Regisseur Alejandro González Iñárritu had nog maar net een Oscar gewonnen voor Birdman (2014) en toen kwam deze film. Deze The Revenant (2015), gebaseerd op de roman van Michael Punke, is in ieder geval een compleet andere film. De film vergaarde maar liefst 12 Oscar-nominaties, en Leonardo DiCaprio won met deze film zijn eerste Oscar voor Beste Acteur … ook al was het misschien niet noodzakelijk dé beste vertolking van het jaar.
Korte inhoud: 1823. Pelsjager Hugh Glass (Leonardo DiCaprio) moet na een bloedige confrontatie met indianen de aftocht blazen met zijn collega’s. Op de terugweg naar hun handelspost wordt Glass vervolgens te grazen genomen door een grizzly. De zwaar toegetakelde man lijkt te wegen op de groep en er wordt besloten om hem achter te laten in afwachting van hulp. Maar John Fitzgerald (Tom Hardy) ziet dit anders en vindt dat zijn leven nu ook in gevaar is doordat hij om een bijna dode man moet waken. Hij besluit dan maar via een list om Hugh te begraven. Maar Hugh is niet dood en besluit om wraak te nemen en gaat op zoek naar John door honderden mijlen woest landschap.
Het meest opmerkelijke aan de film is wat mij betreft toch de fotografie van Emmanuel Lubezki, die los van een aantal kampvuur scènes de volledige film heeft gedraaid met natuurlijk licht – en dat in een onherbergzaam Canadees en besneeuwd landschap. Het resultaat is dat we de kilte gaan voelen en meteen ook de bare weescondities zien wegen op de karakters. Dat de acteurs hebben afgezien staat buiten kijf en dat zit tevens ook in hun vertolking. Tom Hardy is perfect gecast en bijna onherkenbaar gemaakt. En ’thank God’ voor de ondertitels wat Hardy kan één van de meest onverstaanbare acteurs zijn in Hollywood. Het is leuk dat hij verschillende accenten meester is, maar misschien de volgende keer duidelijk spreken zou ook al heel dankbaar zijn.
De beruchte berenscène is inderdaad spectaculair en verdient alle lof die eraan is gegeven. Het is een meesterlijke choreografie die zowel angstaanjagend als een beetje hilarisch is. De beer heeft tenslotte wel een punt: Glass probeerde haar welpen neer te schieten. Maar deze scène toont ook meteen het centrale probleem van de film aan. Iñárritu is zo verliefd op zijn eigen visuele kunsten dat hij vergeet een coherent verhaal te vertellen. Glass’ vermogen om letterlijk alles te overleven: een berenaanval, vallen van kliffen, wonden die eigenlijk dodelijk zouden moeten zijn – staat op gespannen voet met Iñárritu’s visie van de natuur als een meedogenloze moordenaar. Je kunt niet beide hebben: ofwel is de natuur genadeloos, ofwel is Glass onsterfelijk.
Het script van Mark L. Smith vind ik het enige zwakke aan de film. Het script is niet geheel zonder clichés met indianen die letterlijk zeggen dat de blanke man hun land heeft gestolen, en banaliteiten zoals iemand die zegt over het personage van DiCaprio de enige reden is dat iedereen in leven is – terwijl we eigenlijk een compleet ander verhaal hadden gezien in het begin van de film. Het verhaal kan je ook gemakkelijk samenvatten op een bierviltje, tot zover de complexiteit van de film. Het is in essentie een soort western van een man die wraak wil nemen.
DiCaprio geeft een fysiek veeleisende performance waarbij hij amper iets zegt gedurende de hele film. In plaats daarvan gromt hij, bijt hij in rauwe organen en kruipt hij door de sneeuw als een gewond dier. Het is moeilijk om dit een ‘acteerprestation’ te noemen in traditionele zin, maar het is zeker indrukwekkend. DiCaprio heeft later gezegd dat dit de moeilijkste rol van zijn carrière was, en na het zien van de film geloof je dat meteen. Hij werd er zijn langverwachte Oscar voor, wat voelt als een soort lifetime achievement award verpakt als waardering voor deze specifieke rol. Tom Hardy is fantastisch als de boosaardige Fitzgerald, hoewel zijn Amerikaanse accent zo onduidelijk is dat je soms ondertiteling wenst. Het is alsof hij met knikkers in zijn mond praat, wat niet helpt in een film die al minimaal dialoog heeft.
