Na drie jaar wachten op het einde van de wereld zoals we die kennen, heeft Netflix eindelijk de trailer voor “Stranger Things” seizoen 5 losgelaten op een argeloze mensheid. En als er één ding duidelijk is, dan is het wel dit: de Duffer Brothers zijn niet van plan om ons met zachte hand uit te zwaaien. Vergeet die gezellige jaren-80-nostalgie, de Dungeons & Dragons-sessies in mama’s kelder en de malle capriolen in het winkelcentrum. Dit is oorlog, mensen! En niet zo’n sympathieke oorlog waar je nog tijd hebt voor een milkshake tussendoor.
Korte inhoud: Stranger Things draaide altijd om de balans tussen horror en humor, tussen de Upside Down en gewoon lekker met je vrienden rondhangen in een provinciaal Amerikaans stadje. Het vijfde en laatste seizoen pakt plaats in de herfst van 1987, waar Hawkins, Indiana, intussen is getransformeerd van slapend provinciestadje tot militaire quarantainezone met een fikse scheur naar een andere dimensie. De missie is simpel: vind Vecna (Jamie Campbell Bower) en maak hem definitief af. Maar natuurlijk is het nooit simpel in Hawkins, want de overheid jaagt ondertussen op Eleven (Millie Bobby Brown), wat haar opnieuw in de illegaliteit drijft. En dan is er nog Will (Noah Schnapp), die al sinds seizoen 1 de pechvogel van dienst is en nu blijkbaar opnieuw centraal staat in Vecna’s duistere plannen.
De trailer opent met Vecna die zijn demogorgon-leger organiseert in de Upside Down, en niet vanuit zijn vertrouwde Creel House maar vanuit wat eruitziet als het stadhuis van Hawkins, een subtiele maar krachtige symboliek dat Hawkins nu echt het epicentrum is van het kwaad. “At long last, we can begin,” zegt Vecna, en je voelt meteen dat hij niet zit te wachten op een gezellig spelletje Monopoly. De Duffers hebben bevestigd dat dit seizoen meteen in het diepe begint, zonder de gebruikelijke opbouw van normaal leven naar bovennatuurlijke chaos. “We usually set up their normal life and how they’re going about school, and then we introduce the supernatural element. But in this case, this season is sprinting from the start,” aldus co-creator Ross Duffer. Vertaling: geen tijd voor sentimentaliteit, we gaan er meteen vol voor.
Wat opvalt aan de trailer is de totale afwezigheid van luchtigheid. Waar eerdere seizoenen balanceerden tussen angstaanjagende momenten en comic relief, is dit een doorlopende stroom van bloedende, huilende en getraumatiseerde personages. We zien Dustin (Gaten Matarazzo) met een gebroken neus, Eleven die haar longen uit haar lijf schreeuwt terwijl Hopper (David Harbour) haar probeert te troosten, en Lucas (Caleb McLaughlin) die een nog altijd comateuze Sadie Sink uit het ziekenhuis probeert te evacueren terwijl een demogorgon hen achtervolgt. Het is emotioneel uitputtend om alleen al naar te kijken, en dat is precies de bedoeling. De Duffer Brothers hebben ook bevestigd dat dit seizoen “braal” en “gewelddadig” wordt, met hogere inzetten dan ooit. Ze benadrukken dat eventuele grote sterfgevallen zullen gebeuren en niet enkel voor de shock value. Dat klinkt geruststellend tot je beseft dat ze hiermee eigenlijk gewoon bevestigen dat er inderdaad grote sterfgevallen aankomen. Noah Schnapp’s Will speelt een cruciale rol in de finale, wat logisch is aangezien hij degene was die in seizoen 1 de hele ellende in gang zette. De trailer eindigt met Vecna die een hulpeloze Will naar zich toe zweeft en dreigend verklaart: “You are going to help me. One. Last. Time.” Het is een perfect voorbeeld van hoe de show terugkeert naar zijn roots terwijl het tegelijkertijd alles opblaast tot een apocalyptisch niveau.
