Charlie Hunnam in Monster: The Ed Gein Story

Van Jeffrey Dahmer tot de Menendez-broers, en nu Ed Gein. Ryan Murphy en Ian Brennan hebben er duidelijk smaak in gekregen om de donkerste hoekjes van de menselijke psyche uit te lichten in hun Monster: The Ed Gein Story (2025). Het derde seizoen van hun Netflix-anthologie-serie duikt dit keer in het verhaal van de man die Hollywood leerde wat echte horror was, lang voordat iemand had gehoord van Leatherface, Norman Bates of Buffalo Bill. Met Charlie Hunnam in de titelrol belooft deze serie opnieuw de grenzen van goed fatsoen op te zoeken, en waarschijnlijk weer te overschrijden ook.

© Netflix

Ed Gein was geen gewone seriemoordenaar. Deze ogenschijnlijk vriendelijke kluizenaar leefde in de jaren ’50 op een vervallen boerderij in het ijskoude Wisconsin, waar hij een horrorhuis onderhield dat de Amerikaanse nachtmerrie zou herdefiniëren. Gedreven door isolatie, psychose en een allesverterende obsessie met zijn moeder, werden Geins perverse misdaden de blauwdruk voor decennia aan horrorfilms. Van Psycho (1960) tot The Texas Chain Saw Massacre (1974) tot The Silence of the Lambs (1991), Gein gaf geboorte aan fictieve monsters die in zijn beeld werden geschapen.

De casting van Hunnam als Ed Gein is op zich al een meesterstreek die Murphy en Brennan eren doet. De man die we kennen van zijn charismatische en opvliegende Jax Teller in “Sons of Anarchy” (2008-2014), moet nu de huid kruipen van iemand die letterlijk huismeubels van mensenlichamen maakte. Het is een transformatie die zelfs voor Hunnams standaarden extreem te noemen is, en gezien zijn track record met moreel ambigue personages zoals in Green Street Hooligans (2005) en Children of Men (2006), kunnen we verwachten dat hij zich helemaal zal laten gaan in deze rol. De eerste beelden tonen een Hunnam die nauwelijks herkenbaar is, ingevallen wangen en doffe ogen die de psychische desintegratie van zijn personage al verraden.

Wat deze serie onderscheidt van eerdere adaptaties van Geins verhaal – en god weet dat er genoeg zijn geweest, van Deranged (1974) tot verschillende B-films – is de focus op hoe Gein Hollywood heeft beïnvloed. Tom Hollander kruipt in de huid van Alfred Hitchcock, terwijl Olivia Williams zijn vrouw Alma Reville vertolkt. Dit is geen toeval: Hitchcocks Psycho was rechtstreeks geïnspireerd door Geins gruwelijke praktijken. De serie lijkt zich voor te nemen om niet alleen Geins misdaden te belichten, maar ook hoe die werden vertaald naar populaire cultuur, een meta-narratief dat typisch Murphy is in zijn pretentieuze maar effectieve aanpak.

De cast is, zoals we van Murphy mogen verwachten, gevuld met talent. Laurie Metcalf als Geins allesoverheersende moeder Augusta belooft een van de meest verstikkende moeder-zoon relaties ooit op televisie te brengen. We kennen Metcalf van Lady Bird (2017), maar hier zal ze moeten transformeren naar iemand wiens psychologische manipulatie een monster heeft gecreëerd. Suzanna Son, die we kennen van Red Rocket (2021) en “The Idol” (2023), speelt Adeline Watkins, een personage waarvan de rol nog onduidelijk blijft maar ongetwijfeld cruciaal zal zijn voor het verhaal.

Het is veelzeggend dat Murphy en Brennan hun meest “huiveringwekkende” seizoen tot nu toe noemen. Na de controverses rond het Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story-seizoen, waarin families van slachtoffers hun beklag deden over de sensationalisering van traumatische gebeurtenissen, lijkt het duo vastbesloten om nog verder te gaan. Het is een cynische maar effectieve formule: neem een historische monster, voeg er een A-lijst cast aan toe, strooi er wat Hollywood-glamour overheen, en voilà – je hebt een nieuwe hit die iedereen zal bingewatchen terwijl ze zich tegelijkertijd schuldig voelen over hun fascinatie. De productie zelf is een familiaire aangelegenheid geworden voor Murphy’s Netflix-imperium. Met Max Winkler die zes afleveringen regisseert en Brennan die episodes 304 en 305 voor zijn rekening neemt, behoudt de serie zijn visuele identiteit die we kennen van eerdere seizoenen. Hunnam fungeert ook als executive producer, wat suggereert dat hij volledig investeert in deze rol – iets wat nodig zal zijn gezien de psychologische diepgang die vereist is om Gein geloofwaardig neer te zetten.

Het is natuurlijk ironisch dat een verhaal over iemand die de basis legde voor modern horror, zelf ook weer een herhaling is van een beproefde formule. Murphy’s Monster-franchise volgt inmiddels een voorspelbaar patroon: kies een notorious true crime figure, cast een bekende acteur in een against-type rol, omring hem met getalenteerde bijrollen, en laat de controverse zichzelf verkopen. Het werkt, dat moeten we toegeven – het Dahmer-seizoen was één van Netflix’s grootste hits – maar het voelt inmiddels wel als een fabrieksproduct van menselijk leed voor entertainment.

Toch moet gezegd worden dat als iemand een verhaal verdient dat verder gaat dan sensationele headlines, het Ed Gein wel is. Zijn invloed op populaire cultuur is ongekend: zonder Gein geen Norman Bates, geen Leatherface, geen Buffalo Bill. Hij was de patient zero van moderne horror, de man die liet zien dat echte monsters niet in kastelen wonen maar in gewone huizen op gewone boerderijen. Met een cast van dit kaliber en Murphy’s bewezen track record in het creëren van culturele fenomenen, is Monster: The Ed Gein Story gegarandeerd een serie waar iedereen het over gaat hebben, of ze dat nu willen of niet. Première op 3 oktober 2025, precies op tijd voor het Halloween-seizoen. Hoe toepasselijk.