Prime Video lijkt vastberaden om de psychologische thriller terug te brengen naar de schermen met Malice (2025), een zesdelige serie die op 14 november landt als het nieuwste speeltje voor wie een obsessie heeft met rijke mensen die het slecht krijgen. En laat me je meteen geruststellen: dit is geen origineel concept. We kennen het verhaal inmiddels wel; charmante buitenstaander infiltreert welvarende familie, drama volgt, iedereen is een klootzak, maar ergens blijft het werken. Het is het soort comfort food tv-serie: voorspelbaar, maar toch lekker. Geschreven door James Wood, bekend van de schitterende serie Rev. en de heerlijk sarcastische The Great, belooft Malice ’twists and turns’ die je op het puntje van je stoel zullen houden. Nu, we zullen zien of dat ook echt gebeurt of dat het gewoon weer dezelfde vermoeiende formule is met een nieuw jasje.
© Prime
Korte inhoud: De plot is simpel maar effectief: Jack Whitehall speelt Adam Healey, een charismatische tutor die zich op vakantie in Griekenland in het leven van de welgestelde Tanner-familie weet te wurmen. Wanneer de nanny van de familie ziek wordt orkestreert Adam zijn weg naar hun Londense woning, waar zijn ware wraakzuchtige aard aan het licht komt. Hij begint David Duchovny’s Jamie Tanner en Carice van Houten’s Nat tegen elkaar op te zetten, terwijl hij in het geheim plannen smeedt om de hele familie ten val te brengen. Waarom? Dat is natuurlijk het grote mysterie. Spoiler alert: de reden zal waarschijnlijk iets te maken hebben met het verleden, want wanneer is dat niet het geval bij dit soort series?
Wat Malice interessant maakt is de casting. Whitehall, die vooral bekend staat om zijn komische werk in Bad Education, Fresh Meat en zijn hilarische reizen met zijn vader Michael, stapt hier definitief uit zijn comfortzone. En dat moeten we hem nageven: het is een gedurfde keuze. In een interview met TV Insider legde hij uit dat hij eindelijk die acteersspieren wilde laten zien die niemand wist dat hij had. De vraag is natuurlijk of hij het ook kan waarmaken. Het is één ding om grappig te zijn met je vader in een Netflix-serie, en een heel ander verhaal om geloofwaardig sinister over te komen.
Duchovny keert terug naar de kleine schermen na zijn iconische rollen als Fox Mulder in “The X-Files” en Hank Moody in Californication. De man heeft bewezen dat hij spanning kan opbouwen en complexe personages kan neerzetten, dus Jamie Tanner als patriarch van een familie die langzaam uit elkaar valt lijkt hem op het lijf geschreven. En dan is er Carice van Houten, die Nederlandse trots die vooral internationaal bekend werd als de mysterieuze Melisandre in “Game of Thrones”. Ze speelde ook in Dangerous Liaisons en heeft bewezen dat ze laag-bij-de-grondse drama’s kan tillen met haar aanwezigheid. Als Nat Tanner moet ze de vrouw spelen die naast haar man staat terwijl hun perfecte leven als een kaartenhuis instort. Het is een rol die ze waarschijnlijk blindelings kan spelen, maar dat betekent niet dat het minder leuk is om naar te kijken.
De rest van de cast is ook niet verkeerd: Christine Adams speelt Jules, Nat’s beste vriendin, en Raza Jaffrey is Damien, Jules’ echtgenoot. De drie Tanner-kinderen worden gespeeld door Harry Gilby, Teddie Allen en Phoenix Laroche, namen die je waarschijnlijk nog niet kent, maar dat zal snel veranderen als deze serie doet wat hij belooft. De serie werd geregisseerd door Mike Barker (bekend van “Fargo” en “The Handmaid’s Tale”) en Leonora Lonsdale (“Dangerous Liaisons”, “The Pale Horse”), wat betekent dat er tenminste visueel wat te verwachten valt. Barker weet hoe je spanning opbouwt zonder over the top te gaan, en Lonsdale heeft bewezen dat ze periodenrama’s een moderne edge kan geven.
Het concept van “eat the rich” is niet nieuw. “The White Lotus” deed het met stijl, “You” deed het met obsessie, “Saltburn” deed het met pure waanzin, en “Sirens” deed het met een Griekse draai. “Malice” belooft hetzelfde te doen, maar dan met een drijfveer die wraak zoekt. Het is bijna komisch hoe deze trend zich blijft herhalen, alsof we als publiek nooit genoeg kunnen krijgen van het zien instorten van rijke mensen. En eerlijk? Dat kunnen we waarschijnlijk ook niet. Er is iets catharsis in het zien van mensen met te veel geld en te weinig moraal die hun verdiende loon krijgen. Het is de televisieversie van een guilty pleasure, en we kijken er allemaal naar met een mengeling van afschuw en fascinatie. Malice speelt duidelijk in op die behoefte, en met een verhaal dat zich afspeelt tussen London en Paros, het Griekse eiland dat in de zomer van 2024 37 graden haalde tijdens de opnames, krijg je ook nog eens die zon-doordrenkte esthetiek erbij.
De trailer, die gisteren op 23 oktober werd gedropt, geeft een glimp van wat we kunnen verwachten. Gezet op de ironische tonen van “Happy Together” van The Turtles, want natuurlijk, wat is een psychologische thriller zonder een ironisch muziekje? We zien er Adam zich ingraven in het leven van de Tanners. Er zijn glimpen van zonvergoten Griekse landschappen, strakke Londense interieurs, en gezichten die langzaam beseffen dat ze verlinkt zijn. Het ziet er allemaal prachtig uit, met die glimmende Prime Video-productiewaarden die je mag verwachten van een serie met dit budget. Maar mooi zijn is één ding, interessant blijven is een ander verhaal. Zes afleveringen is precies lang genoeg om een goed verhaal te vertellen zonder te rekken, maar ook kort genoeg om je af te vragen of er wel genoeg vlees op de botten zit.
De serie landt op 14 november met alle zes afleveringen tegelijk, wat betekent dat je het in één weekend kunt wegkijken als je dat wilt. Het is de moderne manier van televisie kijken: binge-watching tot je ogen zeer doen en je hersenen overweldigd zijn door plot twists en manipulaties. Of je het in één keer kijkt of het laat sudderen over een paar weken, “Malice” belooft tenminste een vermakelijke rit te zijn. Of het ook een gedenkwaardige wordt, zal afhangen van hoe goed Wood en zijn team de clichés weten te vermijden en iets te maken dat verder gaat dan ‘rijke mensen krijgen hun verdiende loon’. Want uiteindelijk is dat wat ons allemaal binnenhoudt bij dit soort series: de belofte dat er meer onder de oppervlakte zit dan we in eerste instantie denken. En als “Malice” dat kan waarmaken, dan hebben we misschien wel een nieuwe winnaar in het “eat the rich”-genre.