De FilmBlog

En terwijl buiten de stenen uit de grond vriezen is hier een hartverwarmend pre-Valentijn filmpje die het resultaat is van uren (!) werk. De klassieker van Lionel Ritchie op filmbeelden met de medewerking van acteurs als John Cusack, Ken (van Barbie), Woody Allen, Liam Neeson, Bruce Lee en zelfs Elvis (die ook hier zijn intrede maakt). Zelfs Arnold wordt opgerakeld, ook al zegt hij geen woord. Knap werk van een zekere Matthijs en ga zeker ook een kijkje nemen op zijn site waar nog meer leuke montages staan. Enjoy !

Zoals elk jaar brengt het filmmagazine Vanity Fair een glamour foto uit van showbizzfotograaf Mario Testino, met de meest beloftevolle jonge talenten in Hollywood net voor de Oscar-uitreiking. En om het op z'n Beyoncés te zeggen… who run the world: GIRLS! , want de 11 uitverkorenen zijn allemaal actrices. Een beetje een verrassing gezien we vorig jaar nog een bont gezelschap hadden van acteurs en actrices. Maar goed, 2008 was ook een all women issue en dat was ook het geval in 2010.

De actrices waar ik speciaal naar uitkijk zijn Rooney Mara (The girl with the Dragon Tattoo, The Help), Mia Wasikowska (Jane Eyre), Jennifer Lawrence (Winter Bones, The Hunger Games) en Jessica Chastain (The Help). Maar de rest zijn ook wel beloftevolle gezichten voor 2012, die hopelijk wat beter zal worden dan 2011. Zo hebben we nog het talentvolle, jongste zusje van de Olson Twins, Elizabeth Olsen (Martha Macy May Marlene), de Afrikaans-Amerikaanse actrice van dienst Adepero Oduye (Pariah), Shailene Woodley (The Descendants), Paula Patton (Precious, Mission Impossible: Ghost Protocol), Felicity Jones (Like crazy, Hysteria), Lily Collins (Priest, Abduction, Mirror Mirro) en Brit Marling (Another Earth, Arbitrage).

De fotograaf koos ervoor om de dames een strak kapsel of extreme permanent te geven met satijnen jurken in lichte pastelkleuren, alles in een witte salon-omgeving met spiegels en witte rozen. Niet meteen een wereldschokkend of controversieel concept, maar de compositie is wederom buitengewoon knap. Een immens verschil met vorig jaar toen de foto in een bar leek te zijn genomen. Drie van de vier uitverkorenen op de cover waren toen mannen: Ryan Reynolds, Jake Gyllenhaal en James Franco. Anna Hathaway, die samen met franco de Oscars mocht presenteren dat jaar, was de enige vrouw. De cover telde toen in totaal 15 personen, onder wie ook Mila Kunis, Olivia Wilde, Joseph Gordon-Levitt, Jesse Eisenberg en Rashida Jones.

***Related Posts***
16/08/2008: Vanity Fair film noir covers
04/03/2008: Jessica Alba in Psycho covers
22/08/2004: Keira Knightley in Wizard of Oz covers

De Oscars-nominaties worden op 24 januari 2012 bekend gemaakt, en de Oscarshow is een maand later op 26 februari 2012. Maar bij wijze van 'voorspel' is er de 69e Golden Globes awardshow. Of zoals Gervais het omschreef: "De Golden Globes staan tot de Oscars als Kim Kardashian staat tot Kate Middleton: een beetje goedkoper, iets meer beschonken en eenvoudiger om te kopen". Niet The Academy, maar wel +/-90 leden van de Hollywood Foreign Press Association, een groep van journalisten die elk zo’n 55 landen vertegenwoordigen en een slordige 250 miljoen lezers, hebben zich gebogen over welke films en tv-series voor hen het beste was van het jaar. En de Beste Film in het Drama genre werd dit jaar The Descendants (2011) .

