Thunderbolts* (2025) **½ 4k UHD recensie

Nu dat DC met James Gunn vermoedelijk wel op het goede pad zitten met hun Superman film, moeten we nog even stilstaan bij één van de laatste Marvel stuipstrekkingen. Thunderbolts* (2025) komt uit op DVD en Blu-ray en bijgevolg was de tijd rijp om deze nog te bespreken. Regisseur Jake Schreier (bekend van Robot & Frank (2012)) krijgt de ondankbare taak om een stel B-listers in superheldenpakjes op te poetsen tot iets wat op een coherent team lijkt. Of dat lukt? Tja, dat hangt ervan af hoe veel goodwill je nog overhebt voor het Marvel-universum.

© Marvel / Disney

Korte inhoud: Het verhaal draait rond een bende van misfits die elkaar eerst proberen om zeep te helpen voordat ze beseffen dat ze allemaal gebruikt worden door CIA-directeur Valentina Allegra de Fontaine (gespeeld door Julia Louis-Dreyfus). De groep bestaat uit Yelena (Florence Pugh), de zus van de overleden Black Widow, de beruchte Red Guardian (David Harbour), Winter Soldier Bucky Barnes (Sebastian Stan), en een stel andere superhelden van het tweede garnituur als Ava Starr (Hannah John-Kamen) en John Walker (Wyatt Russell). Ze moeten samenwerken om Valentina’s plannen te dwarsbomen, waaronder haar creatie van Sentry, een emotioneel instabiele supersoldate die Manhattan bedreigt met zijn existentiële crisis.

Mijn grootste probleem met deze film is dat het …saai is. Ik heb geen idee wat de echte motivatie is van al die karakters. Een comic adaptatie heeft grote karakters nodig om een groot publiek te kunnen bekoren. Hier moeten we het stellen met het het B-team (letterlijk) en geen van hen is echt de moeite om te vallen. Het verhaal is ook zo dun dat de karakters eigenlijk ook niet echt evolueren. De eerste 30-40 minuten zitten ze vast in een bunker en daarna in een woestijn om dan uiteindelijk te eindigen in een soort droomsequentie. Visueel is dit de meest troosteloze film uit de Marvel stal.

Ja, Florence Pugh is de enige reden waarom deze film gemaakt werd. Haar Yelena straalt een soort vermoeide elegantie uit die perfect past bij het hele ‘alles is kut’-gevoel van 2025. Pugh speelt het personage met een mixje van wereldmoeidheid en gevoeligheid dat je doet geloven dat er misschien toch nog hoop is voor dit franchise. Naast haar doet David Harbour z’n best om Red Guardian weer leven in te blazen, al voelt zijn humor soms zo gerecycleerd aan als een mop uit een oude Gazet van Antwerpen. Het scenario van Eric Pearson (die ook Black Widow (2021) schreef) en Joanna Calo (bekend van BoJack Horseman) probeert wel iets interessants te doen met thema’s als eenzaamheid en trauma, maar het blijft allemaal vrij oppervlakkig. De film weet dat hij eigenlijk over een stel losers gaat, en dat zelfbewustzijn wordt zo dik aangezet dat het bijna pijnlijk wordt. Het is alsof de makers constant tegen je knipogen en zeggen: “Ja, we weten dat dit niet The Avengers is, maar kijk eens hoe meta we kunnen zijn over onze eigen middelmatigheid!”

Visueel gezien doet Thunderbolts* wat het moet doen, zonder meer. De actiesequenties zijn competent gemaakt, van een redelijk spannende achtervolging met gepantserde jeeps tot Sentry’s grimmige ravage door New York. Het is allemaal vakwerk, maar het soort vakwerk dat je vergeet zodra je de bioscoop verlaat. Wat vooral opvalt is hoe moe iedereen eruitziet. Julia Louis-Dreyfus probeert wel wat van haar Veep-charme over te brengen naar haar rol als sluwe CIA-directeur, maar het voelt allemaal zo geforceerd aan. Sebastian Stan als Winter Soldier-turned-congressman heeft potentieel, maar krijgt te weinig ruimte om te tonen wat hij in zijn mars heeft. En dan is er nog Lewis Pullman als Bob/Sentry, die doet wat hij kan maar lijkt meer op een budgetversie van Paul Dano dan op een overtuigende bedreiging voor Manhattan.

© Marvel / Disney

Het probleem met Thunderbolts* is dat het zichzelf te bewust is van zijn eigen tekortkomingen, zonder daar iets constructiefs mee te doen. De film weet dat het publiek uitgeblust is, weet dat de Marvel-formule versleten raakt, weet dat deze personages niet bepaald de A-lijst zijn. Maar in plaats van daar iets inventief mee te doen, wordt het een soort zelfvervullende profetie van middelmatigheid. Het is alsof je naar een stand-up comedian luistert die alleen maar grappen maakt over hoe slecht zijn show is, na een tijdje wordt het gewoon vermoeiend. Toch zijn er momenten waarop de film bijna werkt. De chemie tussen de teamleden heeft soms iets aandoenlijks, vooral wanneer Pugh’s Yelena probeert contact te maken met de andere misfits. En het idee dat iedereen z’n eigen ergste vijand is, heeft potentieel. Het wordt alleen niet uitgewerkt genoeg om echt te raken. Het is als een goede bedoeling die blijft steken in uitvoering. Ik vond het eerste deel van de film best goed, alles viel in mekaar in de tweede helft.

Uiteindelijk voelt Thunderbolts* aan als een Marvel-film die gemaakt is omdat er nog een contract was, niet omdat er iets belangrijks te vertellen viel. Het is entertainment voor een avond, niet meer maar zeker ook niet minder. Voor 2025, waarin niets meer stabiel of betrouwbaar lijkt, is dat misschien wel genoeg, ook al is het vooral een herinnering aan betere tijden. De film eindigt natuurlijk met hints naar toekomstige projecten, want dat hoort nu eenmaal bij het Marvel-ritueel. Of we daar op zitten te wachten? Dat is een andere vraag. Maar hey, wie weet wordt het nog eens beter. Stranger things have happened in the MCU. De DVD, Blu-ray en 4k UHD komt uit op 29 juli 2025.