zoe saldana

  • Live by Night (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ben Affleck is niet alleen een talentvol acteur, hij is tevens een behendig scenarist en regisseur. Spijtig genoeg bleef het publiek weg van Live by Night (2016) - zijn 4de film, na Gone Baby Gone (2007), The Town (2010) en Argo (2012) - en werd het een pijnlijke financiële flop.

    live_by_night_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Boston, de jaren 20. Tijden waarin de alcohol rijkelijk vloeit, kogels je om de oren vliegen en iedereen zijn stempel op de wereld wil drukken. Joe Coughlin (Ben Affleck) is de jongste zoon van een prominente politieagent, die inmiddels zijn familie de rug heeft toegekeerd en zijn heil zoekt in de criminaliteit tussen de meest gevreesde gangsters van de stad. Behalve geld en aanzien kent zijn nieuwe levensstijl echter wel een keerzijde, Joe bevindt zich in een wereld waar hij niemand kan vertrouwen en waarbij hij een vroege dood op de koop toe moet nemen.

    Ook al ben ik wel een fan van de sfeer en het karakter van een film noir, vond ik deze niet geheel overtuigend. Je moest er wel je concentratie bij houden en van alle expositie kreeg je al snel zware oogleden. Een ingewikkeld plot is wel kenmerkend voor het genre, en dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Integendeel zelfs, denk maar aan het schitterende Chinatown (1974) of nog L.A. Confidential (1997). Wanneer het verhaal goed in mekaar steekt en de karakters interessant genoeg, dan is er geen beter genre die corruptie bloot kan leggen met flair en stijl.

    De film is gebaseerd op de roman van Dennis Lehane (Shutter Island, Mystic River, The Drop, Gone Baby Gone), en met de voice-over heeft het een beetje een Shawshank Redemption feel, en ondanks de interessante invalshoek is het uiteindelijk Affleck die niet kwam opdagen voor deze intrige. Gelukkig heeft hij zich wel omringd door klasbakken van acteurs. In deze maffia-oorlog tussen de Ieren en de Italianen heeft hij een affaire met Emma Gould (Sienna Miller), de vrouw van de Ierse maffia-baas, die hier vrijwel onherkenbaar is. Coughlin wordt bijgestaan door zijn rechterhand Deon, die dan weer gespeeld wordt door Chris Messina.

    Affleck weet zeker wel hoe hij acteurs moet regisseren. We hebben dan ook fantastische vertolkingen van Chris Cooper, Brendan Gleeson, Elle Fanning en Zoe Saldana, zelfs de R&B zanger Miguel zette een goede vertolking neer. Maar diegene die de show steelt is toch wel Matthew Maher als een racistische gangster. En ik moet toegeven dat bepaalde actie-scènes wel sterk in beeld zijn gebracht. Affleck weet best wel waar hij zijn camera moet zetten en een actie-sequentie moet verknippen.

    live_by_night_2016_blu-ray_pic01.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic02.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic03.jpg
    live_by_night_2016_blu-ray_pic04.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic05.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © Warner Bros

    Affleck's script probeert iets over Amerika te vertellen, en probeert hopeloos op de kar te springen van de gangster films van Francis Ford Coppola, Brian De Palma en Martin Scorsese, ook al is het allemaal wel iets meer slaapverwekkend en slaagt 'Sadfleck' er niet in om de film naar een hoger adrenaline niveau te tillen. Visueel zitten er wel een aantal knappe shots in, te danken aan cinematograaf Robert Richardson, zoals een dood-scène waarin bloed in een cocktailglas loopt, maar op dat punt is het voornamelijk window dressing. Het is raar om te zeggen, maar had Affleck zijn rol weggeven aan een Tom Hardy of een Frank Grillo, dan ben ik er zeker van dat het een betere prent had opgeleverd.

    De DVD en Blu-ray van Live By Night is ondertussen beschikbaar met audio-commentaar van de regisseur en een resem making of filmpjes en deleted scenes. Het is geen slechte film, en de meeste van de vertolkingen zijn geweldig, maar je verwacht gewoon meer van deze talenten voor en achter de camera. Het voelt allemaal net iets te vlak en het voelt nooit aan dat het zijn eigen stijl heeft kunnen overstijgen. Geen slechte film, maar ook niet fantastisch goed.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 juni 2017

     

    *** Live By Night trailer ***

  • Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017) ***½ recensie

    Pin it!