Ricky Gervais was dit jaar opnieuw zijn grappige zelve, met snedige aanvallen op de sterren, zoals Johnny Depp aan wie hij vroeg of hij al The Tourist (2010) had gezien (zie video). Daarnaast waren er een paar verrassingen en dit vooral bij de tv-series. Zo ging Friends-acteur Matt LeBlanc met de Golden Globe lopen voor Beste Mannelijke acteur in een Komedie TV-Serie, en dit voor "Episodes".

Een andere verrassing was de verdiende Golden Globe voor Beste Mannelijke Bijrol in een Mini-Serie die naar Peter Dinklage ging, voor het uitstekende Game of Thrones. Ook de serie "Homeland" werd in de bloemetjes gezet met de Golden Globe voor Beste Drama Serie en Claire Danes mocht de Golden Globe in ontvangst nemen voor Beste Actrice in een Drama serie.

Een mooi moment in de show was de spontane speech van Meryl Streep die de Golden Globe won voor Beste Actrice voor The Iron Lady (2011), alsook de uitreiking van de Cecil B. DeMille Award voor Morgan Freeman, die overhandigd werd door Helen Mirren. Een actrice die terecht haar beklag deed dat ze maar in één film met hem had gespeeld. Voor de rest waren er uiteindelijk niet zo heel veel verrassingen. Martin Scorsese won zijn Golden Globe voor Beste Regisseur voor Hugo (2011), Beste Scenario ging naar Woody Allen voor Midnight in Paris (2011), George Clooney won Beste Acteur voor The Descendants (2011) en Jean Dujardin won Golden Globe voor Beste Acteur in Komedie/Musical voor The Artist (2011) die ook de Golden Globe kreeg voor Beste Film in het Musical/Komedie genre.

De volledige lijst vinden jullie hier.

Een absolute cultklassieker van John Carpenter blijft Big Trouble in Little China (1986), waarin hij werkt met zijn fetish-acteur Kurt Russell. Een zalige 80’ties B-prent die actie, komedie, horror en mysterie op een geniale manier weet te mixen, met martial art en western trekjes. Ik zou er uren over kunnen uitweiden, maar één ding was me compleet ontgaan: Kurt Russell heeft nooit het scenario gekregen. Het bewijs wordt geleverd door het onderstaande filmpje:

Jeroen, Karen, Joris, Simon, Noa en mezelf wensen alle filmgeeks een geweldig 2012. Het belooft in ieder geval een jaar te worden met heel wat kleppers. Bedankt aan alle trouwe lezers en we hopen dat we jullie nog kunnen verrassen met heel wat leuke filmartikels, top 10 lijstjes en uiteraard de occasionele filmquiz met zijn felbegeerde filmprijzen.

En wat beter om het jaar af te sluiten met een speech, en dan nog wel van filmicoon Charlie Chaplin uit The Great Dictator (1940). Woorden die vandaag de dag nog steeds een weerklank hebben. Tot volgend jaar !

De posters blijven de trend volgen: black is back. Hoe donkerder de affiches hoe beter, zelfs zwart wit als het even kan. Dat is in ieder geval niet anders bij de nieuwe filmposter van The Amazing Spider-Man (2012) van Marc Webb, The Dark Knight Rises (2012) van Christopher Nolan én Prometheus (2012) van Ridley Scott. Twee comics en één science-fiction project waar menig fans al een tijdje naar uitkijken.

Het zal in ieder geval een hete zomer worden, zover is duidelijk. Prometheus, de Alien prequel van Ridley Scott, zal de spits afbijten in de States op 8 juni (bij ons zelfs een week vroeger op 30 mei), nadien is het de beurt aan de Spiderman film op 3 juli (bij ons op 4 juli) en Batman maakt zich klaar voor de ultieme box-office hit op 20 juli (bij ons op 25 juli). Het is zonneklaar dat alle andere films die hun releasedatum krijgen tussen dit blockbuster geweld, zo goed als ten dode zijn opgeschreven.

