Heeft Ridley Scott regisseur Fede Alvarez opzij gezet?

Toen Fede Alvarez vorig jaar Alien: Romulus (2024) uitbracht, leek het alsof de Alien-franchise eindelijk weer op de rails stond. Na jaren van de filosofisch aanpak met Prometheus (2012) en Alien: Covenant (2017), bracht Álvarez de franchise terug naar zijn claustrofobische wortels. Maar nu blijkt dat de Uruguayaanse regisseur niet zal terugkeren voor de sequel. De regisseur kwam zelf met het nieuws en zei “dat hij het project overlaat aan iemand anders”. Laat me duidelijk zijn, hij heeft maanden zitten werken aan een mogelijk vervolg en ik geloof voor geen seconde dat hij vrijwillig het project heeft verlaten. Ik denk dat hij is ontslaan. De vraag die iedereen zich nu kan stellen; is hij door de grote baas Ridley Scott aan de kant geschoven?

© 20th Century Studios

Alien: Romulus speelt zich af tussen de originele Alien (1979) en Aliens (1986), en volgt zes jonge ruimtekolonisten die tijdens het plunderen van een verlaten ruimtestation in contact komen met de iconische xenomorph. Cailee Spaeny speelt Rain Carradine, een moderne versie van Ripley, die samen met de androïde Andy (gespeeld door David Jonsson) moet overleven in een nachtmerrie van buitenaardse horror.

Het officiële verhaal klinkt aardig braaf: Álvarez zou “de fakkel doorgeven” aan een nieuwe regisseur, terwijl hij zelf producent wordt naast Scott. Ze hebben het script al afgerond en zoeken nu naar iemand die “echt voor de keel wil gaan“, zoals Álvarez het zo poëtisch uitdrukt. Maar wie een beetje tussen de regels door kan lezen, ruikt hier een luchtje. Want waarom zou je de regisseur die net 350 miljoen dollar binnenhaalde met een budget van slechts 80 miljoen, zomaar laten gaan? Het lijkt erop dat er een botsing was met de 86-jarige Scott, die nog altijd met ijzeren vuist over zijn geesteskind waakt. Eén van de conflicten die de twee hadden was dat Álvarez blijkbaar Michael Fassbender wilde terughalen in zijn rol als androïde David uit de prequel-films, maar Scott stak daar een stokje voor. De veteraan regisseur zou gezegd hebben: “Als ik terugkom naar de serie, wil ik degene zijn die hem terugbrengt.” Simpel gezegd: dit is mijn speeltuin, jij bent hier de gast.

Het is niet de eerste keer dat Scott zijn territorium beschermt als een norse oude leeuw. De man heeft immers al vier decennia geleden het Alien-universum gecreëerd en ziet het duidelijk nog steeds als zijn persoonlijke eigendom. Toen James Cameron in 1986 Aliens maakte, was dat nog in een tijd waarin Scott minder betrokken was bij Hollywood-politiek. Maar nu, in 2025, is Sir Ridley een machtige producent geworden die niet graag wordt tegengesproken. Het ironische is dat Álvarez precies deed wat Scott wilde: terugkeren naar de essentie van het origineel. Weg met de mythologische ballast van Prometheus en Covenant, terug naar pure survival horror in de donkere gangen van een ruimteschip. Romulus kreeg lovende recensies voor zijn visuele stijl en benauwende atmosfeer, met critici die het de beste Alien-film noemden sinds het origineel. Álvarez balanceerde gore en plotselinge actie perfect met de griezelige, schaduwrijke ambiance die Scott’s 1979 meesterwerk kenmerkte.

Maar blijkbaar was dat nog niet genoeg voor de oude meester. Als de geruchten kloppen, wilde Scott meer controle over de richting van de sequel. En wie kan hem dat kwalijk nemen? Prometheus en Covenant waren commerciële teleurstellingen, terwijl Romulus bewees dat er nog altijd honger was naar klassieke Alien-horror. Scott zal niet willen dat een jonge regisseur zijn comeback verpest door te veel vrijheden te nemen. En dan is er nog het einde van Romulus was één grote misfire was. De timing van Álvarez’ vertrek is ook verdacht. Nog in juni zei hij dat hij in voorbereiding was voor de opnames die deze herfst zouden beginnen. Nu, drie maanden later, “geeft hij de fakkel door”? Dat ruikt naar PR-spin om een ongemakkelijke waarheid te verhullen. In Hollywood wordt niemand zomaar vervangen als alles rozengeur en maneschijn is.

Het is begrijpelijk dat Scott nerveus is. De Alien-franchise heeft een fragiele geschiedenis: na het geliefde Alien³ (1992) van David Fincher en Alien Resurrection (1997) van Jean-Pierre Jeunet, gingen de Alien vs. Predator (2004) films de mist in. Scott’s terugkeer met de prequels was een beetje van mixed bag die zijn publiek maar half vond, en Romulus was de eerste echte hit in jaren. Met de nieuwe TV-serie “Alien: Earth” die uitstekende recensies krijgt en de aangekondigde crossover met de Predator-franchise in Predator: Badlands, staat er veel op het spel. Een flop zou desastreus zijn voor Scott’s plannen om zijn sci-fi imperium uit te breiden. Misschien zag hij in Álvarez een te grote risicofactor, iemand die te eigenzinnig was voor zijn smaak  of iemand die teveel met de eer zou lopen.

De vraag is nu wie de nieuwe regisseur wordt. Noah Hawley, die verantwoordelijk is voor “Alien: Earth”, zou een logische keuze zijn. Of zou Scott zelf terugkeren naar de regisseursstoel voor een Alien film? Op zijn 86ste zou dat een bewonderenswaardige maar riskante zet zijn. Wie het ook wordt, ze zullen moeten leven met Scott die over hun schouder meekijkt, en dat is niet altijd een comfortabele werkplek. Uiteindelijk toont dit incident aan hoe moeilijk het is om in Hollywood samen te werken wanneer ego’s en creative visies botsen. Álvarez leverde bewezen goed werk af, maar in de filmwereld telt soms politiek zwaarder dan talent. Voor de fans blijft het afwachten of de nieuwe regisseur dezelfde magie kan creëren, of dat Scott’s interventie uiteindelijk contraproductief uitpakt. Want zoals elke goede horror-fan weet: soms is de grootste bedreiging niet het monster, maar degene die denkt het onder controle te hebben.