De reden waarom Quentin Tarantino The Movie Critic liet vallen

De god der cinema heeft gesproken, en wat hij zegt is dat zelfs goden soms hun zinnen veranderen. Quentin Tarantino, de man die van geweld een kunstvorm maakte en van dialoog een wapen, heeft namelijk de stekker getrokken uit zijn tiende en laatste film The Movie Critic. En waarom? Omdat hij zichzelf verveelde. Yup, de meester van de cinema was gewoon zijn eigen project kotsbeu. The Movie Critic had moeten handelen over een echte filmcriticus die in 1977 in Californië filmrecensies schreef voor een pornoblad. Een spirituele opvolger van Once Upon a Time… in Hollywood (2019), maar dan zonder de personages uit die film. Brad Pitt zou de hoofdrol hebben gespeeld, wat natuurlijk voor de nodige speculaties zorgde dat hij zijn personage Cliff Booth zou hervatten.

artwork Davian

Maar laat ons nu eens even de zaken op een rijtje zetten. Tarantino heeft tijdens een interview op ‘The Church of Tarantino’ podcast uitgelegd waarom hij deze film definitief aan de kant geschoven heeft. En zijn verklaring is zo typisch Tarantino dat ge er bijna om moet lachen. Hij was bang dat hij zichzelf ging herhalen. Te bang om dezelfde trucjes uit te halen die hij voor Once Upon a Time… in Hollywood gebruikte.

“Ik was niet echt opgewonden over het dramatiseren van wat ik had geschreven toen we in pre-productie waren,” vertelde Tarantino aan host Reverend Scott K. “Deels omdat ik gebruik zou maken van de vaardigheden die ik leerde van Once Upon a Time in Hollywood: hoe ga je Los Angeles omvormen tot het Hollywood van 1969 zonder CGI te gebruiken?” Het probleem was dat hij voor The Movie Critic al wist hoe hij LA naar een oudere tijd kon omvormen. “Er was niks om uit te vogelen omdat ik al min of meer wist hoe ik LA kon veranderen in een oudere tijd. Het was te veel zoals de vorige.”

Nu is dat natuurlijk een luxeprobleem van jewelste. De man heeft een reputatie hoog te houden, en hij wil niet dat zijn laatste film een afkooksel wordt van zijn vorige meesterwerk. Want ja, Once upon a time… had Tarantino nog iets te bewijzen, maar nu heeft hij dat al lang gedaan. Het begon allemaal als een achtdelige tv-serie, maar Tarantino besloot er een film van te maken. “Niemand zit te wachten op dit ding,” zei hij, met die typische nonchalance die we van hem gewend zijn. “Ik bedoel, ik kan het doen wanneer ik wil. Het is al geschreven. Oké, laat me het gewoon nu niet beginnen. Laat me proberen het als een film te schrijven en kijken of het op die manier beter is.” En toen bleek dat het dat toch niet was. Maar het meest amusante aan dit hele verhaal is Tarantino’s uitleg over zijn uitdaging voor The Movie Critic. “Kan ik het saaiste beroep ter wereld nemen en er een interessante film van maken?” vroeg hij zich af. “Wie wil er een tv-show zien over een verdomde filmcriticus? Wie wil er een film zien met de titel The Movie Critic? Als ik er daadwerkelijk in slaag om een film of tv-show te maken over iemand die naar films kijkt en dat interessant te maken, dan is dat een prestatie.” En hij denkt dat hij daarin geslaagd is, alleen had hij er geen zin meer in om het te verfilmen.

Tarantino is ook flink geïrriteerd door alle amateur-psychologen die beweren te weten waarom hij de film geschrapt heeft. “Het is een beetje gek om naar podcasts te luisteren en al die amateur-psychiaters te horen psychoanalyseren alsof ze verdomme weten waar ze over praten,” zei hij. “Over wat er met mij aan de hand is, over hoe bang ik ben voor mijn tiende film. ‘Oh mijn god! Ik ben zo fragiel over mijn erfenis!’ Ik ben niet verlamd door angst. Geloof me.” Intussen werkt Tarantino wel aan andere projecten. Hij heeft een toneelstuk in de pijplijn staan en is betrokken bij The Adventures of Cliff Booth, een echte opvolger van Once Upon a Time… in Hollywood. Die film wordt geregisseerd door David Fincher en heeft Brad Pitt opnieuw in de hoofdrol als stuntman Cliff Booth. Tarantino fungeert als schrijver en producent, maar laat de regie over aan Fincher. “Ik zal niet elke dag op de set zijn, maar ik zal in de buurt zijn als ze me nodig hebben,” zei hij met een lach.

En wat zijn tiende film betreft? Wel, die komt er nog altijd. Tarantino houdt nog steeds vast aan zijn belofte om na tien films te stoppen met regisseren, maar The Movie Critic zal het niet zijn. Hij gaat terug naar de tekentafel om uit te vogelen wat zijn echte zwanenzang zal worden. En wie weet, misschien komt hij later nog terug op The Movie Critic. Het script ligt er tenslotte al, klaar om gebruikt te worden wanneer de inspiratie terugkomt. Het is misschien niet zo’n slecht idee om perfectionist te zijn, ook al betekent dat dat ge soms projecten moet laten vallen die anderen fantastisch zouden vinden. Want zoals Tarantino het zo mooi zegt: hij is niet verlamd door angst, hij heeft gewoon standaarden. En die standaarden hebben ons al negen meesterwerken opgeleverd, dus wie zijn wij om te klagen?