In the Line of Fire (1993) ***½ 4k UHD recensie

Nog een film die een 4k UHD editie krijgt is deze In the Line of Fire (1993) van Wolfgang Petersen, een geslaagde misdaad thriller geschreven door Jeff Maguire, die ondanks zijn leeftijd eigenlijk nog heel goed stand heeft gehouden. Misschien nog net niet van het niveau van een Heat (1995) maar het is toch wel een zenuwslopend filmpje met briljant acteerwerk.

Korte inhou: Frank Horrigan (Clint Eastwood) is een agent van de geheime dienst die steeds terugdenkt aan 22 november 1963, toen hij, als zorgvuldig uitgekozen agent door president John F. Kennedy, één van de weinige agenten werd die een president verloor aan een moordenaar toen Kennedy stierf. Nu, voormalig C.I.A. huurmoordenaar Mitch Leary (John Malkovich) stalkt de huidige president (Jim Curley), die zich kandidaat stelt voor herverkiezing. Mitch heeft vele uren besteed aan het bestuderen van Horrigan, en hij confronteert Horrigan en vertelt hem over zijn plannen om de president te vermoorden. Leary is van plan de president te vermoorden omdat Leary zich verraden voelt door de regering. Leary werd verwijderd uit de CIA en de CIA probeert hem nu om te brengen. Nadat hij met Leary heeft gesproken, zorgt Horrigan ervoor dat hij wordt toegewezen aan de presidentiële beschermingsdienst, in samenwerking met collega-geheimagent Lilly Raines (Rene Russo). Horrigan is deze keer niet van plan zijn president in de steek te laten, en hij is meer dan bereid een kogel op te vangen. Stafchef van het Witte Huis Harry Sargent (Fred Thompson) weigert de reisroute van de president te wijzigen, terwijl de baas van Horrigan, directeur van de geheime dienst Sam Campagna (John Mahoney), Horrigan steunt. Naarmate de verkiezingen dichterbij komen, begint Horrigan aan zijn eigen capaciteiten te twijfelen, vooral wanneer Horrigans collega Al D’Andrea (Dylan McDermott) wordt vermoord door Leary. Maar Horrigan is misschien de enige die Leary kan stoppen.

Dit is geen film geregisseerd door Clint Eastwood en bijgevolg is het ook minder politiek getint en ligt de focus meer op de actie – en misschien bij gevolg ook iets minder diepgaand. De bedreigde president wordt zelfs nooit gekarakteriseerd, behalve het traditionele Amerikaanse beeld van een blanke man van middelbare leeftijd. Hij zou Reagan kunnen zijn. Hij zou Carter kunnen zijn. Hij zou zelfs Clinton kunnen zijn, die toen in functie was. Petersens film gaat niet over de man die Frank Horrigan vastbesloten is te beschermen, alleen over wat het betekent om een president te beschermen. De schaduw van de moord op John F. Kennedy zweeft over de film, gezien Frank een ‘levende legende’ is en de enige overgebleven dienstdoende agent die in Dealey Plaza was op de dag van de moord op de president in november 1963. Het karakter van Frank Horrigan was geïnspireerd door Clint Hill, de echte agent van de geheime dienst, die bij president John F. Kennedy in Dallas, Texas was, en die later op de nationale televisie instortte tijdens een live-interview van 60 Minutes en zei: dat hij zich verantwoordelijk voelde voor de dood van de president.

De moord op Kennedy was een beetje zoals de gebeurtenissen tijdens 9/11, het zijn drama’s die een land op zijn grondvesten laat schudden. Amerika is nooit meer helemaal hetzelfde geweest sinds JFK in koelen bloed werd afgeschoten door één of meerdere schutters. En net zoals het land is Frank nooit volledig genezen. Petersens film probeert dat genezingsproces op gang te brengen via een karakterboog die Frank dwingt om een steeds terugkerende dreiging het hoofd te bieden in een hedendaagse context. Let wel, deze film dateert uit de vroege jaren ’90 en deze prent bevat wel een zekere dosis van seksisme en machogedrag, zeker rond de figuur van Lilly Raines gespeeld door Rene Russo. Het is de aard van het beestje en al zeker met een figuur als Eastwood wiens films pre-Million Dollar Baby (2004) niet niet per definitie vrouwvriendelijk waren.

De film kenmerkt zich door zijn sterke vertolkingen, en zeker deze van Malkovich. In de film zit een scène waarin Eastwood aan de rand van een 6-etage-gebouw hangt en Malkovich de loop van Eastwood’s pistool in zijn mond neemt. Dit was naar verluidt improvisatie van de acteur en de regisseur vond het zo goed dat hij het in de film stak. Eastwood schoot wel in een lach (off camera) en daarom heeft John ook een lach op zijn gezicht, maar de scène werkt. Ik vertel er nog even bij dat de film een geweldige muziekscore heeft van Ennio Morricone.

In the Line of Fire is vanaf beschikbaar op 4k UHD met audio-commentaar van de regisseur, 5 verwijderde scenes, en heel wat making-of filmpjes.


Review In the Line of Fire (1993)
Recensie door op

Beoordeling: 3.5 / 5

rating

1 Comment

  1. Lucas

    Het voelde een beetje als een slechte kopie van de originele Day of the Jackal.

    Reply

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *