Als je dacht dat de I Know What You Did Last Summer (1997) franchise voorgoed begraven was na die bizar slechte televisieserie van 2021, wel, ge zijt eraan voor een nieuwe verrassing. Regisseur Jennifer Kaytin Robinson heeft het lef gehad om deze doodgewande reeks nieuw leven in te blazen met een legacy sequel die zo hard probeert relevant te blijven dat het pijnlijk wordt om naar te kijken. En ja, ze hebben Jennifer Love Hewitt en Freddie Prinze Jr. uit hun pensioen gehaald voor de gelegenheid. Of I Know What You Did Last Summer (2025) een zegen of een vloek is, laat ik aan jullie over. Wij waren in ieder geval niet onder de indruk.
Korte inhoud: Het verhaal draait rond vijf twintigers die tijdens een 4 juli-viering per ongeluk een dodelijk ongeval veroorzaken op de beruchte Reaper’s Curve in Southport, North Carolina. Chase Sui Wonders speelt Ava, die terugkeert naar huis voor de verloving van haar beste vriendin Danica (Madelyn Cline). Samen met de rijke snotneus Teddy (Tyriq Withers), Ava’s ex Milo (Jonah Hauer-King), en de vervreemde Stevie (Sarah Pidgeon) besluiten ze de waarheid te verzwijgen. Een jaar later krijgt Danica een briefje met de beruchte woorden “I Know What You Did Last Summer”, en laat de slachtpartij beginnen.
Laat ik eerlijk zijn: de originele film was ook al geen meesterwerk. Maar deze nieuwe versie slaagt er op wonderbaarlijke wijze in om nóg meer clichés in één film te proppen. Robinson, die ook mee het scenario schreef met Sam Lansky, lijkt te denken dat nostalgie en een paar bekende gezichten genoeg zijn om het publiek tevreden te houden. Spoiler alert: dat is het niet. Het grootste probleem met deze film is dat het gewoon niet weet wat het wil zijn. Is het een hommage aan de jaren negentig slasher films? Een moderne interpretatie? Of gewoon een goedkope cash grab? Het antwoord lijkt alle drie tegelijk te zijn, en dat resulteert in een rommeltje dat noch oud noch nieuw publiek zal kunnen bekoren. De visser met zijn haak is nog altijd even weinig intimiderend als pakweg een natte dweil, en de moorden zijn zo voorspelbaar dat je gerust de strijk kan doen wanneer deze binnen een paar weken op streaming wordt gedumpt.
Wat de cast betreft: Cline probeert wel haar best te doen als de stereotypische rijkeluisdochter, maar haar personage is zo ééntonig geschreven dat ze net zo goed een kartonnen bord had kunnen zijn. Wonders komt er nog het beste uit als de “logische denker” van de groep, maar zelfs zij kan niet veel maken van de abominabel slechte dialogen. En dan hebben we nog de mannelijke hoofdrolspelers, die zo inwisselbaar zijn dat forensische onderzoekers moeite zouden hebben om hen uit elkaar te houden. Withers en Hauer-King zijn zo karakterloos dat je je afvraagt of de casting director gewoon twee willekeurige knullen van de straat heeft geplukt. De terugkeer van Hewitt en Prinze Jr. had een nostalgische hoogtepunt moeten zijn, maar voelt eerder aan als een wanhopige poging om geloofwaardigheid te lenen aan een wankele productie. Hewitt krijgt een paar rake oneliners; waaronder de ironische “Nostalgia is overrated”, maar haar aanwezigheid voelt geforceerd. Prinze Jr. daarentegen integreert iets natuurlijker in het verhaal als de lokale Ray Bronson, maar het is too little too late.
Robinson probeert wel wat eigentijdse elementen toe te voegen (de verplichte podcaster in plaats van de nieuwsgierige reporter uit het origineel is een leuke touch) maar ze slaagt er niet in om de film echt modern te laten aanvoelen. De moorden zijn bloederig genoeg voor een R-rating, maar missen de creativiteit die je zou verwachten van een hedendaagse slasher. En laat ons niet beginnen over die bizarre mid-credits scène die zo doorzichtig sequel-bait is dat het bijna beledigend wordt. Het tempo is een ander pijnpunt. De eerste helft van de film kruipt voort als een slak op Xanax, en pas in de laatste twintig minuten krijgt het verhaal wat vaart. Tegen dan is het echter te laat om nog iets te redden van wat had kunnen zijn. En ja, er wordt gehint naar nog meer vervolgen, omdat blijkbaar niemand heeft geleerd van de fouten uit het verleden, maar met een box-office openuingsweekend van 24 miljoen wereldwijd (!) kan ik zeggen dat ze vervolgfilms op hun buik kunnen schrijven. De film is bijna zo slecht als de nieuwe Smurfs (2025) film en deze was echt zum Kotzen.
Aan de positieve kant: de film ziet er technisch gezien niet slecht uit. De belichting is degelijk, en enkele scènes zijn visueel wel aantrekkelijk gefilmd. Maar dat is ongeveer alles wat we kunnen zeggen. Het is zoals proberen een verfijnd diner te serveren met plastiek bestek. De film is een onnodige legacy sequel: een slappe imitatie van iets wat al niet geweldig was om mee te beginnen. Het is niet verschrikkelijk genoeg om memorabel te zijn, maar ook niet goed genoeg om te rechtvaardigen waarom het überhaupt gemaakt werd. Voor fans van het genre die echt niets beters te doen hebben, kan het misschien een paar uur doden. Maar eerlijk gezegd, jullie tijd is waarschijnlijk beter besteed aan het herbekijken van de originele trilogie … of gewoon de planten water geven. De film loopt sinds 16 juli 2025
in de bioscoop.
Review I Know What You Did Last Summer (2025)
Recensie door Dave op 22 juli 2025

Ik vond het geweldig om een aantal originele castleden terug te halen, maar de onthulling van de film was zwak en de rest van de nieuwe cast deed het gewoon niet voor mij. De reden dat deze remake gemaakt werd is puur een money grab. Ik kan niet zeggen dat we ons deze nieuwe cast over 30 jaar nog zullen herinneren.
Ik verveelde me bijna de hele tijd. Het ongeluk in het begin sloeg helemaal nergens op. Sommige moorden waren goed, maar het acteerwerk was ronduit slecht. Ik had geen enkele sympathie voor de acteurs en ook nog eens voor verschillende plotgaten. De plotwending aan het einde kon het niet redden! Ik was zo teleurgesteld, want ik had er echt naar uitgekeken.
Deze film is echt om te lachen alsof een puber het heeft geschreven. Geen plot. Geen spanning. De regisseur zou nooit meer moeten werken. Alleen al de compositie van de shots deed zelfs een normaal persoon zoals ik denken: waarom is het zo gekaderd? Zoveel plotgaten. VERSPIL JE GELD NIET. Top 5 slechtste aller tijden!
ik heb geen nostalgie naar de franchise, maar mijn nieuwsgierigheid won het en heb er spijt van een filmticket te hebben gekocht. Het is een film die als remake had kunnen werken, maar als legacy-sequel niet. Het is een slasher die probeert een positieve draai te geven aan trauma, maar het is een slechte therapiesessie die ontaardt in een film met mensen die moeite hebben om hulp te krijgen. Hoewel ik respect heb voor de gedurfde creatieve keuzes die in de originele “I Know What You Did Last Summer” werkten, werkte het niet voor mij in deze film. De moorden zijn niet inspirerend, de afschrikwekkende droomsequentie trok mijn aandacht en een bizarre montage help ook niet. Ik was blij toen de film gedaan was.