    Het was geen eenvoudige klus om één van de grote verrassingen van Marvel, met name Guardians of the Galaxy (2014), te overtreffen met een sequel. Het was een film waar de verwachtingen bij aanvang niet al te groot waren en de studio eigenlijk wel torenhoge risico's mee nam, en dat gebeurt niet vaak met 170 miljoen dollar producties. Maar de film bracht maar liefst 773 miljoen dollar op en bijgevolg hebben we nu Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017).

    guardians_of_the_galaxy_vol_two_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: Guardians of the Galaxy Vol. 2 zet de avonturen van het team voort terwijl ze reizen door de buitenste regionen van de kosmos. De Guardians moeten vechten om hun familie bij elkaar te houden, terwijl ze de mysteries over Peter Quills vader ontrafelen. Oude vijanden worden nieuwe vrienden en schieten hen gedurende de reis te hulp.

    Neen, het is niet zo goed als de eerste film, maar de humor is wederom van de partij. En zoals we van deze nieuwe franchise gewend zijn, nemen de makers zichzelf niet al teveel 'au serieux', en datzelfde kan gezegd worden voor die twee andere succesvolle Marvel films, Ant-Man (2015) en Deadpool (2016). We duiken met deze film een beetje in het Flash Gordon tijdperk met een schitterende vertolking van Kurt Russell die een zalige verjongingskuur heeft gekregen tijdens de proloog en snijden het vader-zoon thema aan met Peter die er geconfronteerd wordt met het feit dat David Hasselhoff misschien toch niet zijn vader is.

    De eerste film bracht niet alleen veel geld op, het werd op handen gedragen door pers en publiek. Een schril contrast met Suicide Squad (2016). En veel had te maken met de keuzes van de regisseur, en cineast/scenarist James Gunn die zowat alle juiste knoppen had ingedrukt, en eigenlijk drukt hij zowat dezelfde knoppen in voor deze prent en dus voelt alles niet zo nieuw meer aan. Het heeft hem 3 jaar gekost deze film op de rails te zetten. En ik ga er wel vanuit dat de pers ook deze sequel goed zal vinden, ook al ben ik zelf iets meer verdeeld. Het is in ieder geval geen film die ik een tweede keer wil zien. Het duurde wat mij betreft allemaal net iets te lang en veel van de grappen zie je toch wat aankomen.

    De sequel heeft opnieuw een 70-80'ties vibe en is wederom opgebouwd op nummers van de Peter Quill’s mix tapes, 'Fox on the Run' en ' Hooked on a Feeling'. Voor de rest is het een nieuwe explosie van kleurrijke beelden, amusante mopjes, een paar grote geweren ... en Baby Groot in actie, zonder twijfel de nieuwe highlight van deze prent. Maar dat is nu eenmaal de kracht van deze franchise. Zij hebben net zoals Deadpool gigantische risico's genomen en nu lijkt het erop dat ze mogen doen wat ze willen. En in alle eerlijkheid, het publiek werd niet verliefd op Guardians omwille van zijn verhaal of de plannen van de villain. Guardians heeft vooral gescoord op vlak van sfeer, humor en de leuke vertolkingen van de aanwezige cast. En meer hoeft dat soms ook niet te zijn.

    Iedereen was meteen verliefd op de cocky Star-Lord (Chris Pratt), de sexy exotische Gamora (Zoe Saldana), de bombastische Drax (Dave Bautista), de bittere en cynische Rocket (Bradley Cooper) en uiteraard de bizarre Groot (Vin Diesel).

    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic01.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic02.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic03.jpg
    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic05.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic04.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic06.jpg
    © 2017 Walt Disney Studios Motion Pictures

    De rol van Gamora is in deze editie zo goed als onbestaand en overgenomen door haar zus Nebula (Karen Gillan). Ook de villain Ayesha, gespeeld door Elizabeth Debicki (pic) trekt meer aandacht, ook al is haar rol ook ondergeschikt aan de rest. Anderzijds is er toch iets van een onderkoelde romantic interest tussen Drax en Mantis (Pom Klementieff), ook al is het vooral komisch dan romantisch. Drax heeft buiten de begin-scène hier zelfs niet echt veel te doen. Er is zelfs een klein onbenullig rolletje voor Sylvester Stallone, maar de rol van Yondu (Michael Rooker) komt dan wel meer op de voorgrond en wordt toch één van de betere karakters uit deze sequel.

