zoe saldana

  • Avengers: Infinity War (2018) ***½ recensie

    Pin it!

    Eén van de grootste verschillen tussen Justice League (2017) en deze Avengers: Infinity War (2018) zijn de villains. Marvel weet als geen ander dat je pas goede helden krijgt indien je daartegenover een al even sterke en charismatische villain zet, en dat is Thanos met zijn Black Order volledig, ook al zijn ze allen motion capture entiteiten.

    avengers_infinity_war_2018_poster03.jpg

    Korte inhoud: Vier jaar na de gebeurtenissen uit Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017) slaan Peter Quill (Chris Pratt) en consorten de handen in elkaar om samen met de Avengers een nieuw gevaar tegen te gaan. Een gevaar in de gedaante van de gestoorde titaan Thanos (Josh Brolin) die alle zes Infinity Stones, artefacten met onvoorstelbare krachten, wil verzamelen voor een gauntlet. Deze zullen hem toestaan overal zijn wil op te leggen. Het lot van de aarde en van het bestaan zelf is nog nooit zo onzeker geweest.

    Het embargo was tot en met vandaag, de dag van de release, en dat was niet omdat Disney bedenkingen had over de kwaliteit, maar omdat er wel degelijk VEEL SPOILERS in de film zitten. En deze review schrijven zonder bepaalde plotwendingen aan te halen zal ook moeilijk zijn en veel zal ik niet kunnen zeggen. Misschien is het dan ook beter eerst de film te gaan zien, want ja het is zijn filmticket waard.

    Visueel is het een verbluffende rollercoaster – dat krijg je met een film die 300 miljoen dollar heeft gekost - doorspekt met (soms wat domme) humor en heftige combats. Spijtig genoeg had ik op geen enkel moment echt een 'kippenvel-moment', met misschien als uitzondering de scene waarin we Captain America Steve Rogers (Chris Evans) voor het eerst zien. Is het een goede film? Laat het me zo verwoorden: het is een prestatie om al deze helden samen te brengen zonder dat we voelen dat er iets niet compatibel is met mekaar, ook al is het verhaal nauwelijks de moeite om na te vertellen.

    Er komt volgend jaar een Avengers: Infinity War 2 (2019), ook al voelt deze film eigenlijk zo goed als afgesloten. Toch hou ik wel van de manier hoe alles is opgebouwd in de laatste act. Is er ruimte voor verbetering? Wel, het zag er naar uit dat de Russo broers, Anthony Russo en Joe Russo, niet enorm veel ruimte hadden om te improviseren. Het script van Christopher Markus en Stephen McFeely is verre van slecht maar je kunt geen mirakels verwachten van een script met 20+ superhelden.

    avengers_infinity_war_2018_poster001.jpgavengers_infinity_war_2018_poster002.jpgavengers_infinity_war_2018_poster003.jpgavengers_infinity_war_2018_poster004.jpgavengers_infinity_war_2018_poster005.jpg
    avengers_infinity_war_2018_poster006.jpgavengers_infinity_war_2018_poster007.jpgavengers_infinity_war_2018_poster008.jpgavengers_infinity_war_2018_poster009.jpgavengers_infinity_war_2018_poster010.jpg
    avengers_infinity_war_2018_poster011.jpgavengers_infinity_war_2018_poster012.jpgavengers_infinity_war_2018_poster013.jpgavengers_infinity_war_2018_poster014.jpgavengers_infinity_war_2018_poster015.jpg

    Niet Iron Man (Robert Downey Jr.) maar wel Gomora (Zoe Saldana) heeft de meeste sceentijd na Thanos, we zien niet alleen haar relatie tot hem, maar ook haar relatie met haar adoptie-zus Nebula (Karen Gillan) en uiteraard haar relatie met Peter Quill (Chris Pratt). Daarnaast heeft Thor (Chris Hemsworth) ook wel wat leuke scènes en Scarlet Witch (Elizabeth Olsen) en Doctor Strange (Benedict Cumberbatch), voor de rest is het eigenlijk "edelfiguratie" voor karakters als Black Panther (Chadwick Boseman) en Spider-Man (Tom Holland). Of zelfs rollen zoals deze van Peter Dinklage die compleet onnozel zijn. Op een geven moment zien we hem zelfs Thor imiteren, iets wat we een uur geleden al hadden gezien met Star Lord. Een grap kan je één keer doen, de tweede keer begint het wat lame te worden.