Er zijn ook enkele fascinerende nieuwe details, zoals het feit dat Hawkins Lab opnieuw een centrale locatie wordt met een gigantisch krachtveld dat eruit straalt. Geluid lijkt een belangrijke rol te spelen in de strijd tegen Vecna, met het WSQK-radiostation dat prominent in beeld komt en later bedekt is met ranken uit de Upside Down, wat suggereert dat het team geluidsgolven als wapen probeert in te zetten. Er is ook de toevoeging van Linda Hamilton, die de rol speelt van Dr. Kay, een militaire leider die blijkbaar zowel antagonist als bondgenoot zal zijn. De aanwezigheid van een Terminator-icoon in een serie over monsters en kinderen met superkrachten voelt vreemd passend aan.
Wat vooral opvalt is hoe volwassen de cast intussen is geworden. Deze kinderen zijn begonnen als tieners en zijn nu jongvolwassenen die bijna een decennium van hun leven hebben besteed aan deze serie. Dat is misschien wel de grootste prestatie van “Stranger Things”: ondanks de steeds groter wordende budgetten en visuele effecten, blijft de kern van de show altijd die groep buitenbeentjes die elkaar vinden in een wereld die hen niet begrijpt. En niets schreeuwt 80’s meer dan volwassen in tienerrollen, zeg nu zelf.
De releasestrategie is ook uniek: Netflix gooit het vijfde seizoen in drie golven op ons af. Volume 1 met de eerste vier afleveringen verschijnt op 26 november, Volume 2 met drie afleveringen komt op Kerstdag, en de tweeuur durende finale landt op oudejaarsavond. Die finale wordt zelfs in meer dan 350 bioscopen vertoond, wat laat zien hoe immens dit fenomeen is geworden. Het is alsof Netflix wil dat we ons nieuwe jaar beginnen met collectief trauma. De eerste vier afleveringen duren respectievelijk 68, 54, 66 en 83 minuten, wat betekent dat we ons schrap moeten zetten voor een marathon aan emoties. Er zijn ook subtiele referenties voor de echte fans, zoals Eddie Munson’s grafzerk die beklad is met “Burn in Hell”, een verwijzing naar Stephen King’s Carrie en een bewijs dat Hawkins nog steeds vol zit met kleinzielige burgers. De Jurassic Park-achtige keukenschène met demogorgons is een hommage aan Spielberg, een van de grote invloeden op de Duffer Brothers. En Caleb McLaughlin’s Lucas die Kate Bush’s “Running Up That Hill” voor Max blijft spelen in de hoop haar uit haar coma te halen, is hartverscheurend en hoopvol tegelijk. Deze kleine momenten van menselijkheid tussen alle chaos zijn wat “Stranger Things” altijd zo effectief heeft gemaakt, en het is geruststellend dat die er nog altijd zijn, hoe donker de toon ook wordt.
Dus ja, de trailer voor “Stranger Things” seizoen 5 is geen gezellige nostalgie-trip. Het is een waarschuwing. Het is de Duffer Brothers die tegen ons zeggen: “We gaan dit eindigen zoals het moet eindigen, en dat betekent dat niet iedereen het gaat overleven.” En ergens, heel diep vanbinnen, weten we allemaal dat dat precies is wat we nodig hebben. Want wat is een episch verhaal zonder opoffering, zonder verlies, zonder echte inzet? Hawkins gaat ten onder, de Upside Down slaat terug, en onze favoriete bende nerds moet één laatste keer opstaan om het kwaad te verslaan. Het wordt pijnlijk, het wordt emotioneel, maar het wordt ook, zonder twijfel, spectaculair. 26 november kan niet snel genoeg komen.

“Will. I, am your father”
Dit zal echt wel het laatste seizoen worden, maar nog een jaar wachten en dit wordt echt belachelijk, tenzij zoals bij IT naar de toekomst springen.