    Er wordt veel aangereikt, ook al wordt geen enkele verhaallijn echt interessant. Visueel allemaal indrukwekkend, maar waar gaat deze film eigenlijk over? In de eerste film had je meteen een duidelijke narratieve structuur. Na 45 minuten weet je nog altijd niet waarover deze film gaat. Het voelt ook heel onsamenhangend en het ritme in deze prent zit niet goed. Ook de cgi in bepaalde segmenten is zelfs ronduit cartoony (bv. het moment waarin karakter in het bos in de lucht worden geslingerd). Veel grappen voelen ook wat getelefoneerd, zeker naar het einde toe.

    Het is vreemd om te zeggen maar ondanks alles kijk ik wel uit naar een 3de deel. De eerste film was hilarisch op zich maar deze editie voelt net iets te machinaal aan, alsof je de formule voor een succesvolle film zomaar kunt herhalen. Hoewel, een slechte film kan nog steeds een hit worden, of nog, een uitstekende prent een gigantische flop. Deze film is noch slecht noch super goed. Ik heb bij momenten zwaar moeten lachen (vooral met zowat alle scenes met Little Groot) en bij andere momenten heb ik naar mijn iphone zitten staren, toch ben ik met een tevreden gevoel uit de zaal gestapt. Blijf vooral zitten in de zaal want er zijn 4 post-credit scenes - hoewel, mocht je de zaal vroeger verlaten zal je niet veel gemist hebben want neen, er zijn geen cross-over onthullingen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 26 april 2017

     

    *** Guardians of the Galaxy Vol. 2 trailer ***

  • Star Trek Beyond (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film die geplaagd was met reshoots heeft toch de pers tevreden kunnen stellen. Star Trek Beyond (2016) van Justin Lin heeft toch zwaar ontgoocheld aan de box-office. Met een productie van 185 miljoen dollar haalde deze prent amper 343 miljoen dollar binnen, en dat is te weinig als je weet dat het productiebudget zo'n slordige 50% was van het totaalbudget.

    star_trek_beyond_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Captain Kirk (Chris Pine), Spock (Zachary Quinto), Scotty (Simon Pegg), Uhura (Zoe Saldana), Bones (Karl Urban), Chekov (Anton Yelchin) en de rest van de bemanning van de Enterprise hebben twee jaar van hun vijf jaar durende missie erop zitten. Ze besluiten te stoppen op een buitenpost van de Federatie om even tot rust te kunnen komen van het werk dat ze verrichten. Daar worden ze echter aangevallen door een vijandige kracht die de naam Krall (Idris Elba) draagt, waardoor de crew vraagtekens begint te plaatsen bij het nut van hun organisatie.

    Ik heb het zelf wat gehad met Star Trek films, ook al is het niet allemaal kommer en kwel. Voor een keer heeft J.J. Abrams de regie van de film overgeleverd aan Justin Lin, en misschien maar goed ook want het verhaal van Simon Pegg en Doug Jung vond ik nu ook niet meteen 84% waard op Rotten Tomatoes. Het script is uiteindelijk een puinhoop die net iets te snel van de ene actie scène naar de andere huppelt, met af en toe wel een visueel knappe stunt of explosie, maar niets dat we nog niet eerder gezien hadden.

