Now You See Me: Now You Don’t is terug voor nieuwe verdwijntruc

Tien jaar. Laat dat even bezinken. Het duurde tien jaar voordat Hollywood besloot om de Four Horsemen terug uit hun magische hoed te toveren voor een derde film. Now You See Me: Now You Don’t (2025) arriveert eindelijk op 14 november in de bioscopen, en eerlijk gezegd is het een klein wonder dat dit project überhaupt het daglicht heeft gezien. De trailer belooft een spektakel van misleiding en misdaad, maar de echte illusie hier is misschien wel dat we nog steeds zouden moeten geloven in deze franchise.

© Lionsgate

Korte inhoud: De Four Horsemen, Daniel Atlas (Jesse Eisenberg), als Merritt McKinney (Woody Harrelson), als Jack Wilder (Dave Franco) en als Henley Reeves (Isla Fisher), keren terug om samen te werken met een nieuwe generatie illusionisten: Charlie (Justice Smith), Bosco (Dominic Sessa) en als June (Ariana Greenblatt). Hun missie? Het ontmaskeren van Veronika Vanderberg (Rosamund Pike), een diamantenerfgename met connecties naar wapenhandelaars en oorlogsheren. Bijgestaan door de legendarische Thaddeus (Morgan Freeman), moeten de twee generaties goochelaars hun verschillen overwinnen om deze gevaarlijke tegenstander te verslaan.

Laten we even terugspoelen. Now You See Me (2013) was een verrassende hit die wereldwijd 351,7 miljoen dollar opbracht tegen een budget van slechts 75 miljoen. Het publiek viel voor het concept van goochelaars die bankovervallen plegen tijdens hun shows. Het vervolgdeel, Now You See Me 2 (2016), deed het met 334,9 miljoen dollar wereldwijd nauwelijks slechter, ondanks nog slechtere kritieken. Samen hebben de eerste twee films bijna 700 miljoen dollar binnengehaald. Dat is geen illusie, dat zijn harde cijfers die verklaren waarom Ruben Fleischer nu de regisseursstoel heeft overgenomen van Louis Leterrier.

Maar hier wordt het interessant. De trailer onthult een franchise die worstelt met een identiteitscrisis. Enerzijds probeert het het oude succesrecept te herhalen: flitsende trucs, oneliners, en Morgan Freeman die eruitziet alsof hij liever ergens anders zou zijn. Anderzijds gooit het er een generatiekloof tegenaan, waarbij de oude garde botst met nieuw bloed. “The Four Horsemen are dead to me,” verklaart Daniel in de trailer, alsof dit niet de derde film in een reeks is waar iedereen gewoon terug is voor de paycheck. De ironie druipt ervan af, vooral wanneer je beseft dat Fisher ontbrak in het tweede deel vanwege haar zwangerschap en nu plotseling terug is alsof er niks gebeurd is. Wat misschien nog opvallender is dan wat er wel in de trailer zit, is wat er ontbreekt. Lizzy Caplan, die Lula May speelde in het tweede deel en Fisher verving toen die zwanger was, is nergens te bekennen. In een interview in februari 2025 gaf Caplan toe dat ze niet was gecontacteerd voor de film en er niets over wist. Het is een vreemde keuze: waarom de Four Horsemen niet gewoon uitbreiden tot Five Horsemen? In plaats daarvan krijgen we een nieuwe generatie van drie jonge illusionisten, alsof Caplan’s personage nooit heeft bestaan. Het voelt als een gemiste kans, vooral omdat Caplan en Franco in het tweede deel uitstekende chemie hadden. Maar goed, blijkbaar is continuïteit voor goochelaars net zo’n illusie als de rest van hun trucs.

Wat ook opvalt is hoe hard het probeert om eigentijds te blijven. De actie springt van Boedapest naar Antwerpen naar Abu Dhabi, een internationale road trip die schreeuwt “we hebben een groot budget!” De diamantenheist als centrale plot lijkt rechtstreeks uit de handleiding voor franchisefilms te komen: een rijke slechterik met dubieuze connecties, een onmogelijk doelwit, en genoeg CGI om een klein land mee te kunnen verlichten. Fleischer (Zombieland, Venom), heeft bewezen dat hij spektakel kan leveren, maar de vraag blijft of dat spektakel ook inhoud heeft. De eerste reacties vanuit de persvoorstellingen zijn opvallend positief geweest. Critici spreken over een “sleight-of-hand masterpiece” en vergelijken de film zelfs met Mission: Impossible (1996). Maar laten we eerlijk zijn: vroege reacties zijn vaak overdreven enthousiast. De werkelijke test komt wanneer het publiek massaal de zalen vult en oordeelt of deze derde film de moeite waard was om tien jaar op te wachten. Het script, geschreven door Seth Grahame-Smith, Michael Lesslie, en het duo Paul Wernick en Rhett Reese (Deadpool), belooft de gebruikelijke wendingen en verrassingen, maar de trailer laat al zoveel zien dat je je afvraagt of er nog wel iets over blijft om te ontdekken.

Een ander pijnpunt: Mark Ruffalo, die Dylan Rhodes speelde in de eerste twee films, is nergens in de trailer te bekennen. Variety meldde in april 2025 dat hij zou terugkeren, maar zijn afwezigheid in het promotiemateriaal doet vermoeden dat zijn rol minimaal is, of dat hij, net als veel van ons, gewoon klaar is met deze franchise. Het is veelzeggend dat de producenten al een vierde film en zelfs een tv-spin-off aan het voorbereiden zijn voordat deze derde film überhaupt al in de zalen is. Producer Bobby Cohen onthulde dat ze ideeën hebben voor een serie over goochelaarsassistenten die worden verdacht van de moord op hun mentor. Het klinkt als een mix van The Social Network meets Clue, maar dan met kaartentrucs. De vraag is of het publiek daar nog op zit te wachten.

De titel van de film verdient ook aparte aandacht. Now You See Me: Now You Don’t had eigenlijk de titel moeten zijn van het tweede deel, maar de studio vond het te riskant voor marketingdoeleinden. Nu, negen jaar later, gebruiken ze die titel alsof het een briljante vondst is. Het is misschien een perfecte metafoor voor deze hele franchise: te laat, te voor de hand liggend, en een beetje beschamend. Maar goed, de Now You See Me-franchise is een beetje zoals Tron, een geweldig concept dat nooit echt zijn potentieel heeft waargemaakt. En toch blijven we kijken, gehypnotiseerd door de belofte van nog één grote truc, nog één onmogelijke ontsnapping, nog één twist die we niet zagen aankomen. Misschien is dat de echte magie hier: niet de illusies op het scherm, maar het feit dat Hollywood ons blijft overtuigen om naar deze films te blijven kijken.