© 20th Century Fox Home Entertainment
De productie zelf was zo chaotisch als je zou verwachten van een film die alleen bij natuurlijk licht werd geschoten in afgelegen delen van Canada en Argentinië. Het oorspronkelijke budget van 60 miljoen dollar zwol op tot 135 miljoen toen de productie maandenlang vertraagd werd door weersomstandigheden. Crewleden vluchtten of werden ontslagen. Iñárritu’s temperament zorgde voor spanningen op de set. Op een gegeven moment liet hij Tom Hardy hem wurgen uit zelfspot, een moment dat vereeuwigd werd op foto en later op t-shirts voor de crew werd gedrukt. Dit alles wijst op een regisseur die zo geobsedeerd is door zijn artistieke visie dat praktische overwegingen naar de achtergrond verdwijnen.
Het lijkt bij momenten op een soort Terrence Malick light. Maar het blijft een ervaring om deze film te zien en in het bijzonder op groot scherm. Ja, als er één film is naast The Hateful Eight (2015) die je best zo groot mogelijk bekijkt, is het toch wel deze prent. Uiteindelijk zijn er bijzonder weinig dialogen en wordt er behoorlijk veel met beelden verteld. Het is pure grootschalige cinema van de beste soort.
The Revenant is ongetwijfeld een technische prestatie die je op het grote scherm moet zien. De combinatie van Lubezki’s camerawerk, de natuurlijke settings en de fysieke performances maken het tot een unieke kijkervaring. Maar het is ook een film die meer geïnteresseerd lijkt in het laten zien hoe moeilijk het was om te maken dan in het vertellen van een betekenisvol verhaal. Het is cinema als endurance test, waarbij de grenzen van wat mogelijk is worden verkend zonder dat er veel over nagedacht wordt waarom. Voor sommigen zal dat genoeg zijn. Voor anderen voelt het als een gemiste kans om echte emotionele diepte te bereiken. De film won drie Oscars en verdiende meer dan 530 miljoen dollar wereldwijd, wat bewijst dat publiek en kritiek deze aanpak waardeerden. Maar tien jaar later blijft de vraag: wat blijft er hangen behalve de berenscène en de herinnering aan DiCaprio die eindelijk zijn Oscar kreeg?
The Revenant is ondertussen uit op DVD, Blu-ray en er is zelfs een editie uit in 4K voor de mensen die echt hét beste van het beste willen. Op dit ogenblik kan je de 4K (pic) schijven nog niet afslepen met een PS4, maar Sony heeft al aangekondigd dat er binnenkort een nieuwe PS4 op de markt zou komen. Spijtig dat Sony daar niet eerder had op ingespeeld. Wat betreft de extra’s, is er geen audio-commentaar te vinden maar wel een making of. De film is sinds 1 december 2025 te zien op Netflix.
Review The Revenant (2025)
Recensie door Dave op 14 december 2025
Sterkste punt van The Revenant is het visuele gedeelte maar toont tevens ook zijn zwakte. Iets wat werkt in een boek werkt niet altijd in een film, en vond het op het einde van de rit toch wat langdradig.
Na alle lofzangen vond ik de film zelf eigenlijk wel tegenvallen. Het is zondermeer mooi gefilmd, maar het verhaal en de karakterontwikkeling vond ik tegenvallen. Zeker de verhaallijnen die erbij bedacht zijn (indianen, vrouw, kind) vond ik best storend. Het was een betere film geweest zonder al die zijpaden en zonder de “moraal van het verhaal”. Blijft dat het acteerwerk van Leonardo en Tom Hardy erg goed is, maar desondanks blijven de karakters vlak als tafellaken.