    Kwestie om het sexappeal in de film een beetje te verhogen hebben ze een sexy kick-boxing meisjes alien (Sofia Boutella) aangetrokken, met een electro-camouflage truuk die lijkt gepikt te zijn van een afschuwelijk slechte James Bond film. En in lijn met Guardians of the Galaxy (2014) hebben ze oude popnummers gebruikt (zoals een Beastie Boys nummer) op bepaalde actie-sequenties hip te maken. En als het ook nog eens helpt om vijandige aliens op te blazen is dat meteen ook goed meegenomen. Maar als je al een verhaal hebt waarin twee personen een oud en gigantisch ruimteschip terug in de ruimte kunnen krijgen in een mum van tijd, moet je alles wel met een dikke korrel zout nemen. En daar waar er nog iets van een romantic interest was in de vorige films, is deze compleet vervangen door Fast and Furious crashen van metalen vehikels, iets waar de regisseur een beetje verstand van heeft.

    star_trek_beyond_2016_blu-ray_pic01.jpgstar_trek_beyond_2016_blu-ray_pic02.jpgstar_trek_beyond_2016_blu-ray_pic03.jpg

    Tot op heden begrijp ik niet de enthousiaste commentaren van de Amerikaanse pers, alsof die allemaal een suikerreisje hadden gekregen naar de filmset. Ik kan zelfs niet geloven dat de die hard Star Trek fans hiermee tevreden zijn. Weg zijn de diepe sociale interacties tussen de verschillende rassen die van zo'n betekenis was in de zorgvuldig uitgeschreven series. Het is een platte actieprent geworden met dure visuele effecten. De villains zijn tevens zo cartoony dan je geen enkel karakter echt serieus kan nemen.

    De DVD en Blu-ray van Star Trek Beyond is deze week uitgekomen, met heel wat making of filmpjes, gag reel, maar spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Komt er een 4de Star Trek film? Ik betwijfel het gezien de tegenvallende cijfers. En misschien maar goed ook.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 december 2016

     

    *** Star Trek Beyond trailer ***

  • Infinitely Polar Bear (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De dramady Infinitely Polar Bear (2014) ging in première op het Sundance Festival in 2014 en kreeg in 2015 in enkele landen (waaronder Nederland en Frankrijk) een bioscooprelease. In België werd deze sympathieke film niet vertoond op het grote scherm maar nu is hij wel te verkrijgen op dvd. En dit is een medium dat Infinitely Polar Bear veel beter zal liggen. Deze film moet het immers vooral hebben van zijn charme, warmte en sympathie. Dingen die je niet meteen gaat zoeken in een bioscoopzaal, maar wel thuis in de zetel onder een knus dekentje.

    infinitely_polar_bear_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Cam Stuart (Mark Ruffalo) is al eeuwen samen met zijn vrouw Maggie Stuart (Zoe Saldana). Ze zijn samen volwassen geworden in de jaren ’60 en hebben nu (eind jaren ’70) twee dochters Amelia (Imogene Wolodarsky) en Faith (Ashley Aufderheide). Het leven zou perfect kunnen zijn voor het gezin ware het niet dat Cam manisch-depressief is en met zijn gedrag het gezin constant ongewild onder druk zet.

    Zo durven zijn dochters hun vrienden niet mee naar huis nemen omdat het hele huis vol onafgewerkte projecten van Cam staat of schrikt Cam de buren af met zijn te sociale gedrag. Cam heeft het heel lastig met de grenzen van het sociaal aanvaardbare wanneer hij manisch is. En wanneer hij in een depressieve periode heeft, ziet hij niks meer zitten. Soms lijkt het erop of Amelia en Faith Cam opvoeden in plaats van andersom. Door Cams ziekte is Maggie de kostwinner in huis en ze wil haar toekomstperspectieven vergroten door te gaan studeren in New York. Dat betekent dat Cam samen met hun dochters thuisblijft om voor hen te zorgen en Maggie alleen in de weekends naar huis komt. Het hele huishouden komt op Cams schouders terecht en ook al doet hij zijn razende best, hij leert al snel dat een gezin runnen niet zo eenvoudig is.

    Regisseur Maya Forbes maakt met Infinitely Polar Bear haar regiedebuut en schreef ook het scenario. Ze tapt daarbij uit een autobiografisch vaatje want haar vader was zelf ook manisch-depressief en ook haar moeder trok naar New York om verder te studeren. Daardoor weet Forbes natuurlijk als geen ander hoe het leven met een manisch-depressieve vader is en kan ze haar eigen ervaringen in de film verwerken. Forbes’ dochter is overigens Imogene Wolodarsky die Amelia speelt.