    Fijnzinnig is het allemaal wel niet en de mood swings zijn soms op het randje van het lachwekkende, maar over het einde van de film zal nog veel gepraat worden. Het is een bijzonder goed gemaakte film, die heel veel risico's heeft genomen en met zijn serieuze toon gemengd met humor slaagt het er ook wel in om een breed publiek aan te spreken. Fans van het eerste uur zullen hier van houden, niet-fans zullen waarschijnlijk met gemengde gevoelens naar huis keren; en ik kan hen volledig begrijpen. Ik ben echter wel benieuwd hoe ze verder zullen gaan. Black Panther was een veel betere film, ook al zal iedereen na Avengers: Infinity War wel uitkijken naar het vervolg. De film is in de bioscoop vanaf 25 april 2018.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 25 april 2018

     

    *** Avengers: Infinity War trailer ***

  • Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was geen eenvoudige klus om één van de grote verrassingen van Marvel, met name Guardians of the Galaxy (2014), te overtreffen met een sequel. Het was een film waar de verwachtingen bij aanvang niet al te groot waren en de studio eigenlijk wel torenhoge risico's mee nam, en dat gebeurt niet vaak met 170 miljoen dollar producties. De film bracht maar liefst 773 miljoen dollar op en bijgevolg hebben we nu Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017).

    guardians_of_the_galaxy_vol_two_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: Guardians of the Galaxy Vol. 2 zet de avonturen van het team voort terwijl ze reizen door de buitenste regionen van de kosmos. De Guardians moeten vechten om hun familie bij elkaar te houden, terwijl ze de mysteries over Peter Quills vader ontrafelen. Oude vijanden worden nieuwe vrienden en schieten hen gedurende de reis te hulp.

    Neen, het is niet zo goed als de eerste film, maar de humor is wederom van de partij. En zoals we van deze nieuwe franchise gewend zijn, nemen de makers zichzelf niet al teveel 'au serieux', en datzelfde kan gezegd worden voor die twee andere succesvolle Marvel films, Ant-Man (2015) en Deadpool (2016). We duiken met deze film een beetje in het Flash Gordon tijdperk met een schitterende vertolking van Kurt Russell die een zalige verjongingskuur heeft gekregen tijdens de proloog en snijden het vader-zoon thema aan met Peter die er geconfronteerd wordt met het feit dat David Hasselhoff misschien toch niet zijn vader is.

    De eerste film bracht niet alleen veel geld op, het werd op handen gedragen door pers en publiek. Een schril contrast met Suicide Squad (2016). En veel had te maken met de keuzes van de regisseur, en cineast/scenarist James Gunn die zowat alle juiste knoppen had ingedrukt, en eigenlijk drukt hij zowat dezelfde knoppen in voor deze prent en dus voelt alles niet zo nieuw meer aan. Het heeft hem 3 jaar gekost deze film op de rails te zetten. En ik ga er wel vanuit dat de pers ook deze sequel goed zal vinden, ook al ben ik zelf iets meer verdeeld. Het is in ieder geval geen film die ik een tweede keer wil zien. Het duurde wat mij betreft allemaal net iets te lang en veel van de grappen zie je toch wat aankomen.

    De sequel heeft opnieuw een 70-80'ties vibe en is wederom opgebouwd op nummers van de Peter Quill’s mix tapes, 'Fox on the Run' en ' Hooked on a Feeling'. Voor de rest is het een nieuwe explosie van kleurrijke beelden, amusante mopjes, een paar grote geweren ... en Baby Groot in actie, zonder twijfel de nieuwe highlight van deze prent. Maar dat is nu eenmaal de kracht van deze franchise. Zij hebben net zoals Deadpool gigantische risico's genomen en nu lijkt het erop dat ze mogen doen wat ze willen. En in alle eerlijkheid, het publiek werd niet verliefd op Guardians omwille van zijn verhaal of de plannen van de villain. Guardians heeft vooral gescoord op vlak van sfeer, humor en de leuke vertolkingen van de aanwezige cast. En meer hoeft dat soms ook niet te zijn.

