Chris Pratt en Rebecca Ferguson ons voorschotelt, doet vermoeden dat we hier te maken hebben met een film die zo hard probeert relevant te zijn dat het pijn doet. Geregisseerd door Timur Bekmambetov, de man achter Wanted (2008) en Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012), krijgen we een futuristische rechtbank-thriller waarin technologie niet alleen de goede bedoelingen van de mensheid wegveegt, maar ook alle nuance uit het scenario.
© Amazon Studios
Korte inhoud: In het nabije Los Angeles van 2029 wordt detective Chris Raven (Pratt) wakker vastgebonden aan een executiestoel. Hij wordt beschuldigd van de moord op zijn eigen vrouw en krijgt precies negentig minuten om zijn onschuld te bewijzen tegenover rechter Maddox; een geavanceerd AI-systeem dat hij zelf ooit heeft helpen ontwikkelen en dat nu als rechter, jury en beul fungeert. Ferguson levert de stem voor deze digitale deugdrechter, wat gezien haar talent in franchises als Dune en Mission Impossible bijna voelt als iets beneden haar niveau. De cast wordt aangevuld met Kali Reis, Annabelle Wallis, Chris Sullivan en Kylie Rogers, maar de vraag is of zij meer krijgen te doen dan schermtijd als digitale handlangers.
Het grootste probleem met Mercy zit hem in de vorm. Bekmambetov, de zelfgekroonde koning van het “screenlife”-genre (waarbij het hele verhaal zich afspeelt via computerschermen, smartphones, tablets, webcams en andere digitale interfaces), heeft al bewezen dat dit concept enkel werkt wanneer het verhaal en de uitvoering perfect op elkaar zijn afgestemd. Zijn eerdere successen als producer van films als Unfriended (2015) en Searching (2018) toonden aan dat het schermformat een krachtig storytelling-instrument kan zijn. Maar zijn meest recente poging, War of the Worlds (2025) met Ice Cube, werd volledig afgebrand door critici en eindigde zelfs in onze top 100 slechtste films. Die film werd een bizarre productplacementshow voor Amazon waarin een pakjesbezorger met een drone de dag kwam redden. En nu komt Mercy, wederom geproduceerd door Bekmambetov met datzelfde screenlife-concept, waarbij alles zich afspeelt via bodycams, drones, computerschermen en zelfs robo-dogs die menigtes filmen.
De trailer van Mercy belooft actie, spanning en morele dilemma’s over het gevaar van kunstmatige intelligentie, maar wat we eigenlijk zien is een kakofonie van wiebelende camerabeelden, green screen-interacties die er zo nep uitzien als de vele AI-filmpjes op social media, en actiescènes die meer duizelig maken dan opwindend. Mensen vallen van daken, worden overreden door voertuigen en rellen breken uit – ideeën die op papier interessant klinken, maar in de trailer vooral aanvoelen als een wanhopige poging om Minority Report te herdoen zonder het budget of de visie. Het is ironisch dat een film die waarschuwt voor de gevaren van algoritmes die beslissingen nemen, zelf voelt alsof hij in elkaar is geknutseld door een AI die gevoed werd met elke dystopische sci-fi-cliché van de afgelopen twintig jaar.
Chris Pratt heeft tijdens de opnames naar eigen zeggen gevraagd om letterlijk vastgebonden te worden aan zijn stoel voor de authentieke claustrofobische ervaring – een bewonderenswaardige toewijding, maar kijkend naar de trailer vraag je je af of het publiek niet dezelfde behandeling nodig heeft om de film tot het einde uit te zitten. Bekmambetov en producent Charles Roven, die nota bene Oppenheimer op zijn cv heeft staan, pushen hard op de IMAX-ervaring, waarbij de schermen “bijna uit het bioscoopscherm het publiek in komen”, maar zelfs de meest geavanceerde projectietechnologie kan een zwak script niet redden. Het scenario, geschreven door een talentloos B-regisseur genaamd Marco van Belle, zegt eigenlijk ook al genoeg waar dit naar toe zal gaan. De tweedimensionale karakters en de over-the-top actiescènes met wiebelcamera’s doen meer denken aan een straight-to-video film.
Mercy had een genuanceerde verkenning kunnen zijn van hoe technologie onze begrippen van rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid hervormt, verwordt in de trailer tot niet meer dan een oppervlakkige actiefilm waarin de hoofdpersoon uiteindelijk blijkt samen te werken met de AI-rechter in plaats van het systeem zelf ter discussie te stellen. Het is alsof de film bang is om echt kritisch te zijn over technologie, omdat dat misschien te confronterend zou zijn voor het publiek dat bij Amazon Prime hun abonnement hebben. In plaats daarvan krijgen we een brave thriller die doet alsof hij iets te zeggen heeft, maar uiteindelijk alleen maar herrie maakt. Mercy verschijnt op 23 januari 2026 in de bioscopen, in 2D, 3D en IMAX, en het zou kunnen dat deze film inderdaad de frontrunner wordt voor slechtste film van het jaar en met zijn 200 miljoen dollar productiebudget vermoedelijk ook de grootste flop van het jaar, en dat terwijl 2026 nog maar net begonnen is.
Dit ziet er inderdaad niet goed uit. Dit belooft niet veel goeds voor James Bond.
Al het geld is naar de twee sterren gegaan, de rest naar een FX huis in Hongarije …