    Wat mij betreft focust Forbes echter iets té hard op het ‘kijk-eens-het-komt-allemaal-wel-goed’-optimisme. Niet alles is rozengeur en maneschijn, en echt niet alles wat Cam in de film uitspookt blijft in het echte leven zonder gevolgen. De periode waarin Cam depressief in een instelling zit, krijgen we wel te zien in de film maar er wordt vrij snel overheen gegaan. Moest Forbes zowel de positieve als de negatieve periodes van Cam evenwaardig belicht hebben, had je een veel evenwichtigere en meer realistische film gekregen.

    Het grootste pluspunt van de film is de vertolking van Mark Ruffalo, die Cam op een heel overtuigende manier weergeeft en de juiste sympathie aan zijn personage meegeeft. Je voelt zijn strijd, je leeft mee met zijn moeilijkheden en frustraties, maar je kan weinig voor hem doen. Ruffalo maakt van Cam een personage van vlees en bloed en werd terecht genomineerd voor een Golden Globe voor beste acteur in een drama of komische film. Ruffalo heeft ook al drie oscarnominaties op zak en ooit blijft het voor deze veelzijdige acteur niet bij nominaties en gaat hij ook eens een grote award winnen.

    infinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic01.jpginfinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic02.jpginfinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic03.jpg
    Ook de jonge actrices die de rol van de kinderen van Cam en Maggie spelen, kwijten zich uitstekend van hun taak. Het samenspel met hen en Ruffalo is echt geloofwaardig en soms waan je je deel van het gezin. Jammer dat het personage van Saldana hier een beetje buiten valt – ook letterlijk, ze zit immers in New York – en dat Ruffalo en Saldana weinig uitdagende scènes samen hebben.

    De film speelt zich af eind jaren '70 toen men over manisch-depressieve mensen nog niet wist wat men nu weet en de behandeling voor de aandoening nog in de kinderschoenen stond en men bipolaire mensen wegstak in een inrichting. We zien ook Cam na een inzinking in een instelling, helemaal verdoofd en tien kilo dikker door de medicatie. Momenteel staat het medisch onderzoek al een pak verder dan veertig jaar geleden en kunnen mensen als Cam veel beter geholpen worden. In die zin toont Infinitely Polar Bear een interessante blik in het verleden.

    Kortom, Infinitely Polar Bear schept een beetje een enigszins eenzijdig beeld van een manisch depressie. Het is vooral de sterke vertolking van Mark Ruffalo die laat zien hoe het is om te leven met een bipolaire stoornis. Al bij al een warme ode van Maya Forbes aan haar bipolaire vader. De DVD en Blu-ray ligt inmiddels in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 juni 2016

     

    *** Infinitely Polar Bear trailer ***

  • Guardians of the Galaxy (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb deze film toch wel een beetje moeten laten bezinken, maar de comic adaptatie Guardians of the Galaxy (2014) vond ik beter dan verwacht. Het is in ieder geval geen flop geworden! De producers hebben de dag na de première op hun beide oren kunnen slapen, en de sequel is na dit schot in de roos een feit zijn. Het risico dat Marvel heeft genomen met de 'maverick' James Gunn in dienst te nemen als regisseur, heeft zijn vruchten afgeworpen. Guardians of the Galaxy heeft een aantal zwaktes, maar de betere momenten overwegen veruit de afknappertjes.

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Intergalactische politieagent Peter Quill (Chris Pratt) komt in het bezit van een mysterieus object dat toebehoort aan Ronan the Accuser (Lee Pace), een machtige schurk die de veiligheid van het universum in gevaar brengt. De enige manier voor Peter om uit Ronan’s klauwen te blijven, is zich aansluiten bij een groep vreemde huurlingen bestaande uit Rocket Raccoon (Bradley Cooper), Groot (Vin Diesel), Gamora (Zoe Saldana) en Drax the Destroyer (Dave Bautista).

    Het productiebudget lag duizelingwekkend hoog met zijn 170 miljoen dollar, en je kan er vanuit gaan dat elke stuiver op het scherm te zien is. In zo goed als elk frame zit peperdure cgi en de helft van de hoofdpersonages (Groot en Rocket) zijn tevens cgi-wezens. Ik vermoed zelfs dat een deel van het promotiebudget naar de productie is gegaan want we hebben lang moeten wachten op de posters en trailers. Maar ondertussen heeft de film al meer dan 180 miljoen opgehaald, en deze absurde sci-fi moet nog heel wat landen aandoen. Wat is het geheim van deze PG-13 science-fiction prent, en waarom slaagt deze prent erin wat voor John Carter (2012) vrijwel onmogelijk was? Het antwoord is humor! Wanneer je niet beschikt over een volwassen verhaal of dramatische personages, mag je jezelf niet te fel au serieus nemen. En het is waarschijnlijk geleden sinds Galaxy Quest (1999) en Spaceballs (1987), dat ik nog zo heb moeten lachen met een science-fiction prent.

    En ook al ligt het er vaak iets te dik op, is de offbeat en soms clevere humor zeker present. Een gimmick die regelmatig wordt uitgebuit is het gebruik van melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. Gunn heeft ook gekozen voor herkenbare muziek die ook niet al te populair in de oren klinkt (misschien met uitzondering van de nummers van David Bowie en de Jackson Five). Ik vermoed dat we om de 20 minuten bediend worden met een tearjerker van formaat. Het deed me wat denken aan het gebruik van muziek door Quentin Tarantino in zijn films, zoals de K-Billy’s Super Sounds of the '70s. Het is niet nieuw, maar het werkt en ik heb zelden een mix gezien tussen 70'ties muziek en een hedendaagse science-fiction film. En wat ook goed werkt is de ironiserende mix tussen een droevige scène (zoals de gevangenschap van de helden) en leutige muziek in de stijl van 'Hooked on a Feeling'.

    Ook de super-intelligente wasbeer Rocket met zijn veel te grote machinegeweren werkt bijzonder wel in de film. Ik had nooit gedacht na het zien van de comic dat dit personage op een overtuigende manier tot leven zou komen, maar het resultaat is verbluffend. De stem-casting van Bradley Cooper is dan ook spot-on. Zijn verbale interacties met de andere personages zijn om van te smullen. Het personage van Groot, het stuk wandelende boom dat slechts één zin kan uitspreken in verschillende intonaties, werkt ook bijzonder wel. Je hoort wel NOOIT dat het de stem van Vin Diesel was. De sex-appeal komt dan weer van de groene Zoe Saldana in haar strakke lederen pak, maar ook van de stud Chris Pratt die geregeld met zijn ontbloot en gespierd bovenlijf rondloopt. Het groepje ongeregeld dat samen een team vormen is al zo oud als de straatstenen, maar het werkt keer op keer.

    Dat niet alle grappen aankomen is ook een feit en naar het einde toe zit je qua verhaal toch wat op je honger. Het directe gevolg van de dominerende humor in deze prent is een gebrek aan dreiging die uitkomt van de villain, in dit geval het personage van Ronan. In het begin werd hij bijzonder knap opgevoerd met een efficiënte vertolking van Lee Pace, maar gaandeweg verlies je interesse en hunker je naar de volgende grap van Rocket of Quill. Maar anderzijds is het dan weer de kracht van deze prent die op een geslaagde manier B-list underdogs laat opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het is duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren.

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster_star_lord.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_rocket_groot.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_gamora.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_drax.jpg
    guardians_of_the_galaxy_2014_poster_korath.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_nebula.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_ronan.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_corpsman_dey.jpg

    En zoals bij de meeste comic adaptaties zien we ook een karrenvracht aan nevenpersonages opduiken, maar zonder echt smaakmakers te worden. Zo was er de geadopteerde dochter van Thanos, de kale en mysterieuze Nebula, gespeeld door Karen Gillan. Zij had een beetje de vrouwelijke villain moeten zijn. Daarnaast was er ook Korath, gespeeld door Djimon Hounsou, in de rol van de handlanger van Ronan, naast nog een boel van kleinere rollen gespeeld door John C. Reilly, Glenn Close en Benicio Del Toro. En last but not least de blauw getinte Michael Rooker als de leider van de Ravagers, Yondu Udonta. Het is altijd een plezier om Rooker aan het werk te zien.