    Iedereen was meteen verliefd op de cocky Star-Lord (Chris Pratt), de sexy exotische Gamora (Zoe Saldana), de bombastische Drax (Dave Bautista), de bittere en cynische Rocket (Bradley Cooper) en uiteraard de bizarre Groot (Vin Diesel).

    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic01.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic02.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic03.jpg
    guardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic05.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic04.jpgguardians_of_the_galaxy_vol_2_2017_pic06.jpg
    © 2017 Walt Disney Studios Motion Pictures

    De rol van Gamora is in deze editie zo goed als onbestaand en overgenomen door haar zus Nebula (Karen Gillan). Ook de villain Ayesha, gespeeld door Elizabeth Debicki (pic) trekt meer aandacht, ook al is haar rol ook ondergeschikt aan de rest. Anderzijds is er toch iets van een onderkoelde romantic interest tussen Drax en Mantis (Pom Klementieff), ook al is het vooral komisch dan romantisch. Drax heeft buiten de begin-scène hier zelfs niet echt veel te doen. Er is zelfs een klein onbenullig rolletje voor Sylvester Stallone, maar de rol van Yondu (Michael Rooker) komt dan wel meer op de voorgrond en wordt toch één van de betere karakters uit deze sequel.

    Er wordt veel aangereikt, ook al wordt geen enkele verhaallijn echt interessant. Visueel allemaal indrukwekkend, maar waar gaat deze film eigenlijk over? In de eerste film had je meteen een duidelijke narratieve structuur. Na 45 minuten weet je nog altijd niet waarover deze film gaat. Het voelt ook heel onsamenhangend en het ritme in deze prent zit niet goed. Ook de cgi in bepaalde segmenten is zelfs ronduit cartoony (bv. het moment waarin karakter in het bos in de lucht worden geslingerd). Veel grappen voelen ook wat getelefoneerd, zeker naar het einde toe.

    Het is vreemd om te zeggen maar ondanks alles kijk ik wel uit naar een 3de deel. De eerste film was hilarisch op zich maar deze editie voelt net iets te machinaal aan, alsof je de formule voor een succesvolle film zomaar kunt herhalen. Hoewel, een slechte film kan nog steeds een hit worden, of nog, een uitstekende prent een gigantische flop. Deze film is noch slecht noch super goed. Ik heb bij momenten zwaar moeten lachen (vooral met zowat alle scenes met Little Groot) en bij andere momenten heb ik naar mijn iphone zitten staren, toch ben ik met een tevreden gevoel uit de zaal gestapt. En blijf vooral kijken tot na de credits want er zijn 4 post-credit scenes.

    De film is ondertussen beschikbaar op DVD, Blu-ray en 3D Blu-ray en zoals je had kunnen verwachten staat het vol extraatjes, gaande van deleted scenes, gag-reel, making of filmpjes en uiteraard de audio-commentaar van James Gunn.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 2 oktober 2017

     

    *** Guardians of the Galaxy Vol. 2 trailer ***

  • James Cameron is deze week begonnen aan Avatar 2

    Pin it!

    Geloof het of niet, maar na 7 (!) valse starten heeft James Cameron dan uiteindelijk beginnen shooten deze week in Californië en later in Nieuw-Zeeland aan zijn Avatar 2 (2020), de eerste sequel in een superproductie van zowaar 4 films back-to-back met een productiekost die ver boven het miljard ligt! Big-Bigger-Biggest is het motto van de Titanic regisseur.

    avatar_2_2020_poster.jpg

    Cameron is ook van plan om te draaien in de Marianentrog, die naar verluidt met zijn 11km diepte de diepste plek is in de Oceaan. De regisseur heeft na Titanic (1997) heel veel energie en middelen gestoken in het diepzeewater-onderzoek, en deze kennis wil hij nu aanwenden voor zijn spektakel film. Hij zou ook de frame-rate aanzienlijk willen verhogen naar 48 beelden per seconde, tot zelfs 60 beelden. Dit kan leiden tot 2 dingen: ofwel komt er een revolutie in de bioscoopzalen en de home cinema-apparatuur die momenteel draaien op 24-25 beelden per seconde, ofwel zal de film zelf gedowngraded worden en dan is het toch allemaal wel wat verloren moeite.

    De scenario voor de verschillende films werden geschreven door Cameron zelf, met de medewerking van Rick Jaffa, Amanda Silver, Josh Friedman en Shane Salerno. In de casting zien we ondermeer Zoe Saldana, Sigourney Weaver, Oona Chaplin, Sam Worthington, Stephen Lang, Cliff Curtis en Joel David Moore.

    Fox die dit waanzinnige project financiert zal angstzweet hebben op het moment van de release, want ik weet op dit ogenblik niet of ze uit de deal kunnen komen indien duidelijk wordt dat niemand eigenlijk interesse had in Avatar 2, gezien de films na elkaar worden geshoot. En laat me duidelijk zijn: NIEMAND zit te wachten op een nieuwe Avatar film, laat staan 4 nieuwe Avatar films. Cameron is een succesvol filmmaker met films die heel wat box-office records aan diggelen heeft geslaan, ook al heeft hij niet meteen indruk kunnen maken met een filmfranchise zoals zijn collega George Lucas en Peter Jackson dat wel hebben klaargespeeld. De 63-jarige regisseur wil niet vlak voor zijn pensioen duidelijk maken aan iedereen dat hij de grootste der groten is.

    avatar_pandora.jpg
    © 20th Century Fox Home Entertainment

    En hij heeft op papier de beste kaarten in handen, zeker als je weet dat de eerste Avatar (2009) bijna 2,8 miljard dollar heeft opgebracht. Maar laten we dit even in perspectief zetten. Avatar was een event film. Het was dé film bij uitstek waar je kon "genieten" van 3D cinema. Ondertussen is er al heel wat slijt op de 3D machine gekomen, en blijkbaar staan de bioscoopbezoekers ook niet echt te trappen om 2 euro meer uit te geven voor hun filmticket, om dan een 3D-brilletje op hun neus te zetten. Tevens zijn niet alle 3D films even overtuigend, en er is een fel verschil tussen ‘echte 3D films’ en ‘post-productie 3D effecten’. Wij hebben hier op De Filmblog ad nauseum al kritiek geuit op die opgeblazen 3D rage. Het is allesbehalve een meerwaarde. Volgens een artikel in GZ is de box-office van 3D films met 8% gedaald in 2016 in vergelijking met 2015, en dat ondanks de release van 12 nieuwe 3D films. En deze dalende trend

    Maar als het aan Cameron lag wou hij een techniek in de zalen brengen die het dragen van een bril achterwege zou laten. Daarvoor werkt zijn Lightstorm Entertainment nauw samen met Christie Digital die volop bezig is met een nieuwe laser projectie voor 2020. Het slagen van dit 3D projectiesysteem zal bepalend zijn of Avatar een gigantisch succes zal worden … of de grootste flop in de geschiedenis van de cinema. We zullen het allemaal te weten komen op 18 december 2020.

  • Live by Night (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ben Affleck is niet alleen een talentvol acteur, hij is tevens een behendig scenarist en regisseur. Spijtig genoeg bleef het publiek weg van Live by Night (2016) - zijn 4de film, na Gone Baby Gone (2007), The Town (2010) en Argo (2012) - en werd het een pijnlijke financiële flop.

    live_by_night_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Boston, de jaren 20. Tijden waarin de alcohol rijkelijk vloeit, kogels je om de oren vliegen en iedereen zijn stempel op de wereld wil drukken. Joe Coughlin (Ben Affleck) is de jongste zoon van een prominente politieagent, die inmiddels zijn familie de rug heeft toegekeerd en zijn heil zoekt in de criminaliteit tussen de meest gevreesde gangsters van de stad. Behalve geld en aanzien kent zijn nieuwe levensstijl echter wel een keerzijde, Joe bevindt zich in een wereld waar hij niemand kan vertrouwen en waarbij hij een vroege dood op de koop toe moet nemen.

