Weet je wat de wereld nodig had in 2026? Nog een nieuwe Sherlock Holmes, natuurlijk. Alsof 150 jaar analytische genialiteit nog niet genoeg is uitgesponnen door Hollywood, BBC, en een halve bibliotheek vol spin-offs. Maar kom, hier zijn we dan met “Young Sherlock” (2026), een serie van Guy Ritchie die beslist heeft dat zelfs de grootste speurneus aller tijden ooit een opvliegende puber moet zijn geweest. Vanuit de donkere steegjes van Oxford en de dampende laboratoria vol exploderende flacons, serveert Ritchie zijn nieuwe kijk op Arthur Conan Doyles detective met meer testosteron dan theïne. En eerlijk? Het werkt verrassend goed.
Korte inhoud: De serie, die op 4 maart 2026 op Prime Video verschijnt, volgt een jonge, wispelturige Holmes (gespeeld door Hero Fiennes Tiffin) die nog geen idee heeft wie hij later zal worden; maar wel al in moordzaken verzeilt alsof het bierpongwedstrijden zijn. Sherlock is, jawel, een “disgraced student” aan Oxford die zijn neus (en helaas ook zijn ego) te diep in een moordmysterie steekt dat zijn vrijheid bedreigt. Wat volgt, is een globe-trottend complot-in-een-complot, vol slechteriken, familiegeheimen en stylische slow-motion achtervolgingen waarin je vermoedelijk de geur van buskruit door het scherm ruikt.
Ritchie, de man die in 2009 de iconische detective al een brok testosteron gaf in Sherlock Holmes (2009) en zijn vervolg Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011), herneemt hier zijn typische tempo: snedige dialogen, visueel oversuikerde montage en geweld met een kwinkslag. Alleen: deze keer draait het niet om de superheld van Baker Street, maar om een kerel die nog uitzoekt hoe hij zijn emoties en zijn haar op orde moet krijgen. Ergens tussen Peaky Blinders en Euphoria, maar dan met korsetten.
Tiffin laat zien dat hij meer kan dan onnozel broeden in de After-franchise. Zijn Holmes is koppig, charismatisch en gevaarlijk dicht bij een zenuwinzinking, wat hem interessanter maakt dan de meeste gladde tienerhelden. Hij krijgt sterk gezelschap van Dónal Finn als de jonge James Moriarty (jawel, dé toekomstige aartsvijand), Joseph Fiennes als zijn mysterieuze vader Silas Holmes, Colin Firth als de hautaine Oxford-professor Sir Bucephalus Hodge, en Natascha McElhone als zijn moeder Cordelia, en ja, zelfs Mycroft (vertolkt door Max Irons) duikt op, met evenveel pedanterie als gewoonlijk. De serie, geschreven en geleid door Matthew Parkhill, haalt veel inspiratie uit Andy Lane’s boekenreeks, maar maakt het allemaal wat rauwer en losser. Geen kalm redenerende gentleman hier, maar een jongen die sneller vecht dan hij nadenkt, en soms eerst nadenkt over hoe hij er nadien nog stoer uit zal zien. Dat is ergens heel Ritchie: stijl boven orde, chaos als motor. Het resultaat is een mix van historische fictie, coming-of-age en pure rock-’n-rollcinema die evenveel denkt als knalt.
Maar het mooiste aan “Young Sherlock“ is misschien dat het zich niet te zwaar neemt. Ritchie weet dat hij zich in een erfgoed begeeft dat al talloze keren is afgekloven; van Sherlock met Benedict Cumberbatch tot Enola Holmes met Millie Bobby Brown. In plaats van te concurreren met dat pantheon, kiest hij voor pure bravoure. De camera zwiert, de muziek zwelt, en elke achtervolging voelt aan als een misplaatst Victoriaans ravefeest. Soms over the top? Zeker. Maar beter te veel dan te braaf, zeker in tijden waarin de meeste streamingreeksen geschreven lijken door slaapwandelende algoritmes. Ja, natuurlijk zullen puristen klagen dat Conan Doyle zich in zijn graf omdraait. Dat Holmes nooit “disgraced” was, laat staan op Oxford door de gangen holde met ontploft chemielabhaar. Maar die puristen vergeten één detail: Ritchie’s Holmes is geen reconstructie, het is een remix. En in een tijd waar televisiekijkers meer bingen dan nadenken, is zo’n brutale bewerking een zegen. Een beetje arrogantie, een snuifje waanzin, en veel schwung. Ritchie’s stempel druipt van elk frame.
Dus ja, “Young Sherlock” is luid, onstuimig en soms onhandig, maar nooit saai. Als dit de versie is waarmee nieuwe generaties Holmes leren kennen; een jongen die fouten maakt, vloekt, en pas stilaan leert redeneren, dan kunnen we dat enkel toejuichen. Zoals ze in Londen zeggen: “The game is afoot.” Vanaf 4 maart 2026 op Prime Video.
Dit is de perfecte serie voor Ritchie die een beetje de Soderbergh toer wil opgaan
I’m in ! Ziet er goed uit !