***Related Posts***
21/12/2011: The Dark Knight Rises trailer analyse
21/07/2011: The Dark Knight Rises teaser trailer
02/12/2010: Komt The Joker terug in The Dark Knight Rises?
21/11/2010: Catwoman en Bane in The Dark Knight Rises?

Met Halloween komen vaak interessante horrorfilms in de aandacht. Gisteren had ik het nog over The Innkeepers (2011), en hier is dan Madison County (2011) van Eric England, een verrassende exploitation prent die de aandacht trekt met zijn 70'ties poster en in de lijn licht van de recente 'exploitation'-rage. Zeker niet verwarren met The Bridges of Madison County (1995), want dit is dan weer een film met meer diepgang en emotie. In deze Madison County werden de bruggen vervangen door mensonterende terreur.

Korte inhoud: Een groep studenten reist naar een klein bergstadje genaamd Madison County. Ze gaan de schrijver interviewen van een boek over een aantal moorden die daar gepleegd zijn. Wanneer ze aankomen blijkt de schrijver nergens te vinden, en de lokale bevolking doet alsof ze hem al jaren niet meer gezien hebben. Ze vertellen ook dat de moordenaar nooit bestaan heeft en de moorden nooit zijn gepleegd. Echter, wanneer de studenten zelf op onderzoek uit gaan komen ze er achter dat de verhalen meer werkelijkheid bevatten dan de bewoners laten uitschijnen.

De film zou gemaakt zijn met een productiebudget van 70'000 dollar, maar daar hecht ik zelf niet al teveel geloof aan. 70'000 is misschien wel het maximum budget van een Troma film, maar bij het zien van deze trailer en het personeel die aan deze film heeft gewerkt, heb ik de indruk dat alles toch iets meer heeft gekost. Natuurlijk, als je alles gratis krijgt, en de crew voor nougabollen wil werken, dan kom je er wel - maar wat is dan nog de waarde. Een tweede Monsters (2010) (waar de regisseur ook de cameraman was, de producer en de speciale effecten supervisor) zal het wel niet zijn.

Deze exploitation prent is waarschijnlijk nauwelijks het bekijken waard, maar de film heeft blijkbaar indruk gemaakt in een lokale bioscoop in de States waar hij vertoond werd. We weet komt deze prent ooit nog wel naar ons land voor een projectie in een obscuur underground zaaltje, maar los van het internet zie ik niet hoe wij deze film anders te zien zullen krijgen. De poster deed me meteen ook wat denken aan de poster van de vendetta-film Hobo with a Shotgun (2011). In deze prent speelt Rutger Hauer een dakloze die het wil opnemen tegen de regerende criminaliteit in de stad, gaande van gewapende overvallers, corrupte agenten, misbruikte prostituees tot zelfs een pedofiele kerstman. Zijn wapen om de orde te herstellen is een shotgun.

En er was ook nog een andere exploitation prent dit jaar van Troma, genaamd Father's Day (2011), een groteske cocktail van horror en komedie. In de film wordt de terreur georkestreerd door Chris Fuchman (Mackenzie Murdock), een psychopaat, die verzot is op verkrachtingen en moordpartijen, en dan bij voorkeur de moord van vaders. Ahab's vader was één van zijn slachtoffers. Nu is Ahab (Adam Brooks) op zoek naar wraak en belooft zichzelf om een gewelddadig, pijnlijk en bloedig einde te maken aan het leven van de gek die zijn vader vermoord heeft. Het beste aan de film was de trailer, maar die hard fans van Troma pulp zullen hier wel plezier aan beleven.

Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie.

Het is ieder jaar weer uitkijken naar de lijst met alle inzendingen voor de Oscar voor de Beste Buitenlandse film. Ondertussen weten we al wie ons land zal sturen. Hert wordt niet Hasta la Vista (2011) van Geoffrey Enthoven, maar wel Rundskop (2011) van Michael R. Roskam, een film die waarschijnlijk ook iets commerciëler is dan de waargebeurde drama-komedie met de gehandicapten. De toekomst zal uitwijzen of het een correcte keuze was.

