Paul Greengrass waagt zich aan Irak film

Na United 93 (2006) is Paul Greengrass één van mijn favoriete regisseurs geworden, wiens films ik op de voet zal volgen. Na de shoot van The Bourne Ultimatum (2007) zal hij volgens Variety een nieuw hekel thema aansnijden met de aftermath van de Irak-oorlog, en hiermee misschien wel een harde klap zal uitdelen aan de Bush-administratie, die na de documentaires van Michael Moore heel wat popular support zag verdwijnen. Tot nu toe is er nog maar één “brave” Hollywood film geweest over de Irak-oorlog, Jarhead (2005). Blijkbaar zijn heel wat regisseurs voorzichtig om tegen de schenen van de administratie te schoppen.

De film zal gebaseerd zijn op het non-fictie boek Imperial Life in the Emerald City: Inside Iraq’s Green Zone van Rajiv Chandrasekaran en gemaakt worden voor Universal Studio’s. Men kan Hollywood van veel hebzucht beschuldigen, maar de meeste studio’s zijn compleet onafhankelijk en hebben geen verantwoording af te leggen aan het establishment, en dit is maar goed ook. Dergelijke films zouden anders nooit het daglicht zien.

Greengrass heeft ook al wat ervaring met het onderwerp. De cineast heeft ooit voor televisie The One That Got Away (1996) gemaakt over een operatie tijdens Desert Storm, die niet volledig liep zoals gepland. Greengrass is verzot op handheld documentaire stijl en dat werkt perfect voor de documentaires en tevens ook voor United 93, maar was bij momenten hatelijk in The Bourne Supremacy (2004). Maar voor deze film mag het zeker in de stijl zijn van Alfonso Cuarón‘s Children of Men (2006). Maar ik heb zo het vermoeden dat de regisseur geen voorspelbare anti-oorlogsfilm zal maken.

Dit is toch iets om verheugd op te zijn na het quasi verdwijnen van de kritieke stem van Oliver Stone. Hopelijk zullen meer Hollywood regisseurs op het toneel verschijnen die geen boodschap hebben aan het overdreven melige patriottisme van een Mel Gibson of Clint Eastwood. Het boek van Chandrasekaran is in ieder geval niet lief voor de administratie, maar het is ook geen karikatuur van de situatie. Als Greengrass de kerk in het midden houdt en een gebalanceerd betoog weet te brengen zoals hij deed in United 93, zou hij misschien ook de republikeinse leiders kunnen overtuigen van hun ongelijk…het zou een mooie primeur zijn.

Leave a Comment

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *