Terwijl James Cameron z’n derde Avatar: Fire and Ash (2025) over de miljardgrens trekt met zijn prachtige blauwe Navi supermodellen (stel je voor dat ze groen, klein en harig waren – niemand zou voor hen rooten), speelt zich in de schaduw van deze mammoet een veel interessanter verhaal af. The Housemaid (2025), een psychologische thriller met een budget dat Cameron waarschijnlijk uitgeeft aan de catering voor Avatar, staat op het punt om wereldwijd de 200 miljoen dollar te passeren. En dat met slechts 35 miljoen dollar aan productiekosten. Ja, je leest het goed: dat is een return on investment waar zelfs de meest doorgewinterde Hollywood-accountant van begint te watertanden.
© Lionsgate
Korte inhoud: Het verhaal draait om Millie Calloway, gespeeld door Sydney Sweeney, een jonge vrouw met een duister verleden die eindelijk een frisse start krijgt als huishoudster bij het welgestelde echtpaar Nina en Andrew Winchester, vertolkt door Amanda Seyfried en Brandon Sklenar. Maar wat begint als een droomjob, ontpopt zich al snel tot een twisted nachtmerrie vol geheimen, manipulatie en bloed. Veel bloed.
Regisseur Paul Feig – de man die ons eerder Bridesmaids (2011) en A Simple Favor (2018) gaf – heeft blijkbaar z’n beste trucje uitgehaald: een film maken die kritisch gezien “trashy” is, maar waar het publiek geen genoeg van krijgt. En laten we eerlijk zijn, dat is een kunst op zich. De film debuteerde op kerstavond 2025 en heeft sindsdien week na week z’n concurrent Avatar: Fire and Ash een loer gedraaid door slechts minimale dalingen te laten zien. Waar andere films na de eerste week dramatisch instorten, zakte The Housemaid in z’n derde weekend met slechts drie procent. Drie! Dat is bijna crimineel efficiënt.
Voor Sydney Sweeney is dit meer dan gewoon een succesje; het is een echte verlossing. Na een reeks teleurstellende box office-resultaten met films als Christy (2025) en andere ambitieuze maar commercieel geflopte projecten, had de actrice dringend nood aan een win. En wat voor één. Met 75,7 miljoen dollar in Noord-Amerika en 133 miljoen dollar wereldwijd staat The Housemaid op het punt om haar vorige romcom-hit Anyone But You (2023), die 220 miljoen dollar opbracht, te evenaren; en dat met een film die véél duisterder en complexer is. Maar de echte ster van de film is Amanda Seyfried, die als Nina Winchester een performance neerzet die zelfs de meest cynische criticus z’n wenkbrauwen doet fronsen van verbazing. Seyfried, geen onbekende van box office-successen dankzij haar rollen in de Mamma Mia!-films en haar Emmy-winnende vertolking van Elizabeth Holmes in The Dropout, gaat hier volledig los. Zo zeer zelfs dat ze in een interview met Variety openlijk garanties geeft voor een vervolg. “Niemand heeft nog iets gezegd over deel twee, maar ik garandeer je dat er een deel twee komt. En ik garandeer bijna dat ik er in een kleine cameo in zal zitten,” aldus Seyfried. Moedig of arrogant? Waarschijnlijk beide, maar met deze cijfers heeft ze wel het recht om er zo over te praten.
Het mooie is dat auteur Freida McFadden al twee vervolgromans heeft geschreven: The Housemaid’s Secret en The Housemaid is Watching. Dat betekent dat er geen scenario’s uit de lucht gegrepen moeten worden, geen writers’ rooms die maandenlang brainstormen over hoe ze dit franchise kunnen melken. Het verhaal ligt er gewoon, klaar om verfilmd te worden. En je kunt er donder op zeggen dat Lionsgate en Hidden Pictures daar nu vol op inzetten. De film heeft ook nog niet eens alle internationale markten veroverd, wat betekent dat die 200 miljoen dollar wereldwijde box office slechts een tussenstation is. Voor context: Avatar: Fire and Ash heeft meer dan een miljard dollar opgehaald, maar heeft ook een productiebudget dat ergens tussen de 350 en 400 miljoen dollar ligt (niemand weet het exact, want Disney houdt die cijfers zo geheim). The Housemaid heeft met 35 miljoen dollar een fractie daarvan gekost en presteert qua winstmarge spectaculair beter.
Wat maakt deze film dan zo onweerstaanbaar? Volgens critici is het een “guilty pleasure” die geen schaamte kent. De film omarmt z’n pulpiness, z’n over-the-top momenten, z’n soapachtige wendingen; en daar ligt precies de kracht. Waar veel moderne thrillers proberen om “prestige” te zijn, gooit The Housemaid alle pretentie overboord en zegt gewoon: hier heb je seksuele spanning, manipulatie, wraak en een twist die je niet ziet aankomen. Eet smakelijk. Regisseur Paul Feig gaf zelfs toe dat hij de meest ongemakkelijke persoon op de set was tijdens de naaktscènes, wat gezien zijn CV met voornamelijk comedy’s ook niet echt verrassend is. Maar het werkt, en dat is wat telt. Hij is tevens ook de man die Blake Lively verdedigd in de SA affaire tegen de regisseur van It Ends With Us, en hij ook zowat de enige acteur is die met haar in zee wil gaan, inclusief Brandon Sklenar. Brandon Sklenar, die vooral bekend is van z’n rol in de Yellowstone-spin-off 1923 (2022-2025) en z’n controversiële rol in It Ends With Us (2024), speelt Andrew Winchester met een verontrustende charme die je niet helemaal kunt vertrouwen. En dat is precies de bedoeling. De film speelt constant met je verwachtingen, draait perspectieven om en laat je nooit helemaal zeker zijn wie nu eigenlijk de slechterik is. Tot de twist komt. En dan nog een twist. En nog een.
Voor Lionsgate is dit een regelrechte jackpot. Na jaren van ups en downs heeft de studio eindelijk weer een franchise in handen die bijna gegarandeerd winst oplevert. De film overtrof al A Simple Favor (2018), Feigs vorige thriller voor Lionsgate die eindigde op 53,5 miljoen dollar. En met het nieuws dat Amanda Seyfried een vervolg “garandeert”, kun je er donder op zeggen dat studio-executives al volop aan het rekenen zijn hoeveel melk ze uit deze koe kunnen halen. Hint: veel. De timing van de film kon ook niet beter. Uitgebracht tijdens de drukke kerstperiode, vlak naast megaproducties zoals Avatar 3, Zootopia 2 (2025) en andere familiegerichte blockbusters, vond The Housemaid z’n niche bij volwassenen die geen zin hadden in nog een animatiefilm of sci-fi-spektakel. Het publiek was hongerig naar iets voor volwassenen, iets met spanning en seks en verraad; en The Housemaid leverde precies dat.
De eerste Avatar was de beste, de vervolgfilms zijn money grabs, maar ik moet toegeven dat Chaplin als baddy echt wel indruk heeft gemaakt. “Show me how to make thunder.” Te gek
Ik zal wachten tot deze uit is op Netflix.