    Ook al ben ik wel een fan van de sfeer en het karakter van een film noir, vond ik deze niet geheel overtuigend. Je moest er wel je concentratie bij houden en van alle expositie kreeg je al snel zware oogleden. Een ingewikkeld plot is wel kenmerkend voor het genre, en dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Integendeel zelfs, denk maar aan het schitterende Chinatown (1974) of nog L.A. Confidential (1997). Wanneer het verhaal goed in mekaar steekt en de karakters interessant genoeg, dan is er geen beter genre die corruptie bloot kan leggen met flair en stijl.

    De film is gebaseerd op de roman van Dennis Lehane (Shutter Island, Mystic River, The Drop, Gone Baby Gone), en met de voice-over heeft het een beetje een Shawshank Redemption feel, en ondanks de interessante invalshoek is het uiteindelijk Affleck die niet kwam opdagen voor deze intrige. Gelukkig heeft hij zich wel omringd door klasbakken van acteurs. In deze maffia-oorlog tussen de Ieren en de Italianen heeft hij een affaire met Emma Gould (Sienna Miller), de vrouw van de Ierse maffia-baas, die hier vrijwel onherkenbaar is. Coughlin wordt bijgestaan door zijn rechterhand Deon, die dan weer gespeeld wordt door Chris Messina.

    Affleck weet zeker wel hoe hij acteurs moet regisseren. We hebben dan ook fantastische vertolkingen van Chris Cooper, Brendan Gleeson, Elle Fanning en Zoe Saldana, zelfs de R&B zanger Miguel zette een goede vertolking neer. Maar diegene die de show steelt is toch wel Matthew Maher als een racistische gangster. En ik moet toegeven dat bepaalde actie-scènes wel sterk in beeld zijn gebracht. Affleck weet best wel waar hij zijn camera moet zetten en een actie-sequentie moet verknippen.

    live_by_night_2016_blu-ray_pic01.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic02.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic03.jpg
    live_by_night_2016_blu-ray_pic04.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic05.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © Warner Bros

    Affleck's script probeert iets over Amerika te vertellen, en probeert hopeloos op de kar te springen van de gangster films van Francis Ford Coppola, Brian De Palma en Martin Scorsese, ook al is het allemaal wel iets meer slaapverwekkend en slaagt 'Sadfleck' er niet in om de film naar een hoger adrenaline niveau te tillen. Visueel zitten er wel een aantal knappe shots in, te danken aan cinematograaf Robert Richardson, zoals een dood-scène waarin bloed in een cocktailglas loopt, maar op dat punt is het voornamelijk window dressing. Het is raar om te zeggen, maar had Affleck zijn rol weggeven aan een Tom Hardy of een Frank Grillo, dan ben ik er zeker van dat het een betere prent had opgeleverd.

    De DVD en Blu-ray van Live By Night is ondertussen beschikbaar met audio-commentaar van de regisseur en een resem making of filmpjes en deleted scenes. Het is geen slechte film, en de meeste van de vertolkingen zijn geweldig, maar je verwacht gewoon meer van deze talenten voor en achter de camera. Het voelt allemaal net iets te vlak en het voelt nooit aan dat het zijn eigen stijl heeft kunnen overstijgen. Geen slechte film, maar ook niet fantastisch goed.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 juni 2017

     

    *** Live By Night trailer ***

  • Star Trek Beyond (2016) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film die geplaagd was met reshoots heeft toch de pers tevreden kunnen stellen. Star Trek Beyond (2016) van Justin Lin heeft toch zwaar ontgoocheld aan de box-office. Met een productie van 185 miljoen dollar haalde deze prent amper 343 miljoen dollar binnen, en dat is te weinig als je weet dat het productiebudget zo'n slordige 50% was van het totaalbudget.

    star_trek_beyond_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Captain Kirk (Chris Pine), Spock (Zachary Quinto), Scotty (Simon Pegg), Uhura (Zoe Saldana), Bones (Karl Urban), Chekov (Anton Yelchin) en de rest van de bemanning van de Enterprise hebben twee jaar van hun vijf jaar durende missie erop zitten. Ze besluiten te stoppen op een buitenpost van de Federatie om even tot rust te kunnen komen van het werk dat ze verrichten. Daar worden ze echter aangevallen door een vijandige kracht die de naam Krall (Idris Elba) draagt, waardoor de crew vraagtekens begint te plaatsen bij het nut van hun organisatie.

