Spider-Man: Far From Home (2019) ***½ recensie

Na de Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018) is hier dan een nieuwe life action spiderman. Spider-Man: Far From Home (2019) is de sequel op de geslaagde Spider-Man: Homecoming (2017) reboot, en had eigenlijk evengoed Spider-Man: Goes 2 Europe kunnen heten. De film komt morgen in de zalen en het draagt duidelijk het Marvel’s kwaliteitslabel, ook al was ik niet helemaal ondersteboven.

Korte inhoud: ‘Spider-Man: Far from Home’ speelt zich af na de gebeurtenissen van ‘Avengers: Endgame’. Peter Parker (Tom Holland) gaat met zijn vrienden op zomervakantie door Europa. Maar zijn reisplannen (en romantische aspiraties) worden ontspoord in Venetië door de norse spionnenmeester Nick Fury (Samuel L. Jackson), die de jonge Amerikaanse bezoeker rekruteert om een mysterieuze dreiging te overwinnen, waarvoor Mysterio (Jake Gyllenhaal), komende van een parallel universum, heeft gewaarschuwd.

Jon Watts (Spider-Man: Homecoming) regisseert het script van Erik Sommers en Chris McKenna, de enige twee overlevenden van de eerste film, onder begeleiding van producers Kevin Feige en Amy Pascal. Er steken heel wat spoilers in de film en ik ga proberen om de grote plottwisten te omzeilen, maar wat ik wel kan vertellen is dat deze film een direct vervolg is op Avengers: Endgame (2019), en de overgang is eigenlijk best wel grappig met een studentenfilmpje die in memorial stijl de gevallen helden respect wil betuigen. Maar dit zet meteen ook het verhaal scherp voor Peter Parker die nu een beetje de nieuwe Tony Stark moet worden, terwijl hij zelf liever een tiener wil zijn en ‘MJ’ Michelle Jones (Zendaya) het hof maken.

Maar de show wordt hier toch wel wat gestolen door Jake Gyllenhaal als Mysterio die dezelfde magische krachten gebruikt (om nog maar te zwijgen over dezelfde fashion-sense) als Doctor Strange. Ik laat in het midden wat de echte bedoelingen zijn van Mysterio. De intenties van het personage kunnen net zo ongrijpbaar zijn als zijn naam, maar (als ze de geschiedenis van Marvel Comics volgen) is het allemaal één grote Mysterio’s goochelact met rook en spiegels. Mysterio werd geïntroduceerd in strips in ‘Amazing Spider-Man No. 13’ in 1964. Het was een creatie van Stan Lee en Steve Ditko, hij was een show-biz-reject die special-effects gebruikte om Spider-Man te beschuldigen van een reeks overvallen en wist hem vervolgens te verslaan. Of de film deze verhaallijn volgt ga je zelf moeten ontdekken.



© 2019 Sony Pictures Releasing

Het is een highschool rom-com voor teenagers en deze zullen hier echt wel plezier aan beleven. De film zit vol met humor, soms wel een beetje op het randje van de de kolder met de klungelige leraar die in een scène van 1 volle minuut een aanloop neemt om zijn fototoestel te laten vallen in het water. Dat je zoiets doet in een Mr. Bean film, geen probleem, maar is dat nog echt van deze tijd. Ook die vele scènes met die geforceerde romance tussen Happy Hogan (Jon Favreau) en May Parker (Marisa Tomei) mochten wat mij betreft voorbehouden worden voor de deleted scenes op de Blu-ray. Maar er moest gelachen worden, alsook voldoende actie voorschotelen, en deze twee voorwaarden zijn wel vervuld. Toch, om redenen dat ik hier niet kan verklappen, voelden de actiesequenties allemaal wat ontdaan van bloed, zweet en tranen. Heb je de voorkennis van de 22 vorige MCU films nodig? In wezen niet want het verhaal stelt niet zo heel veel voor, maar het help en draagt eveneens bij tot het uiteindelijke kijkplezier. De beginnoten van AC/DC’s Back In Black terwijl Peter Parker zijn nieuw kostuum vorm geeft is uiteraard een leuke verwijzing naar Tony Stark in Iron Man en zo zit de film vol met verwijzingen naar de vorige films.

Het is in essentie opnieuw een soort coming-to-age van de superheld die eigenlijk die loodzware verantwoordelijkheid niet wil dragen om “de wereld te redden van de ondergang” en maar al te blij is dat er plots een figuur als Mysterio opduikt.

Veel memorabele scènes kan ik me toch niet voor de geest halen. Scènes als Spider-Man die in een ijzeren kooi moet vechten tegen buzzsaw in Spider-Man of een metro tot stilstand brengt in Spider-Man 2 heb je hier niet. Desalniettemin blijft Tom Holland wel geknipt voor de rol. Hij ziet er wel een pak minder nerdy uit dan Tobey Maguire en minder intelligent dan Andrew Garfield, maar hij heeft die “likeable”-factor die toch wel nodig is voor het personage. En ook Jake Gyllenhaal is best wel goed gecast en in scène gezet.

Kortom, Spider-Man: Far From Home beantwoordt volledig aan het lastenboek van Marvel, het is allemaal vrij onschuldig, boordevol cgi, humor en referenties naar vorige MCU edities, ook al zullen we deze prent snel weer vergeten.

rating

Beoordeling: 3,5 / 5

Recensie door op 2 juli 2019

*** Spider-Man: Far From Home trailer ***

2 Comments

  1. Sinister

    Dit ziet er al beter uit dan Aquaman ! Bedankt Feige!

    Reply
  2. Vitalis

    Gyllenhaal is too good for this 😮

    Reply

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *