In een wereld waar mediamogols schijnbaar denken dat groter altijd beter is, komt er nu weer zo’n megalomane fusie aan: David Ellison, de zoon van Oracle-miljardair Larry Ellison en vriendje van Donald Trump, wil nu met zijn Paramount Skydance ook nog eens Warner Bros. Discovery opslokken. De man heeft amper vijf weken geleden zijn 8 miljard dollar kostende overname van Paramount Global afgerond, UFC gekocht voor 7,7 miljard en terwijl de ontslaggolf van 2.000 werknemers nog niet eens is uitgerold, droomt hij al van een volgende 70 miljard dollar zware deal.
Voor wie het verhaal nog niet kent: Ellison’s Skydance heeft net Paramount Global gekocht, het bedrijf achter hits zoals Top Gun: Maverick (2022), Yellowstone en CBS News. Nu wil hij ook Warner Bros. Discovery, eigenaar van HBO Max, CNN, en films zoals Barbie (2023) en alles van DC Comics. Het zou betekenen dat twee van Hollywood’s meest iconische studio’s onder één dak komen; en dat is precies waarom het zo’n slecht idee is. Laten we eerlijk zijn: deze zet ruikt naar pure hebzucht en strategische paniek. Volgens analisten wil Ellison Warner Bros. Discovery kopen vóór het bedrijf zichzelf opsplitst in april 2026, wanneer David Zaslav van plan is om de streaming- en studiodivisie te scheiden van de aftakelende televisienetten werken. Door nu toe te slaan, hoopt Ellison een biedingsoorlog te voorkomen waarin tech-giganten zoals Amazon, Apple en Netflix zouden kunnen meedingen om alleen het sappige gedeelte (de streaming en studio’s) in handen te krijgen.
Maar wat betekent dit voor ons, de gewone filmkijkers die gewoon willen kunnen genieten van onze avondprogramma’s zonder financieel geruïneerd te worden? Wel, bereid je maar voor op een dystopische toekomst waarin streaming-abonnementen nog duurder worden en de inhoud mogelijks nog saaier. HBO Max heeft momenteel ongeveer 58 miljoen Amerikaanse abonnees, terwijl Paramount+ er zo’n 50 miljoen heeft. Het samenvoegen van deze diensten klinkt misschien logisch voor de aandeelhouders, maar voor consumenten betekent het waarschijnlijk gewoon minder keuze en hogere prijzen. We hebben het afgelopen jaar al gezien hoe alle grote streamingdiensten – Netflix, Disney+, HBO Max, Paramount+ – hun prijzen hebben verhoogd. Met minder concurrentie zouden ze dat nog makkelijker kunnen doen. Als we naar de fusie tussen Disney en 21st Century Fox in 2019 kijken, een deal van 71,3 miljard dollar die algemeen wordt beschouwd als een mislukking, zien we wat er gebeurt wanneer entertainmentgiganten samensmelten. Er is minder diversiteit, hogere prijzen en een homogenere cultuur waar alleen de grootste franchises overleven. Het probleem ligt niet alleen in de schaalgrootte, maar in de concentratie van culturele macht. Als Paramount en Warner Bros. Discovery fuseren, zou dit betekenen dat een handvol executives beslist wat meer dan honderd miljoenen mensen wereldwijd te zien krijgen (gezien de deal ook heel wat tv-kanalen omvat zoals CNN, HBO, TNT, …). Zaslav heeft al bewezen hoe gevaarlijk dat kan zijn door talloze films en tv-programma’s te cancellen omdat ze volgens hem niet genoeg geld opbrachten. In een gefuseerde Paramount-Warner wereld zouden zulke projecten waarschijnlijk nooit eens groen licht krijgen.
Dan hebben we nog de politieke dimensie. Ellison’s Paramount heeft al bewezen hoe bereid ze zijn om te buigen voor politieke druk, met het opzetten van een “objectiviteitsbureau” voor CBS News en het stopzetten van diversiteitsprogramma’s als onderdeel van de deal met Trump’s regering. Als ze ook CNN in handen krijgen, een netwerk dat Trump al jaren probeert te diskrediteren, kunnen we ons alleen maar voorstellen hoe de nieuwsberichtgeving er dan uit zou zien. Het idee dat Bari Weiss, oprichter van het rechtse The Free Press, mogelijk een leidende rol bij CBS News krijgt, geeft al een voorsmaakje van wat komen gaat.
Wat de filmwereld betreft, zou een Paramount-Warner fusie betekenen dat we van vijf grote studio’s naar vier gaan, wat de concurrentie verder vermindert en de neiging tot sequels, reboots en uitgemolken franchises alleen maar versterkt. Terwijl Disney al domineert met Marvel, Star Wars en Pixar, zou een gefuseerde Paramount-Warner kunnen concurreren met Mission: Impossible, DC Comics, Harry Potter en al die Taylor Sheridan-westerns. Maar voor independentfilmmakers en diverse stemmen betekent dit gewoon minder kansen en minder geld dat beschikbaar is voor originele, risicovolle projecten. De ironie is dat we dit verhaal al eerder hebben gezien. In de jaren 1940 waren Hollywood-studio’s zo machtig geworden dat de Amerikaanse regering moest ingrijpen met het zogenaamde “Paramount Decree”, dat studio’s verbood om ook bioscopen te bezitten. Dit zorgde voor meer concurrentie en diversiteit in de filmindustrie. In 2019 schafte de regering dit decreet af, net toen streamingdiensten dezelfde monopoliepositie begonnen in te nemen. Het lijkt erop dat we weer dezelfde fout aan het maken zijn, maar dan op een nog grotere schaal.
Uiteindelijk komt het hierop neer: deze fusie zou goed zijn voor de Ellisons, goed voor de aandeelhouders, en verschrikkelijk voor iedereen die houdt van diverse, interessante entertainment. In plaats van innovatie en concurrentie krijgen we meer van hetzelfde: dure abonnementen, saaie content en minder stemmen die gehoord worden. Senator Elizabeth Warren heeft de deal al een “gevaarlijke concentratie van macht” genoemd, en voor één keer kunnen we het met een Amerikaanse politicus eens zijn. Deze deal moet worden tegengehouden, niet omdat we tegen zakelijk succes zijn, maar omdat sommige dingen belangrijker zijn dan de portemonnee van een miljardairszoon – zoals culturele diversiteit, betaalbare entertainment en de democratische waarde van meerdere stemmen in onze medilandschap.
Warner Bros zal zijn vel toch duur verkopen die ze de ene box-office succesfilm na de andere afleveren. Ik snap niet dat die conglomeraten zomaar bedrijven kunnen opkopen, is er dan regulatie hieromtrent.