Ryan Murphy, de kerel die verzot is op erotiek en gore is terug. De man die ons eerder al American Horror Story (2011), Nip/Tuck (2003) en Monster (2025) gaf, duikt nu met The Beauty (2026) opnieuw in de gore details van onze collectieve ijdelheid. En laat ons eerlijk zijn: niemand anders zou zo schaamteloos durven te suggereren dat een seksueel overdraagbare aandoening die je mooi maakt eigenlijk gewoon een metafoor is voor Ozempic-cultuur. Maar Murphy doet het toch, en hij doet het met het subtiele gevoel voor nuance van een olifant in een porseleinkast.
© Disney
Korte inhoud: In de serie volgen FBI-agenten Cooper Madsen en Jordan Bennett een onderzoek naar de mysterieuze dood van supermodellen in Parijs. Ze ontdekken al snel dat een seksueel overdraagbaar virus mensen transformeert in visioenen van fysieke perfectie, maar met dodelijke gevolgen. Hun spoor leidt naar The Corporation, een duistere tech-miljardair die het wondermiddel The Beauty heeft ontwikkeld en zijn triljoenen-imperium met alle middelen verdedigt, inclusief zijn moorddadige handlanger The Assassin. Terwijl de epidemie zich verspreidt, raakt Jeremy, een wanhopige buitenstaander, verstrikt in de chaos.
Murphy verzamelde voor dit project een cast die er mag zijn: Evan Peters, zijn trouwe American Horror Story-veteraan die ondertussen zo vaak met Murphy heeft samengewerkt dat hij waarschijnlijk zijn telefoonnummer uit het hoofd kent, speelt agent Cooper Madsen. Rebecca Hall kruipt in de huid van agent Jordan Bennett. Ashton Kutcher – ja, die Ashton Kutcher die een paar jaar is ondergedoken nadat ze een vermeende scientology-verkrachtiger gingen verdedigen – speelt de sinistere tech-miljardair The Corporation. Alsof dat nog niet genoeg is, krijgen we ook Anthony Ramos als The Assassin en Jeremy Pope, als de buitenstaander Jeremy. Als gaststerren zien we onder andere Bella Hadid, Isabella Rossellini, Ben Platt en Vincent D’Onofrio.
Wat “The Beauty” interessant maakt en minstens ambitieus, is dat Murphy zelf toegeeft dat hij hiermee zijn blik richt op wat hij de Ozempic-cultuur noemt, zoals we al eerder zagen in de Demi Moore film The Substance (2024). In een interview met Variety vertelde hij dat de serie vraagt hoe ver je zou gaan voor schoonheid, en wat je daarvoor zou opofferen. Murphy stelt de vraag of het nu gaat om gezondheid of ijdelheid wanneer mensen grijpen naar een wondermiddel dat belooft dat al je problemen verdwijnen met één prik. Het is een valide observatie in een tijdperk waarin we collectief bezeten zijn van quick fixes en instant perfectie. Maar de vraag blijft of Murphy de man is om die maatschappijkritiek op een genuanceerde manier te brengen. Zijn eerdere werk toont immers een voorliefde voor over-the-top melodrama en gore effecten boven subtiele sociale commentaar.
De serie is gebaseerd op de gelijknamige stripreeks van Jeremy Haun en Jason A. Hurley uit 2016, en Murphy heeft er geen moeite mee gedaan om de schaal van zijn project te vergelijken met “Game of Thrones”. De productie reisde af naar Parijs, Venetië, Rome en New York – locaties die ongetwijfeld prachtig in beeld worden gebracht maar die ook een budget vergen dat je doet duizelen. Het is typisch Murphy: als je iets gaat doen, dan doe je het groot, glamoureus en met genoeg drama om een hele opera te vullen. De man heeft elf afleveringen besteld bij FX, wat betekent dat we genoeg tijd krijgen om te zien of zijn visie op schoonheidsobsessie ergens naartoe leidt of gewoon verdrinkt in zijn eigen excessieve stijl. De trailer van The Beauty doet weinig om die twijfels weg te nemen – het lijkt alsof Murphy gewoon alle visuele trucjes uit The Substance heeft gepakt, er wat extra glitter en Europese locaties aan heeft toegevoegd, en het resultaat als zijn eigen originele visie probeert te verkopen.
Wat “The Beauty” wel heeft, is Evan Peters, en laten we eerlijk zijn: die man kan acteren. Hij heeft in het verleden bewezen dat hij complexe, gelaagde personages kan neerzetten, zelfs wanneer het script hem geen diensten bewijst. Peters is één van die acteurs die je kan overtuigen om naar een Murphy-project te kijken, zelfs als je weet dat het waarschijnlijk meer stijl dan substantie zal zijn. Zijn samenwerking met Murphy gaat terug tot het eerste seizoen van American Horror Story, en hij heeft sindsdien in vrijwel elk Murphy-project gezeten, van Pose (2018) tot Dahmer (2022), waarvoor hij een Golden Globe won. Als er iemand is die Murphy’s vaak chaotische visies kan gronden in iets tastbaars, dan is het Peters wel. Het is ook interessant dat Murphy voor deze serie koos om Matthew Hodgson aan te trekken als co-creator. Hodgson werkte eerder mee aan Ratched (2020) en Hollywood, twee projecten die bewezen dat Murphy niet altijd zijn beste werk aflevert wanneer hij te vrij wordt gelaten. “Ratched” was visueel prachtig maar voelde vaak leeg aan, terwijl Hollywood ambitieus was maar te vaak zijn eigen boodschap in de weg stond. “The Beauty” lijkt een soortgelijk risico te lopen: een serie met een interessante premisse en een sterke cast, maar met het gevaar dat het verzuipt in zijn eigen pretenties.
De grote vraag is natuurlijk of “The Beauty” iets nieuws te zeggen heeft over ons collectieve schoonheidsideaal, of dat het gewoon een reeks van flashy beelden wordt die niet verder komen dan oppervlakkige observaties. Murphy heeft in het verleden bewezen dat hij uitstekend is in het creëren van iconische visuele momenten en memorabele personages, maar zijn series hebben ook de neiging om halverwege te verdwalen in hun eigen complexiteit. American Horror Story is daar het perfecte voorbeeld van: seizoenen die beginnen met een intrigerende premisse maar eindigen in een chaos van plotlijnen die nergens naartoe leiden. The Beauty heeft met zijn elf afleveringen genoeg tijd om hetzelfde lot te ondergaan. Toch is er iets fascinerends aan The Beauty, ondanks alle cynisme. Murphy heeft altijd een vinger aan de pols gehad van wat de tijdgeest is, en zijn beslissing om de Ozempic-cultuur aan te kaarten via een body horror thriller is niet zonder merit. We leven in een tijd waarin mensen bereid zijn om bijna alles te doen voor dat perfecte Instagram-lichaam, en een serie die die obsessie op een groteske manier uitvergroot kan ons misschien wel een spiegel voorhouden. Of Murphy dat ook daadwerkelijk doet, of dat hij gewoon een reeks gory beelden aan elkaar rijgt met wat oppervlakkige sociale commentaar, dat zullen we op 21 januari 2026 ontdekken wanneer de eerste drie afleveringen op FX en Hulu verschijnen.
The Substitute rip off , klaar en duidelijk met hier en daar wat ChatGPT aanpassingen om het nog net verschillend genoeg te maken