    Maar Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment en tevens één van de grappigste zomerblockbusters deze zomer. En het succes van deze prent is eigenlijk voor een groot stuk te danken aan de wijze keuzes van de regisseur die een goede balans wist te vinden tussen knetterende actie en zwarte humor, zonder de actie te gory te maken of te humor te zwart. Zet je schrap want het is alle remmen los met deze popcorn rollercoaster die zowel op onze lachspieren zal werken als de adrenaline door ons lijf stoot. En na deze rit zal je verlangen naar meer.

    Guardians of the Galaxy komt volgende week op 17 december 2014 uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. En deze laatste editie gaat gepaard met een hele zooi aan extraatjes gaande van deleted en extended scenes, een interview met James Gunn en een exclusieve blik op Marvel's The Avengers: Age of Ultron (2015) van regisseur Joss Whedon. Maar de belangrijkste bonus is de bijzonder interessante audio-commentaar van James Gunn over de gehele film.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 december 2014

    ***Related Posts***
    16/07/2014: De promo-campagne van Guardians of the Galaxy is losgebroken
    05/05/2014: Wordt Guardians of the Galaxy een hit of een flop?

     

    *** Guardians of the Galaxy trailer #4 ***

  • Nieuwe Guardians of the Galaxy trailer

    Pin it!

    Een film die op ons lijstje stond als mogelijke zomerflop is deze comic-adaptatie Guardians of the Galaxy (2014) van Marvel. De film werd geregisseerd door James Gunn, de man achter Slither (2006) en Super (2010). Twee films die noch slecht noch super goed zijn, maar op zich wel het bekijken waard. Vorige jaar deed hij wel een serieuze uitschuiver met zijn kortfilm "Beezel" in Movie 43 (2013).

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Intergalactische politieagent Peter Quill (Chris Pratt) komt in het bezit van een mysterieus object dat toebehoort aan Ronan the Accuser (Lee Pace), een machtige schurk die de veiligheid van het universum in gevaar brengt. De enige manier voor Peter om uit Ronan’s klauwen te blijven, is zich aansluiten bij een groep vreemde huurlingen bestaande uit Rocket Raccoon (Bradley Cooper), Groot (Vin Diesel), Gamora (Zoe Saldana) en Drax the Destroyer (Dave Bautista).

    Het lijkt wel op een soort Star Wars opera, maar dan een stuk meer abstract en iets meer wacko zoals Serenity (2005), met een mengeling van Buck Rogers (1979) en een vleugje Flash Gordon (1980). Voldoende redenen om mijn interesse op te wekken. Naast bovenvermelde cast hebben we tevens nog heel wat bekende koppen, zoals Benicio Del Toro, Djimon Hounsou en Glenn Close.

    Toen ik de marketing-campagne van de film zag had ik toch zo'n John Carter gevoel. Groot budget, heel veel visuele effecten, een hoofdacteur die niet mega-populair is en een project die niet meteen bekend in de oren klinkt voor het breed publiek. Toch denk ik dat de film wel een stuk beter zal zijn. De nieuwe character posters zien er in ieder geval wel bad ass uit. Laten we hopen dat de film al even stoer uitpakt. De promotie is een beetje laat op gang gekomen maar ze draait in ieder geval nu op volle toeren. De Belgische release is voor 13 augustus 2014.

    Ondertussen werd deze week een 4de trailer online-gezet, dus mocht je nog niet goed weten wie al die karakters zijn, is hier een nieuwe poging om al die figuren hun momentje te geven. En tot nu toe heeft elke trailer wel voldoende indruk kunnen maken. Maar het potentieel voor een zware teleurstelling aan de box-office blijft wel groot. Het productiebudget van de film bedraagt 170 miljoen dollar, en dat betekent dat ze een slordige 340 miljoen moeten ophalen om uit de kosten te komen.

    guardians_of_the_galaxy_2014_poster_star_lord.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_rocket_groot.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_gamora.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_poster_drax.jpg

    James Gunn heeft ook een rolletje gegeven aan de knappe Mikaela Hoover. Deze Spaans-Italiaanse furie is misschien maar 1m56 groot, maar haar verschijning valt telkenmale op. Mochten jullie niet meteen weten over wie we het hebben, dan kunnen jullie hieronder genieten van een aantal geslaagde foto's van de actrice. Uiteraard heeft ze in Guardians of the Galaxy, maar het is zeker wel een aanwinst voor het oog.

    *** Guardians of the Galaxy trailer #4 ***