    Ik heb het zelf wat gehad met Star Trek films, ook al is het niet allemaal kommer en kwel. Voor een keer heeft J.J. Abrams de regie van de film overgeleverd aan Justin Lin, en misschien maar goed ook want het verhaal van Simon Pegg en Doug Jung vond ik nu ook niet meteen 84% waard op Rotten Tomatoes. Het script is uiteindelijk een puinhoop die net iets te snel van de ene actie scène naar de andere huppelt, met af en toe wel een visueel knappe stunt of explosie, maar niets dat we nog niet eerder gezien hadden.

    Kwestie om het sexappeal in de film een beetje te verhogen hebben ze een sexy kick-boxing meisjes alien (Sofia Boutella) aangetrokken, met een electro-camouflage truuk die lijkt gepikt te zijn van een afschuwelijk slechte James Bond film. En in lijn met Guardians of the Galaxy (2014) hebben ze oude popnummers gebruikt (zoals een Beastie Boys nummer) op bepaalde actie-sequenties hip te maken. En als het ook nog eens helpt om vijandige aliens op te blazen is dat meteen ook goed meegenomen. Maar als je al een verhaal hebt waarin twee personen een oud en gigantisch ruimteschip terug in de ruimte kunnen krijgen in een mum van tijd, moet je alles wel met een dikke korrel zout nemen. En daar waar er nog iets van een romantic interest was in de vorige films, is deze compleet vervangen door Fast and Furious crashen van metalen vehikels, iets waar de regisseur een beetje verstand van heeft.

    star_trek_beyond_2016_blu-ray_pic01.jpgstar_trek_beyond_2016_blu-ray_pic02.jpgstar_trek_beyond_2016_blu-ray_pic03.jpg

    Tot op heden begrijp ik niet de enthousiaste commentaren van de Amerikaanse pers, alsof die allemaal een suikerreisje hadden gekregen naar de filmset. Ik kan zelfs niet geloven dat de die hard Star Trek fans hiermee tevreden zijn. Weg zijn de diepe sociale interacties tussen de verschillende rassen die van zo'n betekenis was in de zorgvuldig uitgeschreven series. Het is een platte actieprent geworden met dure visuele effecten. De villains zijn tevens zo cartoony dan je geen enkel karakter echt serieus kan nemen.

    De DVD en Blu-ray van Star Trek Beyond is deze week uitgekomen, met heel wat making of filmpjes, gag reel, maar spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Komt er een 4de Star Trek film? Ik betwijfel het gezien de tegenvallende cijfers. En misschien maar goed ook.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 8 december 2016

     

    *** Star Trek Beyond trailer ***

  • Infinitely Polar Bear (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De dramady Infinitely Polar Bear (2014) ging in première op het Sundance Festival in 2014 en kreeg in 2015 in enkele landen (waaronder Nederland en Frankrijk) een bioscooprelease. In België werd deze sympathieke film niet vertoond op het grote scherm maar nu is hij wel te verkrijgen op dvd. En dit is een medium dat Infinitely Polar Bear veel beter zal liggen. Deze film moet het immers vooral hebben van zijn charme, warmte en sympathie. Dingen die je niet meteen gaat zoeken in een bioscoopzaal, maar wel thuis in de zetel onder een knus dekentje.

    infinitely_polar_bear_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Cam Stuart (Mark Ruffalo) is al eeuwen samen met zijn vrouw Maggie Stuart (Zoe Saldana). Ze zijn samen volwassen geworden in de jaren ’60 en hebben nu (eind jaren ’70) twee dochters Amelia (Imogene Wolodarsky) en Faith (Ashley Aufderheide). Het leven zou perfect kunnen zijn voor het gezin ware het niet dat Cam manisch-depressief is en met zijn gedrag het gezin constant ongewild onder druk zet.