Maar welke films hebben de andere landen opgestuurd? Altijd wel interessant welke verrassende speelfilms daar alle aandacht trokken. Buiten 2 of 3 films zijn de meeste mij totaal onbekend. Ik had al gehoord van Pina (2011), de 3D documentaire van Wim Wenders. Ook Le Havre (2011) van de Fin Aki Kaurismaki is me opgevallen. De film was een enorme hit in Cannes en zal zeker wel zijn plaatsje kunnen verzilveren tussen de genomineerden.

Hieronder is de lijst van de inzendingen voor Beste Buitenlandse Film:

   België, Rundskop (regie: Michael R. Roskam)
   Duitsland, Pina (regie: Wim Wenders)
   Filipijnen, The Woman in the Septic Tank (regie: Marlon Rivera)
   Finland, Le Havre (regie: Aki Kaurismaki)
   Frankrijk Declaration of War (regie: Valerie Donzelli)
   Griekenland, Attenberg (regie: Athena Rachel Tsagkari)
   Hongarije, The Turin Horse (regie: Bela Tarr)
   Iran, Nader and Simin, A Separation (regie: Asghar Farhadi)
   Japan, Postcard (regie: Kaneto Shindo)
   Libanon, Where Do We Go Now? (regie: Nadine Labaki)
   Lithuanië, Back to Your Arms (regie: Kristijonas Vildziunas)
   Marocco, Omar Killed Me (regie: Roschdy Zem)
   Nederland, Sonny Boy (regie: Maria Peters)
   Noorwegen, Happy, Happy (regie: Anne Sewitsky)
   Oostenrijk, Breathing (regie: Karl Markovics)
   Polen, In Darkness (regie: Agnieszka Holland)
   Portugal, Jose and Pilar (regie: Miguel Goncalves Mendes)
   Romanië, Morgen (regie: Marian Crisan)
   Rusland, Burnt by the Sun 2: Citadel (regie: Nikita Mikhalkov)
   Servië, Montevideo, God Bless You! (regie:. Dragan Bjelogrlic)
   Taiwan, Seediq Bale (regie: Wei Te-Sheng)
   Venezuela, The Rumble of the Stones (regie: Alejandro Bellame)
   Zuid-Korea, The Front Line (regie: Jang Hun)
   Zweden, Beyond (regie: Pernilla August)

De Oscar-genomineerde acteur Peter Falk is op 83-jarige leeftijd overleden. Zijn familieleden hebben in een mededeling laten weten dat Falk vredig in zijn huis in Beverly Hills is gestorven. Falk is vooral bekend als inspecteur Columbo in de gelijknamige detectiveserie, waar hij vier Emmy Awards voor kreeg. Wat Peter Falk kenmerkte was zijn rechter kunstoog. Op 3-jarige leeftijd verloor hij zijn oog ten gevolge van een tumor.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werkte Falk als kok op een marineschip. Na de oorlog ging hij verder studeren, waarna hij op kantoor ging werken. Hij maakte in 1958 zijn tv-debuut met Wind Across the Everglades. Drie jaar later brak hij door met zijn rol in Murder Inc., die hem samen met Pocketful of Miracles drie Oscarnominaties opleverde.

Falk was goed bevriend met regisseur/acteur John Cassavetes en speelde in Husbands (1970) en de Oscar-genomineerde cultfilm A Woman Under the Influence (1971). Peter leed al langer aan Alzheimer. Waaraan hij overleed is alsnog onbekend. Hij laat zijn vrouw Shera Danese achter en twee dochters, Jackie en Catherine, uit een eerder huwelijk.

***Related Posts***
19/04/2009: Columbo integraal op DVD
08/03/2009: 11 seizoenen van Columbo op DVD
09/02/2006: Top 25 Beste TV-series