Na een pauze van veertien jaar maakt de geliefde Final Destination-franchise een spectaculaire comeback met Final Destination: Bloodlines (2025). Deze zesde film in de reeks, die precies op tijd verschijnt voor het 25-jarig jubileum van de franchise, serveert voor ons opnieuw een gruwelijk spektakel vol ingenieuze doodsscènes en bloedstollende spanning. De makers hebben deze franchise aangepakt aan alsof het een comedy is waar toevallig wat mensen doodgaan; en dat is eigenlijk precies wat het altijd had moeten zijn.
Korte inhoud: Final Destination: Bloodlines neemt het publiek mee terug naar het begin van de franchise, waarbij de nadruk ligt op de onverbiddelijke wraakzucht van de Dood. De film volgt Stefanie, een studente die wordt geplaagd door een gewelddadige, terugkerende nachtmerrie. In een poging om de cyclus te doorbreken en haar familie te redden van een gruwelijk lot, keert ze terug naar huis om de enige persoon te vinden die haar kan helpen. De tagline van de film, “Death runs in the family”, benadrukt de thema’s van familie en onontkoombaarheid die centraal staan in dit nieuwe hoofdstuk.
Wat deze zesde film in de reeks meteen goed doet, is dat deze niet doet alsof het meer is dan wat het was. Dit is geen diepzinnige meditatie op sterfelijkheid, dit is een film waarin iemand letterlijk wordt opgezogen door een plafondventilator na een ongelukkig voorval met een septumpiercing. En ja, je leest dat goed
Final Destination: Bloodlines werd geregisseerd door Zach Lipovsky en Adam B. Stein, die eerder samenwerkten aan Freaks (2018) en de live-action Kim Possible-film. Het script is geschreven door Guy Busick (Scream VI) en Lori Evans Taylor (Lucky Dog). Deze nieuwe generatie filmmakers brengt frisse energie en ideeën mee naar de franchise, terwijl ze trouw blijven aan de iconische elementen die fans zo waarderen. Ze begrijpen dat Final Destination draait om de absurde choreografie van de dood, waarbij losse centen, roestige schroeven en slecht onderhouden tuingereedschap opeens dodelijke wapens worden.
Het briljante aan Bloodlines is dat het de toon perfect vindt tussen gruwelijk en grappig. Neem die scène met het glas in het crushed ice; een moment zo gespannen dat zelfs Hitchcock zou applaudisseren. Je wéét dat iemand dat glas gaat doorslikken, maar wanneer? En is dat alles? Lipovsky en Stein melken elke seconde voor wat het waard is, en wanneer de payoff komt, is het tegelijk verschrikkelijk en hilarisch. Dat is vakmanschap, mensen. Niet dat geïmproviseerde gore-gedoe van de Saw-films (al blijft de eerste Saw natuurlijk een uitzondering), maar doordachte slapstick met organen. De film heeft ook slim besloten om alle slachtoffers aan elkaar te linken via een familiegeschiedenis. Dat geeft het geheel een gothic, Edgar Allan Poe-achtige tragedie mee die je niet zou verwachten in een franchise die bekend staat om mensen die worden vermalen door gazonmaaiers.
De film loopt wel een beetje vast in het midden, en met 110 minuten is deze net iets te lang. Maar dat zijn details. Waar het om draait is dat Bloodlines begrijpt wat de franchise altijd al was: een existentiële komedie waarin de punchline letterlijk dodelijk is. Cinematograaf Christian Sebaldt weet precies hoe hij zijn camera moet plaatsen om de absurditeit van elke dood te maximaliseren. Die scène waarin iemand een voetbal tegen haar kop krijgt, achterover in een vuilnisbak tuimelt, en vervolgens wordt opgetild door een automatische vuilniswagen? Dat is pure fysieke komedie, met het kleine detail dat het slachtoffer écht doodgaat.
De cast bestaat uit een mix van opkomende talenten en ervaren acteurs, waaronder Brec Bassinger (Stargirl), Teo Briones (Chucky), Kaitlyn Santa Juana (The Flash), Richard Harmon (The 100), Owen Patrick Joyner (Julie and the Phantoms), Anna Lore (Gotham Knights), Max Lloyd-Jones (The Book of Boba Fett), Rya Kihlstedt (Obi-Wan Kenobi) en Tinpo Lee (The Manor). Een bijzondere vermelding gaat naar Tony Todd, die zijn iconische rol als William Bludworth opnieuw vertolkt. Todd’s personage, dat eerder verscheen in de eerste drie films, is een mysterieuze figuur die vaak wijze woorden spreekt over de onontkoombaarheid van de dood.
De Final Destination-franchise begon in 2000 met de eerste film, waarin een groep jongeren een vliegtuigongeluk overleeft dankzij een visioen van de hoofdpersoon. Al snel ontdekken ze dat de Dood hen niet zomaar laat ontsnappen en dat ze één voor één op gruwelijke wijze om het leven komen. Sindsdien heeft de franchise wereldwijd bijna $700 miljoen opgebracht en een trouwe fanbase opgebouwd die smacht naar meer ingenieuze en bloederige doodsscènes. De vijfde film, Final Destination 5 (2011), verraste fans met een twist aan het einde: het bleek een prequel te zijn van de eerste film. Het is nog onduidelijk of Final Destination: Bloodlines een direct vervolg is op de vorige films of een volledige reboot. Wat wel duidelijk is, is dat de filmmakers vasthouden aan de formule die de franchise zo succesvol heeft gemaakt: een mix van spanning, horror en creatieve doodsscènes die de kijker op het puntje van zijn stoel houden.
De trailer belooft dat Final Destination: Bloodlines de lat nog hoger zal leggen wat betreft de complexiteit en creativiteit van de doodsscènes. De franchise staat bekend om zijn Rube Goldberg-achtige kettingreacties, waarbij alledaagse situaties op gruwelijke wijze uit de hand lopen. De trailer laat zien dat deze traditie wordt voortgezet, met een scène die zowel gruwelijk als ingenieuze is. Daarnaast lijkt de film dieper in te gaan op de thema’s van familie en erfelijkheid, zoals gesuggereerd wordt door de titel en de tagline. Stefanie’s zoektocht om de cyclus van de dood te doorbreken voegt een emotionele laag toe aan het verhaal, wat de film mogelijk meer diepgang geeft dan zijn voorgangers. Op 17 september 2025 is de film beschikbaar op Prime video, Google, YouTube, Apple TV, Rakuten, Proximus Pickx, BeTV, Telenet, Microsoft en op DVD, Blu-ray en 4K UHD.
Review Final Destination (2025)
Recensie door Dave op 2 oktober 2025

Mijn favoriete horror franchise !
Ik had de film gezien een paar dagen vooraleer ik een MRI moest ondergaan en dat was even slikken 😀
Zalige verstand op nul horror, ik ben fan
Het verhaal zit voor een keertje wel goed in mekaar, de hospitaal scene was krankzinnig.
De begin-scene duurde wel langer dan normaal, ik dacht dat ze van de formule gingen afstappen. Ingenieuze doodscenes, goede film.
Terugkeer van Tony Todd was zalig ! hopelijk maken er ze nog ene, de films zijn beter dan de Saw sequels.