    Zo durven zijn dochters hun vrienden niet mee naar huis nemen omdat het hele huis vol onafgewerkte projecten van Cam staat of schrikt Cam de buren af met zijn te sociale gedrag. Cam heeft het heel lastig met de grenzen van het sociaal aanvaardbare wanneer hij manisch is. En wanneer hij in een depressieve periode heeft, ziet hij niks meer zitten. Soms lijkt het erop of Amelia en Faith Cam opvoeden in plaats van andersom. Door Cams ziekte is Maggie de kostwinner in huis en ze wil haar toekomstperspectieven vergroten door te gaan studeren in New York. Dat betekent dat Cam samen met hun dochters thuisblijft om voor hen te zorgen en Maggie alleen in de weekends naar huis komt. Het hele huishouden komt op Cams schouders terecht en ook al doet hij zijn razende best, hij leert al snel dat een gezin runnen niet zo eenvoudig is.

    Regisseur Maya Forbes maakt met Infinitely Polar Bear haar regiedebuut en schreef ook het scenario. Ze tapt daarbij uit een autobiografisch vaatje want haar vader was zelf ook manisch-depressief en ook haar moeder trok naar New York om verder te studeren. Daardoor weet Forbes natuurlijk als geen ander hoe het leven met een manisch-depressieve vader is en kan ze haar eigen ervaringen in de film verwerken. Forbes’ dochter is overigens Imogene Wolodarsky die Amelia speelt.

    Wat mij betreft focust Forbes echter iets té hard op het ‘kijk-eens-het-komt-allemaal-wel-goed’-optimisme. Niet alles is rozengeur en maneschijn, en echt niet alles wat Cam in de film uitspookt blijft in het echte leven zonder gevolgen. De periode waarin Cam depressief in een instelling zit, krijgen we wel te zien in de film maar er wordt vrij snel overheen gegaan. Moest Forbes zowel de positieve als de negatieve periodes van Cam evenwaardig belicht hebben, had je een veel evenwichtigere en meer realistische film gekregen.

    Het grootste pluspunt van de film is de vertolking van Mark Ruffalo, die Cam op een heel overtuigende manier weergeeft en de juiste sympathie aan zijn personage meegeeft. Je voelt zijn strijd, je leeft mee met zijn moeilijkheden en frustraties, maar je kan weinig voor hem doen. Ruffalo maakt van Cam een personage van vlees en bloed en werd terecht genomineerd voor een Golden Globe voor beste acteur in een drama of komische film. Ruffalo heeft ook al drie oscarnominaties op zak en ooit blijft het voor deze veelzijdige acteur niet bij nominaties en gaat hij ook eens een grote award winnen.

    infinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic01.jpginfinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic02.jpginfinitely_polar_bear_2014_blu-ray_pic03.jpg
    Ook de jonge actrices die de rol van de kinderen van Cam en Maggie spelen, kwijten zich uitstekend van hun taak. Het samenspel met hen en Ruffalo is echt geloofwaardig en soms waan je je deel van het gezin. Jammer dat het personage van Saldana hier een beetje buiten valt – ook letterlijk, ze zit immers in New York – en dat Ruffalo en Saldana weinig uitdagende scènes samen hebben.

    De film speelt zich af eind jaren '70 toen men over manisch-depressieve mensen nog niet wist wat men nu weet en de behandeling voor de aandoening nog in de kinderschoenen stond en men bipolaire mensen wegstak in een inrichting. We zien ook Cam na een inzinking in een instelling, helemaal verdoofd en tien kilo dikker door de medicatie. Momenteel staat het medisch onderzoek al een pak verder dan veertig jaar geleden en kunnen mensen als Cam veel beter geholpen worden. In die zin toont Infinitely Polar Bear een interessante blik in het verleden.

    Kortom, Infinitely Polar Bear schept een beetje een enigszins eenzijdig beeld van een manisch depressie. Het is vooral de sterke vertolking van Mark Ruffalo die laat zien hoe het is om te leven met een bipolaire stoornis. Al bij al een warme ode van Maya Forbes aan haar bipolaire vader. De DVD en Blu-ray ligt inmiddels in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 juni 2016

     

    *** Infinitely Polar Bear trailer ***