The Last of Us seizoen 2 op 4k UHD

Wanneer je succesvolle televisiereeks draait op een uitzonderlijk eerste seizoen dat alle verwachtingen overtrof, dan weet je dat het vervolg een helse klus wordt. “The Last of Us” bewees in haar debuutjaar dat je een videogame kunt omtoveren tot grote kunst, met dank aan makers Craig Mazin en Neil Druckmann. Seizoen twee, dat op 24 september 2025 op DVD, Blu-ray en 4k UHD uitkomt, heeft die lat weer moeten halen. Spoiler: dat lukte maar half.

© HBO Originals

Korte inhoud: Vijf jaar na de bloederige gebeurtenissen van seizoen één leven Pedro Pascal’s Joel en Bella Ramsey’s Ellie nu in het relatief veilige Jackson, Wyoming. Ellie is inmiddels negentien, heeft een liefdesinteresse in Dina (Isabela Merced) en een mysterieuze wrok tegen Joel. Maar de rust is van korte duur wanneer een nieuwe vijand opduikt: Abby (Kaitlyn Dever), dochter van de dokter die Joel aan het einde van seizoen één heeft afgemaakt. Ze komt wraak nemen, en dat wordt geen pretje.

Het probleem met dit tweede seizoen is dat het zich vastbijt in dat ene thema van ‘wraak’ en het vervolgens tot in den treure blijft herkauwen. Waar seizoen één alle tijd nam voor prachtige zijstapjes als die onvergetelijke romance tussen Nick Offerman en Murray Bartlett, daar voelt seizoen twee eerder als een sneltrein richting doom and gloom. De nieuwe afleveringen duren zeven episodes in plaats van negen, maar paradoxaal genoeg voelt het alsof er eigenlijk niet zoveel gebeurt. Je krijgt uitgebreide scènes in Seattle waar twee militante groepen elkaar naar het leven staan, de ene groep met vuurwapens, de andere met pijl en boog, alsof we weer terug zijn bij “The Walking Dead”. En laat dat nu net de vergelijking zijn die niemand wil horen. Waar het eerste seizoen zich juist onderscheidde van die AMC-zombiemarathon door zijn menselijkheid en nuance, daar lijkt seizoen twee steeds vaker terug te vallen op simpel survival-entertainment. Er zijn momenten van genialiteit, zeker. Een flashback-episode die probeert emotionele bruggen te slaan, wordt algemeen beschouwd als het hoogtepunt van het seizoen. Maar die voelt ook als een geïsoleerd kunstwerkje, losgezongen van de rest. Het is alsof je even mag pauzeren in de ellende om te herinneren waarom je ooit om deze personages gaf, om vervolgens weer de maalstroom van geweld in te worden gezogen.

De nieuwe gezichten brengen wel wat frisse energie. Catherine O’Hara schittert als therapeute Gail, die Joel en Ellie probeert te laten praten over hun gevoelens; en dat is op zichzelf al hilarisch, gezien deze twee personages ongeveer even spraakzaam zijn als een muur. Jeffrey Wright duikt op als factie-leider, en ook Alanna Ubach levert een memorabele bijdrage. Maar hun personages krijgen te weinig ruimte om echt te ademen. Vooral Abby, die zo cruciaal is voor het verhaal, verdwijnt na een sterke introductie grotendeels van het scherm om pas in de laatste minuten van het seizoen weer op te duiken. Dat voelt als een gemiste kans van formaat. De grootste verrassing is nochtans Isabela Merced als Dina. Terwijl Ramsey haar rol van Ellie  steeds meer bozer maakt en maar één noot lijkt te kennen. Het is Merced die een klein lichtpuntje is in deze somberheid. Elke scène waarin zij verschijnt, krijgt er wat vitaliteit bij. Wat mij betreft is zij de echte ster van het seizoen, en dat doet ons terugvallen op de wankele casting van het eerste seizoen.

Technisch gezien blijft “The Last of Us” een lust voor het oog. De opnames in de Canadese Rockies zijn adembenemend, de productiedesign blijft fenomenaal, en de paddenstoelmonsters zien er nog steeds gruwelijk uit. Maar schoonheid alleen maakt geen goed verhaal. Het probleem is dat de makers blijkbaar niet konden beslissen wat ze wilden vertellen. Moest dit een verhaal zijn over de giftige cyclus van wraak? Over generatietrauma? Over de morele dilemma’s van overleven? Alle opties zijn aanwezig, maar geen enkele krijgt de ruimte om echt tot bloei te komen. In plaats daarvan krijgen we een seizoen dat voelt als een langgerekte tussenruimte, een brug tussen twee grotere verhalen, en daar mag je wel acht uur voor spenderen, maar het is niet bepaald de meest lonende investering.

Het meest frustrerende is nog wel dat het potentieel er allemaal was. Pascal en Ramsey blijven fenomenale acteurs, Dever laat zien dat ze een geweldige antagonist had kunnen zijn met meer schermtijd, en de makers hebben bewezen dat ze het genre kunnen overstijgen. Maar waar seizoen één voelde als een emotionele reis met zombies als decor, daar voelt seizoen twee te vaak gewoon als een zombieshow met af en toe wat emotie. De spanning tussen Ellie en Joel, die zo’n belangrijk onderdeel zou moeten zijn, wordt grotendeels uitgesteld en in flashbacks verteld in plaats van organisch ontwikkeld. Het einde komt abrupt, zonder bevrediging, meer een frustratie dan een cliffhanger die je op het puntje van je stoel laat zitten. Er zijn geruchten dat seizoen drie en mogelijk zelfs vier eraan komen, en misschien krijgt dit verhaal dan alsnog de ruimte die het verdient. Maar in afwachting daarvan voelt seizoen twee als een gemiste kans. Het is geen slecht televisie, daarvoor is het te goed gemaakt en te goed gespeeld. Maar het is ook niet het meesterwerk dat we hadden gehoopt na die eerste negen afleveringen. Het is middelmatig, en dat is misschien wel het ergste wat je over een opvolger van zo’n briljant seizoen kunt zeggen. Je kijkt ernaar, je wordt er vermaakt door, maar die magische vonk die je bij seizoen één voelde? Die is zoek. En dat voelt als een groter verlies dan welke personage dan ook in deze post-apocalyptische wereld. “The Last of Us” Seizoen 2 is vanaf 24 september 2025 bij jou thuis verkrijgbaar, als losse editie of gebundeld met seizoen 1, op DVD, Blu-Ray en 4K UHD Steelbook.